João 4
stw (STW) vs ARIB
1 Pharisees kkewe ra rongorong pwe ra towunap rhooan kkayeo kka Jesus a paptismusaar me mmwaen John nge a pwigiir pwe naiun rhooan kkayeo. (
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nge minna wenewenen, nge saapw Jesus pwe faer rhooan kkayeo kkewe naiun minne re paptismusaar.)
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Iwe nge igiwe Jesus a rongorong meeta we re aepesa, a siusaengi Judea a sefaaen ngaeni Galilee;
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 nge noan faaeraeg noa we aan nge epwan toonong noan Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Noan Samaria a noa reen eew aepinoamw itan Sychar, igaan nge ese taaw saengi maat we Jacob e ngaenneei Joseph iwe naiun.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Rhanniunim we aaen Jacob eno ee, iwe Jesus a itto mooat tiw epwe a mmaniuniu reen aan aeggaesaeisaei. A aerepa nugunupaen oanowas.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Erhai rhooapwuton Samaria a itto pwe epwe itto ifiif rhan, nge Jesus a aengaeni pwe, “Ngoatto egius rhan pwe iuniumaei.” (
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Rhooan kkayeo kkewe naiun re soano pwe renoa nee aepinoamw pwe renoa chuwaai mwongo.)|alt=". . ." src="LB00302B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="4.7"
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Rhooapwut we a aengaeni pwe, “Een erhai Jew, nge ngaang erhai re Samaria — e ifa wusun nge wa tingoareaei iuniumoamw rhaan?” (Re Jews resoapw iun nong noan aar kkap me mwongo nong noan aar saepiy re Samaria.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesus a paniuwaeni pwe, “Aere wo giuneei meeta e Deus efang me iyo e etingoareog iuniuman rhaan, nge wo tingoar ngaeni nge iiy epwe ngaenneog minna rhaniun menaw.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, esooar oamw pwaecchi nge rhanniunim een iye e igin nennoan. Iya iga wopwe pwigi rhaniun menaw me ee?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Jacob we rhaepetomaem minne efang ngaenigemaem rhanniunim ee; iiy me aetekkewe naiun me naiun maan nge oanongeer nge re iun saengi rhan eei. Meeta, een wo iura pwe wo taegias saengi Jacob?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jesus a paniuwaeni, “Rhooakka re iun me reen rhan eei nge repwe moar sefaaen,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 nge rhooa kena re iun me reen rhan na ngaang ipwe ngaenneer nge esooar faaen eew ne repwe moar. Rhan na ipwe ngaenneer ina epwene no pwe rhaepeton eew rhan ina epwene ngaenneer rhaniun menaw na esooar ssiaaenin.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Rhooapwut we a iura pwe, “Menap, ngaenneei aei rhan na! Ina nge isoapw rhiuwen moar no nge isoapw rhiuwen itto no igeei pwe ipwe itto ifiif rhan.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Jesus a aengaeni, “Wonoa faingi mwaaen we rhooan ngaenne oamw nge wa sefaaeneto.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Rhooapwut we a iura pwe, “Esooar rhooan ngaenneaei.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Een wa moannon appwiuniupai ngaeniir nimman mwaaen, iwe nge mwaaen na wono reen igina ina soapw oanongonniuwan rhooan ngaenne oamw. Wo aengaeniaei minna wenewenen kkepas.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Rhooapwut we a iura pwe, “Iya weri pwe een erhai profeta, menap.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Re Samaria kkewe rhaepetoi re itto maeipin ngaeni Deus me wooan rhug eei, nge aaemi Jews oaw iura pwe Jerusalem minne sipwe maegin maeipin ngaeni Deus me ee.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus a aengaeni pwe, “Rhooapwut mwuun, niugiuniug ngaeniaei, eyor eew oat ina epwe noa itto nge aeremas resoapw maeipin ngaeni no minna Semaei me wooan rhug eei aere noan Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Aaemi re Samaria oawse giuneei iyo mwu oawgaen maeipin ngaeni; nge aemaem re Jews aei giuneei mane aeigaen maeipin ngaeni, pwe iga menaw na esooar ssiaaenin ina e itto me reer re Jews.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Nge oatona epwe itto ina a fasiun no igeei, reen minna maemaewaen Espritu Santus nge aeremas repwene maeipin ngaeni Deus, nge repwene feeori maeipin kkena e wenewen ina e tipaeni.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Deus ina ngeon, maemaewaen minne epwe mmwen pwe aeremas repwe maeipin ngaeni nge ina epwe noa reen Deus noan minna e wenewen.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Rhooapwut we a iura pwe, “Ngaang i giuneei pwe Kristus epwe itto, oatona epwe itto, epwe aengaenigemaem oanongaen aegiaeg.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jesus a paniuwaeni, “Ngaang iiy minne i mwaenieniy ngaeniug.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus ra sefaaen, nge iir ra igin riu pwe e mwaenieniy ngaeni erhai rhooapwut. Nge esooar erhai neeiir ne e aeiineow rhooapwut we, “Meeta wo tipaeni?” aere aeiyegiy Jesus pwe, “Meeta wo mwaenieniy ngaeni rhooapwut na reen?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Rhooapwut we a nigiti ruumen rhan we aan, nge a sefaaen noa nee aepinoamw, nge a aengaeniir aeremas kkewe ee pwe,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Oaw itto pipiiy mwaaen ee e aengaeniaei oanongaen meeta kkewe i feoffeeori. Oaw maengiy nge iiy minne Kristus?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Iwe ra nigiti aepinoamw we nge ra noa reen Jesus.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Noan oatonaan nge rhooan kkayeo kkewe re iyaeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe, “Sinsei, angi egiufet meeta!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Jesus a paniuwaeni pwe, “Ngaang eyor aenaei mwongo ina aaemi oawse giuneei mmwenen.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Rhooan kkayeo kkewe ra aeiyeg fengaen wooar, “Eyor mwo mane e pweipwog to mwongo reen?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Jesus a aengaeniir pwe, “Mwongo na aenaei ina ipwe tapweei tipaen manna efangeto ngaang, pwe ipwe oamoanna noa engaang na e ngaenneaei pwe ipwe feeori.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Eyor eew mwaeniaemi iwe oawgaen iura pwe, ‘Faawu rhag meram nge a oaton gin.’ Nge ipwe aengaenigaemi, oaw pipiiy gacchiuw maat kaan; foat kaan ikka a maaw pwe sipwene giniiy!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Iyo na a giniiy uwaen foat kaan ina a pwigi paniuwaen nge a ioni fengaenniy uwaen foat kaan pwe aegin menaw na esooar ssiaaenin; iwe iyo we efoat me iyo we egin nge repwe kker fengaen.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Pwe ennetaen kkepas we regaen iura pwe, ‘Erhai epwe foat nge erhai a giniiy uwaan.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Iya fangenoa aaemi pwe oawpwe noa giniiy uwaen foat kena soapw foatogiyaemi; aaemweoi minne re engaang ee, nge aaemi oawwa pwigi wenepwuwaen aar engaang.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Re towunap re Samaria kkewe reno noan aepinoamw we ra niugiuniug ngaeni Jesus pwe igiwe rhooapwut we e aengaeniir pwe, “E aengaeniaei oanongaen minikkewe iya moannon feoffeeori.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Iwe re Samaria kkewe ra itto reen iwe ra aeffaenipirheei pwe epwe notiw reer, iwe Jesus a notiw reer noan riiuraaen.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Repwan towunap rhooakka re niugiuniug pwonno reen miniwe mwaenian,
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 ra aengaeni rhooapwut we pwe, “Aeiya niugiuniug igina, nge saapw igiwe wo aengaenigemaem, pwe iga aemaem wooan oanongaemmaem aeiya rongorong mwaenian, iwe aeiya giuneei pwe iiy miniwe rhooan aemenewa faeinaengiy.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Mwirin aan no aegini riiuraaen igiwe, nge Jesus a nigiti iwe a noa Galilee.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Pwe iiy wooan oanongan miniwe e iura pwe, “Profeta nge esooar aesirowuur me noan sipegin faniuweer.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Oatowe enoa toori Galilee, aeremas ra itto aewenimmwa, pwe igiwe renoa tapweei gupwunon Passover me Jerusalem, nge ra weri oanongaen minikkewe efeeori me reen gupwun we.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iwe Jesus a sefaaen noa Cana me noan Galilee, pwiuneoi we efeeori rhaan pwe wine. Erhai aeremesaen aam eno ee nge mwaaen na naiun nge e semwaai me noan Capernaum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Igiwe e rongorong pwe Jesus a itto me Judea pwe epwene noa Galilee, a noa reen nge a aengaeni pwe epwe noa mwo Capernaum pwe epwe noa aecchipwa aetena naiun, pwe epwene oaropaen mae.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jesus a aengaeni pwe, “Esooar faaen eew ne erhai me neeimi epwe niugiuniug pwe aeggaen igine rhag eweri kkeman me min ariuriu.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Aeremesaen aam we a iura pwe, “Menap, itto tapweaei weni mmwaen aetena naeyi epwe mae noa.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jesus a aengaeni pwe, “Wonoa, aetena noawumw epwene menaw!”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 A faaeraeg noa nge a noa rhuungiir slave kkewe nge ra aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw!”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 A aeiineeor fitowu konook minne aetewe naiun etakketae. Iwe nge iir ra paniuwaeni pwe, “Epwe eew konook nee oanowesaen naeneew pwe iwe esa pwerhikkar no ginin.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Iwe rhag nge miniwe semaen aetewe a maengiy noa pwe ina oatowe Jesus e aengaeni pwe, “Aetewe noawumw epwe menaw.” Iwe iiy me oanongeer rhooan famini we aan ra niugiuniug ngaeni.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 A ieei minne oaruwowwaen kkeman Jesus a feeori weni mwirin aan itto me Judea ngaeni Galilee.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.