Lucas 14
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs ARIB
1 Jesús que oso rei quiaru fariseo rerecua mo nyuchúaa ra. Sábado mose. Fariseos mo ngue chɨ erea chemɨ ñemɨ nda.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Huee que emo ndasi riqui Jesús je ra. Erete ruru ja que ra.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jesús que ñee fariseos je ra. Embesasa je abe. —¿Eɨcuãte se erasi mbucherõ mose sábado mose re? Ɨ ere. Jeñee seje, ɨ rei que Jesús ee ra.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Jesús cheẽ mose que mbia mo ñee eãte ee ra. Jesús que erasi mbucherõ mondo cote ra.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Jesús que ñee fariseos je ra. —Sã jenimba ticuasu riqui jaã no, ngoɨ oso ibicua rie. ¿Sábado mose ra jẽsiquíã nde? ɨ que Jesús ee ra.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Fariseos que ñee sereãte echeẽ mose ra.
6 A isto nada puderam responder.
7 Mbia que erenda turã isirõ sirõ nguia ra. Ngoi sacuã ererecua ji. Ucuasu raã naa sacuã. Nyebe Jesús ñee nguiã ee.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Jẽɨngo mose fiesta, ¡erenda turã mo nda jẽisirõchɨ̃ jẽ! Mbia chɨɨcuate mo nda tu arõ ndeje cote.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Fiestacha ra ñee arõte ndeje. “Ehuã na nde. Erenda turã tamondo sequiato je”, ɨ arõte ra ndeje. Ndeɨreɨ̃te ra huee cote. Pe quiti jiri ra nembucoi cote.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Jẽɨngo mose fiesta, pe quiti jiri chõ jengoi. Erenda turã isirõ nocoĩ. Ɨ̃ nda fiestacha ñee ndeje. “Quiatuchu a jiri, Sequiato. Erenda turã tose”, ɨ sacuã ndeje. Ɨ̃ nda mbia mae ja nderese.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ae ererecua saã saã nguia nae, ũquɨ̃ nda siqui eñetẽ na cote. Ae siqui minguete quia nae, ũquɨ̃ nda siqui ererecuarã cote, ɨ que Jesús mbia je ra.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Fiestacha abe je que ñee cote ra. —Nde fiesta raã mose, “jenyu quiaru serese”, ¡erechɨ̃ nda mbaecha jiri je jẽ! Erechɨ̃ nda ndenongue je. Erechɨ̃ nda ndequiato tuchɨ je. Ũquɨ̃ mose ra embuchebi ndeje. Dios quia ra embuchebiã ndeje cote.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Nde fiesta raã mose, “jenyu quiaru serese”, ere chõ mbaecha reã je. Ere chõ mbia rasi rasi je. Mbia cuatayã je. Mbia resayã je.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Nde fiesta raã naa mose ũquɨ̃ je, ũquɨ̃ nda embuchebiã ndeje. Dios quia ra embuchebi ndeje, Dios quiato quera sɨ mose. Ũquɨ̃ mose ra ndeya tuchɨ, ɨ que Jesús fiestacha je ra.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ũquɨ̃ andu mose que emo ñee Jesús je ra. —Ababi tuchɨ siqui Dios rese ae ererecua tuchɨ mose, ɨ que emo ñee Jesús je ra.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús que ñee ee ra. —Sã emo fiesta raã no. “Jenyu quiaru serese”, ɨ sacuã mbia tubɨrɨã je. Mbia chɨurã ngue esaã tuchɨ ra.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Echɨurã quiche ja mose que ngũimba mo mondo cote ra. “Ae je acheẽ, sã ecuaẽ quiaru cote”, ɨ que ngũimba je ra.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Ateẽ. Aso eã nda se. Serecoteãte chõchɨ̃”, ɨ ja ja que ra. “Ibi mo ngue aisi ramote ra. Taso rã erea”, ɨ que emo ucheẽ mondo fiestacha je ra.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Ticuasu mo ngue aisi ramote ra. Cinco yuntas. Taso rã erea”, ɨ que emo ucheẽ mondo no nda.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Seninisirã mo areco ramote co. Nyebe ra asoã quiaru nderese huee”, ɨ que emo ee no nda.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Erimba que tu nyebi ñee nguerecua je ra. “Erecoteã ja jate que ra. Quiaru eã nda nderese”, ɨ que erimba embiirandu ja ra. Ererecua que paama ɨ ra. Ngaẽ eã mose erea. Ae ñeembe nguiã ngũimba je. “Eso ñee ũquɨ̃ je quiatu no. Mbaecha reã je. Mbia rasi rasi je. Mbia cuatayã je. Mbia resayã je. Ũquɨ̃ ja je echeẽ. Sã ecuaẽ quiaru serese”, ɨ que ererecua ra.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Emo mose jiri que erimba ru ñee nyebi ee ra. “Acheẽ ñee ja que ee ra. Co ecuaẽ ndaque nguiã co. Mbia mɨɨte que ra”, ɨ que erimba ñee fiestacha je ra.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ererecua que ñeembe ee ra. “Esobe ñee ñee emo je no. Eru ja sechuchua. Quiaru sacuã serese. Ɨ̃ nda sechuchua mbiitãyã jiri.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ae je acheẽ nyii, ũquɨ̃ nda quiaruã tuchɨ serese cote”, ɨ que ererecua ñee asi ra, ɨ que Jesús ñee nda.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mbia tubɨrɨã ngue siqui quia Jesús ruɨ ra. Jesús que uba ñee ee ra.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Ae nyesecua tuchɨ quia ngu rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã. Ae nyesecua tuchɨ quia usi rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ak nyesecua tuchɨ quia ngũinisi rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae nyesecua tuchɨ quia nguiirĩ ndese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae nyesecua tuchɨ quia ngõngue ndese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae nyesecua tuchɨ quia ngueco rese sesɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ũquɨ̃ ja ra serimba eã.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ae mano sereãte serɨɨ̃, ũquɨ̃ nda serimba eã no. Ae siqui sereãte quia seruɨ, ũquɨ̃ nda serimba eã no.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Sã emo ñee no. “Sechuchua tasaã na”, ɨ. “¿Manya mbae isiquia ra amumba sechuchua raã sacuã nde?” ɨ nyii eao nonde.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Sã uchuchua raã naa ndaque no. Ɨhuaẽ tiquia tiquia raque. Huɨ beɨ chõ esɨ cote. Hue mbia ɨquia ɨquia ee cote.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 “Co uchuchua saã saã ndei cose. Saã ja eã mbeɨ chõchɨ̃ nae”, ɨ ra mbia ɨquia ɨquia ee.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Sã soldados rerecua ɨcuã ɨcuã emo je no. Guerra raã serɨ̃ ee. Guerra raã nonde ra ndua ndua. “Ae quiatu que soldados tubɨrɨãte embae sesɨ ra”, ɨ uchɨangui re cote.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nyebe guerra raã eã nguiã ee. Nyebe ucheẽ turã mondo nguiã ee. Ɨsho mose. “¡Nandeɨco turã ño nyɨese jẽ!” ɨ ee.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 ¡Eɨ̃ jenye sɨ chõ nguia jẽ! Jendua rã nguia nyii. Jẽ jembae recha ja eã mose, serimbarã eã nda jẽ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Embiquesa turãte raque. Embiquesa ɨse quiachamba mose, eɨcuã tuchɨ cote.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ñio ye echã aronea cote. Eɨcuãte cote. Emombo beɨ chõ cote. Ae eisate riqui, secheẽ jeñandu, ɨ que Jesús ra.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.