Lucas 20

stw (STW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eraaen igiwe Jesus e fenai ngaeniir aeremas me noan Temple we, e fenaiuw Kkepas Mwamwaai we, nge soamwooniir patere, me sinsein anniug me fengaen me rhooa kkewe ra tugufaeyi ra noa itto
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 nge ra aengaeni pwe, “Meeta nemaenioamw pwe wopwe feeori minikkeei? Iyo a ngaenneog oamw nemenem?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Ipwe aeiineogaemi eew kkepas aeiineo. Oaw aengaeniaei,
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 iya e itto aaen John nemenem pwe epwe paptismus fetaen: saengi Deus aere saengi aeremas?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Ra rhaepetae aar aengimaw fengaen wooar, “Meeta sipwe iura? Aere sipwe iura pwe, ‘Saengi Deus,’ nge iiy epwe aeiineogirh pwe, ‘Nge meeta rhag oawse niugiuniug ngaeni John reen?’
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Nge aere sipwe iura pwe, ‘Saengi aeremas,’ ina nge pwuwaen aeremas eei nge repwene teragirh, pwe iga re niugiuniug pwe John nge erhai profeta.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Ra paniuwaeni pwe, “Aeise giuneei iga e itto me ee.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Iwe nge Jesus a aengaeniir pwe, “Ina nge ngaang isoapw pwan aengaenigaemi iya iga i pwigi me ee nemaeniaei pwe ipwe feeori minikkeei.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Iwe Jesus a aeni eew fioang awewe ngaeniir aeremas kkewe. “Eno erhai mwaaen a foatogi eew maetaen grape, nge a ngaenneer aaemweoi rhooan maat pwe repwe aefaenniy. Iwe rhag nge a saei taaw noa.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Enoa itto oatowe repwe giniiy uwaen waniwan kkewe, a fangenoa erhai rhooan akkiuneo pwe epwe noa pwigi wiwiin me reen uwaen maat kkewe. Nge rhooan maat kkewe ra wirhiy nge ra aesefaaeni noa nge esooar meeta e pwigi.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Iwe a pwan fangenoa erhai rhooan akkiuneo; rhooan maat kkewe ra pwan noa wirhiy nge ra feeori ngaeni aekkaew wegitaeg aessaew nge re aesefaaeni noa nge esooar meeta e pwigi.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 A pwan fangenoa aeiniurhaiun rhooan akkiuneo kkewe; rhooan maat kkewe ra pwan oawoasu nge re aerheiwow niugiun maat we.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Manewe aan maat we a iura pwe, ‘Meeta minne ipwene feeori? Maeni ipwene fangenoa aeterhaeng e naeyi; e tiwegin nge repwe aesirowu!’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Nge igiwe rhooan maat we ra weri, ra pwiungiuw fengaenniy wooar pwe, ‘Ieei mwaaen we naiun mwaaen we aan maat eei iwe epwe pwugusaeni minneei. Oaw itto sipwe niiy noa, pwe sipwe pwigi minne pwugusaen pwe pwugusarh!’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Iwe ra oatorawow niugiun maat we nge ra niiy noa.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Epwe itto a itto niir noa mwaaen kkewe, nge a ngaenneer aaemweoi maat we.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Jesus a wegitaeg ngaeniir nge a aeiineeor pwe, “Iwe ina nge meeta awewen miniwe noan Pwapwior we e Santus?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Oanongeer rhooakka repwe ppiungiutiw wooan faai een nge repwe mwetoarotoar noa; nge aere faai een epwe ppiungiutiw wooan erhai, epwe aepettatiw.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Sinsein anniug me soamwoonin patere kkewe ra mwerhaen repwe torofi Jesus, pwe igiwe re giuneei pwe fioangoor miniwe a aengaeniir; nge igiwe re mesagiiur aeremas kkewe.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Iwe ra weti ngaeni eew oat ne repwe mmwenen torofi. Ra fang ngaeniir aaemweoi mwaaen senaapiy pwe repwe noa feeoriir noa pwe iir aaemweoi mwaaen wenewen, iwe ra fangenoa iir pwe repwe noa oatupwu Jesus pwe repwe torofi reen aan kkepas pwe epwe mmwen pwe repwe fangenoa iiy reen Governor reen Rome ina eyor maemaewan.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Iwe aeremas kkewe ra aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, aei giuneei pwe minikkomwu wo aepesa nge e wenewen. Aei giuneei pwe een wose aefaenniy wunuunun erhai me erhai, nge wa fenaiuw wenewenen nee tipaen Deus ngaeniir aeremas.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Aengaenigemaem, e mwamwaai aarh sipwe fang tax ngaeni Soamwoonin Rome, aere aapw?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Jesus e metefaaegini oatupwutupw we aar nge a aengaeniir pwe,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Pwaerito efai senaapiy silver. Mesaen iyo me itaen iyo imwu eno wooan?”|alt=". . ." src="HK00166B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="20.24"
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Jesus a iura pwe, “Iwe ina nge oaw ngaenneei Soamwoonin Rome meeta aaen Soamwoonin Rome, nge oaw ngaenneei Deus meeta aaen Deus.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Iwe esooar meeta ne emmwen pwe repwe torofi Jesus reen petenaen kkepas kkewe e paniuwaeni ngaeniir me weni mmweer rhooa towunap we, iwe ra anniug noa rhag pwe ra mwaar reen sefaaenin kkepas kkewe aan.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Aaemweoi Sadducees, iwe re iura pwe esooar menaw sefaaen me reen mae, ra itto aengaeni Jesus pwe,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 “Sinsei, Moses minne e foatogi anniug eei pwe aemaem: ‘Aere erhai mwaaen a mae nge esooar naiun wooan rhooapwut we pwiuniuwan, ina nge mwaaen we pwiin epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we pwe epwe yor naiun pwe epwe ffai pwe naiun mwaaen we a mae.’
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Reno fiusiuman pwipwi; mwaaen we e tugufaeyi a pwiuniuwaeni nge emae noa nge esooar naiun.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Iwe ariiurhaiun a pwan pwiuniuwaeni rhooapwut we,
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 pwan ina rhag iwe aeiniurhaiun. Oanongeer me fiusiuman nge ina rhag miniwe ewen ngaeniir. Remae noa nge esooar naiiur.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Mwirin noan, nge rhooapwut we a maenoa.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Iwe igina, wooan raaenin na manimae repwene menaw sefaaen, iyo me neeiir epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we? Pwe igiwe rhooawe fiusiuman nge re pwiuniuwaeni niewe.”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Mwaaen me rhooapwuton faaen mweoiuw nge re rhooan ngaenne,
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 iwe nge mwaaen me rhooapwut kena ra ffin tae pwe repwe menaw sefaaen iwe nge ra no noan mweoi na epwe noa itto nge ina resoapw rhiuwen pwiuppwiuniuw.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Iir repwene weei rhag angkenus pwe resoapw mmwenen mae. Ra no pwe naiun Deus pwe ra menaw sefaaen me reen maenoa.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moses a aeffeta noa pwe manimae nge re menaw sefaaen tae. Me reen petenaen fioangon waniwan we e ppwunuwow aengaet me reen iwe e aepesa kkepesaen Soamwoon pwe, ‘aaen Abraham Deus, aaen Isaac Deus, me aaen Jacob Deus.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Pwe iiy minne aar Deus rhooakka re menaw nge soapw rhooakka ra mae, pwe me reen nge oanongeer aeremas nge re menaw me reen.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Aekkaaemweoi me neeiir sinsein anniug we ra mwaenieniy tae, “Sinsei, e igin gacch aessefaaenin kkepas we oamw!”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Pwe iir ra mesag pwe repwe aeiineo mwo nge eew kkepas aeiineo.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Jesus a aeiineeor pwe, “Meeta emmwen pwe re iura pwe Kristus nge teoteeon David reen?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Pwe David wooan oanongan nge e iura me noan pwapwior we Psalms,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 toori aaei ipwe iseniir tiw rhooan oapwutoag faaen pirhemw
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 David e faingi pwe iiy ‘Soamwoon’; iwe nge e ifa wusun nge Kristus epwe no pwe teoteeon David?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Igiwe aeremas re aiussaening ngaeni nge Jesus a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Oaw aefaennigaemi reen sinsein anniug kkewe, re aerhaengi aar faaeraeg fetaen faaen mengaagiiur min enaenaei, nge re aerhaengi aar aeremas repwe aewenimmwaar me aesirowuur me noan imwaen chuwaai, nge re fini rhag neniy kkena nenieer rhooa taegias me noan wutteer Jews me pwiuneoi mwamwaai me noan gupwun.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Re oapwurhaar rhooapwut kkewe ra mae pwiuniuweer, nge ra pirifa saengiir pwuguseer, nge ra oangona ngaeniir aeremas aar maeipin enaei! Iwe nge aegaeregaeriir ina epwene igin waeiraes!”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.