Marcos 12

stw (STW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iwe Jesus a kkepas ngaeniir noan fioangon awewe: “Eno erhai mwaaen a foatogi eew maetaen grape, a feeori gurun niugiun, a genengi eew niipw pwe nenien wongowongin uwaen grape, iwe a aiuwtae eew imwaen poos taegias me noan. Mwirin a ngaenneer aaemweoi rhooan maat pwe repwe aefaenniy. Iwe rhag nge a saei taaw noa.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Nge igiwe a toori oaton gin, a fangenoa erhai rhooan akkiuneo reer rhooan maat kkewe, pwe epwe noa pwigi wiwiin me reen uwaen maat we.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Iwe rhooan maat ra torofi rhooan akkiuneo we, ra wirhiy nge ra aefengafeta noa, esooar meeta e pwigi.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Mwirin wonowe aan maat we a fangenoa pwan erhai naiun rhooan akkiuneo; iwe rhooan maat kkewe ra wirhiy rhimwen nge ra feeori ngaeni aekkaew wegitaeg aessaew.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Iwe wonowe a pwan fangenoa erhai rhooan akkiuneo, nge iir ra niiy noa. Nge pwan ina rhag minne refeeori ngaeniir rhooa kkewe aaemweoi, aaemweoi ra wirhiir, aaemweoi ra niir noa.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Iwe nge a noa notiw erhai, iwe sipegin naiun mwaaen aecchaeng. Oarosan nge a fangenoa mwaaen we sipegin naiun, nge a iura pwe, ‘I niugiuw, nge repwe aesirowu mwaaen e naeyi.’
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Nge rhooan maat kkewe ra iura fengaenniy wooar pwe, ‘Ieei mwaaen we naiun mwaaen we aan maat eei iwe epwe pwugusaeni minneei. Oaw itto sipwe niiy noa, pwe sipwe pwigi minne pwugusaen pwe pwugusarh!.’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Iwe ra torofi mwaaen we naiun, ra niiy noa nge ra oatorawow niugiun maat we.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Iwe Jesus a aeiineeor pwe, “Meeta mwaaen we aan maat we epwene feeori? Epwene itto nge a niir noa rhooawe, nge a ngaenneer aaemweoi maat we.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Oawsaaen aeraegi mwo kkepas e noan Pwapwior we e Santus?
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Minneen nge feeoriaen Soamwoon,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Iwe, rhooawe soamwooniir Jews aetae repwe torofi Jesus, pwe igiwe re giuneei pwe fioangoor miniwe a aengaeniir. Nge ra mesag reer rhooa towunap we iwe ra nigiti Jesus iwe ra noa.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Iwe ra fangenoa aaemweoi Pharisees me aaemweoi rhinaen Erotes, pwe repwe oatupwu Jesus noan aan kkepas.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Iwe, ra itto reen Jesus nge ra aengaeni pwe, “Sinsei, aemaem aei giuneei pwe e wenewen oamw kkepas, nge wose niuwaennei minikka aeremas ra aeni niunniuwaen. Wose aefaenniy wunuunun erhai me erhai, nge wa fenaiuw wenewenen nee tipaen Deus ngaeniir aeremas. Aengaenigemaem, e mwamwaai aarh sipwe fang tax ngaeni Soamwoonin Rome, aere aapw? Ifa wusun, sipwe fang tax aere aapw?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Nge Jesus a giuneei wunuunun aar niunniuwaen iwe a paniuwaeniir pwe, “Meeta menaen oawpwe soatoniaei reen? Oaw pwigito efai senaapiy silver, pwe ipwe pipiiy.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Iwe ra pwigito efai senaapiy reen nge a aeiineeor pwe, “Mesaen iyo me itaen iyo een?”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Iwe Jesus a aengaeniir pwe, “Iwe nge oaw ngaenneei Soamwoonin Rome meeta aaen Soamwoonin Rome, nge oaw ngaenneei Deus meeta aaen Deus.”
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Aaemweoi Sadducees kkewe, iwe re aepesa pwe esooar menaw sefaaen me reen mae, ra itto reen Jesus nge ra aengaeni pwe,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Sinsei, Moses minne e foatogi anniug eei pwe aemaem: ‘Aere erhai mwaaen a mae nge esooar naiun wooan rhooapwut we pwiuniuwan, ina nge mwaaen we pwiin epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we pwe epwe yor naiun pwe epwe ffai pwe naiun mwaaen we a mae.’
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Reno fiusiuman pwipwi. Iwe mwaaen we e tugufaeyi a pwiuniuwaeni erhai rhooapwut, nge a maenoa nge esaaen yor naiun.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Mwirin iwe ariiurhaiun a pwiuniuwaeni rhooapwut we, iwe a pwan maenoa nge ese pwan yor naiun. Ieei rhag taeppen minne epwan wen ngaeni iwe aeiniurhaiun,
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 pwan ina rhag miniwe ewen ngaeniir oanongeer noa: Rhooawe fiusiuman re pwiuniuwaeni rhooapwut we nge ra pwan maenoa oanongeer nge esooar naiiur wooan niewe. Mwirin noan, nge rhooapwut we a maenoa.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Igina, noan raaenin na manimae repwene menaw sefaaen, iyo me neeiir epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we? Pwe igiwe rhooawe fiusiuman nge re pwiuniuwaeni niewe.”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Aaemi oaw mwaerhei me igeei! Nge oaw giuneei faaen? Pwe iga oawse giuneei Pwapwior we e Santus aere aaen Deus mamaaw.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Pwe oate rhooa mae repwe menaw sefaaen, nge repwene aeffitaeg ngaeniir rhag angkenusun naaeng, pwe resoapw pwiuppwiuniuw no.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Igina, reen manimae aar repwe menaw sefaaen: oawsaaen aeraegi mwo me noan Pwapwior kkewe foatogiaen Moses wunuunun waniwan we e ppwunuwow aengaet me noan? Iginaan minne e foatogi me ee aaen Deus aengaeni Moses pwe, ‘Ngaang aaen Abraham Deus, aaen Isaac Deus me aaen Jacob Deus.’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Iiy aar Deus rhooawe re menaw, nge saapw aar rhooawe ra maenoa. Aaemi oawwa igin mwaerhei me igeei.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Erhai sinsein anniug eno igiwe nge e rongorong meeta kkewe re iyaekkepesa. E giuneei pwe egacch paniuwaen kkepas aeiineo we aar me reen Jesus, iwe a itto reen pwe epwe aeiineow: “Ifa anniug e oarosaen taegias meneiin oanongaen?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ieen minne oarosaen taegias me neeiin, ‘Wopwe aiussaening Israel! Soamwoon na aarh Deus ina iiy rhag minne aarh Soamwoon.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Wopwe aerhaengi Soamwoon na oamw Deus reen oanongaen nee tipoamw, reen oanongaen ngeoniumw, reen oanongaen oamw niunniuwaen pwan reen oanongaen maemaewoamw.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Nge oaruwowwaen anniug epwan igin taegias nge, ‘Wopwe aerhaengiir rhooan weni oaromw taeppen rhag oamw sipegin aerhaengi oanongoamw.’ Esooar eew anniug e e taegias saengi ikka ruwowu.”
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Sinsein anniug we a aengaeni Jesus pwe, “E mwamwaai, sinsei! Egin nnet meeta mwu wa faer aepesa, pwe Soamwoon rhag minne Deus, nge esooar erhai Deus me peig noan.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Nge een wopwe aerhaengi Deus reen oanongaen nee tipoamw, reen oanongaen oamw niunniuwaennen me oanongaen maemaewoamw, me wopwe pwan aerhaengi rhooan weni oaromw taeppen rhag oamw sipegin aerhaengi oanongoamw. E igin yor ipitan aaen erhai epwe aiussaening firhiy anniug kka ruwowu, mmwaen aan epwe aeni oasoar maan wooan antar me mesemesaen oasoar ngaeni Deus.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Jesus e meyaefi gacchiun paniuwaenin kkepas kkewe aan, iwe a aengaeni pwe, “Een wose taaw saengi miniwe Mweoiun Deus.”
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Igiwe Jesus e fenai noan Temple we, a aeiineo eew kkepas, “Epwe ifa wusun nge sinsein anniug kkewe repwe aepesa pwe Kristus nge iiy teoteeon David?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Espritu Santus minne e aemeyaefi ngaeni David pwe epwe aepesa:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 David wooan oanongan e sipegin faingi Kristus pwe iiy ‘Soamwoon’, iwe epwe ifa wusun nge Kristus epwe no pwe teoteeon David?”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Igiwe e fenaiuw ngaeniir pwe, “Oawpwe aefaennigaemi reer sinsein anniug kkewe re aerhaengi aar faaeraeg fetaen faaen mengaagiiur min enaenaei, nge re aerhaengi aar aeremas repwe aewenimmwaar me aesirowuur me noan imwaen chuwaai,
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 nge re fini rhag neniy kkena nenieer rhooa taegias me noan wutteer Jews me pwiuneoi mwamwaai me noan gupwun.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Re oapwurhaar rhooapwut kka ra mae pwiuniuweer nge ra pirifa saengiir pwuguseer, nge re oangona ngaeni aeremas aar maeipin enaei. Iwe nge aegaeregaeriir ina epwene igin waeiraes!”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Igiwe Jesus emooat oaron nenien maenigaech we me noan Temple we, a pippipiir aeremas kkewe re iseis nong aar maenigaech. Towunepeer aeremas kkewe re naiwiis re iseis nong towunepaen naiiur senaapiy;
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 nge erhai rhooapwut mwaenene pwe a mae pwiuniuwan a itto iseis nong riiufai manfaifai, ina epwe aeffitaeg ngaeni oawton efai checcha.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jesus a faingiir rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi pwe miniwe rhooapwut mwaenene we efang nge e temoag saengi aar oanongeer aeremas towunap kkewe.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Pwe oanongeer nge re iseni nong nusegin wiineer, nge rhooapwut een inamwo iga e igin affayeo nge a fangenoa oanongaen meeta eno reen — a fangenoa oanongaen minikka epwe menaw wooan.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.