Lucas 14
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs BKJ
1 Jesús que oso rei quiaru fariseo rerecua mo nyuchúaa ra. Sábado mose. Fariseos mo ngue chɨ erea chemɨ ñemɨ nda.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Huee que emo ndasi riqui Jesús je ra. Erete ruru ja que ra.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesús que ñee fariseos je ra. Embesasa je abe. —¿Eɨcuãte se erasi mbucherõ mose sábado mose re? Ɨ ere. Jeñee seje, ɨ rei que Jesús ee ra.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Jesús cheẽ mose que mbia mo ñee eãte ee ra. Jesús que erasi mbucherõ mondo cote ra.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Jesús que ñee fariseos je ra. —Sã jenimba ticuasu riqui jaã no, ngoɨ oso ibicua rie. ¿Sábado mose ra jẽsiquíã nde? ɨ que Jesús ee ra.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Fariseos que ñee sereãte echeẽ mose ra.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Mbia que erenda turã isirõ sirõ nguia ra. Ngoi sacuã ererecua ji. Ucuasu raã naa sacuã. Nyebe Jesús ñee nguiã ee.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Jẽɨngo mose fiesta, ¡erenda turã mo nda jẽisirõchɨ̃ jẽ! Mbia chɨɨcuate mo nda tu arõ ndeje cote.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Fiestacha ra ñee arõte ndeje. “Ehuã na nde. Erenda turã tamondo sequiato je”, ɨ arõte ra ndeje. Ndeɨreɨ̃te ra huee cote. Pe quiti jiri ra nembucoi cote.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Jẽɨngo mose fiesta, pe quiti jiri chõ jengoi. Erenda turã isirõ nocoĩ. Ɨ̃ nda fiestacha ñee ndeje. “Quiatuchu a jiri, Sequiato. Erenda turã tose”, ɨ sacuã ndeje. Ɨ̃ nda mbia mae ja nderese.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ae ererecua saã saã nguia nae, ũquɨ̃ nda siqui eñetẽ na cote. Ae siqui minguete quia nae, ũquɨ̃ nda siqui ererecuarã cote, ɨ que Jesús mbia je ra.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Fiestacha abe je que ñee cote ra. —Nde fiesta raã mose, “jenyu quiaru serese”, ¡erechɨ̃ nda mbaecha jiri je jẽ! Erechɨ̃ nda ndenongue je. Erechɨ̃ nda ndequiato tuchɨ je. Ũquɨ̃ mose ra embuchebi ndeje. Dios quia ra embuchebiã ndeje cote.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Nde fiesta raã mose, “jenyu quiaru serese”, ere chõ mbaecha reã je. Ere chõ mbia rasi rasi je. Mbia cuatayã je. Mbia resayã je.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Nde fiesta raã naa mose ũquɨ̃ je, ũquɨ̃ nda embuchebiã ndeje. Dios quia ra embuchebi ndeje, Dios quiato quera sɨ mose. Ũquɨ̃ mose ra ndeya tuchɨ, ɨ que Jesús fiestacha je ra.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ũquɨ̃ andu mose que emo ñee Jesús je ra. —Ababi tuchɨ siqui Dios rese ae ererecua tuchɨ mose, ɨ que emo ñee Jesús je ra.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús que ñee ee ra. —Sã emo fiesta raã no. “Jenyu quiaru serese”, ɨ sacuã mbia tubɨrɨã je. Mbia chɨurã ngue esaã tuchɨ ra.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Echɨurã quiche ja mose que ngũimba mo mondo cote ra. “Ae je acheẽ, sã ecuaẽ quiaru cote”, ɨ que ngũimba je ra.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Ateẽ. Aso eã nda se. Serecoteãte chõchɨ̃”, ɨ ja ja que ra. “Ibi mo ngue aisi ramote ra. Taso rã erea”, ɨ que emo ucheẽ mondo fiestacha je ra.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Ticuasu mo ngue aisi ramote ra. Cinco yuntas. Taso rã erea”, ɨ que emo ucheẽ mondo no nda.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Seninisirã mo areco ramote co. Nyebe ra asoã quiaru nderese huee”, ɨ que emo ee no nda.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Erimba que tu nyebi ñee nguerecua je ra. “Erecoteã ja jate que ra. Quiaru eã nda nderese”, ɨ que erimba embiirandu ja ra. Ererecua que paama ɨ ra. Ngaẽ eã mose erea. Ae ñeembe nguiã ngũimba je. “Eso ñee ũquɨ̃ je quiatu no. Mbaecha reã je. Mbia rasi rasi je. Mbia cuatayã je. Mbia resayã je. Ũquɨ̃ ja je echeẽ. Sã ecuaẽ quiaru serese”, ɨ que ererecua ra.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Emo mose jiri que erimba ru ñee nyebi ee ra. “Acheẽ ñee ja que ee ra. Co ecuaẽ ndaque nguiã co. Mbia mɨɨte que ra”, ɨ que erimba ñee fiestacha je ra.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ererecua que ñeembe ee ra. “Esobe ñee ñee emo je no. Eru ja sechuchua. Quiaru sacuã serese. Ɨ̃ nda sechuchua mbiitãyã jiri.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ae je acheẽ nyii, ũquɨ̃ nda quiaruã tuchɨ serese cote”, ɨ que ererecua ñee asi ra, ɨ que Jesús ñee nda.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mbia tubɨrɨã ngue siqui quia Jesús ruɨ ra. Jesús que uba ñee ee ra.
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Ae nyesecua tuchɨ quia ngu rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã. Ae nyesecua tuchɨ quia usi rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ak nyesecua tuchɨ quia ngũinisi rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae nyesecua tuchɨ quia nguiirĩ ndese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae nyesecua tuchɨ quia ngõngue ndese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae nyesecua tuchɨ quia ngueco rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ũquɨ̃ ja ra serimba eã.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ae mano sereãte serɨɨ̃, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae siqui sereãte quia seruɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Sã emo ñee no. “Sechuchua tasaã na”, ɨ. “¿Manya mbae isiquia ra amumba sechuchua raã sacuã nde?” ɨ nyii eao nonde.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Sã uchuchua raã naa ndaque no. Ɨhuaẽ tiquia tiquia raque. Huɨ beɨ chõ esɨ cote. Hue mbia ɨquia ɨquia ee cote.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 “Co uchuchua saã saã ndei cose. Saã ja eã mbeɨ chõchɨ̃ nae”, ɨ ra mbia ɨquia ɨquia ee.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Sã soldados rerecua ɨcuã ɨcuã emo je no. Guerra raã serɨ̃ ee. Guerra raã nonde ra ndua ndua. “Ae quiatu que soldados tubɨrɨãte embae sesɨ ra”, ɨ uchɨangui re cote.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nyebe guerra raã eã nguiã ee. Nyebe ucheẽ turã mondo nguiã ee. Ɨsho mose. “¡Nandeɨco turã ño nyɨese jẽ!” ɨ ee.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 ¡Eɨ̃ jenye sɨ chõ nguia jẽ! Jendua rã nguia nyii. Jẽ jembae recha ja eã mose, serimbarã eã nda jẽ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Embiquesa turãte raque. Embiquesa ɨse quiachamba mose, eɨcuã tuchɨ cote.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ñio ye echã aronea cote. Eɨcuãte cote. Emombo beɨ chõ cote. Ae eisate riqui, secheẽ jeñandu, ɨ que Jesús ra.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.