Romanos 4
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs VC
1 Nandendua mbɨrɨ̃ na Abraham ndese. Nandei ñiinda tuchɨ quia Abraham nde.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Cose que Dios Abraham isi turã nda. Abraham mbae turã naa naa eã mose que Dios eisi turã nda. Dios ɨcua mose quiatu que Dios eisi turã nda. Nyebe Abraham uturã naa naa aroneãte nguiã.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ɨ ñɨ embesa ji re:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Sã emo ndiqui quiei quiei emo je no. Mbae mo ndɨbɨshorõ. Ae echa mondo quia ee, mondochõ eã ño nguiã ee. Embae raã naa ndɨbɨshoronda chõ ũquɨ̃ nde. Eɨ̃ eã ño Dios re.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Dios chõ mbia ɨcuã isi turã nguiã. Emo Jesús ɨcua mose, ũquɨ̃ nda Dios isi turã. Emo mbae turã naa naa eã ndaque. Jesús ɨcua mose, aque mose chõ Dios “ndeturãte seje,” ɨ ee. Mbae turã naa naa eã ndaque.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David abe que ñee nda: “Ae je Dios ñee, ‘ndeturãte seje,’ ɨ mose ee, aque ia tuchɨ chõ ñene. Mbae turã naa eã ndaque. Dios ɨcuate quia ñene,” ɨ que David ñee nda.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Co rei David chɨmbesa co:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ae ɨcuã ndese Dios riqui mae ãte nae, eɨcuãte raque, Dios ra eisi turã.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Aba ɨcuã ño nda Dios mbutiã ña? Embia sacuã ña. ¿Judíos ɨcuã achõ nda embutiã nde? ¿Ae circuncisión saã nae, ũquɨ̃ achõ ɨcuã nda embutiã nde? Tei. Ũquɨ̃ achõ eã ñene. Abraham Dios ɨcua mose, aque mose tuchɨ chõ Dios eɨcuã mbutiã nguiã esɨ.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Abraham circuncisión naa eã mose chõ Dios eɨcuã mbutiã nguiã. Circuncisión naa nonde.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abraham Dios ɨcua mose chõ ngue Dios eɨcuã mbutiã nguiã. Aquere quiatu ngue Abraham circuncisión naa nguiã cote. Circuncisión ndei marca Dios mbae. Dios Abraham isire chõ circuncisión naa nguiã Abraham je. —Abraham ngue aisi turã nda, ɨ ñe Dios re. Ae circuncisión saã eã nae, ũquɨ̃ abe chõ “seru” ɨ nguiã Abraham je, Jesús ɨcua mose.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ae circuncisión saã nae, ũquɨ̃ abe chõ “seru” ɨ nguiã Abraham je, Jesús ɨcua mose. Ũquɨ̃ nyɨɨcua chõ Dios re. Sã Abraham nyɨɨcua Dios no. Circuncisión naa eã mose no.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Dios que ñee Abraham je cose ra. —Ibi tamondo ja ndeje nembaerã. Nderiirĩ mbaerã abe no, ɨ que ee ra. Secheẽ mumbasa reã je chõ ibi tamondo, ɨã ño Dios re. —Ae seɨcua quia, aque je chõ tamondo, ɨ que Dios Abraham nɨɨ nda.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 —Nandeɨco beɨ mose Moisés chɨmbesa ruɨ, aque mose ra Dios nandemingo beɨ, ɨ chõchɨ̃ judíos mo. Ũquɨ̃ mose quiatu ra nandeɨco rei Jesús ɨcua chooño. Ũquɨ̃ mose quiatu ra Dios cheẽ ɨque ãte rei nande je.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 —Ã jẽsaã saã, ɨ mose Dios, emo echeẽ mumba mose, ũquɨ̃ nda embasi. —Ã jẽsaã saã, ɨã mose, emo nda embasiã cote.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Dios turãte quia ñene. Nyebe eriqui nguiã mbae mondo chooño nande je eɨcua mose. Judíos achõ je eã ño eriqui nguiã mbae mondo mondo. Judíos eã je abe chõ eriqui nguiã mbae mondo mondo, Dios ɨcua mose. Sã Abraham Dios ɨcua no. Sã Dios mbae mondo mondo ee no. Nyebe nandeɨco nguiã “nanderu” ɨ Abraham je co. Ae rane nguiatu ngue Dios ɨcua nguiã.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nyebe embesa ji riqui nguiã ɨ:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 —Nderiirina tamee ndeje. Eretiirĩ nda cote. Mbia ja i ra nde cote, ɨ que Dios Abraham je ra. Abraham ngue “nyia, eno”, ɨ Dios cheẽ mose ra. Ameɨ tuchɨ raque. Tiirĩ aroneãte raque aba je.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ameɨ tuchɨte raque. Cien añote raque. Eninisi abe arite raque. Eninisi rie chuumate raque. —Dios ra seriirina mee seje ucheẽ nguire, ɨ que Abraham nda. —Ureɨmate nyeresẽ. ¿Mañɨ nda Dios ureriirĩ mee ure je re? ɨ ãte que Abraham nda.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abraham ngue “nducuã” ɨã mbeɨte quia Dios cheẽ mose ra. “Nyia, eno”, ɨ beɨte que equia Dios cheẽ mose ra. Ñee turã mbeɨ que equia Dios rɨɨ̃ nda.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 —Dios quirãcuã tuchɨ quia ñene. Ae ra ucheẽ nyabiã mbeɨ ñeende seje, ɨ que Abraham nda.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Nyebe Dios Abraham isi turã nguiã. —Abraham ndiqui seɨcua tuchɨte co, ɨ que Dios ra.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Dios que Jesús mbu íbii nande je ra. Mano ngue nandeɨcuã ndiquicharõ nda. Aquere que Dios embuquera sɨ cote ra. Nandembitirõ sacuã ngue Dios embuquera ra.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.