Lucas 1

stw (STW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aerhaengerhaeng Theophilus:
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Iir ra foatogi meeta kka e itto ngaeniir me reer rhooakka ra fasiun weri minikkeei me nee rhaepetaen nge ra aepesa iiy kkepas mwamwaai we.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Iwe een pwonno iga iya wori firhiy oanongaen minikkeei saengi pweoneotaen, iya niuwaennei pwe epwe mwamwaai pwe ipwe foatogi wunuunun aetettaeniin ngaeniug.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Iya feeori minneei pwe een wopwe giuneei gacchiuw minna wenewenen oanongaen meeta kkewe ra kapwiung ngaeniug.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Noan oatowe Erotes eno pwe kingaaen Judea, eno erhai patere itan Zechariah, iiy e tapweei tettaenin patereen Abijah. Itaen rhooapwut na rhooan ngaenneyan nge Elizabeth; nge iiy epwan itto saengi eew faminiin patere.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Iir me riiurhai nge e igin mwamwaai noan meneweer faaen mesaen Deus nge re tapweei gacchiuw oanongaen aaen Soamwoon anniug me akkiuneo.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Iir esooar naiiur pwe Elizabeth ese mmwenen nainai, nge igina mwo nge ra igin tugufaeyi.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Eraaen nge Zechariah a itinong feeori aan engaang noan Temple we, pwe a toori oaton ginigin we aan epwe engaang noan raaenin we.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Noan peigin aaen engaang patere, nge iiy minne ra fini pwe epwe fifi oappwongesaen wooan antar. Iwe a toonong noan Temple we aaen Soamwoon,
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 nge rhooa towunap kkewe reno niugiun pwe re maeipin reen oatowe iiy e fifi oappwongas kkewe.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Angkenus we naiun Soamwoon a pwae ngaeni, nge e iu peig mwaaenen antar we igiwe oappwongas we eno ee.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Oatowe Zechariah a weri mwaaen we, a riu nge a mesag tae.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Angkenus we a aengaeni pwe, “Wosoapw mesag, Zechariah! Deus a rongorong oamw maeipin, iwe Elizabeth we reemw epwene naini erhai aetemwaaen. Wopwe aeitae ngaeni pwe John.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Epwene ifa mwo oamw wenepwu me pwapwa, iwe me aar aaemweoi wenepwu reen aan supwutiw.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 John epwene igin taegias me faaen mesaen Deus. Esoapw iun wine me aerhi. Saengi rhag aan wupwutiw epwene sseog reen Espritu Santus,
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 nge iiy epwene pwigiir towunepeer re Israel ngaeni Soamwoon we aar Deus.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Iiy epwe gommw me weni mmwaei Soamwoon, pwe e mamaaw pwe taeppen rhag profeta we Elijah. Epwe aesefaaeni fengaenniir saam me naai pwe repwe eew rhag; iiy epwe wegiti sefaaeniir rhooa serong feon ngaeni niunniuwaen mwamwaai; nge epwe oamoannaar tae aeremas weni mmwaei Soamwoon.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zechariah a aengaeni angkenus we pwe, “Epwe ifa wusun nge iya giuneei pwe ennet minneei? Ngaang iya tugufaeyi, nge manna pwiuniuwaei nge a pwan tugufaeyi.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 “Ngaang Gabriel,” mwaeniaen angkenus we. “Ngaang iyiu weni mmwaen Deus, iwe iiy minne efang ngaang pwe ipwe pwigito kkepas mwamwaai een reemw.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Nge een wose niugiuniug ngaeni mwaeniaei, nge minneei epwe noa pwaetae minna wenewenen noan oaton naan. Iwe nge iga wose niugiuniug, een wosoapw mmwenen kkepas no; wopwene anniug noa rhag toori aan itto iiy raaenin na iya fasiun ppwoneei ngaeniug.”
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Noan oateei nge aeremas re wewweti Zechariah nge ra niunniuwaennei aere meeta a igin itinong pwongiy noan Temple we reen.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Enoa toowow, nge esa mmwenen kkepas ngaeniir no, nge ra giuneei pwe eyor minne a itinong weri me noan Temple we. Igiwe esa mmwenen kkepas no, iwe a taenepom ngaeniir rhag.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Oatowe a moanno noa engaang we aan noan Temple we, Zechariah a sefaaen noa nee iimw.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Enoa eew oaton nge Elizabeth a pwoopwo nge a no rhag nee iimw noan nimowu meram.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Ennaen igina minne Deus a tipaengiaei,” mwaeniaen niewe. “A arhiuwa saengiaei aessaewaei me neeiir rhooanap!”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Noan oawonowuwaen meremaen Elizabeth Deus a fangetiw angkenus we Gabriel noan eew aepinoamwon Galilee itan Nazareth.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Eyor eew aan kkepesaen oarong ngaeni erhai rhooapwut a kkefoat ngaeni mwaaen we itan Joseph, iwe itto saengi teeo we aan king David. Itan nge Maria.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Angkenus we a itto reen niewe nge a iura pwe, “Oapoas epwe no reemw! Soamwoon eno reemw nge a aewenepwuwoag.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Maria a gin riutae reen miniwe mwaeniaen angkenus we, nge a niuwaennei meeta faan iiy kkepas kkewe.
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Angkenus we a aengaeni niewe pwe, “Wosoapw mesag, Maria; pwe Deus minne e igin mwamwaai ngaeniug.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Wopwene pwoopwo nge wa nainitiw erhai aetemwaaen, nge wa aeitae ngaeni pwe Jesus.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Epwe igin taegias nge epwe ffai pwe iiy naiun Deus na oarosaen taegias. Soamwoon Deus epwene feeori pwe iiy king taeppen rhag David we aan rhaepeto,
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 nge epwe no pwe king reen teeo we aaen Jacob oanongaen oat; minna mweoiun ina esooar aigiugiun!”
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Maria a aengaeni angkenus we pwe, “Ngaang erhai piirgo. Epwe ifa wusun rhag nge a mmwen minneei?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Angkenus we a iura pwe, “Espritu Santus epwene ittiw woamw, nge minna kkaeinen Deus ina oarosaen taegias a no woamw. Nge faaen minneei nge aetena esooar epwene ffai pwe Naiun Deus.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Wo maengiy rhag Elizabeth we re pwugusoamw? Iwe re iura pwe esoapw mmwenen nainai no, nge igina nge a wonowu mereman, inamwo iga a igin tugufaeyi.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Pwe esooar eew meeta ne Deus esoapw mmwenen feeori.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 “Ngaang erhai naiun Soamwoon rhooan akkiuneo,” aaen Maria iura. “Nigiti pwe epwe wen ngaeniaei petenaen kkepas mwu wa iura.” Iwe angkenus we a siusaengi niewe.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ese mmwaei mwo me weni mwirin nge Maria a oamoannatae epwe mwekkaei noa reen eew aepinoamw eno neeiin rhugun Judea.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 A noa reen imwaen Zechariah pwe epwe noa koapwong ngaeni Elizabeth.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Igiwe Elizabeth a rongorong aaen Maria koapwong nge aetewe naiun a mwagiut me noan upwan. Elizabeth a sseog reen Espritu Santus
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 iwe a aekkepwas faeregit tae nge a iura pwe, “Een minne wa oarosaen wenepwu me neeiir rhooapwut, nge epwan wenepwu aetena wopwe naini!
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Meeta ppweoniun aaen min mwamwaai eei aan epwe itto wen ngaeniaei, iye nie inaen soamwoon a itto sengaeriaei?
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Pwe igiwe rhag i rongorong oamw koapwong, iwe nge aete noan upwaei a mwagiut reen aaen kker.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ifa mwo oamw kker pwe wa niugiuw pwe kkepas we aaen Soamwoon ngaeniug nge epwe nnet noa!”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Maria a iura pwe,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ngeoniuy apwapwa pwe aegin Deus iiy aaei Rhooan Aemenaw,
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 pwe iya maengiaei ngaang naiun rhooan akkiuneo man sessoan!
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 pwe reen min mwamwaai kka Deus na oarosaen kkeman a feeori ngaeniaei.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 saengi eew me eew saaer e pwaeri aan ffayeo ngaeniir rhooan oassoara.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 A aeiti noa paiun na e kkeman
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 A oatoraar tiw king kka re mamaaw me wooan nenien mooatoor,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 A oamwongoor rhooa pecchai ngaeni min mwamwaai,
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 — ausente —
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Epwe enuuw meram aaen Maria no aegini reen Elizabeth nge a sefaaeniti pwugusan.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Enoa tooto oatowe Elizabeth epwene nainai, nge a timenewaegini erhai aetemwaaen.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Rhooan weni oaron me rhooa kkewe repwugusan ra rongorong ifa mwo aaen soamwoon mwamwaai ngaeni, iwe iir ra maegin tapweei reen aan pwapwa.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Igiwe aetewe a eew week aan no, ra itto repwe circumcise aegini, nge repwene aeitae ngaeni pwe Zechariah, aeiteitaen mwaaen we seman.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Nge rhooapwut we inan a iura pwe, “Aapw! Epwe itaeni John.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Nge ra aengaeni niewe pwe, “Aetae esooar re pwugusoamw ne e ina itan!”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nge iir ra taenepom ngaeni mwaaen we seman, meeta e mwerhaen pwe aetewe epwe itaeni.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Zechariah a tingoar eew pwapwior nge a foatogitiw pwe, “Itan nge John.” Ifa mwo aar riutae rhooawe!
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Reen oatonaan rhag nge Zechariah a mmwenen kkepas, a rhaepetae aan aepingepinga Deus.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Rhooan no oaroor ra igin mesag, nge kkepesaen minikkeei a rheeoi noa wooan rhugun aepinoamwon Judea.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Rhooan rongorong kkepas we ra gaen niunniuwaennei nge ra aeiyeg pwe, “Meeta aeteei epwene no pwe iiy?” Pwe igiwe epwae noa pwe maemaewaen Soamwoon eno wooan.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zechariah we semaen John a sseog noa reen Espritu Santus, nge a aepesa wow kkepesaen oarongorong we aaen Deus:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Sipwe aepingepinga Soamwoon iwe aaen Israel Deus!
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 A fang ngaenigirh naiurh rhooan aemenaw e igin kkeman,
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 A ppwon ngaeniir profeta kkewe mweoiwe
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 pwe iiy epwe aemenewaegirh saengiir rhooan kkoapwut ngaenigirh,
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 E iura pwe epwe pwaeri ngaeniir rhooakkena rhaepetorh ffaiyeo
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 pwonno giirh sipwe ssoar nge si mwamwaai me weni mmwan
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “Een naeyi, wopwene ffai pwe profeta we naiun Deus na oarosaen taegias.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 wopwe aengaeniir naiun aeremas repwene menaw igine emwus noa monofitiir.
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Naiurh Deus ina e sseogiun ffayeo nge etip mererhaeg.
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 nge seremaen wooan naaeng epwe ttin noa wooar rhooa no noan rorhappiungiun maenoa,
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Iwe a temoag tae aetewe iwe a mamaaw noa oanongan me ngeoniun. Iwe a no noan desert we e toori noan raaenin we a pwae ngaeniir re Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.