Lucas 8
stw (STW) vs VC
1 Enoa faeiyegius noa Jesus a noa fetaen noan aepinoamw me pwugos kkewe, reen aan fenaiuw fetaeneei Kkepas Mwamwaai we reen Mweoiun Deus. Rhooan kkayeo kkewe seig me riiurhai re tapweei,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 iwe me pwan aekkaerhai rhooapwut kkewe ra cchipw saengi aniu aenneew me mesemesaen semwaai: Maria (we pwan itan Magdalene), niewe Jesus e oatowowuw fiusiuman aniu aenneew me wooan;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Joanna we rhooan ngaenneyaen Chuza we e nemaeni minikkiwe pisaegin Erotes; me Susanna, me pwan towunepeer rhooapwut kkewe regaen pwan tipaengi fetaeneei Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Aeremas ra maegeto reen Jesus saengi eew me eew aepinoamw; iwe enoa mweoiuto eew pwuwa temoag nge Jesus a fioangei ngaeniir eew fioangon awewe:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Eno erhai mwaaen a noa pwe epwe noa aeperes faiun foat. Igiwe e aeperes fetaen foat kkewe, aekkaefai faiun ra ppiungiutiw wenepeigin aan we, nge repwuriir noa, nge man aeniaen epwan anginoa.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Aekkaefai ra ppiungtiw wooan kaenefai, renoa pwaech tae nge reppwass noa pwe ese patapat ppweoniun.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Aekkaefai ra ppiungiutiw neeiin irae towfanfan. Iwe irae towfanfan kkewe ra menawtae nge ra fittitae wooar iwe ra maenoa.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Nge aekkaefai ra ppiungiutiw wooan ppweon mwamwaai, iwe ra menaw tae nge ra uwa, nge efoarh nge epwe epwiugiuw uwaan.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiineow Jesus meeta faaen fioang we.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Iwe a paniuwaeniir pwe, “Deus a fang ngaenigaemi pwe oawpwe giuneei kkepas mwoanomwoanon minna Mweoiun Deus, nge iga aaemweoi ina epwe toowow noan fioangon awewe, pwe ina repwene pipiiy nge resoapw weri, nge ina repwene aiussaening nge resoapw metaf reen.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Ieen faaen fioang we: faiun foat we ina kkepesaen Deus.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Faiun kkewe re ppiungiutiw wenepeigin aan, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong kkepesaen Deus, nge e itto rhag Saetan nge e itto pwigi noa miniwe kkepesaen Deus me reer, pwe rese niugiuniug iwe ra menaw.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan kaenefai, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong kkepas we nge ra kker aegini. Nge ina rhag ese itinong nee tipeer; pwe egiufet rhag aar niugiuniug, pwe e itto rhag oaton sessoat nge ra mwetekkaein fangetae.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw neeiin irae towfanfan, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong; nge aiunaeng me naiwiis me aemmesaeigaen wooan feoniufan a fittiir noa iwe ese mmarh minikkewe uwaan.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw noan ppweon mwamwaai, ra aeffitaeg ngaeni rhooa kkewe re rongorong minna kkepesaen Deus; nge ra aeiseisa nong noan ennetin me mwamwaaiun pwunnoor, nge ra aetemaegin rhag toori aar uwa.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Esooar ne egaen fifi oappwun nge a iseni nong faaen saepiy ngaere ngoanoa faaen pooa. Pwe refaer pwigi ngaettae wooan nenien oappwun pwe aeremas repwe seram igine ra toonong.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 “Oanongaen meeta ewop noa epwene pwae noa, nge oanongaen meeta e pwanipwan nge epwe pwae noa noan seram.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Oawpwe aefaennigaemi reen wunuunun aaemi aiussaening; pwe iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni, nge iyo kena esooar nge refaer pwigi saengiir mwo nge giufetin minikkena re maengiy pwe eno reer.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Rhooapwut we inaen Jesus me mwaaen kkewe pwiin re itto reen, nge rese mmwenen rhungaeni pwonno rhooanap we.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Nge erhai a aengaeni Jesus pwe, “Niewe inoamw me mwaaen kkewe pwiimw ikka reno niugiun, nge re mwerhaen repwe rhuungiug.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Jesus a aengaeniir oanongeer pwe, “Maan na inaei me mwaaen kena pwiiy ina rhooakka re rongorong kkepesaen Deus nge re tapweei.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Eraaen Jesus a teeotae wooan efoarh pwoot Iiy me rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe, “Oaw sipwe noa epeig meoneoiniun eei.” Iwe ra noa.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Igiwe ra sesseraeg noa nge Jesus a maiur noa. Ese mmwaei mwo nge a noa itto eew aaeng cchoaw noan meoneoiniun we, iwe pwoot we a mweomweoyius nge rhooa kkewe ra no noan oawoas.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Rhooan kkayeo kkewe ra noa reen Jesus ra noa faingitae, ra iura pwe, “Soamwoon, Soamwoon! Sipwene mae!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Iwe a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe pwe, “Eno iya aaemi niugiuniug?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra saei saengi Galilee nge ra noa Gerasa, iwe eno peigin meoneoiniun we me eotiw.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Igiwe Jesus a tiwegitae ppiy, nge a noa rhuungi erhai mwaaenin aepinoamw we nge eyor aniu aenneew wooan. A ssiunaei aaen mwaaen een se memmengaag nge ese pwan nonotiw no noan imwan, pwe a noa no fetaen rhag noan paeyi kkewe.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Iwe oatowe eweri Jesus, nge a igin eor noa, nge a foatotiw me weni mmwaen Jesus nge a aepwesaegini pwe, “Jesus, mwaaen na Naiun Deus na oarosaen taegias! Meeta minne wo tipaeni me reei? Iya aeffaenipirheog pwe wosoapw aewwaeiraesiaei!”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 E iura minneei pwe iga Jesus a oatowowuw mwuniaan aenneew we me wooan. Towunepaen oatokka epwe kkaein ngaeni, nge inamwo iga e geeogeeo paiun me pirheen ngaeni ccheen nge egaen mweoiti, iwe mwuniaan we a pwigi noa noan desert.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesus a aeiineow pwe, “Meeta itoamw?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Mwuniaan kkewe ra aeffaenipirheei Jesus pwe esoapw fangenoa iir noan niipw we e igin nennoan.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Eew cchon sino re mwongo fetaen wooan eew taeiit. Iwe mwuniaan kkewe ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe epwe aeweraar tae wooar sino kkewe, iwe a aeweraar tae wooar.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Iwe aniu kkewe ra toowow me wooan mwaaen we nge ra wartae wooar sino kkewe. Cchon sino we ra fattapw tiw rhag me wenepeigin rhug we ittiw noan meoneoiniun we itinong moapw noa.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Mwaaen kkewe rhooan ffooanon sino reweri meeta we a wen, iwe ra fattapw noa arheoiuwa fetaeneei noan aepinoamw we me menaai kkewe.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Aeremas ra maeg wow pipiiy miniwe a wen, nge renoa itto reen Jesus ra itto rhuungi mwaaen we retowow mwuniaan me wooan, pwe emooat wenepeigin pirheen Jesus, nge e memmengaag nge iiy man reepiy; iwe rhooa kkewe ra igin mesag.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Rhooawe reweri miniwe ra fioangei ngaeniir aeremas wunuunun aar aniu aenneew kkewe toowow me wooan mwaaen we.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Iwe rhag nge oanongeer aeremesaen pwiuneoi we ra tingoareei Jesus epwe nigitiir, pwe igiwe ra igin mesag. Iwe Jesus a teeotae wooan pwoot we a noa.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mwaaen we etowow aniu kkewe me wooan a aeffaenipirhe ngaeni Jesus epwe tapweei.
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Sefaaen noa nee pwugusoamw nge wa noa fioangei meeta e Deus a feeori ngaeniug.” Iwe mwaaen we a noa fetaen noan aepinoamw we a noa fioangei fetaeneei meeta we Jesus a feeori ngaeni.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Oatowe Jesus enoa sefaaeniti peigin meoneoiniun we epeig, aeremas ra itto aetiwa, pwe igiwe ra wetiwet noa rhag iiy.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Erhai mwaaen itan Jairus a noa itto; iiy erhai soamwoonin wutteer Jews. A itto foatotiw weni mmwaen pirheen Jesus a aeffaenipirhe ngaeni epwe tapweei noa reen iimw na imwan,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 pwe igiwe rhooapwut we naiun iwe enaaen seig me ruwowu raegin a oaropaen mae.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Eno erhai rhooapwut neeiir eseiug aan peitaeg noa noan seig me ruwowu raeg, nge esooar erhai ne emmwenen aecchipwa.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Rhooapwut we a itto me niugiusagiuriun Jesus a itto geotteopa soapwon mengaagiun, iwe rhag nge e iug noa aan noa epeig faniuw.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Nge Jesus a aeiineo pwe, “Iyo we e geotteopayaei?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Jesus a iura pwe, “Erhai imwu e geotteopayaei, pwe i meyaefi maemaewaei aan toowow me wooai.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Iwe rhooapwut we a giuneei pwe a pwae miniwe efeeori, iwe a noa faaeraeg ngongongoto a itto aerheei tiw me weni mmwaen pirheen Jesus. Weni mmweer rhooanap we iwe niewe a aengaeni faaen minne e geotteopa reen me wunuunun aan iug noa aan noa epeig faniuw oatowe e geotteopa.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Jesus a aengaeni niewe pwe, “Naeyi, oamw niugiuniug minne a aecchipwoag tae. Wonoa noan oapoas.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nge igiwe Jesus e rhiuwen kekkepas, nge erhai rhooan oarong a noa itto me reen imwaen Jairus nge a aengaeni Jairus pwe, “A mae noa rhooapwut we noawumw, wosoapw rhiuwen angiurhiu no Sinsei na.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Jesus e rongorong miniwe nge a aengaeni Jairus pwe, “Wosoapw mesag; niugiuniug rhag ina nge epwe menaw tae.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Oatowe enoa toorito iimw we, ese tipan pwe aeremas repwe tapweei nong nee iimw pwe aeggaen Peter rhag me John me James iwe me mwaaen we seman me inaen aet we.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Oanongeer aeremas kkewe noan iimw we ra saeng wooan aet we. Jesus a iura pwe, “Oawsoapw saeng; aeteen iye ese mae, pwe aan rhag maiur!”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Rhooa kkewe ra kekkaei aegini pwe igiwe re giuneei pwe aet we a mae.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Jesus a ammwarhiu tae paiun nge a iura pwe, “Rhimwitae, moawwerh!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Iwe a menaw tae nge a rhiuwei rhimwitae rhag. Iwe Jesus a aengaeniir repwe ngaenneei anan mwongo.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Mwaaen we seman me inaen aet we ra riutae, nge Jesus a ammwir ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai meeta e a wen.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.