João 4
stw (STW) vs ARC
1 Pharisees kkewe ra rongorong pwe ra towunap rhooan kkayeo kka Jesus a paptismusaar me mmwaen John nge a pwigiir pwe naiun rhooan kkayeo. (
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nge minna wenewenen, nge saapw Jesus pwe faer rhooan kkayeo kkewe naiun minne re paptismusaar.)
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Iwe nge igiwe Jesus a rongorong meeta we re aepesa, a siusaengi Judea a sefaaen ngaeni Galilee;
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 nge noan faaeraeg noa we aan nge epwan toonong noan Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Noan Samaria a noa reen eew aepinoamw itan Sychar, igaan nge ese taaw saengi maat we Jacob e ngaenneei Joseph iwe naiun.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Rhanniunim we aaen Jacob eno ee, iwe Jesus a itto mooat tiw epwe a mmaniuniu reen aan aeggaesaeisaei. A aerepa nugunupaen oanowas.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Erhai rhooapwuton Samaria a itto pwe epwe itto ifiif rhan, nge Jesus a aengaeni pwe, “Ngoatto egius rhan pwe iuniumaei.” (
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Rhooan kkayeo kkewe naiun re soano pwe renoa nee aepinoamw pwe renoa chuwaai mwongo.)|alt=". . ." src="LB00302B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="4.7"
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Rhooapwut we a aengaeni pwe, “Een erhai Jew, nge ngaang erhai re Samaria — e ifa wusun nge wa tingoareaei iuniumoamw rhaan?” (Re Jews resoapw iun nong noan aar kkap me mwongo nong noan aar saepiy re Samaria.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Jesus a paniuwaeni pwe, “Aere wo giuneei meeta e Deus efang me iyo e etingoareog iuniuman rhaan, nge wo tingoar ngaeni nge iiy epwe ngaenneog minna rhaniun menaw.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, esooar oamw pwaecchi nge rhanniunim een iye e igin nennoan. Iya iga wopwe pwigi rhaniun menaw me ee?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jacob we rhaepetomaem minne efang ngaenigemaem rhanniunim ee; iiy me aetekkewe naiun me naiun maan nge oanongeer nge re iun saengi rhan eei. Meeta, een wo iura pwe wo taegias saengi Jacob?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesus a paniuwaeni, “Rhooakka re iun me reen rhan eei nge repwe moar sefaaen,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 nge rhooa kena re iun me reen rhan na ngaang ipwe ngaenneer nge esooar faaen eew ne repwe moar. Rhan na ipwe ngaenneer ina epwene no pwe rhaepeton eew rhan ina epwene ngaenneer rhaniun menaw na esooar ssiaaenin.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, ngaenneei aei rhan na! Ina nge isoapw rhiuwen moar no nge isoapw rhiuwen itto no igeei pwe ipwe itto ifiif rhan.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesus a aengaeni, “Wonoa faingi mwaaen we rhooan ngaenne oamw nge wa sefaaeneto.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Rhooapwut we a iura pwe, “Esooar rhooan ngaenneaei.”
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Een wa moannon appwiuniupai ngaeniir nimman mwaaen, iwe nge mwaaen na wono reen igina ina soapw oanongonniuwan rhooan ngaenne oamw. Wo aengaeniaei minna wenewenen kkepas.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Rhooapwut we a iura pwe, “Iya weri pwe een erhai profeta, menap.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Re Samaria kkewe rhaepetoi re itto maeipin ngaeni Deus me wooan rhug eei, nge aaemi Jews oaw iura pwe Jerusalem minne sipwe maegin maeipin ngaeni Deus me ee.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus a aengaeni pwe, “Rhooapwut mwuun, niugiuniug ngaeniaei, eyor eew oat ina epwe noa itto nge aeremas resoapw maeipin ngaeni no minna Semaei me wooan rhug eei aere noan Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Aaemi re Samaria oawse giuneei iyo mwu oawgaen maeipin ngaeni; nge aemaem re Jews aei giuneei mane aeigaen maeipin ngaeni, pwe iga menaw na esooar ssiaaenin ina e itto me reer re Jews.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nge oatona epwe itto ina a fasiun no igeei, reen minna maemaewaen Espritu Santus nge aeremas repwene maeipin ngaeni Deus, nge repwene feeori maeipin kkena e wenewen ina e tipaeni.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Deus ina ngeon, maemaewaen minne epwe mmwen pwe aeremas repwe maeipin ngaeni nge ina epwe noa reen Deus noan minna e wenewen.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Rhooapwut we a iura pwe, “Ngaang i giuneei pwe Kristus epwe itto, oatona epwe itto, epwe aengaenigemaem oanongaen aegiaeg.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jesus a paniuwaeni, “Ngaang iiy minne i mwaenieniy ngaeniug.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus ra sefaaen, nge iir ra igin riu pwe e mwaenieniy ngaeni erhai rhooapwut. Nge esooar erhai neeiir ne e aeiineow rhooapwut we, “Meeta wo tipaeni?” aere aeiyegiy Jesus pwe, “Meeta wo mwaenieniy ngaeni rhooapwut na reen?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Rhooapwut we a nigiti ruumen rhan we aan, nge a sefaaen noa nee aepinoamw, nge a aengaeniir aeremas kkewe ee pwe,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Oaw itto pipiiy mwaaen ee e aengaeniaei oanongaen meeta kkewe i feoffeeori. Oaw maengiy nge iiy minne Kristus?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Iwe ra nigiti aepinoamw we nge ra noa reen Jesus.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Noan oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe re iyaeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Sinsei, angi egiufet meeta!”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ngaang eyor aenaei mwongo ina aaemi oawse giuneei mmwenen.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiyeg fengaen wooar, “Eyor mwo mane e pweipwog to mwongo reen?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Jesus a aengaeniir pwe, “Mwongo na aenaei ina ipwe tapweei tipaen manna efangeto ngaang, pwe ipwe oamoanna noa engaang na e ngaenneaei pwe ipwe feeori.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Eyor eew mwaeniaemi iwe oawgaen iura pwe, ‘Faawu rhag meram nge a oaton gin.’ Nge ipwe aengaenigaemi, oaw pipiiy gacchiuw maat kaan; foat kaan ikka a maaw pwe sipwene giniiy!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Iyo na a giniiy uwaen foat kaan ina a pwigi paniuwaen nge a ioni fengaenniy uwaen foat kaan pwe aegin menaw na esooar ssiaaenin; iwe iyo we efoat me iyo we egin nge repwe kker fengaen.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Pwe ennetaen kkepas we regaen iura pwe, ‘Erhai epwe foat nge erhai a giniiy uwaan.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Iya fangenoa aaemi pwe oawpwe noa giniiy uwaen foat kena soapw foatogiyaemi; aaemweoi minne re engaang ee, nge aaemi oawwa pwigi wenepwuwaen aar engaang.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Re towunap re Samaria kkewe reno noan aepinoamw we ra niugiuniug ngaeni Jesus pwe igiwe rhooapwut we e aengaeniir pwe, “E aengaeniaei oanongaen minikkewe iya moannon feoffeeori.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Iwe re Samaria kkewe ra itto reen iwe ra aeffaenipirheei pwe epwe notiw reer, iwe Jesus a notiw reer noan riiuraaen.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Repwan towunap rhooakka re niugiuniug pwonno reen miniwe mwaenian,
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 ra aengaeni rhooapwut we pwe, “Aeiya niugiuniug igina, nge saapw igiwe wo aengaenigemaem, pwe iga aemaem wooan oanongaemmaem aeiya rongorong mwaenian, iwe aeiya giuneei pwe iiy miniwe rhooan aemenewa faeinaengiy.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Mwirin aan no aegini riiuraaen igiwe, nge Jesus a nigiti iwe a noa Galilee.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Pwe iiy wooan oanongan miniwe e iura pwe, “Profeta nge esooar aesirowuur me noan sipegin faniuweer.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Oatowe enoa toori Galilee, aeremas ra itto aewenimmwa, pwe igiwe renoa tapweei gupwunon Passover me Jerusalem, nge ra weri oanongaen minikkewe efeeori me reen gupwun we.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Iwe Jesus a sefaaen noa Cana me noan Galilee, pwiuneoi we efeeori rhaan pwe wine. Erhai aeremesaen aam eno ee nge mwaaen na naiun nge e semwaai me noan Capernaum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Igiwe e rongorong pwe Jesus a itto me Judea pwe epwene noa Galilee, a noa reen nge a aengaeni pwe epwe noa mwo Capernaum pwe epwe noa aecchipwa aetena naiun, pwe epwene oaropaen mae.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Jesus a aengaeni pwe, “Esooar faaen eew ne erhai me neeimi epwe niugiuniug pwe aeggaen igine rhag eweri kkeman me min ariuriu.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Aeremesaen aam we a iura pwe, “Menap, itto tapweaei weni mmwaen aetena naeyi epwe mae noa.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jesus a aengaeni pwe, “Wonoa, aetena noawumw epwene menaw!”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 A faaeraeg noa nge a noa rhuungiir slave kkewe nge ra aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw!”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 A aeiineeor fitowu konook minne aetewe naiun etakketae. Iwe nge iir ra paniuwaeni pwe, “Epwe eew konook nee oanowesaen naeneew pwe iwe esa pwerhikkar no ginin.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Iwe rhag nge miniwe semaen aetewe a maengiy noa pwe ina oatowe Jesus e aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw.” Iwe iiy me oanongeer rhooan famini we aan ra niugiuniug ngaeni.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 A ieei minne oaruwowwaen kkeman Jesus a feeori weni mwirin aan itto me Judea ngaeni Galilee.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.