Marcos 5
stw (STW) vs BKJ
1 Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra toori noa epeig meoneoiniuniun Galilee noan faniuwaen Gerasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 E teeotiw rhag Jesus me wooan pwoot we, nge erhai mwaaen a itto reen nge etowow me noan paeyi kkewe. Mwaaen een eno erhai aniu aenneew wooan,
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 nge e nonno rhag weni niipw. Esooar erhai ne emmwenen feoti ngaeni ccheen;
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 faaen fitowu mwo aar geoni paiun me pirheen, nge esooaw feffereei noa rhag, iwe me egaen ripiy parang we ammwarhiun ngaeni pirheen. Mwaaen een e igin mamaaw iwe esooar erhai ne epwe mmwenen ammwarhiu.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nee pwoong me nee raaen aan mwetefetaen rhag neeiin paeyi kkewe me weei rhug, aan gaen iyaekkepwas me wunei oanongan ngaeni faai.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 E rhiuwen taaw noa nge a weri Jesus, nge a fattapw ngaeni, nge a foat pwiugiuwtiw me weni mmwan,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 nge a aekkepwas temoag tae, “Jesus, Naiun Deus iwe e oarosaen Taegias! Meeta minne wo tipaeni me reei? Iya tingoar ngaeniug mmwaen mesaen Deus pwe wosoapw aewwaeiraesiaei.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (E iura kkepas een pwe igiwe Jesus a faer kkepas ngaeni pwe, “Aniu aenneew, toowow me reen mwaaen na!”)
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Iwe, Jesus a aeiineow pwe, “Meeta itoamw?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Nge aniu aenneew we e tingoar maaw ngaeni rhag Jesus pwe esoapw asiiur wow me noan faniuw we.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Eyor eew cchon sino arapeto pwiuneoi we re mwongo wooan rhoangorhoang we.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Iwe aniu aenneew kkewe ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Fangenoa aemaem neeiir sino kenaan, wa fang ngaenigemaem pwe aeipwe wartae wooar.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Jesus a fangenoa iir, nge aniu aenneew kkewe ra toowow saengi mwaaen we nge ra noa wartae wooar sino kkewe. Oanongaen cchon sino kkewe, iwe re aerepa riiungeras ra fattapw tiw me wenepeigin rhug we ittiw noan meoneoiniun we nge remoapw noa.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Mwaaen kkewe rhooan ffooanon sino ra fattapw noa nge ra noa oaronga fetaeneei miniwe ewen noan aepinoamw we me menaai kkewe. Aeremas ra noa ngaeni neniy we pwe repwe noa pipiiy miniwe a wen,
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 nge igiwe ra itto reen Jesus, ra giuneei mwaaen we eyor cchon aniu aenneew wooan. A mooat igiwe nge e memmengaag, nge iiy man reepiy, iwe oanongeer ra maegin mesag.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Iwe rhooawe reweri meeta we ewen ra fioangei ngaeniir aeremas meeta we a wen ngaeni mwaaen we eyor aniu aenneew wooan me sino kkewe.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Iwe ra tingoar ngaeni Jesus pwe epwe siusaengi miniwe faniuweer.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Nge igiwe Jesus a teeotae wooan pwoot we, mwaaen we eyor aniu aenneew wooan a tingoar ngaeni pwe, “Emmwen pwe ipwe tapweog?”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Nge Jesus ese mwerhaen. A aengaeni pwe, “Sefaaen noa noan imwoamw reen oamw famini nge wa fioangei ngaeniir minikka Soamwoon a feeori ngaeniug, iwe me aan igin gacch ngaeniug.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Iwe mwaaen we a siusaengi, a noa noan oanongaen miniwe Seig Aepinoamw, a noa aepesa miniwe Jesus a feeori ngaeni. Oanongeer rhooa kkewe re rongorong nge ra igin riutae.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jesus a sefaaen noa epeig nooamw we. Reen ngaerhen meoneoiniun we nge regin towunap aeremas kka ra mwirhito reen.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Jairus, erhai soamwoonin noan wutteer Jews we a itto, nge igiwe a weri Jesus, a aesirowu tiw me oaron pirheen
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 nge a tingoar aeffaenipirhe ngaeni pwe, “Aeterhooapwut mwittig na naeyi a igin cchoaw aan semwaai. Faaen pirhemw itto wopwe iseni tae poawumw wooan pwe epwe takketae me epwe menaw!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Iwe Jesus a tapweei noa mwaaen we. Re igin towunap aeremas kka ra tapweei noa Jesus ra aetietiy ngaeni oanongaen wenepeigin.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Eno erhai rhooapwut neeiir eseiug aan peitaeg noa noan seig me ruwowu raeg,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 inamwo igiwe a sefaaen me reer towunepeer toagota. A pwan naini oanongaen naiun senaapiy, nge faer egius mwo nge efaer kkaein noa.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Oatowe rhooapwut we a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, a itto me niugiusagiuriun neeiin pinowun aeremas kkewe,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 nge a maengiy noan tipan pwe, “Aere i geotteopa rhag mengaagiun, nge ipwe mamaaw tae.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Reen rhag oatowe e geotteopa mengaagiun, nge semwaai we aan a iug noa, nge a meyaefi wooan oanongan pwe a rhigar saengi waeiraes we aan.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Iwe rhag nge Jesus a meyaefi pwe eew kkeman a toowow saengi, iwe a toagun ngaeniir aeremas kkewe nge a aeiineeor pwe, “Iyo we a geotteopa mengaagiuy?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Rhooan kkayeo kkewe naiun ra paniuwaeni pwe, “Woweriir aeremas kka re aetietiy ngaeniug rhag, nge meeta wa aeiineo iyo we a geotteopoag reen?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nge Jesus a fanefetaen pwe epwe giuneei iyo we a feeori miniwe.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nge igiwe rhooapwut we a giuneei meeta we a wen ngaeni, a ngongotae reen aan mesag, iwe a itto foatotiw me oaron pirheen iwe a pwaeri ngaeni weneccheran meeta we a wen ngaeni.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Iwe Jesus a aengaeni pwe, “Naeyi, oamw niugiuniug minne a aecchipwoag tae. Wonoa noan oapoas pwe wa rhigar saengi oamw waeiraes.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Nge igiwe Jesus e rhiuwen kekkepas, aaemweoi rhooan pweipwogin kkepas ra itto me reen imwaen Jairus ra aengaeni pwe, “A mae noa rhooapwut we noawumw. E rhiuwen meeta ipitaen oamw itiwow angiurhiu no ngaeni sinsei na?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Nge Jesus ese aefaenniy meeta we re aepesa, nge a aengaeni Jairus pwe, “Wote mesag, niugiuniug rhag.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesus esa tipaeni no nge erhai epwe tapweei, pwe aaen Peter rhag me James me John iwe pwiin.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Igiwe ra tooto reen imwaen Jairus, Jesus a giuneei aar pwurhopwurh fetaen me rongorong aar oacchorong me ngiuraegin aar saeng.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Iwe a toonong noan iimw we a aengaeniir pwe, “Meeta oawwa pwurhopwurh fetaen reen? Meeta oawwa saeng reen? Aeteen nge ese mae, pwe aan rhag maiur.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Iwe ra kekkaei aegini, iwe a asiiur wow oanongeer me noan iimw we, nge a paeniir seman me inaen aeterhooapwut we, me eoniurhai naiun rhooan kkayeo, iwe a paeniir nong noan sengkin we aeterhooapwut we ewon ee.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A ammwarhiu tae paiun nge a aengaeni pwe, “Talitha koum!” faaen minneen nge, “Aeterhooapwut, i aengaeniug wopwe rhimwitae!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 E iutae rhag nge a faaeraeg fetaen. (Iya seig me ruwowu raegin.) Nge igiwe a wen miniwe oanongaen aeremas kkewe ra igin riutae.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Nge Jesus a aetiwenigiy ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai, nge a pwan aengaeniir pwe, “Oaw ngaenneei meeta epwe angi”.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.