João 4
stw (STW) vs NAA
1 Pharisees kkewe ra rongorong pwe ra towunap rhooan kkayeo kka Jesus a paptismusaar me mmwaen John nge a pwigiir pwe naiun rhooan kkayeo. (
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nge minna wenewenen, nge saapw Jesus pwe faer rhooan kkayeo kkewe naiun minne re paptismusaar.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Iwe nge igiwe Jesus a rongorong meeta we re aepesa, a siusaengi Judea a sefaaen ngaeni Galilee;
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 nge noan faaeraeg noa we aan nge epwan toonong noan Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Noan Samaria a noa reen eew aepinoamw itan Sychar, igaan nge ese taaw saengi maat we Jacob e ngaenneei Joseph iwe naiun.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Rhanniunim we aaen Jacob eno ee, iwe Jesus a itto mooat tiw epwe a mmaniuniu reen aan aeggaesaeisaei. A aerepa nugunupaen oanowas.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Erhai rhooapwuton Samaria a itto pwe epwe itto ifiif rhan, nge Jesus a aengaeni pwe, “Ngoatto egius rhan pwe iuniumaei.” (
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Rhooan kkayeo kkewe naiun re soano pwe renoa nee aepinoamw pwe renoa chuwaai mwongo.)|alt=". . ." src="LB00302B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="4.7"
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Rhooapwut we a aengaeni pwe, “Een erhai Jew, nge ngaang erhai re Samaria — e ifa wusun nge wa tingoareaei iuniumoamw rhaan?” (Re Jews resoapw iun nong noan aar kkap me mwongo nong noan aar saepiy re Samaria.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jesus a paniuwaeni pwe, “Aere wo giuneei meeta e Deus efang me iyo e etingoareog iuniuman rhaan, nge wo tingoar ngaeni nge iiy epwe ngaenneog minna rhaniun menaw.”
10 Jesus respondeu:
11 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, esooar oamw pwaecchi nge rhanniunim een iye e igin nennoan. Iya iga wopwe pwigi rhaniun menaw me ee?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Jacob we rhaepetomaem minne efang ngaenigemaem rhanniunim ee; iiy me aetekkewe naiun me naiun maan nge oanongeer nge re iun saengi rhan eei. Meeta, een wo iura pwe wo taegias saengi Jacob?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jesus a paniuwaeni, “Rhooakka re iun me reen rhan eei nge repwe moar sefaaen,
13 Jesus respondeu:
14 nge rhooa kena re iun me reen rhan na ngaang ipwe ngaenneer nge esooar faaen eew ne repwe moar. Rhan na ipwe ngaenneer ina epwene no pwe rhaepeton eew rhan ina epwene ngaenneer rhaniun menaw na esooar ssiaaenin.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, ngaenneei aei rhan na! Ina nge isoapw rhiuwen moar no nge isoapw rhiuwen itto no igeei pwe ipwe itto ifiif rhan.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesus a aengaeni, “Wonoa faingi mwaaen we rhooan ngaenne oamw nge wa sefaaeneto.”
16 Jesus disse:
17 Rhooapwut we a iura pwe, “Esooar rhooan ngaenneaei.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Een wa moannon appwiuniupai ngaeniir nimman mwaaen, iwe nge mwaaen na wono reen igina ina soapw oanongonniuwan rhooan ngaenne oamw. Wo aengaeniaei minna wenewenen kkepas.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Rhooapwut we a iura pwe, “Iya weri pwe een erhai profeta, menap.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Re Samaria kkewe rhaepetoi re itto maeipin ngaeni Deus me wooan rhug eei, nge aaemi Jews oaw iura pwe Jerusalem minne sipwe maegin maeipin ngaeni Deus me ee.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus a aengaeni pwe, “Rhooapwut mwuun, niugiuniug ngaeniaei, eyor eew oat ina epwe noa itto nge aeremas resoapw maeipin ngaeni no minna Semaei me wooan rhug eei aere noan Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Aaemi re Samaria oawse giuneei iyo mwu oawgaen maeipin ngaeni; nge aemaem re Jews aei giuneei mane aeigaen maeipin ngaeni, pwe iga menaw na esooar ssiaaenin ina e itto me reer re Jews.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nge oatona epwe itto ina a fasiun no igeei, reen minna maemaewaen Espritu Santus nge aeremas repwene maeipin ngaeni Deus, nge repwene feeori maeipin kkena e wenewen ina e tipaeni.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Deus ina ngeon, maemaewaen minne epwe mmwen pwe aeremas repwe maeipin ngaeni nge ina epwe noa reen Deus noan minna e wenewen.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Rhooapwut we a iura pwe, “Ngaang i giuneei pwe Kristus epwe itto, oatona epwe itto, epwe aengaenigemaem oanongaen aegiaeg.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesus a paniuwaeni, “Ngaang iiy minne i mwaenieniy ngaeniug.”
26 Então Jesus disse:
27 Oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus ra sefaaen, nge iir ra igin riu pwe e mwaenieniy ngaeni erhai rhooapwut. Nge esooar erhai neeiir ne e aeiineow rhooapwut we, “Meeta wo tipaeni?” aere aeiyegiy Jesus pwe, “Meeta wo mwaenieniy ngaeni rhooapwut na reen?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Rhooapwut we a nigiti ruumen rhan we aan, nge a sefaaen noa nee aepinoamw, nge a aengaeniir aeremas kkewe ee pwe,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Oaw itto pipiiy mwaaen ee e aengaeniaei oanongaen meeta kkewe i feoffeeori. Oaw maengiy nge iiy minne Kristus?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Iwe ra nigiti aepinoamw we nge ra noa reen Jesus.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Noan oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe re iyaeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Sinsei, angi egiufet meeta!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ngaang eyor aenaei mwongo ina aaemi oawse giuneei mmwenen.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiyeg fengaen wooar, “Eyor mwo mane e pweipwog to mwongo reen?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jesus a aengaeniir pwe, “Mwongo na aenaei ina ipwe tapweei tipaen manna efangeto ngaang, pwe ipwe oamoanna noa engaang na e ngaenneaei pwe ipwe feeori.
34 Jesus lhes declarou:
35 Eyor eew mwaeniaemi iwe oawgaen iura pwe, ‘Faawu rhag meram nge a oaton gin.’ Nge ipwe aengaenigaemi, oaw pipiiy gacchiuw maat kaan; foat kaan ikka a maaw pwe sipwene giniiy!
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Iyo na a giniiy uwaen foat kaan ina a pwigi paniuwaen nge a ioni fengaenniy uwaen foat kaan pwe aegin menaw na esooar ssiaaenin; iwe iyo we efoat me iyo we egin nge repwe kker fengaen.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Pwe ennetaen kkepas we regaen iura pwe, ‘Erhai epwe foat nge erhai a giniiy uwaan.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Iya fangenoa aaemi pwe oawpwe noa giniiy uwaen foat kena soapw foatogiyaemi; aaemweoi minne re engaang ee, nge aaemi oawwa pwigi wenepwuwaen aar engaang.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Re towunap re Samaria kkewe reno noan aepinoamw we ra niugiuniug ngaeni Jesus pwe igiwe rhooapwut we e aengaeniir pwe, “E aengaeniaei oanongaen minikkewe iya moannon feoffeeori.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Iwe re Samaria kkewe ra itto reen iwe ra aeffaenipirheei pwe epwe notiw reer, iwe Jesus a notiw reer noan riiuraaen.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Repwan towunap rhooakka re niugiuniug pwonno reen miniwe mwaenian,
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 ra aengaeni rhooapwut we pwe, “Aeiya niugiuniug igina, nge saapw igiwe wo aengaenigemaem, pwe iga aemaem wooan oanongaemmaem aeiya rongorong mwaenian, iwe aeiya giuneei pwe iiy miniwe rhooan aemenewa faeinaengiy.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Mwirin aan no aegini riiuraaen igiwe, nge Jesus a nigiti iwe a noa Galilee.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Pwe iiy wooan oanongan miniwe e iura pwe, “Profeta nge esooar aesirowuur me noan sipegin faniuweer.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Oatowe enoa toori Galilee, aeremas ra itto aewenimmwa, pwe igiwe renoa tapweei gupwunon Passover me Jerusalem, nge ra weri oanongaen minikkewe efeeori me reen gupwun we.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Iwe Jesus a sefaaen noa Cana me noan Galilee, pwiuneoi we efeeori rhaan pwe wine. Erhai aeremesaen aam eno ee nge mwaaen na naiun nge e semwaai me noan Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Igiwe e rongorong pwe Jesus a itto me Judea pwe epwene noa Galilee, a noa reen nge a aengaeni pwe epwe noa mwo Capernaum pwe epwe noa aecchipwa aetena naiun, pwe epwene oaropaen mae.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesus a aengaeni pwe, “Esooar faaen eew ne erhai me neeimi epwe niugiuniug pwe aeggaen igine rhag eweri kkeman me min ariuriu.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Aeremesaen aam we a iura pwe, “Menap, itto tapweaei weni mmwaen aetena naeyi epwe mae noa.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jesus a aengaeni pwe, “Wonoa, aetena noawumw epwene menaw!”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 A faaeraeg noa nge a noa rhuungiir slave kkewe nge ra aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 A aeiineeor fitowu konook minne aetewe naiun etakketae. Iwe nge iir ra paniuwaeni pwe, “Epwe eew konook nee oanowesaen naeneew pwe iwe esa pwerhikkar no ginin.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Iwe rhag nge miniwe semaen aetewe a maengiy noa pwe ina oatowe Jesus e aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw.” Iwe iiy me oanongeer rhooan famini we aan ra niugiuniug ngaeni.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 A ieei minne oaruwowwaen kkeman Jesus a feeori weni mwirin aan itto me Judea ngaeni Galilee.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.