Atos 21
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs ACF
1 Urecuata que ũquɨ̃ ndecha cote ra. Canoa naanguia ye que ureso cote ra. Cos que ureso ra. Isamamɨ ngue ureso Rodas cote ra. Hue sɨ que ureso Pátaraa cote ra.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Huee que canoa mo chɨ ure je ra. Fenisia rɨ̃ ngue esɨ quia ra. Aque ye que urea cote ra. Eye que ureso cote ra.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Chipre rese que uremae nda. Ejoõ acua. Ejii rɨ̃ ngue ureso ra. Síriaa que ureso ra. Tiro que ure cu mbɨrɨ̃ cote ra. Huee que canoa yenda jea jea ra.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Jesús quiato que urembɨrõ hue jenda ra. Siete días que ureɨco erese ra. Espíritu Turã ngue hue jenda mbucheẽ Pablo je ra. —¡Eresochɨ̃ nda Jerusalén jẽ! ɨ rei ngue Pablo je re.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Aquere que ureso cote ra. Jesús quiato que nyoɨ ja urerese ra. Ama nimia ndese. Eresebe echoɨ urerese. Nguiirĩ abe ruruchoɨ. Ama ndɨsha rimia ndes e que urecoi ja urenía ndese ra. Ñee ñee Dios je.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Urechɨquiaama ama ja que cote ra. —Co urecua quia co, ure que ee ra. Canoa ye que ureso cote ra. Hue jenda que nyoɨ nyebi uchuchúaa cote ra.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Tiro sɨ que ureso cote ra. Ureso que Tolemaida ra. Huee que urecheẽ ñee Jesús quiato je ra. Ureitõ mɨɨ ngue erese ra.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Isamamɨ ngue ureso cote ra. Cesaréaa que urecuasẽ nda. Felipe chuchúaa que ureso ra. Ae que Jesús cheẽ nenei neneisa ra. Ae que mbaecha reã mbuquiaru sa ra. Diáconos, ɨ que mbaecha reã mbu quiarusa je ra. Aque chuchúaa que urecu ra.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Cuatro que Felipe rucucha ra. Eruã ja. Dios cheẽ nenei neneisa ja que ũquɨ̃ nda.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Huee urecu are jiri mose que emo ndu ra. Judea sɨ. Agabo, ɨ que ee ra. Dios cheẽ nenei neneisa que ae abe ra.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ae que tu ure je ra. Pablo numbicuasa que eisi ra. O que echucua eye ra. Hui abe que echucua ra. Pablo numbicuasa je. Ñee ngue cote ra. —Espíritu Turã ndiqui ñee ndeje a. “Ɨ̃ nda judíos ndecua pee Jerusalén. Nemee nda judíos eã je cote”, ɨ que Espíritu Turã nda, ɨ que Agabo Pablo je ra.
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ure eandu mose queurecheẽ Pablo je ra. Cesarea jenda abe que ñee ee ra. —¡Eresochɨ̃ nda Jerusalén jẽ! ure ja rei ngue ee re.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Pablo que ñee ure je ra. —¿Mbaerã jẽɨngo nyeseo seo serese re? ¿Mbaerã jẽɨngo sembia eãte re? ¿Mbaete ere? Sã secua Jerusalén ae. Sã seɨquia Jesús rɨɨ̃ ae, ɨ que Pablo ra.
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pablo que uresiquisã aroneate ra. Nyebe urecheẽ eã nguiã e e cote. —Sã Dios ae riqui ñee ñee ee no, ure chee que ra.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Ureɨco quiatu que cote ra. Ureso que Jerusalén cote ra.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Jesús quiato mo abe que nyoɨ urerese ra. Cesarea jenda. Chipre jenda mo ngue siqui Jerusalén nda. Masón, ɨ que ee ra. Jesús quiato tuchɨ que ra. Cose tuchɨ que eriqui Jesús rese ra. Cesarea jenda que urererao Masón nyuchúaa ra. Huee que urecu erese ra.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Jesús quiato ia tuchɨ que urecuasẽ mose Jerusalén nda. Ureisi turã ngue ra.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Isamamɨ ngue Pablo sɨ Jacobo rea ra. Ure abe que ureso erese ra. Huee que ameɨ ja chɨ ra. Jesús quiato rerecua.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pablo que ñee ee ra. Mba e renei nenei ja ee. —Dios que siqui tuchɨ serese ra. Se echeẽ nenei nenei mose judíos eã je, ɨ que Pablo Jesús quiato rerecua je ra.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Pablo cheẽ andu mose que ñee turã turã Dios je ra. Ñee ngue Pablo je cote ra. —Jesús quiato tubɨrɨãte que judíos cote ra. “¡Moisés cheẽ nduɨ sɨ chõ nandeɨco jẽ!” ɨ tuchɨ que ũquɨ̃ nguia ra.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Ũquɨ̃ ndiqui ñee ɨcuã ɨcuã nderɨɨ̃ ũquɨ̃. “Pablo que judíos ataque mbuɨ Moisés cheẽ sɨ ra”, ɨ equia nderɨɨ̃ ũquɨ̃. “‘Coche rei Moisés cheẽ jemumba. ¡Circuncisión jẽsaãchɨ̃ jendiirĩ je jẽ! ¡Judíos ataque chɨsaã saã nda jẽsaãchɨ̃ jẽ!’, ɨ que Pablo quia judíos je ra”, ɨ rei equia nderɨɨ̃ ũquɨ̃.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 ¿Mañɨ nande ra re? Jesús quiato ra ñumunua ja judíos. Jirandu mose ndereco mose a.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 ¡Ɨ̃ ere jẽ! Mbia cuatro que siqui urerese ra. Ũquɨ̃ ngue ñee Dios je ra. “Ã nda uresaã ndeje”, ɨ que ũquɨ̃ Dios je ra. Ũquɨ̃ nda esaã ee cote.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Ũquɨ̃ erao Dios chuchúaa. Ũquɨ̃ na sɨ esaã nde abe. Nembuturã sacuã. Mbae isiquia emondo ee Dios chuchúaa. Queñɨ ua sia cote. Ɨ̃ ere quiatu. Mbia ra jirandu jate nderese. “Pablo abe riqui Moisés cheẽ mumbayã tuchɨchɨ̃ nande rã sɨ”, ɨ ra nderɨɨ̃ cote.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Judíos eã je que nandecheẽ Jesús quiato je. Nandecheẽ mɨɨ ño ngue nandemondo ee. Ɨ̃ nande chõ ngue ee. “Mbia soo mondo mondo mose dios mo je, ¡aque soo ra jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Eruqui resebe ra soo jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Mbae ruqui ra jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Jeninisi rese rocoɨ̃ nda jẽɨngochɨ̃ emo ndese jẽ! ¡Jendu rese rocoɨ̃ nda jẽɨngochɨ̃ emo ndes e jẽ!” nande que judíos eã je, ɨ que Jesús quiato rerecua Pablo je ra.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Pablo que ũquɨ̃ cuatro querao cote ra. Dios chuchúaa que ererao ra. Isamamɨ ngue Pablo ñɨmbitirõ nda. Ũquɨ̃ cuatro rese. Oso que ñee Dios chuchua rerecua je cote ra. —Aque mose ra mbae mo ureɨquia Dios je cote, ɨ que Pablo ee ra.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Siete días que echɨ huee ra. Judíos mo ngue mae Pablo rese cote ra. Asia jenda mo. Dios chuchúaa Pablo chɨ̃ mose que judíos mae erese ra. Ũquɨ̃ ngue mbia mbɨɨcuã Pablo je ra. Oo que Pablo rese ra. Isi que ra.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Tasẽ tasẽ ngue ñee mbia je ra. —¡Israel jenda! Jenyu rã urerese. Pablo nandeisi rã. Ae quia oso oso beɨte nguiã ñee ɨcuã ɨcuã judíos rɨɨ̃. Moisés cheẽ nɨ ɨ abe quia eriqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã mbeɨte. Dios chuchua rɨɨ̃ abe quia eriqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã mbeɨte. Judíos eã mo abete quia equeruchɨ̃ nguiã Dios chuchúaa. Dios chuchua mbɨɨcuãte nyeresẽ, ɨ que mbia paama ɨ Pablo je ra.
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Pablo quia ñɨ siquichɨ̃ nguiã Trófimo ndese. Pablo quia Trófimo querao abareãte nguiã Dios chuchúaa judíos je. Nyebe ngue mbia riqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã ee. Judíos eã nguia ñɨ ngue Trófimo nde. Efeso jenda quia ñɨ ngue Trófimo nde. Nyebe ngue mbia riqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã Pablo je.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Hue jenda que ñɨmbɨɨcuã tuchɨ Pablo je ra. Oo ja que erese ra. Isi que ra. Mbutiriri que Dios chuchua sɨ ra. Dios chuchua que ematã cote ra.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Pablo nda mbia ɨquia nguiã ña. Emo ngue oso ñee soldados rerecua je ra. —Mbia Pablo ɨquia serɨ̃te quia pee, ɨ que oso ee ra.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Soldados rerecua que soldados munua nda. Oficiales abe no. Nyoɨ asi que mbia ɨcuã ndea cote ra. Mbia que Pablo iruã nua eã cote ra. Soldados rese mae mose.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Ererecua que oso Pablo rea ra. Pablo isi que ra. —Echucua cadenas je, ɨ que soldados je Pablo rɨɨ̃ nda. Ererecua que ñee mbia je cote ra. —¿Aba co re? ¿Mbae ɨcuã esaã jẽje re? ɨ que mbia je ra.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Hue rɨ̃ ja mbia ñee eã ee. Mbia que ñee ata ata ee ra. Tasẽ tasẽte que ñee ee ra. Ñee ñooño ererecua je. —¿Mbae ra aba ɨcua jeñee nde? ɨ chee que ererecua mbia je ra. —Pablo jenya mbɨrɨ̃ na cuartel, ɨ que ererecua soldados je ra.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Pablo ruruchoɨ que ra. Ngasẽ ngue eɨquesa rurubi cote ra. Hue que mbia ɨcuã ɨcuã sɨ́ Pablo je no nda. Nyebe soldados ecuruchoɨ nguiã suɨ cote.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Mbia que tasẽ tasẽ ngaẽ nguia eruɨ ra. —¡Jẽɨquia rei ae! ɨ que mbia cuaẽ nguia eruɨ ra.
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Pablo nda emingue nguiã soldados chuchúaa chã. Ae Pablo ñee ño nguiã ererecua je. —Tacheẽ na, ɨ que ererecua je ra.
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ererecua que ñee Pablo je cote ra. —¿Griego cheẽ ereɨcuate nde re? Egipto jenda ereɨco reɨ̃ seje. Ae eɨcuã ɨcuã ndiqui gobierno je, ¿ũquɨ̃ nderecua eã nde re? ¿Nde mbia ɨquia ɨquiasa rerecua eã nde re? Cuatro mil mbia ɨquiasa. ¿Nde ererao eã turúquiaa re? ɨ que ererecua Pablo je ra.
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pablo que ñee ee ra. —Tei. Judío chõ se re. Tarso jenda chõ se re. Sucha tubɨrɨã tuchɨ que Tarso de Cilíciaa ra. Tacheẽ na mbia je, aechɨ̃ nguiã ndeje, ɨ que Pablo ererecua je ra.
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 —Eno. Echeẽ ee, ɨ que ererecua ra. Eironguia ibate rese que Pablo ñɨ juã nda. O que emee mbia mbuquɨrɨrɨ ra. Mbia quɨrɨrɨ mose que ñee ee ra. Judíos cheẽ ngue esaã mbia je ra.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.