Lucas 22
stw (STW) vs NTLH
1 A arapeto oaton gupwunon fenoawa we esooar yeast reen, iwe regaen iura pwe Passover.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Soamwoonin patere me sinsein anniug kkewe re mesagiiur aeremas iwe ra kiukkiutta eew oat ne repwe niiy noa Jesus noan mwoanomwoan.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Saetan a itinong nee tipaen Judas, pwan itan Iscariot, iwe erhai me neeiir rhooan kkayeo kkewe seig me riiurhai.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Judas a noa mwaenieniy ngaeniir soamwoonin patere kkewe me soamwooniir poosun Temple we reen wunuunun aan epwe fang ngaeniir Jesus.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 A gacch nee tipeer rhooawe iwe ra iura pwe repwene fang senaapiy reen miniwe epwene feeori.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Judas a tipieew ngaeni miniwe iwe a rhaepetae aan kiukkiutta eew oaton ne egacch pwe epwe fangenoa menewaen Jesus nge aeremas resoapw giuneei.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 A itto raaenin gupwunon fenoawa we esooar yeast reen, igiwe regaen ninni sheep pwe mwongoon Passover.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jesus a fangenoa Peter me John a aengaeniir pwe, “Oawnoa oamoannatae mwongoon Passover we aarh.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ra aeiineow pwe, “Iya iga wo mwerhaen pwe aeipwe noa oamoannatae me ee?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 A paniuwaeniir pwe, “Oaw itinong nee aepinoamw, nge erhai mwaaen na epwe pweipwog ruumen rhaan ina epwe itto rhuungigaemi. Oawwa tapweei noa noan iimw na epwe noa toonong noan,
10 Jesus respondeu:
11 nge oawwa aengaeni mwaaen na imwan iimw naan pwe: ‘Sinsei e aeiineo ngaeniug pwe, Ifa sengkin na rhooan kkayeo kena naeyi me ngaang aeipwe mwongoon Passover me ee?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ina epwene pwaeri ngaenigaemi eew sengkin faeregit ina wooan tae, ina e fasiun moannotae noan, nge ina igina oawpwene noa oamoannatae me ee.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ra noa rhooawe ra noa weri pwe oanongaen minikkewe Jesus e aengaeniir nge ewen ngaeni, iwe ra noa oamoannatae mwongoon Passover me ee.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Enoa toori oatowe nge Jesus a mooat tiw reen table we reer oapostonus kkewe naiun.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 A aengaeniir pwe, “A igin noa tipaei pwe sipwe aeni fengaenniy mwongoon Passover eei weni mmwaen aaei ipwe toonong noan aaei aewwaeiraes!
15 e lhes disse:
16 Pwe ipwe aengaenigaemi pwe, isoapw rhiuwen mwongonoa mwongo eei toori oatona epwe pwae noa oanongaen minna faan minna mwongoon Passover me noan minna Mweoiun Deus.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Iwe Jesus a pwigi eew kkap, a fang aan aerhigerhig ngaeni Deus, nge a iura pwe, “Oaw pwigi minneen pwe oawpwe amakkiu fengaenniy woami.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ipwe aengaenigaemi pwe saengi igina a noa nge isoapw iun no wine een toori tooton minna Mweoiun Deus.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Iwe a pwigi fenoawa we a fang aan maeipinen aerhigerhig, iwe a giniiy nge a ngaenneer nge a iura pwe, “Ieen minne oanongaei, iye ipwene fangenoa pwe aegin aaemi. Oawpwe feeori minneen pwe ipwe gaen memmaeng ngaenigaemi.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Pwan taeppen rhag miniwe efeeori igiwe a noa moanno noa mwongo we nge pwigi kkap we nge a iura pwe, “Ieen miniwe kkepaen ppwon ffeo we aaen Deus iye reen minne cchaei, iye epwene nipinoa pwe aegin aaemi.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Iwe nge oaw pipiiy! Pwe mwaaen we epwe fangenoa tinnimaei iye eno reei oaron table eei!
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Mwaaen we Naiun Aeremas ina epwene mae noa noan aaen affeeor Deus, iwe nge ifa mwo aenneewan ngaeni mwaaen na e fangenoa tinnimaen!”
22 Pois o
23 Iwe rhag nge ra maegetae aeiineo fengaen wooar iyo erhai neeiir na epwe mmwenen feeori minneei.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Rhooa kkayeo kkewe ra itto aengiingi fengaen wooar iyo na oarosaen taegias.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Jesus a aengaeniir pwe, “King kena soamwooniir re Gentiles ina eyor maemaeweer wooar, iwe nge iir soamwoon kaan nge iir minne re iura pwe ‘iir maereyaereer aeremas.’
25 Então Jesus disse:
26 Nge aaemi esoapw ieei wusumi; oawpwe faer feeori pwe iyo na oarosaen taegias epwe faer weer rhag maan wonigaet, nge soamwoon repwe weer rhag rhooan akkiuneo.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Iyo na oarosaen taegias, manna emooat tiw pwe epwe mwongo aere manna e inet mwongo? Manewe emooat tiw minna e taegias. Ngaang iye ino neeimi nge ngaang minne i inet mwongo.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Oawwa nonno reei noan oanongaen aaei waeiraes;
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 nge eweei rhag igiwe manewe Semaei a ngaenneaei maemaewaei pwe ipwe nemenem, nge ngaang ipwe pwan ngaennegaemi iiy maemaewaei.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Aaemi oawpwe mwongo me iun me reen table e aeinoa minna Mweoiuy, iwe nge aaemi oawpwe mooat wooan minikkena nenieer soamwoon oawpwe nemaeniir aeinang kkewe seig me ruwowu ikkiwe aaen Israel.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 “Simon, Simon! Aiussaening! A fasiun saenetaeg pwe Saetan epwe soatonigaemi, pwe epwe aeyimweoiuw noa rhooa mwamwaai me rhooa aenneew, taeppen rhag iga rhooan maat regaen aeyimweoiuw noa wheat saengi peeon.
31 Jesus continuou:
32 Nge ngaang i maeipinoag een Simon, pwe oamw niugiuniug esoapw ppiung noa. Nge oatonoa wopwe noa toagun ngaeniaei nge wa aemaewaar rhooa kkomwu pwiimw.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Peter a paniuwaeni pwe, “Soamwoon, ngaang iya oamoannatae ipwe tapweog reen kanepwus me oamw mae!”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Jesus a iura pwe, “I aengaeniug Peter, pwe esoapw keokkeok maniug nee pwongiy toori oatona wopwe iura faaen enuuw pwe wose giuneaei.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Jesus a aeiineeor rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oatowe i aefengaegaemi noa nge esooar aaemi pwetoaw, tutu me nokka, nge eyor minne esooar reemi?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Jesus a iura pwe, “Nge igina, iyo eyor aan pwetoaw aere tutu nge epwe pwigi; nge iyo esooar naiun saeitan, epwe chuwaiuw noa mengaagiun pwe epwe meoni efoarh saeitan.
36 Então Jesus disse:
37 Pwe ipwe aengaenigaemi pwe Pwapwior we e Santus e iura pwe, ‘Iiy ina a pwan aeffitaeg ngaeniir rhag rhooakkena re aenneew,’ ina epwe nnetaen wen ngaeniaei, pwe iga minikka kkepesaei ikka e foatofoat nge ikka a pwae noa pwe ennet.”
37 Pois as
38 Rhooan kkayeo kkewe ra iura pwe, “Emwaeri! Soamwoon, riiufoarh saeitan ikka!”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Jesus a nigiti aepinoamw we nge a noa ngaeni miniwe rhugun Olives, igiwe e fasiun gaen noa e, nge rhooan kkayeo kkewe ra pwan tapweei noa.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Igiwe ra toori pwiuneoi we, nge a aengaeniir pwe, “Oaw maeipin pwe oawte ppiungiunong noan sessoat.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 A nigitiir iwe a sooar mwet taaw saengiir egius, a noa foatotiw pwe a maeipin.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 A iura pwe, “Semaei, aere wo mwerhaen nge wa arhiuwa saengiaei kkepaen waeiraes ee. Nge soapw minne tipaei, pwe minna tipoamw minna epwe mmwen.”
42 dizendo:
43 Erhai angkenus naaeng a itto reen a itto aemaemaewa tae.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Noan aan igin waeiraes egius mwo nge e aetemaegin reen aan maeipin, moaniyoanon e ssopwetiw nee ppweon nge a weei rhag sossopwun ccha.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Enoa iutae me reen maeipin, a sefaaen noa reer rhooan kkayeo kkewe naiun nge a noa weriir pwe ra maiur, ra gin mmaniuniu reen aar nee tip cchoaw.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 A aengaeniir pwe, “Meeta oawwa maiur reen? Oaw rhimwitae oawwa maeipin pwe oawte ppiungiunong noan sessoat.”
46 E disse:
47 Jesus e rhiuwen mwaenieniy nge a noa itto eew pwuwaen aeremas, Judas minne e mmweer, iwe erhai me neeiir rhooawe seig me riiurhai a war. A itto reen Jesus a itto faeisongei.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Nge Jesus a iura pwe, “Judas, faeisong mwu oamw minimwu wopwene fangenoa tinnimaen Naiun Aeremas reen?”
48 Mas Jesus disse:
49 Oatowe rhooan kkayeo kkewe reno reen Jesus ra giuneei miniwe epwene wen, nge ra aeiineow pwe, “Soamwoon, aeipwe mmwenen nainai saeitan kka naimaem?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Erhai me neeiir e pwigi fena rhooan akkiuneo we naiun Soamwoonin Patere iwe gopiy noa peig mwaaenen saeningan.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Iwe nge Jesus a iura pwe, “Iug noa, a gacch nepaen!” A geotteopa saeningaen mwaaen we iwe a gacch noa.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Jesus a aengaeniir rhooawe soamwoonin patere me soamwooniir poosun Temple we me mwaaen tugufaeyi kkewe re itto pwe repwe itto torofi, “Meeta oawnoa itto faaen saeitan me soapwon irae reen, pwe iga aetae ngaang erhai man mwoarho?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 I nonno reemi oanongaen raaen noan Temple we, nge esooar aaemi torofiaei. Iwe nge igina minne a oatomi, pwe iga maemaewaen pwoong roorh a nemenem.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ra torofi Jesus ra pwigi noa noan iimw we imwaen Soamwoonin Patere; nge Peter epwan tettapweer to me itaaw.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Effooan eew aengaet noan wororaen iimw we, nge Peter a itto mooat tiw oaroor rhooawe re feroangoroangei noa aengaet we.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Igiwe erhai rhooapwut rhooan engaang a weri pwe emooat oaron aengaet we, a fan wenewen ngaeni nge a iura pwe, “Pwan mwaaen een nge rhoaniuwaen Jesus!”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Nge Peter e iura pwe, “Rhooapwut mwuun, ngaang ise giuneei mwaaen na!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ese mmwaei mwo nge erhai mwaaen a pwan weri Peter nge a pwan iura pwe, “Pwan een erhai rhoaniuwan!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Epwe eew awa me mwirin nge erhai mwaaen a pwan kkepas ngaeni pwe, “Ennetaen pwe mwaaen een rhoaniuwaen Jesus, pwe iga iiy pwan erhai re Galilee!”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Peter a paniuwaeni pwe, “Mwaaen mwuun, ise giuneei meeta mwu wo iyaekkepesa!”
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Soamwoon a wegitaeg a fan wenewenei Peter, iwe nge Peter a maengiy meeta we Soamwoon e aengaeni, “Weni mmwaen epwe keokkeok maniug nee pwongiy, nge een wopwe aepesa faaen enuuw pwe wose giuneaei.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Peter a toowow a igin noa saeng.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Mwaaen kkewe re posuw Jesus ra aeni fetaeneei aegekkaei nge re wirhiy.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ra pwaniuw noa mesan nge ra aeiineow pwe, “Aegina! Iyo we e wirhiug?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Egin towunap kkepas aenneew kka repwan aengaeni.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Enoa itto raaenin we, nge tugufaeyi me soamwoonin patere me sinsein anniug ra mwiirh fengaen, nge ra pwigito Jesus me weni mmweer.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ra aengaeni pwe, “Aengaenigemaem, een minne Kristus?”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 iwe aere i aeiineogaemi eew kkepas aeiyeg, oawsoapw paniuwaeni.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Iwe nge saengi igina a noa, miniwe Naiun Aeremas epwene mooat peig mwaaenen Deus na oarosaen maemaew.”
69 Mas de agora em diante o
70 Ra maegin iura pwe, “Ina nge een minne Naiun Deus?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ra iura pwe, “Esooar no ne si rhiuwen weti pwe epwe itto pwaeritae aenneewan! Giirh wooan oanongarh nge sia rongorong miniwe e iura!”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.