João 6

stw (STW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Weni mwirin minneei nge Jesus a noa noan meoneoiniuniun Galilee (aere meoneoiniuniun Tiberias).
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Eew pwuwaen aeremas e tettapwei, pwe igiwe ra weri kkeman kkewe efeeori reen aan aecchipwaar rhooa semwaai.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Jesus a ittae wooan eew rhug a ittae mooat tiw reer rhooan kkayeo kkewe naiun.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Oatowe oaton gupwunon Passover a arapeto.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jesus efaaen fetaen nge a weri eew pwuwaen aeremas pwe ra feffaaeraeg to reen, iwe a aeiineow Philip pwe, “Iya iga sipwe mmwenen chuwaai mwongo me ee, pwe aeremas kaan repwe mwongo?” (
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 E aepesa minneei pwe epwe soatoni Philip; iwe nge minna iiy ina a fasiun giuneei minne epwe feeori.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Philip a iura pwe, “Inamwo igine epwe paer saengi riiuwapwiugiuw faiun silver eyor nge esoapw pwan toaw paniuwaenin fenoawa pwe erhai nge e angi egius.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Andrew pwan erhai rhooan kkayeo kkewe naiun, iwe pwiin Simon Peter, a iura pwe,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Erhai aet iye eno niffai fenoawa barley me riiurhai iig reen. Iwe nge esoapw toaw mwo nge wooar rhooanap eei.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jesus a aengaeniir pwe, “Aengaeniir oanongeer aeremas pwe repwe mooat tiw.” (Egin ssow fetin igiwe.) Iwe nge oanongeer aeremas ra mooat tiw; akkarap nimingeras nepeer mwaaen kkewe.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jesus a pwigi fenoawa we, a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig, a inetiy wooar aeremas kkewe remooat. Pwan ina miniwe efeeori ngaeni iig we, iwe aeremas ra mwongo nepaen minne re tipaeni.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Igiwe ra mat noa, a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oaw pwigi oanongaen nuseg, sisoapw oasonopa mwo nge egiufet.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Iwe ra pwigi nusegin fenoawa barley kkewe, ngoannong noan seig me ruwowu rhiug.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Igiwe ra weri kkeman we Jesus efeeori, rhooa kkewe ra iura pwe, “Ennetaen pwe ieei iiy profeta we epwe itto noan faeinaengiy!”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jesus a giuneei pwe repwene torofi pwe repwe feeori noa pwe king, iwe iiy rhag a pwan noa neeiin taeiit kkewe.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Enoa nee oatofaaef rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus ra maegetiw ngaerhen meoneoiniun we,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ra teeotae rhiun efoarh pwoot ra seraeg noa noan meoneoiniun we pwe repwe noa ngaeni Capernaum. Enoa pwoong noa, nge Jesus esaaen tooto mwo reer.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Enoa oatonaan nge a kekkaein noa rhag aaeng nge a iutae mesaei saaet.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Igiwe epwe enuuw aere faawu miles aar rhooan kkayeo kkewe fatiun, nge ra weri aaen Jesus faaeraegto weei saaet, enoa arap ngaeni pwoot we nge ra mesag.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Jesus a aengaeniir pwe, “Oawsoapw mesag pwe iye ngaang!”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Nge re ateeotae rhiun pwoot we, nge ese mmwaei mwo nge ra toori faniuw igiwe re nennoa ngaeni ee.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Mmasetaen iwe eraaen, pwuwaen aeremas we eno peig we epeig ra giuneei pwe efoarh rhag pwoot eno igiwe. Ra giuneei pwe Jesus ese tapweer rhooan kkayeo kkewe naiun, pwe iir rhag miniwe renoa.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Aekkaew pwoot saengi Tiberias re tooto pwiuneoi we pwuwaen aeremas we re mwongo fenoawa me ee, mwirin aaen Soamwoon fang aerhigerhig.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Igiwe pwuwaen aeremas we enoa weri pwe Jesus e soanono igiwe, fengaen me rhooan kkayeo kkewe naiun, ra teeotae rhiun pwoot kkewe iwe ra noa Capernaum, ra noa giutta fetaeneei.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Igiwe aeremas kkewe ra weri Jesus me reen peigin meoneoiniun we, ra aengaeni pwe, “Sinsei, ineeta minne wo tooto igeei?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: oaw giuttayaei pwe iga oawwa mat noa pwe oawwa mwongo fenoawa, nge soapw reen aaemi metaf reen kkeman kkewe ifeeori.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Oawsoapw engaang ngaeni mwongo kkena epwe mmwenen aenneew noa; nge oawpwe faer engaang ngaeni mwongo kkena epwe noa ffoarh ngaeni minna menaw na esooar ssiaaenin. Ieen mwongo e mwaaen na Naiun Aeremas epwe ngaennegaemi, pwe iga Deus, ina Seman, a aeffeta noa pwe a fini pwe iga efin tipaen reen.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Iwe ra aeiineow pwe, “Iwe meeta minne aeipwe feeori nge a mmwen aeipwe feeori minikkena Deus e tipaeni?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jesus a paniuwaeni pwe, “Minna Deus e tipaeni pwe oawpwe feeori, ina oawpwe niugiuniug ngaeni manna efangeto.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ra iura pwe, “Meeta kkeman kena wopwe feeori pwe aeipwe weri nge aeipwe niugiuniug ngaeniug? Meeta minne wopwe feeori?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Rhaepeto kkewe aemaem re mwommwongo manna me noan desert, taeppen rhag miniwe Pwapwior we e Santus e iura pwe, ‘A ngaenneer fenoawa ittiw me naaeng pwe repwe mwongo.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Jesus a iura pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: miniwe we Moses e ngaennegaemi nge saapw fenoawa ittiw me naaeng; manna Semaei minne efang ngaenigaemi minna oanongonniuwaen fenoawa ittiw me naaeng.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Pwe fenoawa we Deus efang, ina iiy iyo we e ittiw me naaeng ina a aemenewa faeinaengiy.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Iir ra aengaeni pwe, “Menap, ngaennegemaem fenoawa eei oanongaen oat.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesus a aengaeniir pwe, “Ngaang minne fenoawaen menaw. Rhooakka re itto reei resoapw rhiuwen pecchai no; nge rhooakka re niugiuniug ngaeniaei resoapw moar no.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Iwe i aengaenigaemi pwe oawwa weriaei nge oawse niugiuniug.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Rhooakkena mwaaen na Semaei e ngaenneaei, repwe itto reei. Esooar faaen eew ipwe toagun saengi manna e itto reei,
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 pwe ise ittiw me naaeng pwe ipwe ittiw feeori minna aaei mwerhaen, pwe ipwe feeori aaen mwerhaen manna efangeto ngaang.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Aaen mwerhaen manna efangeto ngaang ina esoapw ppiung saengiaei mwo nge erhai me neeiir rhooawe e ngaenneaei, pwe ipwe faer aemenewaar tae oanongeer wooan minna oarosaen raaen.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Pwe mwaaen na Semaei ina e mwerhaen pwe oanongeer aeremas kena reweri minna Naiun nge re niugiuniug ngaeni iwe nge repwe menaw foarhofoarh. Nge ipwe aemenewaar tae wooan minna oarosaen raaen.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 A rhaepetae aar aeremas ngiuniungiuniuw pwe igiwe e iura pwe, “Ngaang fenoawa we e ittiw me naaeng.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Nge ra iura pwe, “Ieen iiy mwaaen we naiun Joseph, aere? Si giuneei seman me inan. Nge ifa wusun nge e iura pwe e ittiw me naaeng?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Jesus a paniuwaeniir, “Oawsoapw ngiuniungiun rhag woami.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Esooar ne epwe mmwenen itto reei pwe aeggaen igine rhag mwaaen na Semaei ina efang to ngaang minne e pwigiir to reei; iwe nge ipwe aemenewaar tae wooan minna oarosaen raaen.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Profeta kkewe re foatogi pwe, ‘Oanongeer aeremas nge Deus epwe aerrepiaar.’ Oanongeer rhooai rongorong ngaeni Semaei nge re reepiy me reen, nge re itto reei.
45 Está escrito nos profetas:
46 Ise iura pwe oanongeer aeremas nge reweri minna Semaei; pwe iyo na e itto me reen Deus ina rhag aeremas na a fasiun weri manna Semaei.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: iyo na e niugiuniug, ina epwe menaw foarhofoarh.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ngaang minne fenoawaen menaw.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Rhooa kkewe rhaepetomi re mwongo manna me noan desert, nge remae noa.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Iwe nge fenoawa na e ittiw me naaeng ina ese tiwegin ne e mwongo nge esoapw mae.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ngaang minne fenoawa na e ittiw me naaeng. Aere oaw angi fenoawa een, nge oawpwe toori menaw na esooar ssiaaenin. Fenoawa e ipwe ngaennegaemi ina fitigoi, ina epwe fang pwe faeinaengiy epwe menaw.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Iwe rhag re Jew kkewe erhaepetae aar aengimaaw fengaen. Ra aeiineow pwe, “Epwe ifa wusun aan ngaennegirh fitigon pwe sipwe mwongo?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jesus a aengaeniir pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: aere oawse angi minna fitigon mwaaen we Naiun Aeremas nge oaw iun me reen cchaan, nge esoapw yor menewaemi.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Iyo kena re mwongo fitigoi nge re iun cchaei, nge repwe menaw foarhofoarh, ipwe aemenewaar tae wooan minna oarosaen raaen.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Pwe minne fitigoi ina oanongonniuwaen mwongo, iwe nge minne cchaei ina oanongonniuwaen menaen iun.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Iyo kena re mwongo minna fitigoi nge re iun me reen minna cchaei nge iir reno noan ngaang nge ngaang ino noan iir.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Saam na e menaw efangeto ngaang, iwe ngaang ipwan menaw pwe aegin iiy. Epwe pwan ina rhag pwe iyo kena re angi fitigoi repwe pwan menaw pwe aegin ngaang.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Iwe ieen iiy fenoawa we e ittiw me naaeng; ese weei taeppen iiy fenoawa we rhaepeto kkewe aaemi re mwongo nge faeiyegius noa nge remae noa. Nge iyo kena re mwongo fenoawa een nge repwe menaw noa rhag.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Jesus e aepesa minikkeei igiwe e fenai noan wutt we wutteer Jews me Capernaum.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Towunepeer rhooa kkewe rhoaniuwaar re rongorong minneei nge ra iura pwe, “E igin waeiraes aerrepiei. Iyo na epwe mmwenen aiussaening ngaeni?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Rese aengaeni nge Jesus e giuneei miniwe re ngiuniungiuniuw, iwe a aengaeniir pwe, “Minne ifeeori a aetippaegaemi ina oawwa nigiti noa aaemi niugiuniug?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ngaere pwetae oawweri mwaaen we Naiun Aeremas aan sefaaen tae reen pwiuneoi we e fasiun no ee?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Espritu na aaen Deus minne efang menaw; esooar ipitaen minne maemaewaen aeremas. Pwe kkepas kka iya ngaennegaemi nge kkepesaen Ngeon me menaw.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nge ina rhag aaemweoi aaemi oawse giuneei.” (Saengi rhag rhaepetaen nge Jesus e giuneei iyo kena rese niugiuniug, me iyo na epwe fangenoa tinnimaen.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Jesus a iura pwe, “Ieei faaen iiy miniwe i aengaenigaemi pwe esooar aeremas kka repwe mmwenen itto reei pwe igine rhag mwaaen na Semaei efeeori pwe epwe mmwen pwe repwe itto.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Iwe aegin minneei, re towunap rhooa kkewe rhoaniuwaen Jesus ra sefaaen resa mwerhaen tapweei noano.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Iwe a aeiineeor rhooan kkayeo kkewe seig me riiurhai, “Iwe nge aaemi, oawpwan mwerhaen noa?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simon Peter a paniuwaeni, “Soamwoon, nge iyo aeipwene noa reen? Eno reemw kkepas na efang menaw na esooar ssiaaenin.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Iwe igina aei niugiuniug nge aei giuneei pwe een miniwe wo santus iwe wo itto me reen Deus.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Jesus a iura pwe, “Ngaang miniwe i finigaemi tae seig me riiurhai, aere saapw ngaang? Nge ina rhag ina erhai me neeimi nge mwuniaan!”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 A aepesa kkepesaen Judas, iwe naiun Simon Iscariot. Pwe Judas, inamwo igiwe iiy erhai rhooawe seig me riiurhai, nge epwene fangenoa tinnimaen Jesus.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.