Atos 21

Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Urecuata que ũquɨ̃ ndecha cote ra. Canoa naanguia ye que ureso cote ra. Cos que ureso ra. Isamamɨ ngue ureso Rodas cote ra. Hue sɨ que ureso Pátaraa cote ra.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Huee que canoa mo chɨ ure je ra. Fenisia rɨ̃ ngue esɨ quia ra. Aque ye que urea cote ra. Eye que ureso cote ra.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Chipre rese que uremae nda. Ejoõ acua. Ejii rɨ̃ ngue ureso ra. Síriaa que ureso ra. Tiro que ure cu mbɨrɨ̃ cote ra. Huee que canoa yenda jea jea ra.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Jesús quiato que urembɨrõ hue jenda ra. Siete días que ureɨco erese ra. Espíritu Turã ngue hue jenda mbucheẽ Pablo je ra. —¡Eresochɨ̃ nda Jerusalén jẽ! ɨ rei ngue Pablo je re.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Aquere que ureso cote ra. Jesús quiato que nyoɨ ja urerese ra. Ama nimia ndese. Eresebe echoɨ urerese. Nguiirĩ abe ruruchoɨ. Ama ndɨsha rimia ndes e que urecoi ja urenía ndese ra. Ñee ñee Dios je.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Urechɨquiaama ama ja que cote ra. —Co urecua quia co, ure que ee ra. Canoa ye que ureso cote ra. Hue jenda que nyoɨ nyebi uchuchúaa cote ra.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tiro sɨ que ureso cote ra. Ureso que Tolemaida ra. Huee que urecheẽ ñee Jesús quiato je ra. Ureitõ mɨɨ ngue erese ra.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Isamamɨ ngue ureso cote ra. Cesaréaa que urecuasẽ nda. Felipe chuchúaa que ureso ra. Ae que Jesús cheẽ nenei neneisa ra. Ae que mbaecha reã mbuquiaru sa ra. Diáconos, ɨ que mbaecha reã mbu quiarusa je ra. Aque chuchúaa que urecu ra.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Cuatro que Felipe rucucha ra. Eruã ja. Dios cheẽ nenei neneisa ja que ũquɨ̃ nda.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Huee urecu are jiri mose que emo ndu ra. Judea sɨ. Agabo, ɨ que ee ra. Dios cheẽ nenei neneisa que ae abe ra.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ae que tu ure je ra. Pablo numbicuasa que eisi ra. O que echucua eye ra. Hui abe que echucua ra. Pablo numbicuasa je. Ñee ngue cote ra. —Espíritu Turã ndiqui ñee ndeje a. “Ɨ̃ nda judíos ndecua pee Jerusalén. Nemee nda judíos eã je cote”, ɨ que Espíritu Turã nda, ɨ que Agabo Pablo je ra.
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ure eandu mose queurecheẽ Pablo je ra. Cesarea jenda abe que ñee ee ra. —¡Eresochɨ̃ nda Jerusalén jẽ! ure ja rei ngue ee re.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pablo que ñee ure je ra. —¿Mbaerã jẽɨngo nyeseo seo serese re? ¿Mbaerã jẽɨngo sembia eãte re? ¿Mbaete ere? Sã secua Jerusalén ae. Sã seɨquia Jesús rɨɨ̃ ae, ɨ que Pablo ra.
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pablo que uresiquisã aroneate ra. Nyebe urecheẽ eã nguiã e e cote. —Sã Dios ae riqui ñee ñee ee no, ure chee que ra.
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ureɨco quiatu que cote ra. Ureso que Jerusalén cote ra.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Jesús quiato mo abe que nyoɨ urerese ra. Cesarea jenda. Chipre jenda mo ngue siqui Jerusalén nda. Masón, ɨ que ee ra. Jesús quiato tuchɨ que ra. Cose tuchɨ que eriqui Jesús rese ra. Cesarea jenda que urererao Masón nyuchúaa ra. Huee que urecu erese ra.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Jesús quiato ia tuchɨ que urecuasẽ mose Jerusalén nda. Ureisi turã ngue ra.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Isamamɨ ngue Pablo sɨ Jacobo rea ra. Ure abe que ureso erese ra. Huee que ameɨ ja chɨ ra. Jesús quiato rerecua.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pablo que ñee ee ra. Mba e renei nenei ja ee. —Dios que siqui tuchɨ serese ra. Se echeẽ nenei nenei mose judíos eã je, ɨ que Pablo Jesús quiato rerecua je ra.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Pablo cheẽ andu mose que ñee turã turã Dios je ra. Ñee ngue Pablo je cote ra. —Jesús quiato tubɨrɨãte que judíos cote ra. “¡Moisés cheẽ nduɨ sɨ chõ nandeɨco jẽ!” ɨ tuchɨ que ũquɨ̃ nguia ra.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ũquɨ̃ ndiqui ñee ɨcuã ɨcuã nderɨɨ̃ ũquɨ̃. “Pablo que judíos ataque mbuɨ Moisés cheẽ sɨ ra”, ɨ equia nderɨɨ̃ ũquɨ̃. “‘Coche rei Moisés cheẽ jemumba. ¡Circuncisión jẽsaãchɨ̃ jendiirĩ je jẽ! ¡Judíos ataque chɨsaã saã nda jẽsaãchɨ̃ jẽ!’, ɨ que Pablo quia judíos je ra”, ɨ rei equia nderɨɨ̃ ũquɨ̃.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 ¿Mañɨ nande ra re? Jesús quiato ra ñumunua ja judíos. Jirandu mose ndereco mose a.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 ¡Ɨ̃ ere jẽ! Mbia cuatro que siqui urerese ra. Ũquɨ̃ ngue ñee Dios je ra. “Ã nda uresaã ndeje”, ɨ que ũquɨ̃ Dios je ra. Ũquɨ̃ nda esaã ee cote.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Ũquɨ̃ erao Dios chuchúaa. Ũquɨ̃ na sɨ esaã nde abe. Nembuturã sacuã. Mbae isiquia emondo ee Dios chuchúaa. Queñɨ ua sia cote. Ɨ̃ ere quiatu. Mbia ra jirandu jate nderese. “Pablo abe riqui Moisés cheẽ mumbayã tuchɨchɨ̃ nande rã sɨ”, ɨ ra nderɨɨ̃ cote.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Judíos eã je que nandecheẽ Jesús quiato je. Nandecheẽ mɨɨ ño ngue nandemondo ee. Ɨ̃ nande chõ ngue ee. “Mbia soo mondo mondo mose dios mo je, ¡aque soo ra jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Eruqui resebe ra soo jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Mbae ruqui ra jẽuchɨ̃ jẽ! ¡Jeninisi rese rocoɨ̃ nda jẽɨngochɨ̃ emo ndese jẽ! ¡Jendu rese rocoɨ̃ nda jẽɨngochɨ̃ emo ndes e jẽ!” nande que judíos eã je, ɨ que Jesús quiato rerecua Pablo je ra.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Pablo que ũquɨ̃ cuatro querao cote ra. Dios chuchúaa que ererao ra. Isamamɨ ngue Pablo ñɨmbitirõ nda. Ũquɨ̃ cuatro rese. Oso que ñee Dios chuchua rerecua je cote ra. —Aque mose ra mbae mo ureɨquia Dios je cote, ɨ que Pablo ee ra.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Siete días que echɨ huee ra. Judíos mo ngue mae Pablo rese cote ra. Asia jenda mo. Dios chuchúaa Pablo chɨ̃ mose que judíos mae erese ra. Ũquɨ̃ ngue mbia mbɨɨcuã Pablo je ra. Oo que Pablo rese ra. Isi que ra.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Tasẽ tasẽ ngue ñee mbia je ra. —¡Israel jenda! Jenyu rã urerese. Pablo nandeisi rã. Ae quia oso oso beɨte nguiã ñee ɨcuã ɨcuã judíos rɨɨ̃. Moisés cheẽ nɨ ɨ abe quia eriqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã mbeɨte. Dios chuchua rɨɨ̃ abe quia eriqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã mbeɨte. Judíos eã mo abete quia equeruchɨ̃ nguiã Dios chuchúaa. Dios chuchua mbɨɨcuãte nyeresẽ, ɨ que mbia paama ɨ Pablo je ra.
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Pablo quia ñɨ siquichɨ̃ nguiã Trófimo ndese. Pablo quia Trófimo querao abareãte nguiã Dios chuchúaa judíos je. Nyebe ngue mbia riqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã ee. Judíos eã nguia ñɨ ngue Trófimo nde. Efeso jenda quia ñɨ ngue Trófimo nde. Nyebe ngue mbia riqui nguiã ñee ɨcuã ɨcuã Pablo je.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Hue jenda que ñɨmbɨɨcuã tuchɨ Pablo je ra. Oo ja que erese ra. Isi que ra. Mbutiriri que Dios chuchua sɨ ra. Dios chuchua que ematã cote ra.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Pablo nda mbia ɨquia nguiã ña. Emo ngue oso ñee soldados rerecua je ra. —Mbia Pablo ɨquia serɨ̃te quia pee, ɨ que oso ee ra.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Soldados rerecua que soldados munua nda. Oficiales abe no. Nyoɨ asi que mbia ɨcuã ndea cote ra. Mbia que Pablo iruã nua eã cote ra. Soldados rese mae mose.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ererecua que oso Pablo rea ra. Pablo isi que ra. —Echucua cadenas je, ɨ que soldados je Pablo rɨɨ̃ nda. Ererecua que ñee mbia je cote ra. —¿Aba co re? ¿Mbae ɨcuã esaã jẽje re? ɨ que mbia je ra.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Hue rɨ̃ ja mbia ñee eã ee. Mbia que ñee ata ata ee ra. Tasẽ tasẽte que ñee ee ra. Ñee ñooño ererecua je. —¿Mbae ra aba ɨcua jeñee nde? ɨ chee que ererecua mbia je ra. —Pablo jenya mbɨrɨ̃ na cuartel, ɨ que ererecua soldados je ra.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Pablo ruruchoɨ que ra. Ngasẽ ngue eɨquesa rurubi cote ra. Hue que mbia ɨcuã ɨcuã sɨ́ Pablo je no nda. Nyebe soldados ecuruchoɨ nguiã suɨ cote.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Mbia que tasẽ tasẽ ngaẽ nguia eruɨ ra. —¡Jẽɨquia rei ae! ɨ que mbia cuaẽ nguia eruɨ ra.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Pablo nda emingue nguiã soldados chuchúaa chã. Ae Pablo ñee ño nguiã ererecua je. —Tacheẽ na, ɨ que ererecua je ra.
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Ererecua que ñee Pablo je cote ra. —¿Griego cheẽ ereɨcuate nde re? Egipto jenda ereɨco reɨ̃ seje. Ae eɨcuã ɨcuã ndiqui gobierno je, ¿ũquɨ̃ nderecua eã nde re? ¿Nde mbia ɨquia ɨquiasa rerecua eã nde re? Cuatro mil mbia ɨquiasa. ¿Nde ererao eã turúquiaa re? ɨ que ererecua Pablo je ra.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Pablo que ñee ee ra. —Tei. Judío chõ se re. Tarso jenda chõ se re. Sucha tubɨrɨã tuchɨ que Tarso de Cilíciaa ra. Tacheẽ na mbia je, aechɨ̃ nguiã ndeje, ɨ que Pablo ererecua je ra.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 —Eno. Echeẽ ee, ɨ que ererecua ra. Eironguia ibate rese que Pablo ñɨ juã nda. O que emee mbia mbuquɨrɨrɨ ra. Mbia quɨrɨrɨ mose que ñee ee ra. Judíos cheẽ ngue esaã mbia je ra.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.