Marcos 11
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NTLH
1 Jesús que Jerusalén curubite nyoɨ quia ra. Betfagé, ɨ que hue sucha je ra. Ibi ibate mo abe que chɨ̃ huee ra. Monte de los Olivos, ɨ que ee ra. Hue sɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu nyeremo mo mondo ra.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ñee ngue ee ra. —Achɨ sucha chõ jẽso rã. Jengasẽ namo mose ra burro riirĩ cuasa mo ñɨ jẽje huee. Emo ngue nyuɨ eãte eátoo ra. Jenyura seru seje.
2 com a seguinte ordem:
3 Emo ñee mose jẽje, “¿mbaerã nda jenyura re?” ɨ mose jẽje, jeñee ee. “Nandererecua que ‘jendu’ ɨ ra. Mondo jeɨbe ra jẽje”, jenye ee, ɨ que Jesús ñee ũquɨ̃ nyeremo mondo ra.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Nyoɨ que erea cote ra. Burro riirĩ ngue etea Jesús cheẽ nguire cote ra. Ecuasa que chɨ̃ taicuee eɨquesa jii ra. Nyura que cote ra.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ae mbia chɨ huee nae, ũquɨ̃ mo ngue ñee ee ra. —¿Mbae rese jẽɨngo hue re? ¿Mbaerã jẽɨngo era era re? ɨ que ee ra.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Jesús cheẽ nduɨ sɨ que ũquɨ̃ ñee ee ra. “Eno” ɨ que mbia ee cote ra.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Burro riirĩ ngue ecuruchoɨ Jesús je cote ra. Huɨɨrao que echono ñono earõ nda. Jesús que nyuɨ eátoo cote ra.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Jesús que ngata oso quia burro átoo cote ra. Mbia tubɨrɨã ngue huɨɨrao mbiitee tee nyoɨ quia ibi rɨ̃ enonde ra. Emo ngue sɨndo mbiitee tee choɨ quia enonde no nda. Jesús oso sacuã hue rɨ̃.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Mbia ia tuchɨ que tasẽ tasẽ nyoɨ quia enonde ra. Eruɨ abe no. —Co nandererecua ru quia ngasẽte co. Co Dios chɨmbu ru quia ngasẽte nande je co.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 David nducucha ru quia co. Nandererecua turã sacuã. Dios turã tuchɨ riqui nande je co, ɨ tuchɨ que mbia quia ñee nda.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jesús que ngasẽ Jerusalén cote ra. Ɨ que que oso Dios chuchua cote ra. Mae ja mose mbae rese que esɨ Betania uchɨmbaaquiatu rese cote ra. Tenda quiatu ngue osote nguiã ee.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ɨ que Jesús choɨ quia Betania sɨ isamamɨ nda. Eriãcuãte que oso quia ra.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ɨsho que mae higo i mo ndese ra. Ero rerecua que ra. —Ea mo tau, ɨ rei que oso erea ra. Ero achõte chõ ngue ee ra. Aque mose que eriqui ɨa eã nda.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jesús que ñee higo i je cote ra. —Mbia ra ndea u eã mbeɨ cote, ɨ que ee ra. Echɨmbaaquiatu abe que echeẽ ñandu ra.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ngasẽ ngue Jerusalén cote ra. Jesús que oso Dios chuchúaa ra. Huee que mbia riqui mbae isi isi beɨ ra. Mbae mondo mondo abe mbae isiquia rɨbɨshorõ. Ũquɨ̃ ja que Jesús mbusẽ mondo ra. Ae mbae isiquia sɨbɨshorõ shorõ nguia, ũquɨ̃ mbae abe que embuchiichere chere ja mesa ra. Mbae ja resebe. Ae nyurushɨ cuasu mondo mondo mbia je mbae rɨbɨshorõ nae, ũquɨ̃ nenda abe que embuchiichere chere ja ra.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Jesús que ñee ũquɨ̃ je ra. —Dios chuchua ite rɨ̃ jẽɨngochɨ̃ nguiã mbae rerao rao.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 “‘Mbia cheẽsa Dios je’, ɨ ra mbia Dios chuchua je”, ɨ rei que embesa ji huɨ̃ nda. Jẽ nguia jẽɨcuã tuchɨte Dios chuchua je re. Mbae mbuquiachãsa chuchua jẽsaãte chɨ̃ nguiã ee, ɨ que Jesús ñee asite ũquɨ̃ je ra.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Sacerdote rerecua que chɨ Jesús cheẽ andu ra. Embesasa abe no. —¿Mañɨ nda aba Jesús ɨquia re? ɨ que eu ndua ndua ra. Mbia quiatu que oote Jesús cheẽ ndese ee ra. Nyebe eriqui nguiã Jesús ucuayãte.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Hue sucha qu e Jesús secha oso eresaitõ cote ra.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ɨ que Jesús nyoɨ quia isamamɨ nda. Higo i cutite que echoɨ quia ra. Higo i ñimama ño nguia reaẽ. Erao abe mano ño nguia re no aẽ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro que ndua ñee Jesús je ra. ¡—Sã Sererecua! Higo i je que erecheẽ asi nae, mano ño equia cote reaẽ, ɨ que ñee Jesús je ra.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jesús que ñee ee ra. —Dios jẽɨcua tuchɨ.
22 Jesus respondeu:
23 Tacheẽ nyecua jẽje. Jemo ñee mose sɨta ibate mo je, “esiri rã oso ama ndɨsha ye” ɨ mose sɨta ibate mo je, sã Dios ɨcua tuchɨ rã nyii. “Dios ra secheẽ mumbayã” ɨ tuchɨ mose uchɨangui re, Dios ra echeẽ mumbayã. Sɨta ra siri ee.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 “A emondo seje”, jenye mose Dios je, mondo ra jẽje. “Dios ra emondo seje”, jenye mose jeñɨangui re, mondo ra jẽje.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Emo mbae ɨcuã naa mose jẽje, ũquɨ̃ ñee chɨ̃ mose jendese, jẽtesareɨ chõ ũquɨ̃ sɨ. Jẽtesareɨ chõ esɨ ñee nonde Dios je. Ũquɨ̃ mose ra jendu ibatenda abe jẽɨcuã mbutiã no.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Jẽtesareɨã mose emo ɨcuã sɨ, Dios abe ra jẽɨcuã mbutiã eã mbeɨ jẽsɨ, ɨ que Jesús ee ra.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Nyebibe que echoɨ Jerusalén nda. Dios chuchuaqui rɨ̃ ngue Jesús riqui ngata ra. Sacerdote rerecua que nyoɨ ñee ee ra. Embesasa rese. Ameɨ ndese.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 —¿Mbaerã ereɨco mbia mbaaquiatu quiatu Dios chuchúaa re? ¿Aba “ũquɨ̃ esaã saã” ɨ quia ndeje re? ɨ que ũquɨ̃ ererecua ñee ja Jesús je ra.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jesús que ñee ee ra. —Se rane tacheẽ jẽje. Se rane preguntar tae jẽje. Secheẽ jẽsɨbɨshorõ na nyii. Aquere quiatu ra jeñee asɨbɨshorõ cote.
29 Jesus respondeu:
30 ¿Aba ñee Juan je re? “Eso bautizar ɨ mbia je” ɨ ee re. ¿Dios eã ño ere? Jeñee seje, ɨ que Jesús ee ra.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ererecua que ndua ndua ja u cote ra. Ñee ñee ngue u nyue ra. —¿Mañɨ nande ra echeẽ ndɨbɨshorõ nde? “Dios que Juan mbu ra”, nande aroneate ee. Nyebe ra ñee nande je. “¿Mbaerã jẽɨngo eãte eruɨ re no?” ɨ quiarei ra nande je.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 “Dios que embu eã nda”, nande aroneate ee no. Mbia ataque ra paama ɨ tuchɨ nande je. Juan quiatote quia mbia re, ɨ que ererecua ñee ñee nyue ra.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ñee nyee que Jesús je cote ra. —Ureɨcuayãte. Aba chõ Juan mbu bautizar ɨ sacuã mbia je, ɨ que ee ra. Nyebe Jesús ñee nguiã ee. —Se abe quiatu tacheẽ eã jẽje no. Ae “ã esaã” ɨ seje nae, erɨɨ̃ nda acheẽ eã jẽje no, ɨ que Jesús ũquɨ̃ ererecua je ra.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.