1 Coríntios 4
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NTLH
1 —Cristo rimba ja chõ ũquɨ̃ nde, jenye chõ serɨɨ̃. Apolos rɨɨ̃ abe no. —Ae ambuchecua eã mbia je nyii, ũquɨ̃ jembuchecua checua mbia je serɨɨ̃ cote, ɨ que Dios ure je ra.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Dios rimba mose nande, Dios cheẽ nandemumbayã mbeɨ chõ nguia.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 —Serimba turã ño nde re, ɨ ra Dios seje reae. Nducuã. Aɨcuayãte se. —¿Ɨ se jẽje re? ae ãte se quia jẽje co. Ae ãte se quia emo je co no. Dios mɨɨ ño seɨcua nguiã.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Dios rimba turãte aɨco reae. Dios ae chõ seɨcua nguiã.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 —Dios rimba turã ño aque re, ¡jenye jeɨchɨ̃ nda emo nɨɨ jẽ! Jesucristo tu mose, ae quia ra mbae mbuchecua ja. Ae ra nandendua ndua mbuchecua ja. Aque mose quia ra Dios ñee. —Co rei serimba turã tuchɨ co, ɨ ra Dios mbia mbiirandu aque mose cote.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Jembaaquiatu sacuã ño aɨco nguiã ñee jẽje co. Sechue sɨ chõ aɨco nguiã ñee. Apolos rɨɨ̃ abe chõ aɨco nguiã ñee. Dios rimba achõ ño ure re. Ure mɨɨ mo nduɨ jẽɨngo beɨ aroneate. Dios rimba ja ruɨ chõ jẽɨngo. Eɨ̃ jenye mose ra embesa ji jemumbayã.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 ¿Mbaerã nda jẽcuasu jẽsaã saã nde? Ae jendeco jembaerã nae, Dios chɨmondo ja chõ ũquɨ̃ nde. Jẽaquiatu mose, Dios ae jembaaquiatu nguiã. —Se ae que sembae asaã saã nda, ¡jenyechɨ̃ nda jẽcuasu raã naa jẽ!
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 —Ureaquiatu tuchɨte cote, jenyechɨ̃ ngue ñee nda. —Ureɨco Dios cheẽ ɨcua jate co, jenyechɨ̃ ngue ñee no nda. Ererecua tuchɨ jẽsaã saãchɨ̃ ureririrõ cote. Ererecua jẽsaã ñooño na jẽ no. Se abe ra ererecua asaã saã ndei jẽ na ndeae.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Dios ucheẽ nenei neneisa quirirõ jiri ure reae. Mbia tarõ ji rã ño ureɨco uremano ndaarõ arõ ndeae. —¿Mañɨ ã nguia re? ɨ tuchɨ mbia quia mae nguiatu urerese co. Angeles abe ñee nyee mae nguiatu urerese.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Ureɨco tuchɨ mose Cristo rese, “eaquiatuã”, jenye chõchɨ̃ equia ure je ũquɨ̃. “Ureaquiatute ure”, jenye chõchɨ̃ equia jẽ jẽɨngo mose Cristo rese ũquɨ̃. Urequirãcuã neãte ure, jẽ jẽquirãcuã mose. Mbia ureoseɨ chɨãte ure; jẽ nguia mbia jẽoseɨte nguiã.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Mbae eã mbeɨte urembae namo abe. Ureriãcuã ãcuãte que eriqui emo mose ra. Ureɨseɨte abe que eriqui ra. Ureɨrao eãte abe no. Mbia ɨcuã ɨcuã mbeɨte ure je. Urechuchua eãte abe no.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Mbae uresaã saã tuchɨte quia ureo je co. Mbia ɨcuã ɨcuã mbeɨte riqui ure je co. Urecheẽ turã turã mbeɨte equia ure ee ã, ũquɨ̃ ñee ɨcuã ɨcuã mose ure je. Urechecua chõte equia ñɨmbirãcuã ee ã.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Urecheẽ mingue beɨte equia ũquɨ̃ ñee ɨcuã mose ure je ã. Mbae quía rã tuchɨ chõ ureɨco nguiã mbia je ure ã. Mbia ureririrõ mbeɨte quia namo nyee ure ã.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Jẽɨreɨ̃ ɨreɨ̃ sacuã eã ño aɨco nguiã ã mbesa jẽje ã. Jemundua ndua sacuã ño ñene. Seriirĩte quia jẽ nde.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Jembaaquiatu quiatusa tubɨrɨãte raque Cristo rɨɨ̃. Se mɨɨ tuchɨ chõ jendu re. Se rane nguiatu ngue echeẽ turã asenei senei nguiã jẽje nyii. Se quiatu ngue Cristo aɨcua uquia nguiã jẽje. Nyebe aɨco nguiã “seriirĩ” ɨ beɨte jẽje co.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Nyebe jẽɨngo se rã sɨ.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Timoteo amondo quia jẽje aque. Ae rei sechɨmbaaquiatu tuchɨ. Nyebe “seriirĩ” ae tuchɨ nguiã ee. Ae quiarei siqui turã tuchɨ Dios rese. Ae ra jemundua beɨ secheẽ ndese. Sechɨsaã ndese abe no. —Eɨ̃ ngue Pablo quia Jesús quiato mbaaquiatu quiatu sucha mbuchesea sea mose ra, ɨ ra Timoteo jẽje serɨɨ̃.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Jemo ndiqui uaquiatu raã naa tuchɨchɨ̃ ũquɨ̃. —Pablo ra tu eã mbeɨ urerea, ɨ chõchɨ̃ jemo nguia serɨɨ̃ ũquɨ̃.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Aso jeɨ ra jendea, Dios eno ɨ mose seje. Ae uaquiatu saã saã tuchɨ quia jemo nae, ũquɨ̃ tatea cote. Mañɨ nda equia mbae raã ndeae. Echeẽ achõ achandu sereã.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Dios rimba cheẽ achõ aroneate. Siqui eã mose Dios quirãcuã ndese.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Manyae ra jẽje seso mose jendea reae. Acheẽ asi asi ra jẽje reae. Aɨco mingue chõ nda jẽje renoae. Jẽhuɨ mose jẽɨcuã sɨ, acheẽ asi asi eã nda seso mose jendea.
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.