Lucas 9

stw (STW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesus a faingi fengaenniir rhooawe seig me riiurhai a fang ngaeniir nemaenieer me aar manaman pwe repwe asiiur aniu aenneew me aecchipwaar rhooa semwaai.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Iwe a aefengaar noa pwe repwe noa fenaiuw minna Mweoiun Deus nge re aecchipwaar rhooa semwaai.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 A aengaeniir pwe, “Esooar minne oawpwe pwigi wooan aaemi saei: oawsoapw pwigi yomi, oawsoapw pweipwog aaemi pwetoaw, oawsoapw pweipwog mwongo, oawsoapw pweipwog senaapiy, oawsoapw pwan pweipwog ssiuwenin mengaagiumi.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ese tiwegin iya re aetiwaegaemi me ee, oawno noan iimw naan toori aaemi oawpwe siu me reen aepinoamw naan;
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 iwe nge pwiuneoi na aeremas rese aetiwaegaemi me ee, nge oawwa siusaengi pwiuneoi we nge oawwa iurhiugi noa ppweoniun me wooan pirhemi pwe eew atapeonneog ngaeniir.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Rhooan kkayeo kkewe ra noa fetaen noan aepinoamw kkewe, ra noa fenaiuw Kkepas Mwamwaai we nge re aecchipwaar aeremesaen oanongaen pwiuneoi.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Oatowe Erotes, we soamwoonin Galilee, e rongorong minikkewe a wen a igin pwurhopwurh fetaen, pwe aaemweoi re iura pwe John Baptist a menaw sefaaen.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Aaemweoi re iura pwe Elijah minne a pwaeto, iwe nge pwan aaemweoi re iura pwe erhai profeta kkewe mweoiwe minne a menaw sefaaen.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Erotes a iura pwe, “John iwe iya gopiy noa iiuwaen, nge iyo mwaaeneei i rongorong kkepesan?” Iwe a aekkaetemaegini fetaeneei aan epwe noa weri Jesus.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Iwe ra sefaaeneto oapostonus kkewe ra itto aengaeni Jesus meeta kkewe ra feeori. A wummwuur, iwe iir rhag ra noa reen eew aepinoamw itan Bethsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Igiwe pwuwaen aeremas we ra rongorong ra pwan ttapw noa mwirin. Jesus a aewenimmwaar, a fenaiuw ngaeniir wunuunun minna Mweoiun Deus iwe nge e aecchipwaar rhooakka re semwaai.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Noan faefin we nge rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “E igin anug noa igeei nge a pwan pwoong. Aefengaar noa aeremas kaan nee aepinoamw pwe repwene noa sipegin chuwaai aeneer mwongo.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Jesus a faer aengaeniir pwe, “Oawfang ngaeniir aeneer.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 (Repwe nimingeras mwaaen reno igiwe.)
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Weni mwirin aar rhooan kkayeo kkewe feeori miniwe,
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 nge Jesus a pwigi fenoawa kkewe niffai me iig kkewe riiurhai, a fattae naaeng nge a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig. Iwe a giniiy fenoawa kkewe nge a fang ngaeniir rhooan kkayeo kkewe pwe repwe inetiy wooar aeremas kkewe.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Oanongeer nge ra maegin mwongo iwe ra mat noa. Iwe rhooan kkayeo kkewe ra oawuta seig me ruwowu rhiug reen nuseg kkewe.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Igiwe Jesus noa rhag aan noa maeipin, rhooan kkayeo kkewe ra noa itto reen. Iwe a aeiyegiir, “Aeremas re iura pwe ngaang iyo?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Ra paniuwaeni, “Aaemweoi re iura pwe een John Baptist, nge aekkaaemweoi re iura pwe een Elijah, nge pwan aekkaaemweoi re iura pwe een erhai profeta kkewe mweoiwe nge wa menaw sefaaen.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 A aeiineeor pwe, “Nge aaemi, oaw iura pwe ngaang iyo?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Jesus a aetiwenigiy ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai minneei.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Nge a pwan aengaeniir pwe, “Mwaaen na Naiun Aeremas ina epwe gin affayeo nge e serhoawun me neeiir mwaaen kkewe aar me soamwoonin patere me sinsein anniug. Repwene niiy noa nge eoniuraen mwirin nge a menaw sefaaen.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Nge a aengaeniir oanongeer pwe, “Erhai ne e mwerhaen tapweaei, epwe aerheei noa niunniuwaennen wooan oanongan, a aiufera aan kurus oanongaen raaenin, nge a tapweeito mwiriy.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Pwe iyo e mwerhaen ammwarhiu menewan, epwe ppiung saengi. Nge iyo eppiung saengi menewan pwonno ngaang, epwe giuneei menaw.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Epwe yor ipitan igine eyo ngaeniug oanongan noa faeinaengiy nge a soano saengiug menewoamw? Esooar ipitan!
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Aere wosaew aeginiaei me fenai kka aaei, ina nge mwaaen we Naiun Aeremas epwe pwan saew aeginiug igine a noa itto noan nningen me nningen mwaaen na Seman me nningeer angkenus kena re santus.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ipwe aniugiuniugiuw ngaenigaemi pwe eyor aaemweoi aeremas igeei resoapw mae toori oatona repwe weri minna Mweoiun Deus.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Epwe eew noa week mwirin aan Jesus aepesa minikkeei, nge a pwigiir Peter, John, me James ra ittae maeipin wooan eew rhug.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Oatowe e maeipin, a nniuwen noa wunuunun wooan mesan, nge miniwe mengaagiun a marettin pwerhepwerh noa.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ese mmwaei mwo nge riiurhai mwaaen ra itto mwaenieniy ngaeni. Iir Moses me Elijah,
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 repwaeto noan nning seramram nge ra itto mwaenieniy ngaeni Jesus reen wunuunun aan epwene pwaeritae aaen Deus koat reen aan epwe mae noa me noan Jerusalem.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Peter me rhooawe rhoaniuwan ra igin maiur, nge renoa mmasetae ra weri miniwe seramramaen nningen Jesus me mwaaen kkewe riiurhai iwe re iu oaron.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Igiwe mwaaen kkewe riiurhai ra siunoa, nge Peter a aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, a igin gacch pwe sino igeei. Aeipwe aiuwtae enuuw iimw tampwoning, eew imwoamw, eew imwaen Moses, me eew imwaen Elijah.” (Ese metefaaegini faaen minikkiwe e aepesa.)
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Igiwe e rhiuwen kkepas, a itto eew toapw pwaniiur noa faaen niuriun; rhooan kkayeo kkewe ra mesag reen toapw we a itto pwaniiur noa.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Eew mangiungiu a noa ittiw me noan toapw we, “Ieen mwaaen e naeyi, iye iya finitae — oaw aiussaening ngaeni!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Iwe mangiungiu we a iug noa, iwe a Jesus noa rhag. Rhooan kkayeo kkewe ra anniug aegini noa rhag miniwe, nge esooar mwo erhai ne re aengaeni meeta we ra weri reen oatowe.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Mmasetaen raaen we eraaen nge Jesus me rhooan kkayeo kkewe eoniurhai ra ittiw me wooan rhug we, nge eew pwuwa temoag ra itto reen Jesus.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Erhai mwaaen a aekkepwas me noan pwuwa we, “Sinsei! Faaen pirhemw, itto pipiiy aet e naeyi — ieen rhag naeyi mwaaen!
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Oate aniu aenneew een epwe kkaein tiw wooan, nge e rhiuwen apwas rhag nge a ittiw cchech fetaen, pwuropwur wow noan ewan; e aewwaeiraesi fetaeneei rhag nge esa siusaengi no!
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Iya aeffaenipirhe ngaeniir rhooan kkayeo kkewe noawumw pwe repwe oatowowuw, nge ese mmwen ngaeniir.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ifa mwo aaemi se niugiuniug me ruguppin faaen oateei! Epwe ifa ssiunaein aaei ipwe no reemi? Epwe ifa wusun aaei noaneenaei reemi?” Iwe nge a aengaeni mwaaen we pwe, “Pwigito aetemwu noawumw iga.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Igiwe aetewe a itto reen nge aniu aenneew we a aerheitiw wooan ppweon a ittiw cchech fetaen. Jesus a aerh ngaeni aniu aenneew we pwe epwe toowow, iwe a aecchipwa aet we, iwe a iseni sefaaeniy ngaeni mwaaen we seman.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Oanongeer rhooawe ra mwaar reen maemaewaen kkemenaen Deus.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Oawteorh maniuwegini minne ipwe aengaenigaemi! Mwaaen we Naiun Aeremas epwene yonong nee paiiur aeremas.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Iwe nge iir rhooan kkayeo kkewe naiun rese metefaaegini faaen miniwe mwaenian. Miniwe ekooap saengiir pwonno rete metefaaegini, iwe iir ra mesag pwe repwe aeiyeg.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra aengiingi fengaen neeiir ngaere iyo e oarosaen taegias.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Jesus a giuneei niunniuwaen kkewe aar, iwe a pwigi erhai wonigaet a aiuw tiw oaron,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 a aengaeniir pwe, “Iyo e aetiwa aeteen faaen itaei, ina e aetiwaeyaei; nge iyo erhai ne e aetiwaeyaei, ina e aetiwa aeremas na efangeto ngaang. Pwe iyo na oarosaen sessoan neeimi nge ina iiy minne oarosaen taegias.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 John a iura pwe, “Sinsei, aeiweri erhai mwaaen e oatowowuw aniu aenneew faaen itoamw, nge aeiya aengaeni pwe epwe iug noa pwe saapw iiy rhoaniuwarh.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Jesus a aengaeni pwe, “Oawsoapw aiugiu noa, pwe iyo na ese appaniuwaenigaemi ina rhoaniuwaemi.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Igiwe a arapeto oaton aaen Jesus noa naaeng, a aettiweginiy nee tipan epwe noa Jerusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 A fangenoa rhooan pweipwogin kkepas repwe noa wooan eew aepinoamw me Samaria repwe noa oamoannatae oanongaen meeta me weni mmwan.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Iwe nge aeremesaen pwiuneoi we rese mwerhaen aetiwa pwe igiwe epwae ngaeniir pwe epwene noa Jerusalem.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Igiwe James me John ra giuneei miniwe ra aengaeni pwe, “Soamwoon, wo mwerhaen pwe aeipwe tingoar noa aengaet naaeng pwe epwe ittiw figiir noa?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Jesus a toagun ngaeniir a soong ngaeniir.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Iwe Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra noa wooan eew noa aepinoamw.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Igiwe ra noa erhai mwaaen a aengaeni Jesus, “Ese tiwegin iga wopwe noa ee nge ngaang ipwe tapweog.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Jesus a aengaeni pwe, “Fox eyor ngeteer, man aeniaen eyor feseer, iwe nge mwaaen we Naiun Aeremas esooar eew pwiuneoi ne epwe noa wonotiw aseoseo ee.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jesus a pwan aengaeni erhai mwaaen, “Itto tapweaei.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Jesus a paniuwaeni pwe, “Nigitiir rhooa mae repwe sipegin nipwaeni aar mae. Nge een wa noa arheoiuwa fetaeneei kkepesaen minna Mweoiun Deus.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Pwan erhai mwaaen a iura, “Menap, ipwe tapweog; nge ipwe mmwaen noa mwo oapwongiir aaei famini.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Jesus a aengaeni pwe, “Erhai ne epwe rhaepetae aan engaengaen maat nge e feffan sefaaen nge iiy esoapw firh ngaeni minna Mweoiun Deus.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.