Lucas 8

stw (STW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Enoa faeiyegius noa Jesus a noa fetaen noan aepinoamw me pwugos kkewe, reen aan fenaiuw fetaeneei Kkepas Mwamwaai we reen Mweoiun Deus. Rhooan kkayeo kkewe seig me riiurhai re tapweei,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 iwe me pwan aekkaerhai rhooapwut kkewe ra cchipw saengi aniu aenneew me mesemesaen semwaai: Maria (we pwan itan Magdalene), niewe Jesus e oatowowuw fiusiuman aniu aenneew me wooan;
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Joanna we rhooan ngaenneyaen Chuza we e nemaeni minikkiwe pisaegin Erotes; me Susanna, me pwan towunepeer rhooapwut kkewe regaen pwan tipaengi fetaeneei Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Aeremas ra maegeto reen Jesus saengi eew me eew aepinoamw; iwe enoa mweoiuto eew pwuwa temoag nge Jesus a fioangei ngaeniir eew fioangon awewe:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Eno erhai mwaaen a noa pwe epwe noa aeperes faiun foat. Igiwe e aeperes fetaen foat kkewe, aekkaefai faiun ra ppiungiutiw wenepeigin aan we, nge repwuriir noa, nge man aeniaen epwan anginoa.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Aekkaefai ra ppiungtiw wooan kaenefai, renoa pwaech tae nge reppwass noa pwe ese patapat ppweoniun.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Aekkaefai ra ppiungiutiw neeiin irae towfanfan. Iwe irae towfanfan kkewe ra menawtae nge ra fittitae wooar iwe ra maenoa.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Nge aekkaefai ra ppiungiutiw wooan ppweon mwamwaai, iwe ra menaw tae nge ra uwa, nge efoarh nge epwe epwiugiuw uwaan.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiineow Jesus meeta faaen fioang we.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Iwe a paniuwaeniir pwe, “Deus a fang ngaenigaemi pwe oawpwe giuneei kkepas mwoanomwoanon minna Mweoiun Deus, nge iga aaemweoi ina epwe toowow noan fioangon awewe, pwe ina repwene pipiiy nge resoapw weri, nge ina repwene aiussaening nge resoapw metaf reen.
10 Jesus respondeu:
11 “Ieen faaen fioang we: faiun foat we ina kkepesaen Deus.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Faiun kkewe re ppiungiutiw wenepeigin aan, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong kkepesaen Deus, nge e itto rhag Saetan nge e itto pwigi noa miniwe kkepesaen Deus me reer, pwe rese niugiuniug iwe ra menaw.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan kaenefai, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong kkepas we nge ra kker aegini. Nge ina rhag ese itinong nee tipeer; pwe egiufet rhag aar niugiuniug, pwe e itto rhag oaton sessoat nge ra mwetekkaein fangetae.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw neeiin irae towfanfan, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong; nge aiunaeng me naiwiis me aemmesaeigaen wooan feoniufan a fittiir noa iwe ese mmarh minikkewe uwaan.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw noan ppweon mwamwaai, ra aeffitaeg ngaeni rhooa kkewe re rongorong minna kkepesaen Deus; nge ra aeiseisa nong noan ennetin me mwamwaaiun pwunnoor, nge ra aetemaegin rhag toori aar uwa.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Esooar ne egaen fifi oappwun nge a iseni nong faaen saepiy ngaere ngoanoa faaen pooa. Pwe refaer pwigi ngaettae wooan nenien oappwun pwe aeremas repwe seram igine ra toonong.
16 Jesus continuou:
17 “Oanongaen meeta ewop noa epwene pwae noa, nge oanongaen meeta e pwanipwan nge epwe pwae noa noan seram.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 “Oawpwe aefaennigaemi reen wunuunun aaemi aiussaening; pwe iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni, nge iyo kena esooar nge refaer pwigi saengiir mwo nge giufetin minikkena re maengiy pwe eno reer.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Rhooapwut we inaen Jesus me mwaaen kkewe pwiin re itto reen, nge rese mmwenen rhungaeni pwonno rhooanap we.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Nge erhai a aengaeni Jesus pwe, “Niewe inoamw me mwaaen kkewe pwiimw ikka reno niugiun, nge re mwerhaen repwe rhuungiug.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Jesus a aengaeniir oanongeer pwe, “Maan na inaei me mwaaen kena pwiiy ina rhooakka re rongorong kkepesaen Deus nge re tapweei.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Eraaen Jesus a teeotae wooan efoarh pwoot Iiy me rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe, “Oaw sipwe noa epeig meoneoiniun eei.” Iwe ra noa.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Igiwe ra sesseraeg noa nge Jesus a maiur noa. Ese mmwaei mwo nge a noa itto eew aaeng cchoaw noan meoneoiniun we, iwe pwoot we a mweomweoyius nge rhooa kkewe ra no noan oawoas.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Rhooan kkayeo kkewe ra noa reen Jesus ra noa faingitae, ra iura pwe, “Soamwoon, Soamwoon! Sipwene mae!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Iwe a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe pwe, “Eno iya aaemi niugiuniug?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra saei saengi Galilee nge ra noa Gerasa, iwe eno peigin meoneoiniun we me eotiw.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Igiwe Jesus a tiwegitae ppiy, nge a noa rhuungi erhai mwaaenin aepinoamw we nge eyor aniu aenneew wooan. A ssiunaei aaen mwaaen een se memmengaag nge ese pwan nonotiw no noan imwan, pwe a noa no fetaen rhag noan paeyi kkewe.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Iwe oatowe eweri Jesus, nge a igin eor noa, nge a foatotiw me weni mmwaen Jesus nge a aepwesaegini pwe, “Jesus, mwaaen na Naiun Deus na oarosaen taegias! Meeta minne wo tipaeni me reei? Iya aeffaenipirheog pwe wosoapw aewwaeiraesiaei!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 E iura minneei pwe iga Jesus a oatowowuw mwuniaan aenneew we me wooan. Towunepaen oatokka epwe kkaein ngaeni, nge inamwo iga e geeogeeo paiun me pirheen ngaeni ccheen nge egaen mweoiti, iwe mwuniaan we a pwigi noa noan desert.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Jesus a aeiineow pwe, “Meeta itoamw?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Mwuniaan kkewe ra aeffaenipirheei Jesus pwe esoapw fangenoa iir noan niipw we e igin nennoan.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Eew cchon sino re mwongo fetaen wooan eew taeiit. Iwe mwuniaan kkewe ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe epwe aeweraar tae wooar sino kkewe, iwe a aeweraar tae wooar.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Iwe aniu kkewe ra toowow me wooan mwaaen we nge ra wartae wooar sino kkewe. Cchon sino we ra fattapw tiw rhag me wenepeigin rhug we ittiw noan meoneoiniun we itinong moapw noa.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Mwaaen kkewe rhooan ffooanon sino reweri meeta we a wen, iwe ra fattapw noa arheoiuwa fetaeneei noan aepinoamw we me menaai kkewe.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Aeremas ra maeg wow pipiiy miniwe a wen, nge renoa itto reen Jesus ra itto rhuungi mwaaen we retowow mwuniaan me wooan, pwe emooat wenepeigin pirheen Jesus, nge e memmengaag nge iiy man reepiy; iwe rhooa kkewe ra igin mesag.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Rhooawe reweri miniwe ra fioangei ngaeniir aeremas wunuunun aar aniu aenneew kkewe toowow me wooan mwaaen we.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Iwe rhag nge oanongeer aeremesaen pwiuneoi we ra tingoareei Jesus epwe nigitiir, pwe igiwe ra igin mesag. Iwe Jesus a teeotae wooan pwoot we a noa.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Mwaaen we etowow aniu kkewe me wooan a aeffaenipirhe ngaeni Jesus epwe tapweei.
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Sefaaen noa nee pwugusoamw nge wa noa fioangei meeta e Deus a feeori ngaeniug.” Iwe mwaaen we a noa fetaen noan aepinoamw we a noa fioangei fetaeneei meeta we Jesus a feeori ngaeni.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Oatowe Jesus enoa sefaaeniti peigin meoneoiniun we epeig, aeremas ra itto aetiwa, pwe igiwe ra wetiwet noa rhag iiy.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Erhai mwaaen itan Jairus a noa itto; iiy erhai soamwoonin wutteer Jews. A itto foatotiw weni mmwaen pirheen Jesus a aeffaenipirhe ngaeni epwe tapweei noa reen iimw na imwan,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 pwe igiwe rhooapwut we naiun iwe enaaen seig me ruwowu raegin a oaropaen mae.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Eno erhai rhooapwut neeiir eseiug aan peitaeg noa noan seig me ruwowu raeg, nge esooar erhai ne emmwenen aecchipwa.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Rhooapwut we a itto me niugiusagiuriun Jesus a itto geotteopa soapwon mengaagiun, iwe rhag nge e iug noa aan noa epeig faniuw.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Nge Jesus a aeiineo pwe, “Iyo we e geotteopayaei?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Jesus a iura pwe, “Erhai imwu e geotteopayaei, pwe i meyaefi maemaewaei aan toowow me wooai.”
46 Mas Jesus disse:
47 Iwe rhooapwut we a giuneei pwe a pwae miniwe efeeori, iwe a noa faaeraeg ngongongoto a itto aerheei tiw me weni mmwaen pirheen Jesus. Weni mmweer rhooanap we iwe niewe a aengaeni faaen minne e geotteopa reen me wunuunun aan iug noa aan noa epeig faniuw oatowe e geotteopa.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Jesus a aengaeni niewe pwe, “Naeyi, oamw niugiuniug minne a aecchipwoag tae. Wonoa noan oapoas.”
48 Aí Jesus disse:
49 Nge igiwe Jesus e rhiuwen kekkepas, nge erhai rhooan oarong a noa itto me reen imwaen Jairus nge a aengaeni Jairus pwe, “A mae noa rhooapwut we noawumw, wosoapw rhiuwen angiurhiu no Sinsei na.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Jesus e rongorong miniwe nge a aengaeni Jairus pwe, “Wosoapw mesag; niugiuniug rhag ina nge epwe menaw tae.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Oatowe enoa toorito iimw we, ese tipan pwe aeremas repwe tapweei nong nee iimw pwe aeggaen Peter rhag me John me James iwe me mwaaen we seman me inaen aet we.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Oanongeer aeremas kkewe noan iimw we ra saeng wooan aet we. Jesus a iura pwe, “Oawsoapw saeng; aeteen iye ese mae, pwe aan rhag maiur!”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Rhooa kkewe ra kekkaei aegini pwe igiwe re giuneei pwe aet we a mae.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Jesus a ammwarhiu tae paiun nge a iura pwe, “Rhimwitae, moawwerh!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Iwe a menaw tae nge a rhiuwei rhimwitae rhag. Iwe Jesus a aengaeniir repwe ngaenneei anan mwongo.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Mwaaen we seman me inaen aet we ra riutae, nge Jesus a ammwir ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai meeta e a wen.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.