Lucas 7

stw (STW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Oatowe Jesus a moannon aepesa oanongaen minikkeei ngaeniir aeremas kkewe, nge a noa Capernaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Erhai soamwoonin sonotawaen Rome eno erhai naiun rhooan engaang ne egin aerhaengi; nge rhooan engaang we naiun a gin semwaai nge epwene oaropaen mae.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Oatowe soamwoonin sonotaw we a rongorong wunuunun Jesus, a aefengaar noa mwaaen kkewe aar re Jews repwe noa faingito Jesus pwe epwe itto aecchipwa tae rhooan engaang we naiun.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ra noa reen Jesus nge ra noa aeffaenipirhe ngaeni, “Mwaaen een nge yor ipitan wopwe tipaengi.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Egin ffayeo ngaeniir aeremesarh nge iiy wooan oanongan a aiuwtae eew wutteer Jews pwe aarh.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Iwe Jesus a tapweer noa rhooawe. Ese taaw saengi iimw we igiwe soamwoonin sonotaw we a aefengaar noa rhooawe maereyaeren pwe repwe noa aengaeni pwe, “Soamwoon, wosoapw aewwaeiraesiug. Pwe saapw ngaang erhai aeremas yor ipitan reen oamw wopwe itto toonong reei noan imwaei,
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 nge saapw ngaang erhai aeremas yor ipitan reen aaei ipwe itto ngaeniug. Wopwe aepesa rhag epat kkepas nge rhooan engaang e naeyi epwe mamaaw tae.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ngaang mwo nge pwan ngaang erhai mwaaen ino faaen nemaeniaen erhai e soamwoon saengiaei, nge epwan yor sonotaw kka reno faaen nemaeniaei. Ipwe aengaeni inaan pwe, ‘Wopwe noa!’ iwe a noa; iya aengaeni inaan pwe, ‘Wopwe itto!’ iwe a itto; iwe iya aengaeni rhooan akkiuneo, ‘Feeori minneen!’ iwe a feeori.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesus a mwaar oatowe e rongorong minneen; a saep sefaaen ngaeniir mwirhaen aeremas we rettapw to mwirin nge a aengaeniir pwe, “Ipwe aengaenigaemi pwe, noan mwo Israel nge isaaen weri mwo taeppen niugiuniug een me ee!”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Iwe rhooawe maereyaeren soamwoonin sonotaw we ra sefaaen noa reen miniwe imwan nge ra noa weri pwe rhooan engaang we naiun a mamaaw noa.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Weni mwirin rhag oatowe nge Jesus a noa reen eew aepinoamw itan Nain, nge rhooan kkayeo kkewe naiun me eew pwuwaen aeremas re tapweto mwirin.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Iwe oatowe a tooto reen wororaen aepinoamw we, nge ra pwigiwow erhai manimae. Mwaaen we emae i rhag naiun erhai rhooapwut iwe a mae pwiuniuwan, towunepaen aeremesaen aepinoamw we re tapweei niewe.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Igiwe Soamwoon Jesus a weri niewe, iwe a gin faayeow, nge a aengaeni pwe, “Wosoapw saeng.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Iwe a faaeraeg noa a noa geotteopa kakoonaen manimae we, iwe mwaaen kkewe re pwigi ra iug noa. Jesus a iura pwe, “Anian een! Rhimwitae!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Iwe manimae we a mooat tae iwe a ittae kkepas fetaen, iwe Jesus a fang sefaaen ngaeni niewe inan.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Iwe oanongeer noa ra igin mesag nge ra aepingepinga Deus. Iwe ra iura pwe, “Erhai profeta taegias iye a pwae me neeirh igina! Deus a itto epwe aemenewa naiun aeremas!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Iwe miniwe kkepesaen Jesus a rheeoi fetaen noan oanongaen Judea me pwiuneoi kkewe oaron.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Iwe rhooan kkayeo kkewe naiun John Baptist ra itto reen John nge ra aengaeni oanongaen minikkewe, iwe e faingiir riiurhai me neeiir
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 nge a aefengaar noa reen Soamwoon pwe repwe noa aeiyegiy pwe, “Een miniwe re iura pwe epwe itto, aere aeipwe wewweti erhai?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Oatowe ra itto reen Jesus, nge ra iura pwe, “John Baptist e aefengagemaem to reemw pwe aeipwe itto aeiyegiug aere een miniwe re iura epwe itto, aere aeipwe wewweti erhai?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Faer oatowe rhag Jesus a aecchipwaar towunepaen aeremas saengi mesemesaen aar semwaai, nge epwan oatowowuur aniu aenneew me wooar, nge e aeffetaar noa rhooa masparh.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 A paniuwaeniir pwe, “Oaw sefaaen noa oawwa aengaeni John meeta kka oawwa weri me rongorong: rhooa masparh ra ffatenoa, rhooa pirhemae ra faaeraeg, rhooa kaenepaai ra gacch noa, rhooa saeningapiung ra rongorong, rhooa mae ra menawtae, nge Kkepas Mwamwaai we a fenai ngaeniir rhooa affayeo.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ifa mwo wenepwuweer rhooa se tip mwaramwar reei!”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Weni mwirin aar rhooan pweipwogin kkepas kkewe naiun John ra noa, Jesus a kkepas ngaeniir aeremas kkewe reen wunuunun John: “Igine oawwa noa reen John noan desert we, meeta minne oaw niuwaennei pwe oawpwe noa weri? Efoarh fetin e mwoaroro reen aaeng?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Meeta minne oawnoa pwe oawpwe weri? Erhai mwaaen kka e memmengaag tae mengaag nning? Rhooa kkomwu re memmengaag tae taeppen minikkena imwu reno rhag noan imwaen king!
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Aengaeniaei, meeta oawnoa pwe oawpwe weri? Erhai profeta? Ooa, ennetaen, oawwa weri erhai e taegias saengi erhai profeta.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Pwe John miniwe Pwapwior we e Santus e iura pwe, ‘Deus a kkepas, ngaang ipwene fangetiw naeyi rhooan pweipwogin kkepas me weni mmwoamw pwe epwe noa maeneti ennepoamw.’
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ipwe aengaenigaemi pwe John ina e taegias saengiir aeremas towunap kka reno wooan soanop. Iwe nge manna oarosaen git me noan minna Mweoiun Deus ina e taegias saengi John.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Oanongeer aeremas nge re rongorong miniwe; iir me rhooan iyoiyon tax kkewe re rongorong minikka mwaeniaen Deus nge e wenewen, iwe oanongeer noa ra noa paptismus reen John.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Iwe nge Pharisees me sinsein anniug kkewe rese tipaeni aaen Deus oatoat ngaeniir, iwe ina minne rese tipaeni no repwe paptismus reen John reen.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jesus a pwan iura pwe, “Iwe, meeta ipwe aweweei ngaeniir aeremesaen mweoi e igina? E ifa wunuunuur?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Ra aeffitaeg ngaeniir rhag wonigaet kkewe remooat noan nenien chuwaai. Eew mwiirh nge re iyaekkepwas ngaeniir aaemweoi, ‘Aemaem aeiya pwai kker ngaenigaemi nge aaemi oawse maan! Aemaem aeiya arhiuwerhiuw, nge aaemi oawse saeng!’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 John Baptist a itto, e aecchigipin nge ese pwan iun wine, nge aaemi oaw iura pwe, ‘Iiy eyor aniu aenneew wooan!’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 A itto Naiun Aeremas, e mwommwongo nge e iun nge oaw iura pwe, ‘Oaw pipiiy mwaaen een! Iiy erhai mwaaen mwongonap me iun wine, nge maereyaereer rhooan iyoiyon tax me rhooa monofit!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Iwe nge minna repiaen Deus a pwae noa pwe ennet reer aeremas kka re tapweei.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Erhai Pharisee e tengaeg Jesus epwe noa mwongoon faaef reen, iwe Jesus a noa reen iimw we imwan a noa mooat tiw pwe repwene mwongo.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Noan aepinoamw we eno erhai rhooapwut monofit ee. Niewe e rongorong pwe Jesus e mwongo reen iimw we imwaen Pharisee we, iwe a pwigito eew neoningas,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 iwe a noa iu mwirin Jesus oaron pirheen nge a saeng nge e oasopwutiw rhaniun mesan wooan pirheen Jesus. Iwe a aepaena ngaeni aennirhimwen nge a faeisongei miniwe pirheen Jesus, iwe a aepiti ngaeni neoningas.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Igiwe Pharisee we a weri miniwe nge a kkepastiw rhag wooan nge a iura pwe, “Ngaere igine ennet pwe erhai profeta, mwaaeneei nge epwe pwae ngaeni iyo rhooapwut een me meeta taeppen aeremas iye e itto geotteopa; pwe rhooapwut een iye erhai maan monofit!”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jesus a kkepas nge a iura pwe, “Simon, eyor minne ipwe aengaeniug mwo.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Jesus a rhaepetae aan fioang, “Riiurhai mwaaen re monofit senaapiy me reen erhai rhooan fang senaapiy. Erhai e monofiti nimapwiugiuw faifayiun senaapiy silver, nge iwe erhai nimeig.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Esooar erhai rhooawe e e rhiuwen mmwenen aera minikkiwe monofitiir, iwe mwaaen we a oamoaw noa minikkewe monofitiir. Iwe ifa erhai neeiir ne epwe temoag aan aerhaengi mwaaen we?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon a paniuwaeni pwe, “I maengi nge epwe mwaaen na e temoag minna e aar me reen monofitin.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Iwe a toagun ngaeni rhooapwut we nge a mwaenieniy ngaeni Simon, “Woweri rhooapwut een? Ngaang itto noan minne imwoamw, nge esooar rhaan e wo ngoatto pwe toatoan pirheei, nge iya faer toafi pirheei reen rhaniun mesan nge e aepaena ngaeni aennirhimwen.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Wose faeisongei aei reen oamw aewenimmwaeyaei, nge iiy iye esaaen iug noa mwo reen aan faeisongei pirheei saengi rhag oatowe i tooto.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Esooar tiikka e wofang pwe aepitaen rhimwei, nge iiy a faer aepiti ngaeni pirheei neoningas.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Iwe ina minne ipwe aengaeniug pwe, aerhaengerhaeng temoag e a pwaeri noa, ina a tiwegin pwe oanongaen minikkiwe monofitin nge a saenetaeg noa. Iwe nge iyo na e egius rhag monofit na e aessaenetaegiy nge ina e egius rhag aan aerhaengerhaeng.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Iwe Jesus a aengaeni rhooapwut pwe, “A saenetaeg noa monofitimw.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Rhooa kkewe aaemweoi iwe remooat reen table we ra iura fengaenni pwe, “Iyo minne epwan gaen aessaenetaegiy aar aeremas monofit?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Nge Jesus a aengaeni rhooapwut we pwe, “Wa menaw reen oamw niugiuniug; wone noa noan oapoas.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.