João 6
stw (STW) vs ARIB
1 Weni mwirin minneei nge Jesus a noa noan meoneoiniuniun Galilee (aere meoneoiniuniun Tiberias).
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Eew pwuwaen aeremas e tettapwei, pwe igiwe ra weri kkeman kkewe efeeori reen aan aecchipwaar rhooa semwaai.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Jesus a ittae wooan eew rhug a ittae mooat tiw reer rhooan kkayeo kkewe naiun.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Oatowe oaton gupwunon Passover a arapeto.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Jesus efaaen fetaen nge a weri eew pwuwaen aeremas pwe ra feffaaeraeg to reen, iwe a aeiineow Philip pwe, “Iya iga sipwe mmwenen chuwaai mwongo me ee, pwe aeremas kaan repwe mwongo?” (
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 E aepesa minneei pwe epwe soatoni Philip; iwe nge minna iiy ina a fasiun giuneei minne epwe feeori.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Philip a iura pwe, “Inamwo igine epwe paer saengi riiuwapwiugiuw faiun silver eyor nge esoapw pwan toaw paniuwaenin fenoawa pwe erhai nge e angi egius.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Andrew pwan erhai rhooan kkayeo kkewe naiun, iwe pwiin Simon Peter, a iura pwe,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Erhai aet iye eno niffai fenoawa barley me riiurhai iig reen. Iwe nge esoapw toaw mwo nge wooar rhooanap eei.”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Jesus a aengaeniir pwe, “Aengaeniir oanongeer aeremas pwe repwe mooat tiw.” (Egin ssow fetin igiwe.) Iwe nge oanongeer aeremas ra mooat tiw; akkarap nimingeras nepeer mwaaen kkewe.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jesus a pwigi fenoawa we, a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig, a inetiy wooar aeremas kkewe remooat. Pwan ina miniwe efeeori ngaeni iig we, iwe aeremas ra mwongo nepaen minne re tipaeni.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Igiwe ra mat noa, a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oaw pwigi oanongaen nuseg, sisoapw oasonopa mwo nge egiufet.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Iwe ra pwigi nusegin fenoawa barley kkewe, ngoannong noan seig me ruwowu rhiug.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Igiwe ra weri kkeman we Jesus efeeori, rhooa kkewe ra iura pwe, “Ennetaen pwe ieei iiy profeta we epwe itto noan faeinaengiy!”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Jesus a giuneei pwe repwene torofi pwe repwe feeori noa pwe king, iwe iiy rhag a pwan noa neeiin taeiit kkewe.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Enoa nee oatofaaef rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus ra maegetiw ngaerhen meoneoiniun we,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 ra teeotae rhiun efoarh pwoot ra seraeg noa noan meoneoiniun we pwe repwe noa ngaeni Capernaum. Enoa pwoong noa, nge Jesus esaaen tooto mwo reer.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Enoa oatonaan nge a kekkaein noa rhag aaeng nge a iutae mesaei saaet.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Igiwe epwe enuuw aere faawu miles aar rhooan kkayeo kkewe fatiun, nge ra weri aaen Jesus faaeraegto weei saaet, enoa arap ngaeni pwoot we nge ra mesag.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Jesus a aengaeniir pwe, “Oawsoapw mesag pwe iye ngaang!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Nge re ateeotae rhiun pwoot we, nge ese mmwaei mwo nge ra toori faniuw igiwe re nennoa ngaeni ee.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Mmasetaen iwe eraaen, pwuwaen aeremas we eno peig we epeig ra giuneei pwe efoarh rhag pwoot eno igiwe. Ra giuneei pwe Jesus ese tapweer rhooan kkayeo kkewe naiun, pwe iir rhag miniwe renoa.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Aekkaew pwoot saengi Tiberias re tooto pwiuneoi we pwuwaen aeremas we re mwongo fenoawa me ee, mwirin aaen Soamwoon fang aerhigerhig.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Igiwe pwuwaen aeremas we enoa weri pwe Jesus e soanono igiwe, fengaen me rhooan kkayeo kkewe naiun, ra teeotae rhiun pwoot kkewe iwe ra noa Capernaum, ra noa giutta fetaeneei.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Igiwe aeremas kkewe ra weri Jesus me reen peigin meoneoiniun we, ra aengaeni pwe, “Sinsei, ineeta minne wo tooto igeei?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: oaw giuttayaei pwe iga oawwa mat noa pwe oawwa mwongo fenoawa, nge soapw reen aaemi metaf reen kkeman kkewe ifeeori.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Oawsoapw engaang ngaeni mwongo kkena epwe mmwenen aenneew noa; nge oawpwe faer engaang ngaeni mwongo kkena epwe noa ffoarh ngaeni minna menaw na esooar ssiaaenin. Ieen mwongo e mwaaen na Naiun Aeremas epwe ngaennegaemi, pwe iga Deus, ina Seman, a aeffeta noa pwe a fini pwe iga efin tipaen reen.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Iwe ra aeiineow pwe, “Iwe meeta minne aeipwe feeori nge a mmwen aeipwe feeori minikkena Deus e tipaeni?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Jesus a paniuwaeni pwe, “Minna Deus e tipaeni pwe oawpwe feeori, ina oawpwe niugiuniug ngaeni manna efangeto.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Ra iura pwe, “Meeta kkeman kena wopwe feeori pwe aeipwe weri nge aeipwe niugiuniug ngaeniug? Meeta minne wopwe feeori?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Rhaepeto kkewe aemaem re mwommwongo manna me noan desert, taeppen rhag miniwe Pwapwior we e Santus e iura pwe, ‘A ngaenneer fenoawa ittiw me naaeng pwe repwe mwongo.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Jesus a iura pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: miniwe we Moses e ngaennegaemi nge saapw fenoawa ittiw me naaeng; manna Semaei minne efang ngaenigaemi minna oanongonniuwaen fenoawa ittiw me naaeng.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Pwe fenoawa we Deus efang, ina iiy iyo we e ittiw me naaeng ina a aemenewa faeinaengiy.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Iir ra aengaeni pwe, “Menap, ngaennegemaem fenoawa eei oanongaen oat.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesus a aengaeniir pwe, “Ngaang minne fenoawaen menaw. Rhooakka re itto reei resoapw rhiuwen pecchai no; nge rhooakka re niugiuniug ngaeniaei resoapw moar no.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Iwe i aengaenigaemi pwe oawwa weriaei nge oawse niugiuniug.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Rhooakkena mwaaen na Semaei e ngaenneaei, repwe itto reei. Esooar faaen eew ipwe toagun saengi manna e itto reei,
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 pwe ise ittiw me naaeng pwe ipwe ittiw feeori minna aaei mwerhaen, pwe ipwe feeori aaen mwerhaen manna efangeto ngaang.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Aaen mwerhaen manna efangeto ngaang ina esoapw ppiung saengiaei mwo nge erhai me neeiir rhooawe e ngaenneaei, pwe ipwe faer aemenewaar tae oanongeer wooan minna oarosaen raaen.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Pwe mwaaen na Semaei ina e mwerhaen pwe oanongeer aeremas kena reweri minna Naiun nge re niugiuniug ngaeni iwe nge repwe menaw foarhofoarh. Nge ipwe aemenewaar tae wooan minna oarosaen raaen.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 A rhaepetae aar aeremas ngiuniungiuniuw pwe igiwe e iura pwe, “Ngaang fenoawa we e ittiw me naaeng.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Nge ra iura pwe, “Ieen iiy mwaaen we naiun Joseph, aere? Si giuneei seman me inan. Nge ifa wusun nge e iura pwe e ittiw me naaeng?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Jesus a paniuwaeniir, “Oawsoapw ngiuniungiun rhag woami.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Esooar ne epwe mmwenen itto reei pwe aeggaen igine rhag mwaaen na Semaei ina efang to ngaang minne e pwigiir to reei; iwe nge ipwe aemenewaar tae wooan minna oarosaen raaen.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Profeta kkewe re foatogi pwe, ‘Oanongeer aeremas nge Deus epwe aerrepiaar.’ Oanongeer rhooai rongorong ngaeni Semaei nge re reepiy me reen, nge re itto reei.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Ise iura pwe oanongeer aeremas nge reweri minna Semaei; pwe iyo na e itto me reen Deus ina rhag aeremas na a fasiun weri manna Semaei.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: iyo na e niugiuniug, ina epwe menaw foarhofoarh.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Ngaang minne fenoawaen menaw.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Rhooa kkewe rhaepetomi re mwongo manna me noan desert, nge remae noa.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Iwe nge fenoawa na e ittiw me naaeng ina ese tiwegin ne e mwongo nge esoapw mae.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ngaang minne fenoawa na e ittiw me naaeng. Aere oaw angi fenoawa een, nge oawpwe toori menaw na esooar ssiaaenin. Fenoawa e ipwe ngaennegaemi ina fitigoi, ina epwe fang pwe faeinaengiy epwe menaw.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Iwe rhag re Jew kkewe erhaepetae aar aengimaaw fengaen. Ra aeiineow pwe, “Epwe ifa wusun aan ngaennegirh fitigon pwe sipwe mwongo?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jesus a aengaeniir pwe, “Ennetaen, ipwe aengaenigaemi minna wenewenen: aere oawse angi minna fitigon mwaaen we Naiun Aeremas nge oaw iun me reen cchaan, nge esoapw yor menewaemi.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Iyo kena re mwongo fitigoi nge re iun cchaei, nge repwe menaw foarhofoarh, ipwe aemenewaar tae wooan minna oarosaen raaen.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Pwe minne fitigoi ina oanongonniuwaen mwongo, iwe nge minne cchaei ina oanongonniuwaen menaen iun.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Iyo kena re mwongo minna fitigoi nge re iun me reen minna cchaei nge iir reno noan ngaang nge ngaang ino noan iir.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Saam na e menaw efangeto ngaang, iwe ngaang ipwan menaw pwe aegin iiy. Epwe pwan ina rhag pwe iyo kena re angi fitigoi repwe pwan menaw pwe aegin ngaang.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Iwe ieen iiy fenoawa we e ittiw me naaeng; ese weei taeppen iiy fenoawa we rhaepeto kkewe aaemi re mwongo nge faeiyegius noa nge remae noa. Nge iyo kena re mwongo fenoawa een nge repwe menaw noa rhag.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Jesus e aepesa minikkeei igiwe e fenai noan wutt we wutteer Jews me Capernaum.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Towunepeer rhooa kkewe rhoaniuwaar re rongorong minneei nge ra iura pwe, “E igin waeiraes aerrepiei. Iyo na epwe mmwenen aiussaening ngaeni?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Rese aengaeni nge Jesus e giuneei miniwe re ngiuniungiuniuw, iwe a aengaeniir pwe, “Minne ifeeori a aetippaegaemi ina oawwa nigiti noa aaemi niugiuniug?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ngaere pwetae oawweri mwaaen we Naiun Aeremas aan sefaaen tae reen pwiuneoi we e fasiun no ee?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Espritu na aaen Deus minne efang menaw; esooar ipitaen minne maemaewaen aeremas. Pwe kkepas kka iya ngaennegaemi nge kkepesaen Ngeon me menaw.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nge ina rhag aaemweoi aaemi oawse giuneei.” (Saengi rhag rhaepetaen nge Jesus e giuneei iyo kena rese niugiuniug, me iyo na epwe fangenoa tinnimaen.)
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Jesus a iura pwe, “Ieei faaen iiy miniwe i aengaenigaemi pwe esooar aeremas kka repwe mmwenen itto reei pwe igine rhag mwaaen na Semaei efeeori pwe epwe mmwen pwe repwe itto.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Iwe aegin minneei, re towunap rhooa kkewe rhoaniuwaen Jesus ra sefaaen resa mwerhaen tapweei noano.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Iwe a aeiineeor rhooan kkayeo kkewe seig me riiurhai, “Iwe nge aaemi, oawpwan mwerhaen noa?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Peter a paniuwaeni, “Soamwoon, nge iyo aeipwene noa reen? Eno reemw kkepas na efang menaw na esooar ssiaaenin.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Iwe igina aei niugiuniug nge aei giuneei pwe een miniwe wo santus iwe wo itto me reen Deus.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Jesus a iura pwe, “Ngaang miniwe i finigaemi tae seig me riiurhai, aere saapw ngaang? Nge ina rhag ina erhai me neeimi nge mwuniaan!”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 A aepesa kkepesaen Judas, iwe naiun Simon Iscariot. Pwe Judas, inamwo igiwe iiy erhai rhooawe seig me riiurhai, nge epwene fangenoa tinnimaen Jesus.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.