João 4
stw (STW) vs VC
1 Pharisees kkewe ra rongorong pwe ra towunap rhooan kkayeo kka Jesus a paptismusaar me mmwaen John nge a pwigiir pwe naiun rhooan kkayeo. (
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Nge minna wenewenen, nge saapw Jesus pwe faer rhooan kkayeo kkewe naiun minne re paptismusaar.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Iwe nge igiwe Jesus a rongorong meeta we re aepesa, a siusaengi Judea a sefaaen ngaeni Galilee;
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 nge noan faaeraeg noa we aan nge epwan toonong noan Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Noan Samaria a noa reen eew aepinoamw itan Sychar, igaan nge ese taaw saengi maat we Jacob e ngaenneei Joseph iwe naiun.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Rhanniunim we aaen Jacob eno ee, iwe Jesus a itto mooat tiw epwe a mmaniuniu reen aan aeggaesaeisaei. A aerepa nugunupaen oanowas.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Erhai rhooapwuton Samaria a itto pwe epwe itto ifiif rhan, nge Jesus a aengaeni pwe, “Ngoatto egius rhan pwe iuniumaei.” (
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Rhooan kkayeo kkewe naiun re soano pwe renoa nee aepinoamw pwe renoa chuwaai mwongo.)|alt=". . ." src="LB00302B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="4.7"
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Rhooapwut we a aengaeni pwe, “Een erhai Jew, nge ngaang erhai re Samaria — e ifa wusun nge wa tingoareaei iuniumoamw rhaan?” (Re Jews resoapw iun nong noan aar kkap me mwongo nong noan aar saepiy re Samaria.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesus a paniuwaeni pwe, “Aere wo giuneei meeta e Deus efang me iyo e etingoareog iuniuman rhaan, nge wo tingoar ngaeni nge iiy epwe ngaenneog minna rhaniun menaw.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, esooar oamw pwaecchi nge rhanniunim een iye e igin nennoan. Iya iga wopwe pwigi rhaniun menaw me ee?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Jacob we rhaepetomaem minne efang ngaenigemaem rhanniunim ee; iiy me aetekkewe naiun me naiun maan nge oanongeer nge re iun saengi rhan eei. Meeta, een wo iura pwe wo taegias saengi Jacob?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jesus a paniuwaeni, “Rhooakka re iun me reen rhan eei nge repwe moar sefaaen,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 nge rhooa kena re iun me reen rhan na ngaang ipwe ngaenneer nge esooar faaen eew ne repwe moar. Rhan na ipwe ngaenneer ina epwene no pwe rhaepeton eew rhan ina epwene ngaenneer rhaniun menaw na esooar ssiaaenin.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, ngaenneei aei rhan na! Ina nge isoapw rhiuwen moar no nge isoapw rhiuwen itto no igeei pwe ipwe itto ifiif rhan.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jesus a aengaeni, “Wonoa faingi mwaaen we rhooan ngaenne oamw nge wa sefaaeneto.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Rhooapwut we a iura pwe, “Esooar rhooan ngaenneaei.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Een wa moannon appwiuniupai ngaeniir nimman mwaaen, iwe nge mwaaen na wono reen igina ina soapw oanongonniuwan rhooan ngaenne oamw. Wo aengaeniaei minna wenewenen kkepas.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Rhooapwut we a iura pwe, “Iya weri pwe een erhai profeta, menap.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Re Samaria kkewe rhaepetoi re itto maeipin ngaeni Deus me wooan rhug eei, nge aaemi Jews oaw iura pwe Jerusalem minne sipwe maegin maeipin ngaeni Deus me ee.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesus a aengaeni pwe, “Rhooapwut mwuun, niugiuniug ngaeniaei, eyor eew oat ina epwe noa itto nge aeremas resoapw maeipin ngaeni no minna Semaei me wooan rhug eei aere noan Jerusalem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Aaemi re Samaria oawse giuneei iyo mwu oawgaen maeipin ngaeni; nge aemaem re Jews aei giuneei mane aeigaen maeipin ngaeni, pwe iga menaw na esooar ssiaaenin ina e itto me reer re Jews.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nge oatona epwe itto ina a fasiun no igeei, reen minna maemaewaen Espritu Santus nge aeremas repwene maeipin ngaeni Deus, nge repwene feeori maeipin kkena e wenewen ina e tipaeni.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Deus ina ngeon, maemaewaen minne epwe mmwen pwe aeremas repwe maeipin ngaeni nge ina epwe noa reen Deus noan minna e wenewen.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Rhooapwut we a iura pwe, “Ngaang i giuneei pwe Kristus epwe itto, oatona epwe itto, epwe aengaenigemaem oanongaen aegiaeg.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jesus a paniuwaeni, “Ngaang iiy minne i mwaenieniy ngaeniug.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus ra sefaaen, nge iir ra igin riu pwe e mwaenieniy ngaeni erhai rhooapwut. Nge esooar erhai neeiir ne e aeiineow rhooapwut we, “Meeta wo tipaeni?” aere aeiyegiy Jesus pwe, “Meeta wo mwaenieniy ngaeni rhooapwut na reen?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Rhooapwut we a nigiti ruumen rhan we aan, nge a sefaaen noa nee aepinoamw, nge a aengaeniir aeremas kkewe ee pwe,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Oaw itto pipiiy mwaaen ee e aengaeniaei oanongaen meeta kkewe i feoffeeori. Oaw maengiy nge iiy minne Kristus?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Iwe ra nigiti aepinoamw we nge ra noa reen Jesus.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Noan oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe re iyaeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Sinsei, angi egiufet meeta!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ngaang eyor aenaei mwongo ina aaemi oawse giuneei mmwenen.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiyeg fengaen wooar, “Eyor mwo mane e pweipwog to mwongo reen?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jesus a aengaeniir pwe, “Mwongo na aenaei ina ipwe tapweei tipaen manna efangeto ngaang, pwe ipwe oamoanna noa engaang na e ngaenneaei pwe ipwe feeori.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Eyor eew mwaeniaemi iwe oawgaen iura pwe, ‘Faawu rhag meram nge a oaton gin.’ Nge ipwe aengaenigaemi, oaw pipiiy gacchiuw maat kaan; foat kaan ikka a maaw pwe sipwene giniiy!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Iyo na a giniiy uwaen foat kaan ina a pwigi paniuwaen nge a ioni fengaenniy uwaen foat kaan pwe aegin menaw na esooar ssiaaenin; iwe iyo we efoat me iyo we egin nge repwe kker fengaen.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Pwe ennetaen kkepas we regaen iura pwe, ‘Erhai epwe foat nge erhai a giniiy uwaan.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Iya fangenoa aaemi pwe oawpwe noa giniiy uwaen foat kena soapw foatogiyaemi; aaemweoi minne re engaang ee, nge aaemi oawwa pwigi wenepwuwaen aar engaang.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Re towunap re Samaria kkewe reno noan aepinoamw we ra niugiuniug ngaeni Jesus pwe igiwe rhooapwut we e aengaeniir pwe, “E aengaeniaei oanongaen minikkewe iya moannon feoffeeori.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Iwe re Samaria kkewe ra itto reen iwe ra aeffaenipirheei pwe epwe notiw reer, iwe Jesus a notiw reer noan riiuraaen.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Repwan towunap rhooakka re niugiuniug pwonno reen miniwe mwaenian,
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 ra aengaeni rhooapwut we pwe, “Aeiya niugiuniug igina, nge saapw igiwe wo aengaenigemaem, pwe iga aemaem wooan oanongaemmaem aeiya rongorong mwaenian, iwe aeiya giuneei pwe iiy miniwe rhooan aemenewa faeinaengiy.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Mwirin aan no aegini riiuraaen igiwe, nge Jesus a nigiti iwe a noa Galilee.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Pwe iiy wooan oanongan miniwe e iura pwe, “Profeta nge esooar aesirowuur me noan sipegin faniuweer.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Oatowe enoa toori Galilee, aeremas ra itto aewenimmwa, pwe igiwe renoa tapweei gupwunon Passover me Jerusalem, nge ra weri oanongaen minikkewe efeeori me reen gupwun we.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iwe Jesus a sefaaen noa Cana me noan Galilee, pwiuneoi we efeeori rhaan pwe wine. Erhai aeremesaen aam eno ee nge mwaaen na naiun nge e semwaai me noan Capernaum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Igiwe e rongorong pwe Jesus a itto me Judea pwe epwene noa Galilee, a noa reen nge a aengaeni pwe epwe noa mwo Capernaum pwe epwe noa aecchipwa aetena naiun, pwe epwene oaropaen mae.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jesus a aengaeni pwe, “Esooar faaen eew ne erhai me neeimi epwe niugiuniug pwe aeggaen igine rhag eweri kkeman me min ariuriu.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Aeremesaen aam we a iura pwe, “Menap, itto tapweaei weni mmwaen aetena naeyi epwe mae noa.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jesus a aengaeni pwe, “Wonoa, aetena noawumw epwene menaw!”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 A faaeraeg noa nge a noa rhuungiir slave kkewe nge ra aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw!”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 A aeiineeor fitowu konook minne aetewe naiun etakketae. Iwe nge iir ra paniuwaeni pwe, “Epwe eew konook nee oanowesaen naeneew pwe iwe esa pwerhikkar no ginin.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Iwe rhag nge miniwe semaen aetewe a maengiy noa pwe ina oatowe Jesus e aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw.” Iwe iiy me oanongeer rhooan famini we aan ra niugiuniug ngaeni.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 A ieei minne oaruwowwaen kkeman Jesus a feeori weni mwirin aan itto me Judea ngaeni Galilee.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.