Lucas 8

stw (STW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Enoa faeiyegius noa Jesus a noa fetaen noan aepinoamw me pwugos kkewe, reen aan fenaiuw fetaeneei Kkepas Mwamwaai we reen Mweoiun Deus. Rhooan kkayeo kkewe seig me riiurhai re tapweei,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 iwe me pwan aekkaerhai rhooapwut kkewe ra cchipw saengi aniu aenneew me mesemesaen semwaai: Maria (we pwan itan Magdalene), niewe Jesus e oatowowuw fiusiuman aniu aenneew me wooan;
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Joanna we rhooan ngaenneyaen Chuza we e nemaeni minikkiwe pisaegin Erotes; me Susanna, me pwan towunepeer rhooapwut kkewe regaen pwan tipaengi fetaeneei Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Aeremas ra maegeto reen Jesus saengi eew me eew aepinoamw; iwe enoa mweoiuto eew pwuwa temoag nge Jesus a fioangei ngaeniir eew fioangon awewe:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Eno erhai mwaaen a noa pwe epwe noa aeperes faiun foat. Igiwe e aeperes fetaen foat kkewe, aekkaefai faiun ra ppiungiutiw wenepeigin aan we, nge repwuriir noa, nge man aeniaen epwan anginoa.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Aekkaefai ra ppiungtiw wooan kaenefai, renoa pwaech tae nge reppwass noa pwe ese patapat ppweoniun.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Aekkaefai ra ppiungiutiw neeiin irae towfanfan. Iwe irae towfanfan kkewe ra menawtae nge ra fittitae wooar iwe ra maenoa.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Nge aekkaefai ra ppiungiutiw wooan ppweon mwamwaai, iwe ra menaw tae nge ra uwa, nge efoarh nge epwe epwiugiuw uwaan.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiineow Jesus meeta faaen fioang we.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Iwe a paniuwaeniir pwe, “Deus a fang ngaenigaemi pwe oawpwe giuneei kkepas mwoanomwoanon minna Mweoiun Deus, nge iga aaemweoi ina epwe toowow noan fioangon awewe, pwe ina repwene pipiiy nge resoapw weri, nge ina repwene aiussaening nge resoapw metaf reen.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Ieen faaen fioang we: faiun foat we ina kkepesaen Deus.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Faiun kkewe re ppiungiutiw wenepeigin aan, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong kkepesaen Deus, nge e itto rhag Saetan nge e itto pwigi noa miniwe kkepesaen Deus me reer, pwe rese niugiuniug iwe ra menaw.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan kaenefai, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong kkepas we nge ra kker aegini. Nge ina rhag ese itinong nee tipeer; pwe egiufet rhag aar niugiuniug, pwe e itto rhag oaton sessoat nge ra mwetekkaein fangetae.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw neeiin irae towfanfan, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re rongorong; nge aiunaeng me naiwiis me aemmesaeigaen wooan feoniufan a fittiir noa iwe ese mmarh minikkewe uwaan.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw noan ppweon mwamwaai, ra aeffitaeg ngaeni rhooa kkewe re rongorong minna kkepesaen Deus; nge ra aeiseisa nong noan ennetin me mwamwaaiun pwunnoor, nge ra aetemaegin rhag toori aar uwa.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Esooar ne egaen fifi oappwun nge a iseni nong faaen saepiy ngaere ngoanoa faaen pooa. Pwe refaer pwigi ngaettae wooan nenien oappwun pwe aeremas repwe seram igine ra toonong.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 “Oanongaen meeta ewop noa epwene pwae noa, nge oanongaen meeta e pwanipwan nge epwe pwae noa noan seram.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Oawpwe aefaennigaemi reen wunuunun aaemi aiussaening; pwe iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni, nge iyo kena esooar nge refaer pwigi saengiir mwo nge giufetin minikkena re maengiy pwe eno reer.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Rhooapwut we inaen Jesus me mwaaen kkewe pwiin re itto reen, nge rese mmwenen rhungaeni pwonno rhooanap we.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Nge erhai a aengaeni Jesus pwe, “Niewe inoamw me mwaaen kkewe pwiimw ikka reno niugiun, nge re mwerhaen repwe rhuungiug.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Jesus a aengaeniir oanongeer pwe, “Maan na inaei me mwaaen kena pwiiy ina rhooakka re rongorong kkepesaen Deus nge re tapweei.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Eraaen Jesus a teeotae wooan efoarh pwoot Iiy me rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe, “Oaw sipwe noa epeig meoneoiniun eei.” Iwe ra noa.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Igiwe ra sesseraeg noa nge Jesus a maiur noa. Ese mmwaei mwo nge a noa itto eew aaeng cchoaw noan meoneoiniun we, iwe pwoot we a mweomweoyius nge rhooa kkewe ra no noan oawoas.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Rhooan kkayeo kkewe ra noa reen Jesus ra noa faingitae, ra iura pwe, “Soamwoon, Soamwoon! Sipwene mae!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Iwe a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe pwe, “Eno iya aaemi niugiuniug?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra saei saengi Galilee nge ra noa Gerasa, iwe eno peigin meoneoiniun we me eotiw.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Igiwe Jesus a tiwegitae ppiy, nge a noa rhuungi erhai mwaaenin aepinoamw we nge eyor aniu aenneew wooan. A ssiunaei aaen mwaaen een se memmengaag nge ese pwan nonotiw no noan imwan, pwe a noa no fetaen rhag noan paeyi kkewe.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Iwe oatowe eweri Jesus, nge a igin eor noa, nge a foatotiw me weni mmwaen Jesus nge a aepwesaegini pwe, “Jesus, mwaaen na Naiun Deus na oarosaen taegias! Meeta minne wo tipaeni me reei? Iya aeffaenipirheog pwe wosoapw aewwaeiraesiaei!”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 E iura minneei pwe iga Jesus a oatowowuw mwuniaan aenneew we me wooan. Towunepaen oatokka epwe kkaein ngaeni, nge inamwo iga e geeogeeo paiun me pirheen ngaeni ccheen nge egaen mweoiti, iwe mwuniaan we a pwigi noa noan desert.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Jesus a aeiineow pwe, “Meeta itoamw?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Mwuniaan kkewe ra aeffaenipirheei Jesus pwe esoapw fangenoa iir noan niipw we e igin nennoan.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Eew cchon sino re mwongo fetaen wooan eew taeiit. Iwe mwuniaan kkewe ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe epwe aeweraar tae wooar sino kkewe, iwe a aeweraar tae wooar.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Iwe aniu kkewe ra toowow me wooan mwaaen we nge ra wartae wooar sino kkewe. Cchon sino we ra fattapw tiw rhag me wenepeigin rhug we ittiw noan meoneoiniun we itinong moapw noa.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Mwaaen kkewe rhooan ffooanon sino reweri meeta we a wen, iwe ra fattapw noa arheoiuwa fetaeneei noan aepinoamw we me menaai kkewe.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Aeremas ra maeg wow pipiiy miniwe a wen, nge renoa itto reen Jesus ra itto rhuungi mwaaen we retowow mwuniaan me wooan, pwe emooat wenepeigin pirheen Jesus, nge e memmengaag nge iiy man reepiy; iwe rhooa kkewe ra igin mesag.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Rhooawe reweri miniwe ra fioangei ngaeniir aeremas wunuunun aar aniu aenneew kkewe toowow me wooan mwaaen we.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Iwe rhag nge oanongeer aeremesaen pwiuneoi we ra tingoareei Jesus epwe nigitiir, pwe igiwe ra igin mesag. Iwe Jesus a teeotae wooan pwoot we a noa.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Mwaaen we etowow aniu kkewe me wooan a aeffaenipirhe ngaeni Jesus epwe tapweei.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Sefaaen noa nee pwugusoamw nge wa noa fioangei meeta e Deus a feeori ngaeniug.” Iwe mwaaen we a noa fetaen noan aepinoamw we a noa fioangei fetaeneei meeta we Jesus a feeori ngaeni.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Oatowe Jesus enoa sefaaeniti peigin meoneoiniun we epeig, aeremas ra itto aetiwa, pwe igiwe ra wetiwet noa rhag iiy.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Erhai mwaaen itan Jairus a noa itto; iiy erhai soamwoonin wutteer Jews. A itto foatotiw weni mmwaen pirheen Jesus a aeffaenipirhe ngaeni epwe tapweei noa reen iimw na imwan,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 pwe igiwe rhooapwut we naiun iwe enaaen seig me ruwowu raegin a oaropaen mae.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Eno erhai rhooapwut neeiir eseiug aan peitaeg noa noan seig me ruwowu raeg, nge esooar erhai ne emmwenen aecchipwa.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Rhooapwut we a itto me niugiusagiuriun Jesus a itto geotteopa soapwon mengaagiun, iwe rhag nge e iug noa aan noa epeig faniuw.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Nge Jesus a aeiineo pwe, “Iyo we e geotteopayaei?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Jesus a iura pwe, “Erhai imwu e geotteopayaei, pwe i meyaefi maemaewaei aan toowow me wooai.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Iwe rhooapwut we a giuneei pwe a pwae miniwe efeeori, iwe a noa faaeraeg ngongongoto a itto aerheei tiw me weni mmwaen pirheen Jesus. Weni mmweer rhooanap we iwe niewe a aengaeni faaen minne e geotteopa reen me wunuunun aan iug noa aan noa epeig faniuw oatowe e geotteopa.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Jesus a aengaeni niewe pwe, “Naeyi, oamw niugiuniug minne a aecchipwoag tae. Wonoa noan oapoas.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Nge igiwe Jesus e rhiuwen kekkepas, nge erhai rhooan oarong a noa itto me reen imwaen Jairus nge a aengaeni Jairus pwe, “A mae noa rhooapwut we noawumw, wosoapw rhiuwen angiurhiu no Sinsei na.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Jesus e rongorong miniwe nge a aengaeni Jairus pwe, “Wosoapw mesag; niugiuniug rhag ina nge epwe menaw tae.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Oatowe enoa toorito iimw we, ese tipan pwe aeremas repwe tapweei nong nee iimw pwe aeggaen Peter rhag me John me James iwe me mwaaen we seman me inaen aet we.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Oanongeer aeremas kkewe noan iimw we ra saeng wooan aet we. Jesus a iura pwe, “Oawsoapw saeng; aeteen iye ese mae, pwe aan rhag maiur!”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Rhooa kkewe ra kekkaei aegini pwe igiwe re giuneei pwe aet we a mae.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Jesus a ammwarhiu tae paiun nge a iura pwe, “Rhimwitae, moawwerh!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Iwe a menaw tae nge a rhiuwei rhimwitae rhag. Iwe Jesus a aengaeniir repwe ngaenneei anan mwongo.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Mwaaen we seman me inaen aet we ra riutae, nge Jesus a ammwir ngaeniir pwe resoapw aengaeni mwo nge erhai meeta e a wen.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.