Lucas 19
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NTLH
1 Jesús que ngasẽ Jericoo cote ra. Sucha tubɨrɨã ite rɨ̃ ngue esɨ quia ra.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Mbia mbaecha mo ngue siqui ee huee ra. Zaqueo, ɨ que ee ra. Aba mbɨɨrɨ̃ ɨrɨ̃sa que ae ra. Impuestos isi isiquia rerecua que ae ra.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 —Jesús rese tamae. Jesús taɨcua rã, ɨ rei que Zaqueo ra. Mbia tubɨrɨã ngue Jesús chatite esɨ ra. Zaqueo jua tuchɨ que ra. Nyebe mae aroneate nguiã Jesús rese.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Zaqueo que oso uchã Jesús nonde ra. Nyuɨ que oso ira mo ñɨ nda. Jesús ucua rese mae sacuã.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Jesús que ngasẽ Zaqueoqui re cote ra. Soboiba que mae erese ra. —Equichi, Zaqueo. Taso ndechuchua nderese, ɨ que Jesús ee ra.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Zaqueo que nguichi asi u cote ra. Eyate que Jesús rerao uchuchúaa ra.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Mbia que ñee ñee tuchɨ Jesús rɨɨ̃ cote ra. —¿Mbaerã Jesús sɨ quia mbia ɨcuã nyuchúaa aque re? ɨ tuchɨ que mbia ñee nda.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zaqueo que juã ñee Jesús je ra. —Sererecua, tacheẽ ndeje. Sembae tachisia nyibite rɨ̃ mondo sacuã mbia mbaecha reã je. Ae asirõ ñooño mbia sɨ nae, ũquɨ̃ tambuchebibe ee. Eata tambuchebibe ee, cuatro veces, ɨ que Zaqueo Jesús je ra.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Jesús que ñee ee cote ra. —Arerirõ ngue mbae ɨcuã sɨ namo nda. Judiote quiatu nde re.
9 Então Jesus disse:
10 Quiachã je requia chõ achu nguiã ibate sɨ co. Quiachã je mingo beɨ sacuã abe chõ achu nguiã ibate sɨ co no, ɨ que Jesús ra.
10 Porque o
11 Mbia que Jesús cheẽ ñandu turã nguia ra. Jerusalén ndurubite que echoɨ quia ra. —Mbia rerecuarã ja ra Jesús cote reae, ɨ rei que mbia quia ndua ndua ra. Nyebe Jesús ñee nguiã ee.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 —Sã mbia mo ndiqui oso ibimo ɨsho tuchɨ no. “Mbia rerecuarã eɨco nde cote”, ɨ nonde mbia pe jenda ee. Aquere ra eru mbia rerecuarã cote.
12 Então Jesus disse:
13 Sã ñee ja ngũimba je oso nonde no. Diez rei erimba. Mbae isiquia atate que embuchao chao ngũimba je ra. “Ã mbae isiquia jembaata ata oso quia. Sechu mose chee”, ɨ que ngũimba je ra.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Sã hue jenda mbia aque ucuãyãte no. Comisión ngue emondo ra. “Aque urebiãte urererecuarã”, ɨ rei que comisión mondo ra.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Gobierno ngue emɨɨ mbeɨ chõ ererecuarã nda. Nyebe uba beɨ u nguiã uchuchua cote. Ngũimba je que ñee cote ra. Ũquɨ̃ diez. Ae je eriqui mbae isiquia mondo nae, ũquɨ̃. “¿Sechɨmee mbae isiquia jembaata ata rei re?” ɨ jaaja que ngũimba je ra.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Erimba mo ngue ñee ee ra. “Ae. Aque mɨɨ ngue eremee ndei seje nyii, ambaatate que se cote ra. Diez que cote ra”, ɨ que nguerecua je ra.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ererecua que ñee ee ra. “Coche ñene. Serimba turãte nde. Mbae ñetẽ ngue eresaã turãte quia secheẽ nguire ra. Nyebe mbae cuasu tamondo ndeje cote. Diez pueblos rerecuarã nda nde cote”, ɨ que ererecua ngũimba ñiinda je ra.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Erimba nongue que tu ñee ee cote ra. “Aque mɨɨ ngue eremee ndei seje nyii, ambaatate que se cote ra. Cinco que cote ra”, ɨ que nguerecua je cote ra.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ererecua que ñee ae abe je no nda. “Eno. Cinco pueblos rerecuarã nda nde cote”, ɨ que aque ngũimba je ra.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Erimba nongue que tu ñee ee cote ra. “Co nembae mbae isiquia co. Tiru ye que areco beɨ ra.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Sesiquichete quiatu ngue ndesɨ re. Erequeteãte quiatu nguiã mbae rese. Ndechitiquia eã abe ereɨshao shaote quia co. Nyebe nembae mbae isiquia areco quiatuchõ ño nguiã ndeje”, ɨ que aque nguerecua je ra.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ererecua que paama ɨ tuchɨ ñee ee ra. “Serimba ɨcuã tuchɨchɨ̃ nde re. Nde sɨ́ chõ erecheẽ nguiã sembiirandu. ‘Nembae que ambaata eãte ra’, ere chõchɨ̃. ‘Areco quiatuchõ ño nguiã’, ere chõchɨ̃. Se ngueteã mose mbae rese ndeje ¿mbaerã secheẽ eremumba re?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿Mbaerã sembae mbae isiquia eremondo eã banco re? Ɨ̃ nda ñɨmbaata jiri rei seje”, ɨ que ererecua ñee asi aque ngũimba je ra.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ae chɨ huee, ũquɨ̃ je que ererecua ñee nda. “Ae sembae quereco chooño nguia nae, jẽsirõ na esɨ. Ae diez quereco quia nae, aque je jemondo”, ɨ que ererecua ra.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Mbia que ñee ererecua je ra. “¿Mbaerã nda re? Eatate ae resẽ. Diez que ae resẽ. ¿Mbaerã nda emo abe eremondo ee re?” ɨ que mbia ñee ererecua je ra.
25 Eles responderam:
26 Ererecua que ñee ee ra. “Ae embaete nae, mbae tamondobe ee. Ae mbae quereco ãte quia nae, embae tasirõ ja esɨ.
26 — E o patrão disse:
27 Seucuãyãsa jendu ja rã. Ae ñee nguia serɨɨ̃. ‘Aque urebiãte urererecuarã’, ae ɨ quia serɨɨ̃. Ũquɨ̃ jendu ja. Ũquɨ̃ jẽɨquia ja sésaa”, ɨ que ererecua ra, ɨ que Jesús ñee mbia mbaaquiatu ra.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Jesús cheẽ jare que ngata sɨ Jerusalén ɨcha ruɨ ra.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Jerusalén ndurubite que echoɨ ngasẽ nda. Betfagé, ɨ que hue sucha je ra. Betania, ɨ que hue sucha erurubinda je no nda. Ibi ibate abe que chɨ̃ huee ra. Monte de los Olivos, ɨ que ee ra. Hue sɨ que uchɨmbaaquiatu nyeremo mondo cote ra.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 —Aɨchɨ súchaa chõ jẽso rã. Burro riirĩ cuasa ra chɨ̃ jẽje hue. Ae ato emo nyuɨ ãte. Jenyura seru seje.
30 com a seguinte ordem:
31 “¿Mbaerã nda jenyura re?” ɨ mose emo jẽje, jeñee ee. “Nandererecua que jendu ɨ ra”, jenye ee, ɨ que Jesús ũquɨ̃ nyeremo mondo ra.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Nyoɨ que súchaa ra. Ae rɨɨ̃ Jesús ñee ee nae, ũquɨ̃ ngue nyecua ja ee cote ra.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Burro riirĩ ngue etea ra. Era mose que echa ñee ee ra. —¿Mbaerã jẽɨngo era era re? ɨ que ee ra.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Jesús chɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Nandererecua que jendu ɨ ra, ɨ que echa je ra.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Burro riirĩ ngue ecuruchoɨ Jesús je cote ra. Echɨmbaaquiatu que huɨɨrao chono ñono burro arõ nda. Mbia que Jesús mbuchuɨ burro ato cote ra.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Jesús ngata mose burro ato, mbia que huɨɨrao mbiitee ee ibi rɨ̃ nda. Jesús nonde. Jesús oso sacuã hue rɨ̃.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Jesús quiato tubɨrɨã tuchɨ que nyoɨ quia erese ra. Monte de los Olivos ɨcha re ngasẽ mose, Jesús quiato que tasẽ tasẽ tuchɨ ra. Eya tuchɨ que ra. Ñee mombo mombo turã ngue Dios je cote ra. —Jesús riqui mbia mae sayã naa naa tuchɨ mbia je co, ɨ que ñee mombo mombo turã Dios je ra.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Mbia ia tuchɨ que tasẽ tasẽ nda. —Co nandererecua ru quia ngasẽte co. Co Dios chɨmbu ru quia ngasẽte nande je co. Dios turã tuchɨte nande je, ɨ que mbia ia tuchɨ ra.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Fariseos mo abe que chɨ huee ra. Ũquɨ̃ ngue ñee ndei Jesús je ra. —Ndechɨmbaaquiatu embaasẽ asẽ eã jiri ae, ɨ rei que Jesús je ra.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Jesús que ñee ee ra. —Sequiato ñeemombo mombo eã mose serɨɨ̃, eɨ̃ ndei ra sɨta ñeemombo mombo serɨɨ̃ cote, ɨ que ñee nda.
40 Jesus respondeu:
41 Jesús que ngasẽ serɨ̃te oso quia Jerusalén cote ra. Sucha checuate que esɨ quia ee cote ra. Jesús ia eã tuchɨ que Jerusalén ndese ra. Nyeseo que erese cote ra.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Jesús que ñee sucha tubɨrɨã je cote ra. Jerusalén je. —Seyayã tuchɨ aɨco nderese co, Jerusalén. Mbia mbiasa ereɨcuayã mbeɨ chõchɨ̃ nguia co. Echecuayã mbeɨ chõ eriquichɨ̃ ndeje co.
42 e disse:
43 Mbae rasi ra eresaã tuchɨ cote. Ndeucuãyãsa ra nderiquisã tuchɨ cote. Nemama nda ecuaẽ.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Sucha ra embucoɨ ja ndeyenda. Sɨta ra embucoɨ ja tuchɨ mbia chuchua sɨ. Mbia ra mano ja ndeyenda cote. Dios quiatu ngue ereisiã mbeɨte nguiã. Dios sembu mose nderea, aque mose abe que seisiãte no nda, ɨ que Jesús ñee Jerusalén je ra.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jesús que oso Dios chuchúaa ra. Huee que mbia riqui mbae isi isi querabe ra. Mbae mondo mondo abe mbae isiquia rɨbɨshorõ. Jesús que ũquɨ̃ mombo ja Dios chuchua sɨ ra.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Jesús que ñee mbia je ra. —“‘Mbia cheẽsa Dios je’, ɨ ra mbia Dios chuchua je”, ɨ que embesa ji ra. Jẽ nguia jẽɨcuã tuchɨte Dios chuchua je re. Mbae mbuquiachãsa chuchuarã ño jẽsaãte chɨ̃ nguiã Dios chuchua je, ɨ que Jesús ũquɨ̃ je ra.
46 Ele lhes disse:
47 Jesús que mbia mbaaquiatu quiatu beɨ quia Dios chuchúaa ra. Ererecua cuabẽte que mae ɨcuã ɨcuã nguia erese ra. Sacerdote rerecua. Embesasa abe no. Mbia rerecua ja. Ũquɨ̃ ererecua ja que ñee ñee nguia nyue ra. —¿Mañɨ nande ra equia Jesús ɨquia sacuã nde? ɨ que ererecua quia ñee ñee nyue ra.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ererecua que Jesús ɨquia aroneate ra. Mbia tubɨrɨãte quiatu que Jesús chandu quia ra.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.