Atos 21

Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Urecuata que ũquɨ̃ ndecha cote ra. Canoa naanguia ye que ureso cote ra. Cos que ureso ra. Isamamɨ ngue ureso Rodas cote ra. Hue sɨ que ureso Pátaraa cote ra.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Huee que canoa mo chɨ ure je ra. Fenisia rɨ̃ ngue esɨ quia ra. Aque ye que urea cote ra. Eye que ureso cote ra.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Chipre rese que uremae nda. Ejoõ acua. Ejii rɨ̃ ngue ureso ra. Síriaa que ureso ra. Tiro que ure cu mbɨrɨ̃ cote ra. Huee que canoa yenda jea jea ra.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Jesús quiato que urembɨrõ hue jenda ra. Siete días que ureɨco erese ra. Espíritu Turã ngue hue jenda mbucheẽ Pablo je ra. —¡Eresochɨ̃ nda Jerusalén jẽ! ɨ rei ngue Pablo je re.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Aquere que ureso cote ra. Jesús quiato que nyoɨ ja urerese ra. Ama nimia ndese. Eresebe echoɨ urerese. Nguiirĩ abe ruruchoɨ. Ama ndɨsha rimia ndes e que urecoi ja urenía ndese ra. Ñee ñee Dios je.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Urechɨquiaama ama ja que cote ra. —Co urecua quia co, ure que ee ra. Canoa ye que ureso cote ra. Hue jenda que nyoɨ nyebi uchuchúaa cote ra.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Tiro sɨ que ureso cote ra. Ureso que Tolemaida ra. Huee que urecheẽ ñee Jesús quiato je ra. Ureitõ mɨɨ ngue erese ra.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Isamamɨ ngue ureso cote ra. Cesaréaa que urecuasẽ nda. Felipe chuchúaa que ureso ra. Ae que Jesús cheẽ nenei neneisa ra. Ae que mbaecha reã mbuquiaru sa ra. Diáconos, ɨ que mbaecha reã mbu quiarusa je ra. Aque chuchúaa que urecu ra.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Cuatro que Felipe rucucha ra. Eruã ja. Dios cheẽ nenei neneisa ja que ũquɨ̃ nda.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Huee urecu are jiri mose que emo ndu ra. Judea sɨ. Agabo, ɨ que ee ra. Dios cheẽ nenei neneisa que ae abe ra.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ae que tu ure je ra. Pablo numbicuasa que eisi ra. O que echucua eye ra. Hui abe que echucua ra. Pablo numbicuasa je. Ñee ngue cote ra. —Espíritu Turã ndiqui ñee ndeje a. “Ɨ̃ nda judíos ndecua pee Jerusalén. Nemee nda judíos eã je cote”, ɨ que Espíritu Turã nda, ɨ que Agabo Pablo je ra.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ure eandu mose queurecheẽ Pablo je ra. Cesarea jenda abe que ñee ee ra. —¡Eresochɨ̃ nda Jerusalén jẽ! ure ja rei ngue ee re.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pablo que ñee ure je ra. —¿Mbaerã jẽɨngo nyeseo seo serese re? ¿Mbaerã jẽɨngo sembia eãte re? ¿Mbaete ere? Sã secua Jerusalén ae. Sã seɨquia Jesús rɨɨ̃ ae, ɨ que Pablo ra.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Pablo que uresiquisã aroneate ra. Nyebe urecheẽ eã nguiã e e cote. —Sã Dios ae riqui ñee ñee ee no, ure chee que ra.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ureɨco quiatu que cote ra. Ureso que Jerusalén cote ra.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Jesús quiato mo abe que nyoɨ urerese ra. Cesarea jenda. Chipre jenda mo ngue siqui Jerusalén nda. Masón, ɨ que ee ra. Jesús quiato tuchɨ que ra. Cose tuchɨ que eriqui Jesús rese ra. Cesarea jenda que urererao Masón nyuchúaa ra. Huee que urecu erese ra.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Jesús quiato ia tuchɨ que urecuasẽ mose Jerusalén nda. Ureisi turã ngue ra.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Isamamɨ ngue Pablo sɨ Jacobo rea ra. Ure abe que ureso erese ra. Huee que ameɨ ja chɨ ra. Jesús quiato rerecua.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pablo que ñee ee ra. Mba e renei nenei ja ee. —Dios que siqui tuchɨ serese ra. Se echeẽ nenei nenei mose judíos eã je, ɨ que Pablo Jesús quiato rerecua je ra.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Pablo cheẽ andu mose que ñee turã turã Dios je ra. Ñee ngue Pablo je cote ra. —Jesús quiato tubɨrɨãte que judíos cote ra. “¡Moisés cheẽ nduɨ sɨ chõ nandeɨco jẽ!” ɨ tuchɨ que ũquɨ̃ nguia ra.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ũquɨ̃ ndiqui ñee ɨcuã ɨcuã nderɨɨ̃ ũquɨ̃. “Pablo que judíos ataque mbuɨ Moisés cheẽ sɨ ra”, ɨ equia nderɨɨ̃ ũquɨ̃. “‘Coche rei Moisés cheẽ jemumba. ¡Circuncisión jẽsaãchɨ̃ jendiirĩ je jẽ! ¡Judíos ataque chɨsaã saã nda jẽsaãchɨ̃ jẽ!’, ɨ que Pablo quia judíos je ra”, ɨ rei equia nderɨɨ̃ ũquɨ̃.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Mañɨ nande ra re? Jesús quiato ra ñumunua ja judíos. Jirandu mose ndereco mose a.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 ¡Ɨ̃ ere jẽ! Mbia cuatro que siqui urerese ra. Ũquɨ̃ ngue ñee Dios je ra. “Ã nda uresaã ndeje”, ɨ que ũquɨ̃ Dios je ra. Ũquɨ̃ nda esaã ee cote.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ũquɨ̃ erao Dios chuchúaa. Ũquɨ̃ na sɨ esaã nde abe. Nembuturã sacuã. Mbae isiquia emondo ee Dios chuchúaa. Queñɨ ua sia cote. Ɨ̃ ere quiatu. Mbia ra jirandu jate nderese. “Pablo abe riqui Moisés cheẽ mumbayã tuchɨchɨ̃ nande rã sɨ”, ɨ ra nderɨɨ̃ cote.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Judíos eã je que nandecheẽ Jesús quiato je. Nandecheẽ mɨɨ ño ngue nandemondo ee. Ɨ̃ nande chõ ngue ee. “Mbia soo mondo mondo mose dios mo je, ¡aque soo ra jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Eruqui resebe ra soo jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Mbae ruqui ra jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Jeninisi rese rocoɨ̃ nda jẽɨngochɨ̃ emo ndese jẽ! ¡Jendu rese rocoɨ̃ nda jẽɨngochɨ̃ emo ndes e jẽ!” nande que judíos eã je, ɨ que Jesús quiato rerecua Pablo je ra.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Pablo que ũquɨ̃ cuatro querao cote ra. Dios chuchúaa que ererao ra. Isamamɨ ngue Pablo ñɨmbitirõ nda. Ũquɨ̃ cuatro rese. Oso que ñee Dios chuchua rerecua je cote ra. —Aque mose ra mbae mo ureɨquia Dios je cote, ɨ que Pablo ee ra.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Siete días que echɨ huee ra. Judíos mo ngue mae Pablo rese cote ra. Asia jenda mo. Dios chuchúaa Pablo chɨ̃ mose que judíos mae erese ra. Ũquɨ̃ ngue mbia mbɨɨcuã Pablo je ra. Oo que Pablo rese ra. Isi que ra.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Tasẽ tasẽ ngue ñee mbia je ra. —¡Israel jenda! Jenyu rã urerese. Pablo nandeisi rã. Ae quia oso oso beɨte nguiã ñee ɨcuã ɨcuã judíos rɨɨ̃. Moisés cheẽ nɨ ɨ abe quia eriqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã mbeɨte. Dios chuchua rɨɨ̃ abe quia eriqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã mbeɨte. Judíos eã mo abete quia equeruchɨ̃ nguiã Dios chuchúaa. Dios chuchua mbɨɨcuãte nyeresẽ, ɨ que mbia paama ɨ Pablo je ra.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Pablo quia ñɨ siquichɨ̃ nguiã Trófimo ndese. Pablo quia Trófimo querao abareãte nguiã Dios chuchúaa judíos je. Nyebe ngue mbia riqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã ee. Judíos eã nguia ñɨ ngue Trófimo nde. Efeso jenda quia ñɨ ngue Trófimo nde. Nyebe ngue mbia riqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã Pablo je.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Hue jenda que ñɨmbɨɨcuã tuchɨ Pablo je ra. Oo ja que erese ra. Isi que ra. Mbutiriri que Dios chuchua sɨ ra. Dios chuchua que ematã cote ra.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Pablo nda mbia ɨquia nguiã ña. Emo ngue oso ñee soldados rerecua je ra. —Mbia Pablo ɨquia serɨ̃te quia pee, ɨ que oso ee ra.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Soldados rerecua que soldados munua nda. Oficiales abe no. Nyoɨ asi que mbia ɨcuã ndea cote ra. Mbia que Pablo iruã nua eã cote ra. Soldados rese mae mose.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ererecua que oso Pablo rea ra. Pablo isi que ra. —Echucua cadenas je, ɨ que soldados je Pablo rɨɨ̃ nda. Ererecua que ñee mbia je cote ra. —¿Aba co re? ¿Mbae ɨcuã esaã jẽje re? ɨ que mbia je ra.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Hue rɨ̃ ja mbia ñee eã ee. Mbia que ñee ata ata ee ra. Tasẽ tasẽte que ñee ee ra. Ñee ñooño ererecua je. —¿Mbae ra aba ɨcua jeñee nde? ɨ chee que ererecua mbia je ra. —Pablo jenya mbɨrɨ̃ na cuartel, ɨ que ererecua soldados je ra.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Pablo ruruchoɨ que ra. Ngasẽ ngue eɨquesa rurubi cote ra. Hue que mbia ɨcuã ɨcuã sɨ́ Pablo je no nda. Nyebe soldados ecuruchoɨ nguiã suɨ cote.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Mbia que tasẽ tasẽ ngaẽ nguia eruɨ ra. —¡Jẽɨquia rei ae! ɨ que mbia cuaẽ nguia eruɨ ra.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Pablo nda emingue nguiã soldados chuchúaa chã. Ae Pablo ñee ño nguiã ererecua je. —Tacheẽ na, ɨ que ererecua je ra.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ererecua que ñee Pablo je cote ra. —¿Griego cheẽ ereɨcuate nde re? Egipto jenda ereɨco reɨ̃ seje. Ae eɨcuã ɨcuã ndiqui gobierno je, ¿ũquɨ̃ nderecua eã nde re? ¿Nde mbia ɨquia ɨquiasa rerecua eã nde re? Cuatro mil mbia ɨquiasa. ¿Nde ererao eã turúquiaa re? ɨ que ererecua Pablo je ra.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pablo que ñee ee ra. —Tei. Judío chõ se re. Tarso jenda chõ se re. Sucha tubɨrɨã tuchɨ que Tarso de Cilíciaa ra. Tacheẽ na mbia je, aechɨ̃ nguiã ndeje, ɨ que Pablo ererecua je ra.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 —Eno. Echeẽ ee, ɨ que ererecua ra. Eironguia ibate rese que Pablo ñɨ juã nda. O que emee mbia mbuquɨrɨrɨ ra. Mbia quɨrɨrɨ mose que ñee ee ra. Judíos cheẽ ngue esaã mbia je ra.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.