Marcos 5
stw (STW) vs NVI
1 Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra toori noa epeig meoneoiniuniun Galilee noan faniuwaen Gerasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 E teeotiw rhag Jesus me wooan pwoot we, nge erhai mwaaen a itto reen nge etowow me noan paeyi kkewe. Mwaaen een eno erhai aniu aenneew wooan,
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 nge e nonno rhag weni niipw. Esooar erhai ne emmwenen feoti ngaeni ccheen;
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 faaen fitowu mwo aar geoni paiun me pirheen, nge esooaw feffereei noa rhag, iwe me egaen ripiy parang we ammwarhiun ngaeni pirheen. Mwaaen een e igin mamaaw iwe esooar erhai ne epwe mmwenen ammwarhiu.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Nee pwoong me nee raaen aan mwetefetaen rhag neeiin paeyi kkewe me weei rhug, aan gaen iyaekkepwas me wunei oanongan ngaeni faai.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 E rhiuwen taaw noa nge a weri Jesus, nge a fattapw ngaeni, nge a foat pwiugiuwtiw me weni mmwan,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 nge a aekkepwas temoag tae, “Jesus, Naiun Deus iwe e oarosaen Taegias! Meeta minne wo tipaeni me reei? Iya tingoar ngaeniug mmwaen mesaen Deus pwe wosoapw aewwaeiraesiaei.”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 (E iura kkepas een pwe igiwe Jesus a faer kkepas ngaeni pwe, “Aniu aenneew, toowow me reen mwaaen na!”)
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Iwe, Jesus a aeiineow pwe, “Meeta itoamw?”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Nge aniu aenneew we e tingoar maaw ngaeni rhag Jesus pwe esoapw asiiur wow me noan faniuw we.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Eyor eew cchon sino arapeto pwiuneoi we re mwongo wooan rhoangorhoang we.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Iwe aniu aenneew kkewe ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Fangenoa aemaem neeiir sino kenaan, wa fang ngaenigemaem pwe aeipwe wartae wooar.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Jesus a fangenoa iir, nge aniu aenneew kkewe ra toowow saengi mwaaen we nge ra noa wartae wooar sino kkewe. Oanongaen cchon sino kkewe, iwe re aerepa riiungeras ra fattapw tiw me wenepeigin rhug we ittiw noan meoneoiniun we nge remoapw noa.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Mwaaen kkewe rhooan ffooanon sino ra fattapw noa nge ra noa oaronga fetaeneei miniwe ewen noan aepinoamw we me menaai kkewe. Aeremas ra noa ngaeni neniy we pwe repwe noa pipiiy miniwe a wen,
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 nge igiwe ra itto reen Jesus, ra giuneei mwaaen we eyor cchon aniu aenneew wooan. A mooat igiwe nge e memmengaag, nge iiy man reepiy, iwe oanongeer ra maegin mesag.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Iwe rhooawe reweri meeta we ewen ra fioangei ngaeniir aeremas meeta we a wen ngaeni mwaaen we eyor aniu aenneew wooan me sino kkewe.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Iwe ra tingoar ngaeni Jesus pwe epwe siusaengi miniwe faniuweer.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Nge igiwe Jesus a teeotae wooan pwoot we, mwaaen we eyor aniu aenneew wooan a tingoar ngaeni pwe, “Emmwen pwe ipwe tapweog?”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Nge Jesus ese mwerhaen. A aengaeni pwe, “Sefaaen noa noan imwoamw reen oamw famini nge wa fioangei ngaeniir minikka Soamwoon a feeori ngaeniug, iwe me aan igin gacch ngaeniug.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Iwe mwaaen we a siusaengi, a noa noan oanongaen miniwe Seig Aepinoamw, a noa aepesa miniwe Jesus a feeori ngaeni. Oanongeer rhooa kkewe re rongorong nge ra igin riutae.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jesus a sefaaen noa epeig nooamw we. Reen ngaerhen meoneoiniun we nge regin towunap aeremas kka ra mwirhito reen.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Jairus, erhai soamwoonin noan wutteer Jews we a itto, nge igiwe a weri Jesus, a aesirowu tiw me oaron pirheen
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 nge a tingoar aeffaenipirhe ngaeni pwe, “Aeterhooapwut mwittig na naeyi a igin cchoaw aan semwaai. Faaen pirhemw itto wopwe iseni tae poawumw wooan pwe epwe takketae me epwe menaw!”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Iwe Jesus a tapweei noa mwaaen we. Re igin towunap aeremas kka ra tapweei noa Jesus ra aetietiy ngaeni oanongaen wenepeigin.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Eno erhai rhooapwut neeiir eseiug aan peitaeg noa noan seig me ruwowu raeg,
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 inamwo igiwe a sefaaen me reer towunepeer toagota. A pwan naini oanongaen naiun senaapiy, nge faer egius mwo nge efaer kkaein noa.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Oatowe rhooapwut we a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, a itto me niugiusagiuriun neeiin pinowun aeremas kkewe,
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 nge a maengiy noan tipan pwe, “Aere i geotteopa rhag mengaagiun, nge ipwe mamaaw tae.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Reen rhag oatowe e geotteopa mengaagiun, nge semwaai we aan a iug noa, nge a meyaefi wooan oanongan pwe a rhigar saengi waeiraes we aan.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Iwe rhag nge Jesus a meyaefi pwe eew kkeman a toowow saengi, iwe a toagun ngaeniir aeremas kkewe nge a aeiineeor pwe, “Iyo we a geotteopa mengaagiuy?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Rhooan kkayeo kkewe naiun ra paniuwaeni pwe, “Woweriir aeremas kka re aetietiy ngaeniug rhag, nge meeta wa aeiineo iyo we a geotteopoag reen?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Nge Jesus a fanefetaen pwe epwe giuneei iyo we a feeori miniwe.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nge igiwe rhooapwut we a giuneei meeta we a wen ngaeni, a ngongotae reen aan mesag, iwe a itto foatotiw me oaron pirheen iwe a pwaeri ngaeni weneccheran meeta we a wen ngaeni.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Iwe Jesus a aengaeni pwe, “Naeyi, oamw niugiuniug minne a aecchipwoag tae. Wonoa noan oapoas pwe wa rhigar saengi oamw waeiraes.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Nge igiwe Jesus e rhiuwen kekkepas, aaemweoi rhooan pweipwogin kkepas ra itto me reen imwaen Jairus ra aengaeni pwe, “A mae noa rhooapwut we noawumw. E rhiuwen meeta ipitaen oamw itiwow angiurhiu no ngaeni sinsei na?”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Nge Jesus ese aefaenniy meeta we re aepesa, nge a aengaeni Jairus pwe, “Wote mesag, niugiuniug rhag.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Jesus esa tipaeni no nge erhai epwe tapweei, pwe aaen Peter rhag me James me John iwe pwiin.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Igiwe ra tooto reen imwaen Jairus, Jesus a giuneei aar pwurhopwurh fetaen me rongorong aar oacchorong me ngiuraegin aar saeng.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Iwe a toonong noan iimw we a aengaeniir pwe, “Meeta oawwa pwurhopwurh fetaen reen? Meeta oawwa saeng reen? Aeteen nge ese mae, pwe aan rhag maiur.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Iwe ra kekkaei aegini, iwe a asiiur wow oanongeer me noan iimw we, nge a paeniir seman me inaen aeterhooapwut we, me eoniurhai naiun rhooan kkayeo, iwe a paeniir nong noan sengkin we aeterhooapwut we ewon ee.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 A ammwarhiu tae paiun nge a aengaeni pwe, “Talitha koum!” faaen minneen nge, “Aeterhooapwut, i aengaeniug wopwe rhimwitae!”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 E iutae rhag nge a faaeraeg fetaen. (Iya seig me ruwowu raegin.) Nge igiwe a wen miniwe oanongaen aeremas kkewe ra igin riutae.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Nge Jesus a aetiwenigiy ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai, nge a pwan aengaeniir pwe, “Oaw ngaenneei meeta epwe angi”.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.