Marcos 5
stw (STW) vs ARIB
1 Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra toori noa epeig meoneoiniuniun Galilee noan faniuwaen Gerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 E teeotiw rhag Jesus me wooan pwoot we, nge erhai mwaaen a itto reen nge etowow me noan paeyi kkewe. Mwaaen een eno erhai aniu aenneew wooan,
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 nge e nonno rhag weni niipw. Esooar erhai ne emmwenen feoti ngaeni ccheen;
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 faaen fitowu mwo aar geoni paiun me pirheen, nge esooaw feffereei noa rhag, iwe me egaen ripiy parang we ammwarhiun ngaeni pirheen. Mwaaen een e igin mamaaw iwe esooar erhai ne epwe mmwenen ammwarhiu.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nee pwoong me nee raaen aan mwetefetaen rhag neeiin paeyi kkewe me weei rhug, aan gaen iyaekkepwas me wunei oanongan ngaeni faai.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 E rhiuwen taaw noa nge a weri Jesus, nge a fattapw ngaeni, nge a foat pwiugiuwtiw me weni mmwan,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 nge a aekkepwas temoag tae, “Jesus, Naiun Deus iwe e oarosaen Taegias! Meeta minne wo tipaeni me reei? Iya tingoar ngaeniug mmwaen mesaen Deus pwe wosoapw aewwaeiraesiaei.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (E iura kkepas een pwe igiwe Jesus a faer kkepas ngaeni pwe, “Aniu aenneew, toowow me reen mwaaen na!”)
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Iwe, Jesus a aeiineow pwe, “Meeta itoamw?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nge aniu aenneew we e tingoar maaw ngaeni rhag Jesus pwe esoapw asiiur wow me noan faniuw we.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Eyor eew cchon sino arapeto pwiuneoi we re mwongo wooan rhoangorhoang we.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Iwe aniu aenneew kkewe ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Fangenoa aemaem neeiir sino kenaan, wa fang ngaenigemaem pwe aeipwe wartae wooar.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesus a fangenoa iir, nge aniu aenneew kkewe ra toowow saengi mwaaen we nge ra noa wartae wooar sino kkewe. Oanongaen cchon sino kkewe, iwe re aerepa riiungeras ra fattapw tiw me wenepeigin rhug we ittiw noan meoneoiniun we nge remoapw noa.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Mwaaen kkewe rhooan ffooanon sino ra fattapw noa nge ra noa oaronga fetaeneei miniwe ewen noan aepinoamw we me menaai kkewe. Aeremas ra noa ngaeni neniy we pwe repwe noa pipiiy miniwe a wen,
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 nge igiwe ra itto reen Jesus, ra giuneei mwaaen we eyor cchon aniu aenneew wooan. A mooat igiwe nge e memmengaag, nge iiy man reepiy, iwe oanongeer ra maegin mesag.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Iwe rhooawe reweri meeta we ewen ra fioangei ngaeniir aeremas meeta we a wen ngaeni mwaaen we eyor aniu aenneew wooan me sino kkewe.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Iwe ra tingoar ngaeni Jesus pwe epwe siusaengi miniwe faniuweer.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Nge igiwe Jesus a teeotae wooan pwoot we, mwaaen we eyor aniu aenneew wooan a tingoar ngaeni pwe, “Emmwen pwe ipwe tapweog?”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nge Jesus ese mwerhaen. A aengaeni pwe, “Sefaaen noa noan imwoamw reen oamw famini nge wa fioangei ngaeniir minikka Soamwoon a feeori ngaeniug, iwe me aan igin gacch ngaeniug.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Iwe mwaaen we a siusaengi, a noa noan oanongaen miniwe Seig Aepinoamw, a noa aepesa miniwe Jesus a feeori ngaeni. Oanongeer rhooa kkewe re rongorong nge ra igin riutae.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesus a sefaaen noa epeig nooamw we. Reen ngaerhen meoneoiniun we nge regin towunap aeremas kka ra mwirhito reen.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jairus, erhai soamwoonin noan wutteer Jews we a itto, nge igiwe a weri Jesus, a aesirowu tiw me oaron pirheen
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 nge a tingoar aeffaenipirhe ngaeni pwe, “Aeterhooapwut mwittig na naeyi a igin cchoaw aan semwaai. Faaen pirhemw itto wopwe iseni tae poawumw wooan pwe epwe takketae me epwe menaw!”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Iwe Jesus a tapweei noa mwaaen we. Re igin towunap aeremas kka ra tapweei noa Jesus ra aetietiy ngaeni oanongaen wenepeigin.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Eno erhai rhooapwut neeiir eseiug aan peitaeg noa noan seig me ruwowu raeg,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 inamwo igiwe a sefaaen me reer towunepeer toagota. A pwan naini oanongaen naiun senaapiy, nge faer egius mwo nge efaer kkaein noa.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Oatowe rhooapwut we a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, a itto me niugiusagiuriun neeiin pinowun aeremas kkewe,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 nge a maengiy noan tipan pwe, “Aere i geotteopa rhag mengaagiun, nge ipwe mamaaw tae.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Reen rhag oatowe e geotteopa mengaagiun, nge semwaai we aan a iug noa, nge a meyaefi wooan oanongan pwe a rhigar saengi waeiraes we aan.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Iwe rhag nge Jesus a meyaefi pwe eew kkeman a toowow saengi, iwe a toagun ngaeniir aeremas kkewe nge a aeiineeor pwe, “Iyo we a geotteopa mengaagiuy?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Rhooan kkayeo kkewe naiun ra paniuwaeni pwe, “Woweriir aeremas kka re aetietiy ngaeniug rhag, nge meeta wa aeiineo iyo we a geotteopoag reen?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Nge Jesus a fanefetaen pwe epwe giuneei iyo we a feeori miniwe.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nge igiwe rhooapwut we a giuneei meeta we a wen ngaeni, a ngongotae reen aan mesag, iwe a itto foatotiw me oaron pirheen iwe a pwaeri ngaeni weneccheran meeta we a wen ngaeni.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Iwe Jesus a aengaeni pwe, “Naeyi, oamw niugiuniug minne a aecchipwoag tae. Wonoa noan oapoas pwe wa rhigar saengi oamw waeiraes.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Nge igiwe Jesus e rhiuwen kekkepas, aaemweoi rhooan pweipwogin kkepas ra itto me reen imwaen Jairus ra aengaeni pwe, “A mae noa rhooapwut we noawumw. E rhiuwen meeta ipitaen oamw itiwow angiurhiu no ngaeni sinsei na?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nge Jesus ese aefaenniy meeta we re aepesa, nge a aengaeni Jairus pwe, “Wote mesag, niugiuniug rhag.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesus esa tipaeni no nge erhai epwe tapweei, pwe aaen Peter rhag me James me John iwe pwiin.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Igiwe ra tooto reen imwaen Jairus, Jesus a giuneei aar pwurhopwurh fetaen me rongorong aar oacchorong me ngiuraegin aar saeng.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Iwe a toonong noan iimw we a aengaeniir pwe, “Meeta oawwa pwurhopwurh fetaen reen? Meeta oawwa saeng reen? Aeteen nge ese mae, pwe aan rhag maiur.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Iwe ra kekkaei aegini, iwe a asiiur wow oanongeer me noan iimw we, nge a paeniir seman me inaen aeterhooapwut we, me eoniurhai naiun rhooan kkayeo, iwe a paeniir nong noan sengkin we aeterhooapwut we ewon ee.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 A ammwarhiu tae paiun nge a aengaeni pwe, “Talitha koum!” faaen minneen nge, “Aeterhooapwut, i aengaeniug wopwe rhimwitae!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 E iutae rhag nge a faaeraeg fetaen. (Iya seig me ruwowu raegin.) Nge igiwe a wen miniwe oanongaen aeremas kkewe ra igin riutae.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Nge Jesus a aetiwenigiy ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai, nge a pwan aengaeniir pwe, “Oaw ngaenneei meeta epwe angi”.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.