Lucas 1
stw (STW) vs VC
1 Aerhaengerhaeng Theophilus:
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Iir ra foatogi meeta kka e itto ngaeniir me reer rhooakka ra fasiun weri minikkeei me nee rhaepetaen nge ra aepesa iiy kkepas mwamwaai we.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Iwe een pwonno iga iya wori firhiy oanongaen minikkeei saengi pweoneotaen, iya niuwaennei pwe epwe mwamwaai pwe ipwe foatogi wunuunun aetettaeniin ngaeniug.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Iya feeori minneei pwe een wopwe giuneei gacchiuw minna wenewenen oanongaen meeta kkewe ra kapwiung ngaeniug.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Noan oatowe Erotes eno pwe kingaaen Judea, eno erhai patere itan Zechariah, iiy e tapweei tettaenin patereen Abijah. Itaen rhooapwut na rhooan ngaenneyan nge Elizabeth; nge iiy epwan itto saengi eew faminiin patere.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Iir me riiurhai nge e igin mwamwaai noan meneweer faaen mesaen Deus nge re tapweei gacchiuw oanongaen aaen Soamwoon anniug me akkiuneo.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Iir esooar naiiur pwe Elizabeth ese mmwenen nainai, nge igina mwo nge ra igin tugufaeyi.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Eraaen nge Zechariah a itinong feeori aan engaang noan Temple we, pwe a toori oaton ginigin we aan epwe engaang noan raaenin we.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Noan peigin aaen engaang patere, nge iiy minne ra fini pwe epwe fifi oappwongesaen wooan antar. Iwe a toonong noan Temple we aaen Soamwoon,
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 nge rhooa towunap kkewe reno niugiun pwe re maeipin reen oatowe iiy e fifi oappwongas kkewe.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Angkenus we naiun Soamwoon a pwae ngaeni, nge e iu peig mwaaenen antar we igiwe oappwongas we eno ee.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Oatowe Zechariah a weri mwaaen we, a riu nge a mesag tae.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Angkenus we a aengaeni pwe, “Wosoapw mesag, Zechariah! Deus a rongorong oamw maeipin, iwe Elizabeth we reemw epwene naini erhai aetemwaaen. Wopwe aeitae ngaeni pwe John.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Epwene ifa mwo oamw wenepwu me pwapwa, iwe me aar aaemweoi wenepwu reen aan supwutiw.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 John epwene igin taegias me faaen mesaen Deus. Esoapw iun wine me aerhi. Saengi rhag aan wupwutiw epwene sseog reen Espritu Santus,
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 nge iiy epwene pwigiir towunepeer re Israel ngaeni Soamwoon we aar Deus.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Iiy epwe gommw me weni mmwaei Soamwoon, pwe e mamaaw pwe taeppen rhag profeta we Elijah. Epwe aesefaaeni fengaenniir saam me naai pwe repwe eew rhag; iiy epwe wegiti sefaaeniir rhooa serong feon ngaeni niunniuwaen mwamwaai; nge epwe oamoannaar tae aeremas weni mmwaei Soamwoon.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zechariah a aengaeni angkenus we pwe, “Epwe ifa wusun nge iya giuneei pwe ennet minneei? Ngaang iya tugufaeyi, nge manna pwiuniuwaei nge a pwan tugufaeyi.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 “Ngaang Gabriel,” mwaeniaen angkenus we. “Ngaang iyiu weni mmwaen Deus, iwe iiy minne efang ngaang pwe ipwe pwigito kkepas mwamwaai een reemw.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Nge een wose niugiuniug ngaeni mwaeniaei, nge minneei epwe noa pwaetae minna wenewenen noan oaton naan. Iwe nge iga wose niugiuniug, een wosoapw mmwenen kkepas no; wopwene anniug noa rhag toori aan itto iiy raaenin na iya fasiun ppwoneei ngaeniug.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Noan oateei nge aeremas re wewweti Zechariah nge ra niunniuwaennei aere meeta a igin itinong pwongiy noan Temple we reen.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Enoa toowow, nge esa mmwenen kkepas ngaeniir no, nge ra giuneei pwe eyor minne a itinong weri me noan Temple we. Igiwe esa mmwenen kkepas no, iwe a taenepom ngaeniir rhag.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Oatowe a moanno noa engaang we aan noan Temple we, Zechariah a sefaaen noa nee iimw.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Enoa eew oaton nge Elizabeth a pwoopwo nge a no rhag nee iimw noan nimowu meram.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 “Ennaen igina minne Deus a tipaengiaei,” mwaeniaen niewe. “A arhiuwa saengiaei aessaewaei me neeiir rhooanap!”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Noan oawonowuwaen meremaen Elizabeth Deus a fangetiw angkenus we Gabriel noan eew aepinoamwon Galilee itan Nazareth.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Eyor eew aan kkepesaen oarong ngaeni erhai rhooapwut a kkefoat ngaeni mwaaen we itan Joseph, iwe itto saengi teeo we aan king David. Itan nge Maria.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Angkenus we a itto reen niewe nge a iura pwe, “Oapoas epwe no reemw! Soamwoon eno reemw nge a aewenepwuwoag.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Maria a gin riutae reen miniwe mwaeniaen angkenus we, nge a niuwaennei meeta faan iiy kkepas kkewe.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Angkenus we a aengaeni niewe pwe, “Wosoapw mesag, Maria; pwe Deus minne e igin mwamwaai ngaeniug.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Wopwene pwoopwo nge wa nainitiw erhai aetemwaaen, nge wa aeitae ngaeni pwe Jesus.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Epwe igin taegias nge epwe ffai pwe iiy naiun Deus na oarosaen taegias. Soamwoon Deus epwene feeori pwe iiy king taeppen rhag David we aan rhaepeto,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 nge epwe no pwe king reen teeo we aaen Jacob oanongaen oat; minna mweoiun ina esooar aigiugiun!”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Maria a aengaeni angkenus we pwe, “Ngaang erhai piirgo. Epwe ifa wusun rhag nge a mmwen minneei?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Angkenus we a iura pwe, “Espritu Santus epwene ittiw woamw, nge minna kkaeinen Deus ina oarosaen taegias a no woamw. Nge faaen minneei nge aetena esooar epwene ffai pwe Naiun Deus.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Wo maengiy rhag Elizabeth we re pwugusoamw? Iwe re iura pwe esoapw mmwenen nainai no, nge igina nge a wonowu mereman, inamwo iga a igin tugufaeyi.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Pwe esooar eew meeta ne Deus esoapw mmwenen feeori.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 “Ngaang erhai naiun Soamwoon rhooan akkiuneo,” aaen Maria iura. “Nigiti pwe epwe wen ngaeniaei petenaen kkepas mwu wa iura.” Iwe angkenus we a siusaengi niewe.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Ese mmwaei mwo me weni mwirin nge Maria a oamoannatae epwe mwekkaei noa reen eew aepinoamw eno neeiin rhugun Judea.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 A noa reen imwaen Zechariah pwe epwe noa koapwong ngaeni Elizabeth.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Igiwe Elizabeth a rongorong aaen Maria koapwong nge aetewe naiun a mwagiut me noan upwan. Elizabeth a sseog reen Espritu Santus
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 iwe a aekkepwas faeregit tae nge a iura pwe, “Een minne wa oarosaen wenepwu me neeiir rhooapwut, nge epwan wenepwu aetena wopwe naini!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Meeta ppweoniun aaen min mwamwaai eei aan epwe itto wen ngaeniaei, iye nie inaen soamwoon a itto sengaeriaei?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Pwe igiwe rhag i rongorong oamw koapwong, iwe nge aete noan upwaei a mwagiut reen aaen kker.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Ifa mwo oamw kker pwe wa niugiuw pwe kkepas we aaen Soamwoon ngaeniug nge epwe nnet noa!”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Maria a iura pwe,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 ngeoniuy apwapwa pwe aegin Deus iiy aaei Rhooan Aemenaw,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 pwe iya maengiaei ngaang naiun rhooan akkiuneo man sessoan!
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 pwe reen min mwamwaai kka Deus na oarosaen kkeman a feeori ngaeniaei.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 saengi eew me eew saaer e pwaeri aan ffayeo ngaeniir rhooan oassoara.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 A aeiti noa paiun na e kkeman
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 A oatoraar tiw king kka re mamaaw me wooan nenien mooatoor,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 A oamwongoor rhooa pecchai ngaeni min mwamwaai,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Epwe enuuw meram aaen Maria no aegini reen Elizabeth nge a sefaaeniti pwugusan.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Enoa tooto oatowe Elizabeth epwene nainai, nge a timenewaegini erhai aetemwaaen.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Rhooan weni oaron me rhooa kkewe repwugusan ra rongorong ifa mwo aaen soamwoon mwamwaai ngaeni, iwe iir ra maegin tapweei reen aan pwapwa.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Igiwe aetewe a eew week aan no, ra itto repwe circumcise aegini, nge repwene aeitae ngaeni pwe Zechariah, aeiteitaen mwaaen we seman.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Nge rhooapwut we inan a iura pwe, “Aapw! Epwe itaeni John.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Nge ra aengaeni niewe pwe, “Aetae esooar re pwugusoamw ne e ina itan!”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Nge iir ra taenepom ngaeni mwaaen we seman, meeta e mwerhaen pwe aetewe epwe itaeni.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Zechariah a tingoar eew pwapwior nge a foatogitiw pwe, “Itan nge John.” Ifa mwo aar riutae rhooawe!
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Reen oatonaan rhag nge Zechariah a mmwenen kkepas, a rhaepetae aan aepingepinga Deus.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Rhooan no oaroor ra igin mesag, nge kkepesaen minikkeei a rheeoi noa wooan rhugun aepinoamwon Judea.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Rhooan rongorong kkepas we ra gaen niunniuwaennei nge ra aeiyeg pwe, “Meeta aeteei epwene no pwe iiy?” Pwe igiwe epwae noa pwe maemaewaen Soamwoon eno wooan.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Zechariah we semaen John a sseog noa reen Espritu Santus, nge a aepesa wow kkepesaen oarongorong we aaen Deus:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Sipwe aepingepinga Soamwoon iwe aaen Israel Deus!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 A fang ngaenigirh naiurh rhooan aemenaw e igin kkeman,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 A ppwon ngaeniir profeta kkewe mweoiwe
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 pwe iiy epwe aemenewaegirh saengiir rhooan kkoapwut ngaenigirh,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 E iura pwe epwe pwaeri ngaeniir rhooakkena rhaepetorh ffaiyeo
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 pwonno giirh sipwe ssoar nge si mwamwaai me weni mmwan
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 “Een naeyi, wopwene ffai pwe profeta we naiun Deus na oarosaen taegias.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 wopwe aengaeniir naiun aeremas repwene menaw igine emwus noa monofitiir.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Naiurh Deus ina e sseogiun ffayeo nge etip mererhaeg.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 nge seremaen wooan naaeng epwe ttin noa wooar rhooa no noan rorhappiungiun maenoa,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Iwe a temoag tae aetewe iwe a mamaaw noa oanongan me ngeoniun. Iwe a no noan desert we e toori noan raaenin we a pwae ngaeniir re Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.