Marcos 12
stw (STW) vs VC
1 Iwe Jesus a kkepas ngaeniir noan fioangon awewe: “Eno erhai mwaaen a foatogi eew maetaen grape, a feeori gurun niugiun, a genengi eew niipw pwe nenien wongowongin uwaen grape, iwe a aiuwtae eew imwaen poos taegias me noan. Mwirin a ngaenneer aaemweoi rhooan maat pwe repwe aefaenniy. Iwe rhag nge a saei taaw noa.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Nge igiwe a toori oaton gin, a fangenoa erhai rhooan akkiuneo reer rhooan maat kkewe, pwe epwe noa pwigi wiwiin me reen uwaen maat we.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Iwe rhooan maat ra torofi rhooan akkiuneo we, ra wirhiy nge ra aefengafeta noa, esooar meeta e pwigi.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Mwirin wonowe aan maat we a fangenoa pwan erhai naiun rhooan akkiuneo; iwe rhooan maat kkewe ra wirhiy rhimwen nge ra feeori ngaeni aekkaew wegitaeg aessaew.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Iwe wonowe a pwan fangenoa erhai rhooan akkiuneo, nge iir ra niiy noa. Nge pwan ina rhag minne refeeori ngaeniir rhooa kkewe aaemweoi, aaemweoi ra wirhiir, aaemweoi ra niir noa.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Iwe nge a noa notiw erhai, iwe sipegin naiun mwaaen aecchaeng. Oarosan nge a fangenoa mwaaen we sipegin naiun, nge a iura pwe, ‘I niugiuw, nge repwe aesirowu mwaaen e naeyi.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Nge rhooan maat kkewe ra iura fengaenniy wooar pwe, ‘Ieei mwaaen we naiun mwaaen we aan maat eei iwe epwe pwugusaeni minneei. Oaw itto sipwe niiy noa, pwe sipwe pwigi minne pwugusaen pwe pwugusarh!.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Iwe ra torofi mwaaen we naiun, ra niiy noa nge ra oatorawow niugiun maat we.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Iwe Jesus a aeiineeor pwe, “Meeta mwaaen we aan maat we epwene feeori? Epwene itto nge a niir noa rhooawe, nge a ngaenneer aaemweoi maat we.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Oawsaaen aeraegi mwo kkepas e noan Pwapwior we e Santus?
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Minneen nge feeoriaen Soamwoon,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Iwe, rhooawe soamwooniir Jews aetae repwe torofi Jesus, pwe igiwe re giuneei pwe fioangoor miniwe a aengaeniir. Nge ra mesag reer rhooa towunap we iwe ra nigiti Jesus iwe ra noa.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Iwe ra fangenoa aaemweoi Pharisees me aaemweoi rhinaen Erotes, pwe repwe oatupwu Jesus noan aan kkepas.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Iwe, ra itto reen Jesus nge ra aengaeni pwe, “Sinsei, aemaem aei giuneei pwe e wenewen oamw kkepas, nge wose niuwaennei minikka aeremas ra aeni niunniuwaen. Wose aefaenniy wunuunun erhai me erhai, nge wa fenaiuw wenewenen nee tipaen Deus ngaeniir aeremas. Aengaenigemaem, e mwamwaai aarh sipwe fang tax ngaeni Soamwoonin Rome, aere aapw? Ifa wusun, sipwe fang tax aere aapw?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Nge Jesus a giuneei wunuunun aar niunniuwaen iwe a paniuwaeniir pwe, “Meeta menaen oawpwe soatoniaei reen? Oaw pwigito efai senaapiy silver, pwe ipwe pipiiy.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Iwe ra pwigito efai senaapiy reen nge a aeiineeor pwe, “Mesaen iyo me itaen iyo een?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Iwe Jesus a aengaeniir pwe, “Iwe nge oaw ngaenneei Soamwoonin Rome meeta aaen Soamwoonin Rome, nge oaw ngaenneei Deus meeta aaen Deus.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Aaemweoi Sadducees kkewe, iwe re aepesa pwe esooar menaw sefaaen me reen mae, ra itto reen Jesus nge ra aengaeni pwe,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Sinsei, Moses minne e foatogi anniug eei pwe aemaem: ‘Aere erhai mwaaen a mae nge esooar naiun wooan rhooapwut we pwiuniuwan, ina nge mwaaen we pwiin epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we pwe epwe yor naiun pwe epwe ffai pwe naiun mwaaen we a mae.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Reno fiusiuman pwipwi. Iwe mwaaen we e tugufaeyi a pwiuniuwaeni erhai rhooapwut, nge a maenoa nge esaaen yor naiun.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Mwirin iwe ariiurhaiun a pwiuniuwaeni rhooapwut we, iwe a pwan maenoa nge ese pwan yor naiun. Ieei rhag taeppen minne epwan wen ngaeni iwe aeiniurhaiun,
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 pwan ina rhag miniwe ewen ngaeniir oanongeer noa: Rhooawe fiusiuman re pwiuniuwaeni rhooapwut we nge ra pwan maenoa oanongeer nge esooar naiiur wooan niewe. Mwirin noan, nge rhooapwut we a maenoa.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Igina, noan raaenin na manimae repwene menaw sefaaen, iyo me neeiir epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we? Pwe igiwe rhooawe fiusiuman nge re pwiuniuwaeni niewe.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Aaemi oaw mwaerhei me igeei! Nge oaw giuneei faaen? Pwe iga oawse giuneei Pwapwior we e Santus aere aaen Deus mamaaw.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Pwe oate rhooa mae repwe menaw sefaaen, nge repwene aeffitaeg ngaeniir rhag angkenusun naaeng, pwe resoapw pwiuppwiuniuw no.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Igina, reen manimae aar repwe menaw sefaaen: oawsaaen aeraegi mwo me noan Pwapwior kkewe foatogiaen Moses wunuunun waniwan we e ppwunuwow aengaet me noan? Iginaan minne e foatogi me ee aaen Deus aengaeni Moses pwe, ‘Ngaang aaen Abraham Deus, aaen Isaac Deus me aaen Jacob Deus.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Iiy aar Deus rhooawe re menaw, nge saapw aar rhooawe ra maenoa. Aaemi oawwa igin mwaerhei me igeei.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Erhai sinsein anniug eno igiwe nge e rongorong meeta kkewe re iyaekkepesa. E giuneei pwe egacch paniuwaen kkepas aeiineo we aar me reen Jesus, iwe a itto reen pwe epwe aeiineow: “Ifa anniug e oarosaen taegias meneiin oanongaen?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ieen minne oarosaen taegias me neeiin, ‘Wopwe aiussaening Israel! Soamwoon na aarh Deus ina iiy rhag minne aarh Soamwoon.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Wopwe aerhaengi Soamwoon na oamw Deus reen oanongaen nee tipoamw, reen oanongaen ngeoniumw, reen oanongaen oamw niunniuwaen pwan reen oanongaen maemaewoamw.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Nge oaruwowwaen anniug epwan igin taegias nge, ‘Wopwe aerhaengiir rhooan weni oaromw taeppen rhag oamw sipegin aerhaengi oanongoamw.’ Esooar eew anniug e e taegias saengi ikka ruwowu.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Sinsein anniug we a aengaeni Jesus pwe, “E mwamwaai, sinsei! Egin nnet meeta mwu wa faer aepesa, pwe Soamwoon rhag minne Deus, nge esooar erhai Deus me peig noan.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Nge een wopwe aerhaengi Deus reen oanongaen nee tipoamw, reen oanongaen oamw niunniuwaennen me oanongaen maemaewoamw, me wopwe pwan aerhaengi rhooan weni oaromw taeppen rhag oamw sipegin aerhaengi oanongoamw. E igin yor ipitan aaen erhai epwe aiussaening firhiy anniug kka ruwowu, mmwaen aan epwe aeni oasoar maan wooan antar me mesemesaen oasoar ngaeni Deus.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jesus e meyaefi gacchiun paniuwaenin kkepas kkewe aan, iwe a aengaeni pwe, “Een wose taaw saengi miniwe Mweoiun Deus.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Igiwe Jesus e fenai noan Temple we, a aeiineo eew kkepas, “Epwe ifa wusun nge sinsein anniug kkewe repwe aepesa pwe Kristus nge iiy teoteeon David?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Espritu Santus minne e aemeyaefi ngaeni David pwe epwe aepesa:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 David wooan oanongan e sipegin faingi Kristus pwe iiy ‘Soamwoon’, iwe epwe ifa wusun nge Kristus epwe no pwe teoteeon David?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Igiwe e fenaiuw ngaeniir pwe, “Oawpwe aefaennigaemi reer sinsein anniug kkewe re aerhaengi aar faaeraeg fetaen faaen mengaagiiur min enaenaei, nge re aerhaengi aar aeremas repwe aewenimmwaar me aesirowuur me noan imwaen chuwaai,
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 nge re fini rhag neniy kkena nenieer rhooa taegias me noan wutteer Jews me pwiuneoi mwamwaai me noan gupwun.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Re oapwurhaar rhooapwut kka ra mae pwiuniuweer nge ra pirifa saengiir pwuguseer, nge re oangona ngaeni aeremas aar maeipin enaei. Iwe nge aegaeregaeriir ina epwene igin waeiraes!”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Igiwe Jesus emooat oaron nenien maenigaech we me noan Temple we, a pippipiir aeremas kkewe re iseis nong aar maenigaech. Towunepeer aeremas kkewe re naiwiis re iseis nong towunepaen naiiur senaapiy;
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 nge erhai rhooapwut mwaenene pwe a mae pwiuniuwan a itto iseis nong riiufai manfaifai, ina epwe aeffitaeg ngaeni oawton efai checcha.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Jesus a faingiir rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi pwe miniwe rhooapwut mwaenene we efang nge e temoag saengi aar oanongeer aeremas towunap kkewe.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Pwe oanongeer nge re iseni nong nusegin wiineer, nge rhooapwut een inamwo iga e igin affayeo nge a fangenoa oanongaen meeta eno reen — a fangenoa oanongaen minikka epwe menaw wooan.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.