Lucas 20

stw (STW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Eraaen igiwe Jesus e fenai ngaeniir aeremas me noan Temple we, e fenaiuw Kkepas Mwamwaai we, nge soamwooniir patere, me sinsein anniug me fengaen me rhooa kkewe ra tugufaeyi ra noa itto
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 nge ra aengaeni pwe, “Meeta nemaenioamw pwe wopwe feeori minikkeei? Iyo a ngaenneog oamw nemenem?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Ipwe aeiineogaemi eew kkepas aeiineo. Oaw aengaeniaei,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 iya e itto aaen John nemenem pwe epwe paptismus fetaen: saengi Deus aere saengi aeremas?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ra rhaepetae aar aengimaw fengaen wooar, “Meeta sipwe iura? Aere sipwe iura pwe, ‘Saengi Deus,’ nge iiy epwe aeiineogirh pwe, ‘Nge meeta rhag oawse niugiuniug ngaeni John reen?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Nge aere sipwe iura pwe, ‘Saengi aeremas,’ ina nge pwuwaen aeremas eei nge repwene teragirh, pwe iga re niugiuniug pwe John nge erhai profeta.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Ra paniuwaeni pwe, “Aeise giuneei iga e itto me ee.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Iwe nge Jesus a aengaeniir pwe, “Ina nge ngaang isoapw pwan aengaenigaemi iya iga i pwigi me ee nemaeniaei pwe ipwe feeori minikkeei.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Iwe Jesus a aeni eew fioang awewe ngaeniir aeremas kkewe. “Eno erhai mwaaen a foatogi eew maetaen grape, nge a ngaenneer aaemweoi rhooan maat pwe repwe aefaenniy. Iwe rhag nge a saei taaw noa.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Enoa itto oatowe repwe giniiy uwaen waniwan kkewe, a fangenoa erhai rhooan akkiuneo pwe epwe noa pwigi wiwiin me reen uwaen maat kkewe. Nge rhooan maat kkewe ra wirhiy nge ra aesefaaeni noa nge esooar meeta e pwigi.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Iwe a pwan fangenoa erhai rhooan akkiuneo; rhooan maat kkewe ra pwan noa wirhiy nge ra feeori ngaeni aekkaew wegitaeg aessaew nge re aesefaaeni noa nge esooar meeta e pwigi.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 A pwan fangenoa aeiniurhaiun rhooan akkiuneo kkewe; rhooan maat kkewe ra pwan oawoasu nge re aerheiwow niugiun maat we.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Manewe aan maat we a iura pwe, ‘Meeta minne ipwene feeori? Maeni ipwene fangenoa aeterhaeng e naeyi; e tiwegin nge repwe aesirowu!’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Nge igiwe rhooan maat we ra weri, ra pwiungiuw fengaenniy wooar pwe, ‘Ieei mwaaen we naiun mwaaen we aan maat eei iwe epwe pwugusaeni minneei. Oaw itto sipwe niiy noa, pwe sipwe pwigi minne pwugusaen pwe pwugusarh!’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Iwe ra oatorawow niugiun maat we nge ra niiy noa.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Epwe itto a itto niir noa mwaaen kkewe, nge a ngaenneer aaemweoi maat we.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Jesus a wegitaeg ngaeniir nge a aeiineeor pwe, “Iwe ina nge meeta awewen miniwe noan Pwapwior we e Santus?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Oanongeer rhooakka repwe ppiungiutiw wooan faai een nge repwe mwetoarotoar noa; nge aere faai een epwe ppiungiutiw wooan erhai, epwe aepettatiw.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Sinsein anniug me soamwoonin patere kkewe ra mwerhaen repwe torofi Jesus, pwe igiwe re giuneei pwe fioangoor miniwe a aengaeniir; nge igiwe re mesagiiur aeremas kkewe.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Iwe ra weti ngaeni eew oat ne repwe mmwenen torofi. Ra fang ngaeniir aaemweoi mwaaen senaapiy pwe repwe noa feeoriir noa pwe iir aaemweoi mwaaen wenewen, iwe ra fangenoa iir pwe repwe noa oatupwu Jesus pwe repwe torofi reen aan kkepas pwe epwe mmwen pwe repwe fangenoa iiy reen Governor reen Rome ina eyor maemaewan.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Iwe aeremas kkewe ra aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, aei giuneei pwe minikkomwu wo aepesa nge e wenewen. Aei giuneei pwe een wose aefaenniy wunuunun erhai me erhai, nge wa fenaiuw wenewenen nee tipaen Deus ngaeniir aeremas.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Aengaenigemaem, e mwamwaai aarh sipwe fang tax ngaeni Soamwoonin Rome, aere aapw?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Jesus e metefaaegini oatupwutupw we aar nge a aengaeniir pwe,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Pwaerito efai senaapiy silver. Mesaen iyo me itaen iyo imwu eno wooan?”|alt=". . ." src="HK00166B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="20.24"
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Jesus a iura pwe, “Iwe ina nge oaw ngaenneei Soamwoonin Rome meeta aaen Soamwoonin Rome, nge oaw ngaenneei Deus meeta aaen Deus.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Iwe esooar meeta ne emmwen pwe repwe torofi Jesus reen petenaen kkepas kkewe e paniuwaeni ngaeniir me weni mmweer rhooa towunap we, iwe ra anniug noa rhag pwe ra mwaar reen sefaaenin kkepas kkewe aan.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Aaemweoi Sadducees, iwe re iura pwe esooar menaw sefaaen me reen mae, ra itto aengaeni Jesus pwe,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Sinsei, Moses minne e foatogi anniug eei pwe aemaem: ‘Aere erhai mwaaen a mae nge esooar naiun wooan rhooapwut we pwiuniuwan, ina nge mwaaen we pwiin epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we pwe epwe yor naiun pwe epwe ffai pwe naiun mwaaen we a mae.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Reno fiusiuman pwipwi; mwaaen we e tugufaeyi a pwiuniuwaeni nge emae noa nge esooar naiun.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Iwe ariiurhaiun a pwan pwiuniuwaeni rhooapwut we,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 pwan ina rhag iwe aeiniurhaiun. Oanongeer me fiusiuman nge ina rhag miniwe ewen ngaeniir. Remae noa nge esooar naiiur.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Mwirin noan, nge rhooapwut we a maenoa.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Iwe igina, wooan raaenin na manimae repwene menaw sefaaen, iyo me neeiir epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we? Pwe igiwe rhooawe fiusiuman nge re pwiuniuwaeni niewe.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Mwaaen me rhooapwuton faaen mweoiuw nge re rhooan ngaenne,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 iwe nge mwaaen me rhooapwut kena ra ffin tae pwe repwe menaw sefaaen iwe nge ra no noan mweoi na epwe noa itto nge ina resoapw rhiuwen pwiuppwiuniuw.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Iir repwene weei rhag angkenus pwe resoapw mmwenen mae. Ra no pwe naiun Deus pwe ra menaw sefaaen me reen maenoa.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Moses a aeffeta noa pwe manimae nge re menaw sefaaen tae. Me reen petenaen fioangon waniwan we e ppwunuwow aengaet me reen iwe e aepesa kkepesaen Soamwoon pwe, ‘aaen Abraham Deus, aaen Isaac Deus, me aaen Jacob Deus.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Pwe iiy minne aar Deus rhooakka re menaw nge soapw rhooakka ra mae, pwe me reen nge oanongeer aeremas nge re menaw me reen.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Aekkaaemweoi me neeiir sinsein anniug we ra mwaenieniy tae, “Sinsei, e igin gacch aessefaaenin kkepas we oamw!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Pwe iir ra mesag pwe repwe aeiineo mwo nge eew kkepas aeiineo.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jesus a aeiineeor pwe, “Meeta emmwen pwe re iura pwe Kristus nge teoteeon David reen?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Pwe David wooan oanongan nge e iura me noan pwapwior we Psalms,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 toori aaei ipwe iseniir tiw rhooan oapwutoag faaen pirhemw
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 David e faingi pwe iiy ‘Soamwoon’; iwe nge e ifa wusun nge Kristus epwe no pwe teoteeon David?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Igiwe aeremas re aiussaening ngaeni nge Jesus a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Oaw aefaennigaemi reen sinsein anniug kkewe, re aerhaengi aar faaeraeg fetaen faaen mengaagiiur min enaenaei, nge re aerhaengi aar aeremas repwe aewenimmwaar me aesirowuur me noan imwaen chuwaai, nge re fini rhag neniy kkena nenieer rhooa taegias me noan wutteer Jews me pwiuneoi mwamwaai me noan gupwun.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Re oapwurhaar rhooapwut kkewe ra mae pwiuniuweer, nge ra pirifa saengiir pwuguseer, nge ra oangona ngaeniir aeremas aar maeipin enaei! Iwe nge aegaeregaeriir ina epwene igin waeiraes!”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.