Lucas 20
stw (STW) vs NAA
1 Eraaen igiwe Jesus e fenai ngaeniir aeremas me noan Temple we, e fenaiuw Kkepas Mwamwaai we, nge soamwooniir patere, me sinsein anniug me fengaen me rhooa kkewe ra tugufaeyi ra noa itto
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 nge ra aengaeni pwe, “Meeta nemaenioamw pwe wopwe feeori minikkeei? Iyo a ngaenneog oamw nemenem?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Ipwe aeiineogaemi eew kkepas aeiineo. Oaw aengaeniaei,
3 Jesus respondeu:
4 iya e itto aaen John nemenem pwe epwe paptismus fetaen: saengi Deus aere saengi aeremas?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ra rhaepetae aar aengimaw fengaen wooar, “Meeta sipwe iura? Aere sipwe iura pwe, ‘Saengi Deus,’ nge iiy epwe aeiineogirh pwe, ‘Nge meeta rhag oawse niugiuniug ngaeni John reen?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Nge aere sipwe iura pwe, ‘Saengi aeremas,’ ina nge pwuwaen aeremas eei nge repwene teragirh, pwe iga re niugiuniug pwe John nge erhai profeta.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ra paniuwaeni pwe, “Aeise giuneei iga e itto me ee.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Iwe nge Jesus a aengaeniir pwe, “Ina nge ngaang isoapw pwan aengaenigaemi iya iga i pwigi me ee nemaeniaei pwe ipwe feeori minikkeei.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Iwe Jesus a aeni eew fioang awewe ngaeniir aeremas kkewe. “Eno erhai mwaaen a foatogi eew maetaen grape, nge a ngaenneer aaemweoi rhooan maat pwe repwe aefaenniy. Iwe rhag nge a saei taaw noa.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Enoa itto oatowe repwe giniiy uwaen waniwan kkewe, a fangenoa erhai rhooan akkiuneo pwe epwe noa pwigi wiwiin me reen uwaen maat kkewe. Nge rhooan maat kkewe ra wirhiy nge ra aesefaaeni noa nge esooar meeta e pwigi.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Iwe a pwan fangenoa erhai rhooan akkiuneo; rhooan maat kkewe ra pwan noa wirhiy nge ra feeori ngaeni aekkaew wegitaeg aessaew nge re aesefaaeni noa nge esooar meeta e pwigi.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 A pwan fangenoa aeiniurhaiun rhooan akkiuneo kkewe; rhooan maat kkewe ra pwan oawoasu nge re aerheiwow niugiun maat we.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Manewe aan maat we a iura pwe, ‘Meeta minne ipwene feeori? Maeni ipwene fangenoa aeterhaeng e naeyi; e tiwegin nge repwe aesirowu!’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Nge igiwe rhooan maat we ra weri, ra pwiungiuw fengaenniy wooar pwe, ‘Ieei mwaaen we naiun mwaaen we aan maat eei iwe epwe pwugusaeni minneei. Oaw itto sipwe niiy noa, pwe sipwe pwigi minne pwugusaen pwe pwugusarh!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Iwe ra oatorawow niugiun maat we nge ra niiy noa.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Epwe itto a itto niir noa mwaaen kkewe, nge a ngaenneer aaemweoi maat we.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Jesus a wegitaeg ngaeniir nge a aeiineeor pwe, “Iwe ina nge meeta awewen miniwe noan Pwapwior we e Santus?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Oanongeer rhooakka repwe ppiungiutiw wooan faai een nge repwe mwetoarotoar noa; nge aere faai een epwe ppiungiutiw wooan erhai, epwe aepettatiw.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Sinsein anniug me soamwoonin patere kkewe ra mwerhaen repwe torofi Jesus, pwe igiwe re giuneei pwe fioangoor miniwe a aengaeniir; nge igiwe re mesagiiur aeremas kkewe.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Iwe ra weti ngaeni eew oat ne repwe mmwenen torofi. Ra fang ngaeniir aaemweoi mwaaen senaapiy pwe repwe noa feeoriir noa pwe iir aaemweoi mwaaen wenewen, iwe ra fangenoa iir pwe repwe noa oatupwu Jesus pwe repwe torofi reen aan kkepas pwe epwe mmwen pwe repwe fangenoa iiy reen Governor reen Rome ina eyor maemaewan.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Iwe aeremas kkewe ra aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, aei giuneei pwe minikkomwu wo aepesa nge e wenewen. Aei giuneei pwe een wose aefaenniy wunuunun erhai me erhai, nge wa fenaiuw wenewenen nee tipaen Deus ngaeniir aeremas.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Aengaenigemaem, e mwamwaai aarh sipwe fang tax ngaeni Soamwoonin Rome, aere aapw?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Jesus e metefaaegini oatupwutupw we aar nge a aengaeniir pwe,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Pwaerito efai senaapiy silver. Mesaen iyo me itaen iyo imwu eno wooan?”|alt=". . ." src="HK00166B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="20.24"
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Jesus a iura pwe, “Iwe ina nge oaw ngaenneei Soamwoonin Rome meeta aaen Soamwoonin Rome, nge oaw ngaenneei Deus meeta aaen Deus.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Iwe esooar meeta ne emmwen pwe repwe torofi Jesus reen petenaen kkepas kkewe e paniuwaeni ngaeniir me weni mmweer rhooa towunap we, iwe ra anniug noa rhag pwe ra mwaar reen sefaaenin kkepas kkewe aan.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Aaemweoi Sadducees, iwe re iura pwe esooar menaw sefaaen me reen mae, ra itto aengaeni Jesus pwe,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Sinsei, Moses minne e foatogi anniug eei pwe aemaem: ‘Aere erhai mwaaen a mae nge esooar naiun wooan rhooapwut we pwiuniuwan, ina nge mwaaen we pwiin epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we pwe epwe yor naiun pwe epwe ffai pwe naiun mwaaen we a mae.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Reno fiusiuman pwipwi; mwaaen we e tugufaeyi a pwiuniuwaeni nge emae noa nge esooar naiun.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Iwe ariiurhaiun a pwan pwiuniuwaeni rhooapwut we,
30 o segundo
31 pwan ina rhag iwe aeiniurhaiun. Oanongeer me fiusiuman nge ina rhag miniwe ewen ngaeniir. Remae noa nge esooar naiiur.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Mwirin noan, nge rhooapwut we a maenoa.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Iwe igina, wooan raaenin na manimae repwene menaw sefaaen, iyo me neeiir epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we? Pwe igiwe rhooawe fiusiuman nge re pwiuniuwaeni niewe.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Mwaaen me rhooapwuton faaen mweoiuw nge re rhooan ngaenne,
34 Jesus respondeu:
35 iwe nge mwaaen me rhooapwut kena ra ffin tae pwe repwe menaw sefaaen iwe nge ra no noan mweoi na epwe noa itto nge ina resoapw rhiuwen pwiuppwiuniuw.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Iir repwene weei rhag angkenus pwe resoapw mmwenen mae. Ra no pwe naiun Deus pwe ra menaw sefaaen me reen maenoa.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moses a aeffeta noa pwe manimae nge re menaw sefaaen tae. Me reen petenaen fioangon waniwan we e ppwunuwow aengaet me reen iwe e aepesa kkepesaen Soamwoon pwe, ‘aaen Abraham Deus, aaen Isaac Deus, me aaen Jacob Deus.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Pwe iiy minne aar Deus rhooakka re menaw nge soapw rhooakka ra mae, pwe me reen nge oanongeer aeremas nge re menaw me reen.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Aekkaaemweoi me neeiir sinsein anniug we ra mwaenieniy tae, “Sinsei, e igin gacch aessefaaenin kkepas we oamw!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Pwe iir ra mesag pwe repwe aeiineo mwo nge eew kkepas aeiineo.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Jesus a aeiineeor pwe, “Meeta emmwen pwe re iura pwe Kristus nge teoteeon David reen?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Pwe David wooan oanongan nge e iura me noan pwapwior we Psalms,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 toori aaei ipwe iseniir tiw rhooan oapwutoag faaen pirhemw
43 até que eu ponha
44 David e faingi pwe iiy ‘Soamwoon’; iwe nge e ifa wusun nge Kristus epwe no pwe teoteeon David?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Igiwe aeremas re aiussaening ngaeni nge Jesus a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Oaw aefaennigaemi reen sinsein anniug kkewe, re aerhaengi aar faaeraeg fetaen faaen mengaagiiur min enaenaei, nge re aerhaengi aar aeremas repwe aewenimmwaar me aesirowuur me noan imwaen chuwaai, nge re fini rhag neniy kkena nenieer rhooa taegias me noan wutteer Jews me pwiuneoi mwamwaai me noan gupwun.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Re oapwurhaar rhooapwut kkewe ra mae pwiuniuweer, nge ra pirifa saengiir pwuguseer, nge ra oangona ngaeniir aeremas aar maeipin enaei! Iwe nge aegaeregaeriir ina epwene igin waeiraes!”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.