Marcos 11

stw (STW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Igiwe ra aerepato Jerusalem, oaron aepinoamw kkewe Bethphage me Bethany, reen rhugun Olives. Jesus a fangenoa riiurhai rhooan kkayeo kkewe naiun,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 nge a aengaeniir pwe, “Oawnoa noan pwugos mwu mmwaemi. Nge igine oawpwe toonong, nge oawpwe weri erhai donkey mwittig e feotaeg ina esaaen yor mwo erhai ne e waawa. Oaw pwaeisi oawwa pwigito igeei.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nge aere eyor ne e aeiyegigaemi aere meeta oawfeeori minna reen, oaw aengaeni pwe Soamwoon e mwerhaen waawa mwo nge ennaen aesefaaenito.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Iwe ra noa nge ra noa weri erhai donkey mwittig e iu wooan ennap, nge e feotaeg ngaeni iuraen aesemaen eew iimw. Nge igiwe re pweppwaeisi,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 nge aaemweoi aeremas kkewe reno igiwe ra aeiineeor pwe, “Meeta mwu oawfeeori imwu oawwa pwaeisi noa donkey na?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Iir ra paniuwaeniir taeppen rhag ititin kkepas kkewe Jesus e aengaeniir, iwe aeremas kkewe ra nigitiir noa. |alt=". . ." src="LB00315B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="11.6-10"
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ra pwigito donkey we reen Jesus nge ra iseni tae mengaagiiur wooan, nge Jesus a teeotae wooan.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Aeremas towunap kkewe ra mmeraeg tiw mengaagiiur wooan aan we, nge aaemweoi ra gopogop tiw paeiniu me wooan aar maat pwe enenaen wooan aan we.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Aeremas kkewe regommw me rhooawe re tapweto mwirin ra aekkepwas, “Aepingepinga Deus! Deus epwe aewenepwuwa aeremas na epwe itto faaen itaen Soamwoon!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Deus epwe aewenepwuwa minna mweoiun king David, na semarh ina epwene itto. Aepingepinga Deus na oarosaen taegias!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Igiwe Jesus a toorito Jerusalem nge a toonong noan Temple we, nge a fanefetaen reen oanongaen meeta. Nge pwonno igiwe a mwirin oanowas iwe a noa Bethany iiy me rhooan kkewe seig me riiurhai.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Mmasetaen raaenin we eew, igiwe ra sefaaen to me Bethany, nge Jesus a pecchai.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 A wori noa me itaaw efoarh waniwan we fig pwe a pwanipwan noa faaen rheon, iwe a faaeraeg ngaeni pwe epwe pipiiy aere e uwa. Nge igiwe a toori fig we, a weri pwe rheon rhag, pwe esaaen toori mwo oaton aan epwe uwa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesus a kkepas ngaeni fig we pwe, “Esooar erhai ne epwe rhiuwen mwongo uwoamw.”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Igiwe ra toorito Jerusalem, Jesus a toonong noan Temple we nge a rhaepetae aan asiiur wow rhooawe re chuwaai me ameomeo pisaeg me igiwe. A aerheppa noa table kkewe aar rhooan ssiuwen senaapiy me nenien mooat kkewe aar rhooan chuwaai pigeons,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 ese fang ngaeni mwo nge erhai epwe pweipwog fetaen aegiaeg noan Temple we.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Iwe a fenaiiur aeremas kkewe pwe: “E foatofoat noan Pwapwior we e Santus pwe Deus e aepesa pwe, ‘Temple e aaei nge epwe ffai pwe imwaen maeipin faaen iteer oanongeer aeremesaen faniuw.’ Nge aaemi oawwa ssiuweniy ngaeni eew nenien wopoor rhooa mwoarho.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Igiwe soamwoonin patere kkewe me sinsein anniug kkewe ra rongorong kkepas kkewe, a rhaepetae aar giutta meeta repwe niiy noa Jesus reen. Nge iir re mesagiu, pwe igiwe pwuwaen aeremas kkewe remwaar reen aan fenai.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Igiwe a nee oatofaaef noa, Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra siusaengi aepinoamw we.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Nee oatosoraen raaenin we eraaen, igiwe ra faaeraeg noa wooan aan we, ra weri fig we. A ppwass noa oanongaen waniwan we tooritiw minikkewe waeran.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Peter a maengiy miniwe a wen iwe a aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, pipiiy, fig we wosoong ngaeni ina a ppwass noa.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Oawpwe niugiuniug ngaeni Deus.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ennetaen, ipwe aengaenigaemi pwe aere erhai epwe aengaeni rhug een pwe, ‘Wopwe mwagiut wa noa oatoranoa oanongoamw nee metaw,’ nge ese tip mwaramwar noan pwunnon, pwe e niugiuniug pwe meeta rhag e aepesa pwe epwe wen, ina nge epwe mmwen ngaeni.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ina faan minne ipwe aengaenigaemi pwe: Ngaere oaw maeipin nge oawwa tingoar eew meeta, oaw niugiuw pwe oawwa pwigi, ina nge epwe toorigaemi ese tiwegin meeta oaw tingoar.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ngaere oaw iun maeipin, oaw saeneti oanongaen soong kena aaemi wooan erhai, pwe ina nge Semaemi wooai naaeng epwe pwan saeneti noa oanongaen meeta mini aenneew kka aaemi oawpwan feeori.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Ngaere oawse saenetiir noa aaemweoi, Semaemi wooai naaeng esoapw pwan saeneti noa mini aenneew kena oawpwan feeori.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Iwe ra pwan sefaaen to Jerusalem. Nge igiwe Jesus a faaeraeg fetaen noan Temple we, nge soamwoonin patere me sinsein anniug me mwaaen kkewe aar ra itto reen
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 nge ra aeiineow pwe, “Meeta nemaenioamw pwe wopwe feeori minikkeei? Iyo a ngaenneog oamw nemenem?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesus a aengaeniir pwe, “Ngaang ipwe aeiineogaemi eew kkepas aeiineo, nge aere oawpwe aengaeniaei paniuwaen, ngaang ipwe pwan aengaenigaemi iya iga i pwigi aaei nemenem me ee pwe ipwe feeori minikkeei.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Oaw aengaeniaei iya e itto aaen John nemenem pwe epwe paptismus fetaen: saengi Deus aere saengi aeremas?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ra rhaepetae aar aengimaw fengaen wooar: “Meeta sipwe iura? Aere sipwe iura pwe, ‘Saengi Deus,’ nge iiy epwe aeiineogirh pwe, ‘Nge meeta rhag oawse niugiuniug ngaeni John reen?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Nge aere sipwe iura pwe, ‘Saengi aeremas…’ ” (Re mesagiiur aeremas, pwe igiwe oanongeer nge re niugiuw pwe John nge ennetaen erhai profeta.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Iwe ra paniuwaeni Jesus pwe, “Aeise giuneei.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.