Lucas 1
stw (STW) vs ARA
1 Aerhaengerhaeng Theophilus:
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Iir ra foatogi meeta kka e itto ngaeniir me reer rhooakka ra fasiun weri minikkeei me nee rhaepetaen nge ra aepesa iiy kkepas mwamwaai we.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Iwe een pwonno iga iya wori firhiy oanongaen minikkeei saengi pweoneotaen, iya niuwaennei pwe epwe mwamwaai pwe ipwe foatogi wunuunun aetettaeniin ngaeniug.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Iya feeori minneei pwe een wopwe giuneei gacchiuw minna wenewenen oanongaen meeta kkewe ra kapwiung ngaeniug.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Noan oatowe Erotes eno pwe kingaaen Judea, eno erhai patere itan Zechariah, iiy e tapweei tettaenin patereen Abijah. Itaen rhooapwut na rhooan ngaenneyan nge Elizabeth; nge iiy epwan itto saengi eew faminiin patere.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Iir me riiurhai nge e igin mwamwaai noan meneweer faaen mesaen Deus nge re tapweei gacchiuw oanongaen aaen Soamwoon anniug me akkiuneo.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Iir esooar naiiur pwe Elizabeth ese mmwenen nainai, nge igina mwo nge ra igin tugufaeyi.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Eraaen nge Zechariah a itinong feeori aan engaang noan Temple we, pwe a toori oaton ginigin we aan epwe engaang noan raaenin we.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Noan peigin aaen engaang patere, nge iiy minne ra fini pwe epwe fifi oappwongesaen wooan antar. Iwe a toonong noan Temple we aaen Soamwoon,
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 nge rhooa towunap kkewe reno niugiun pwe re maeipin reen oatowe iiy e fifi oappwongas kkewe.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Angkenus we naiun Soamwoon a pwae ngaeni, nge e iu peig mwaaenen antar we igiwe oappwongas we eno ee.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Oatowe Zechariah a weri mwaaen we, a riu nge a mesag tae.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Angkenus we a aengaeni pwe, “Wosoapw mesag, Zechariah! Deus a rongorong oamw maeipin, iwe Elizabeth we reemw epwene naini erhai aetemwaaen. Wopwe aeitae ngaeni pwe John.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Epwene ifa mwo oamw wenepwu me pwapwa, iwe me aar aaemweoi wenepwu reen aan supwutiw.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 John epwene igin taegias me faaen mesaen Deus. Esoapw iun wine me aerhi. Saengi rhag aan wupwutiw epwene sseog reen Espritu Santus,
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 nge iiy epwene pwigiir towunepeer re Israel ngaeni Soamwoon we aar Deus.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Iiy epwe gommw me weni mmwaei Soamwoon, pwe e mamaaw pwe taeppen rhag profeta we Elijah. Epwe aesefaaeni fengaenniir saam me naai pwe repwe eew rhag; iiy epwe wegiti sefaaeniir rhooa serong feon ngaeni niunniuwaen mwamwaai; nge epwe oamoannaar tae aeremas weni mmwaei Soamwoon.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zechariah a aengaeni angkenus we pwe, “Epwe ifa wusun nge iya giuneei pwe ennet minneei? Ngaang iya tugufaeyi, nge manna pwiuniuwaei nge a pwan tugufaeyi.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 “Ngaang Gabriel,” mwaeniaen angkenus we. “Ngaang iyiu weni mmwaen Deus, iwe iiy minne efang ngaang pwe ipwe pwigito kkepas mwamwaai een reemw.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Nge een wose niugiuniug ngaeni mwaeniaei, nge minneei epwe noa pwaetae minna wenewenen noan oaton naan. Iwe nge iga wose niugiuniug, een wosoapw mmwenen kkepas no; wopwene anniug noa rhag toori aan itto iiy raaenin na iya fasiun ppwoneei ngaeniug.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Noan oateei nge aeremas re wewweti Zechariah nge ra niunniuwaennei aere meeta a igin itinong pwongiy noan Temple we reen.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Enoa toowow, nge esa mmwenen kkepas ngaeniir no, nge ra giuneei pwe eyor minne a itinong weri me noan Temple we. Igiwe esa mmwenen kkepas no, iwe a taenepom ngaeniir rhag.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Oatowe a moanno noa engaang we aan noan Temple we, Zechariah a sefaaen noa nee iimw.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Enoa eew oaton nge Elizabeth a pwoopwo nge a no rhag nee iimw noan nimowu meram.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Ennaen igina minne Deus a tipaengiaei,” mwaeniaen niewe. “A arhiuwa saengiaei aessaewaei me neeiir rhooanap!”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Noan oawonowuwaen meremaen Elizabeth Deus a fangetiw angkenus we Gabriel noan eew aepinoamwon Galilee itan Nazareth.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Eyor eew aan kkepesaen oarong ngaeni erhai rhooapwut a kkefoat ngaeni mwaaen we itan Joseph, iwe itto saengi teeo we aan king David. Itan nge Maria.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Angkenus we a itto reen niewe nge a iura pwe, “Oapoas epwe no reemw! Soamwoon eno reemw nge a aewenepwuwoag.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Maria a gin riutae reen miniwe mwaeniaen angkenus we, nge a niuwaennei meeta faan iiy kkepas kkewe.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Angkenus we a aengaeni niewe pwe, “Wosoapw mesag, Maria; pwe Deus minne e igin mwamwaai ngaeniug.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Wopwene pwoopwo nge wa nainitiw erhai aetemwaaen, nge wa aeitae ngaeni pwe Jesus.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Epwe igin taegias nge epwe ffai pwe iiy naiun Deus na oarosaen taegias. Soamwoon Deus epwene feeori pwe iiy king taeppen rhag David we aan rhaepeto,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 nge epwe no pwe king reen teeo we aaen Jacob oanongaen oat; minna mweoiun ina esooar aigiugiun!”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Maria a aengaeni angkenus we pwe, “Ngaang erhai piirgo. Epwe ifa wusun rhag nge a mmwen minneei?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Angkenus we a iura pwe, “Espritu Santus epwene ittiw woamw, nge minna kkaeinen Deus ina oarosaen taegias a no woamw. Nge faaen minneei nge aetena esooar epwene ffai pwe Naiun Deus.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Wo maengiy rhag Elizabeth we re pwugusoamw? Iwe re iura pwe esoapw mmwenen nainai no, nge igina nge a wonowu mereman, inamwo iga a igin tugufaeyi.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Pwe esooar eew meeta ne Deus esoapw mmwenen feeori.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 “Ngaang erhai naiun Soamwoon rhooan akkiuneo,” aaen Maria iura. “Nigiti pwe epwe wen ngaeniaei petenaen kkepas mwu wa iura.” Iwe angkenus we a siusaengi niewe.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ese mmwaei mwo me weni mwirin nge Maria a oamoannatae epwe mwekkaei noa reen eew aepinoamw eno neeiin rhugun Judea.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 A noa reen imwaen Zechariah pwe epwe noa koapwong ngaeni Elizabeth.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Igiwe Elizabeth a rongorong aaen Maria koapwong nge aetewe naiun a mwagiut me noan upwan. Elizabeth a sseog reen Espritu Santus
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 iwe a aekkepwas faeregit tae nge a iura pwe, “Een minne wa oarosaen wenepwu me neeiir rhooapwut, nge epwan wenepwu aetena wopwe naini!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Meeta ppweoniun aaen min mwamwaai eei aan epwe itto wen ngaeniaei, iye nie inaen soamwoon a itto sengaeriaei?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Pwe igiwe rhag i rongorong oamw koapwong, iwe nge aete noan upwaei a mwagiut reen aaen kker.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ifa mwo oamw kker pwe wa niugiuw pwe kkepas we aaen Soamwoon ngaeniug nge epwe nnet noa!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria a iura pwe,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ngeoniuy apwapwa pwe aegin Deus iiy aaei Rhooan Aemenaw,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 pwe iya maengiaei ngaang naiun rhooan akkiuneo man sessoan!
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 pwe reen min mwamwaai kka Deus na oarosaen kkeman a feeori ngaeniaei.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 saengi eew me eew saaer e pwaeri aan ffayeo ngaeniir rhooan oassoara.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 A aeiti noa paiun na e kkeman
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 A oatoraar tiw king kka re mamaaw me wooan nenien mooatoor,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 A oamwongoor rhooa pecchai ngaeni min mwamwaai,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Epwe enuuw meram aaen Maria no aegini reen Elizabeth nge a sefaaeniti pwugusan.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Enoa tooto oatowe Elizabeth epwene nainai, nge a timenewaegini erhai aetemwaaen.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Rhooan weni oaron me rhooa kkewe repwugusan ra rongorong ifa mwo aaen soamwoon mwamwaai ngaeni, iwe iir ra maegin tapweei reen aan pwapwa.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Igiwe aetewe a eew week aan no, ra itto repwe circumcise aegini, nge repwene aeitae ngaeni pwe Zechariah, aeiteitaen mwaaen we seman.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Nge rhooapwut we inan a iura pwe, “Aapw! Epwe itaeni John.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Nge ra aengaeni niewe pwe, “Aetae esooar re pwugusoamw ne e ina itan!”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Nge iir ra taenepom ngaeni mwaaen we seman, meeta e mwerhaen pwe aetewe epwe itaeni.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zechariah a tingoar eew pwapwior nge a foatogitiw pwe, “Itan nge John.” Ifa mwo aar riutae rhooawe!
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Reen oatonaan rhag nge Zechariah a mmwenen kkepas, a rhaepetae aan aepingepinga Deus.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Rhooan no oaroor ra igin mesag, nge kkepesaen minikkeei a rheeoi noa wooan rhugun aepinoamwon Judea.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Rhooan rongorong kkepas we ra gaen niunniuwaennei nge ra aeiyeg pwe, “Meeta aeteei epwene no pwe iiy?” Pwe igiwe epwae noa pwe maemaewaen Soamwoon eno wooan.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zechariah we semaen John a sseog noa reen Espritu Santus, nge a aepesa wow kkepesaen oarongorong we aaen Deus:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Sipwe aepingepinga Soamwoon iwe aaen Israel Deus!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 A fang ngaenigirh naiurh rhooan aemenaw e igin kkeman,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 A ppwon ngaeniir profeta kkewe mweoiwe
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 pwe iiy epwe aemenewaegirh saengiir rhooan kkoapwut ngaenigirh,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 E iura pwe epwe pwaeri ngaeniir rhooakkena rhaepetorh ffaiyeo
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 pwonno giirh sipwe ssoar nge si mwamwaai me weni mmwan
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 “Een naeyi, wopwene ffai pwe profeta we naiun Deus na oarosaen taegias.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 wopwe aengaeniir naiun aeremas repwene menaw igine emwus noa monofitiir.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Naiurh Deus ina e sseogiun ffayeo nge etip mererhaeg.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 nge seremaen wooan naaeng epwe ttin noa wooar rhooa no noan rorhappiungiun maenoa,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Iwe a temoag tae aetewe iwe a mamaaw noa oanongan me ngeoniun. Iwe a no noan desert we e toori noan raaenin we a pwae ngaeniir re Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.