Mateus 13
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 И онај дан изишавши Исус из куће сеђаше крај мора.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 И сабраше се око Њега људи многи, тако да мора ући у лађу и сести; а народ сав стајаше по брегу.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 И Он им казива много у причама говорећи: Гле, изиђе сејач да сеје.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 И кад сејаше, једна зрна падоше крај пута, и дођоше птице и позобаше их;
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 а друга падоше на каменита места, где не беше много земље, и одмах изникоше; јер не беше у дубину земље.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 И кад обасја сунце, повенуше, и будући да немаху жила, посахнуше.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 А друга падоше у трње, и нарасте трње, и подави их.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 А друга падоше на земљу добру, и доношаху род, једно по сто, а једно по шездесет, а једно по тридесет.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ко има уши да чује нека чује.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 И приступивши ученици рекоше Му: Зашто им говориш у причама?
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 А Он одговарајући рече им: Вама је дано да знате тајне царства небеског, а њима није дано.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Јер ко има, даће му се, и претећи ће му; а који нема, узеће му се и оно што има.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Зато им говорим у причама, јер гледајући не виде, и чујући не чују нити разумеју.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 И збива се на њима пророштво Исаијино, које говори:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Јер је одрвенило срце ових људи,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 А благо вашим очима што виде, и ушима вашим што чују.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Јер вам кажем заиста да су многи пророци и праведници желели видети шта ви видите, и не видеше; и чути шта ви чујете, и не чуше.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Ви пак чујте причу о сејачу:
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Свакоме који слуша реч о царству и не разуме, долази нечастиви и краде посејано у срцу његовом: то је око пута посејано.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 А на камену посејано то је који слуша реч и одмах с радости прими је,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 али нема корена у себи, него је непостојан, па кад буде до невоље или га потерају речи ради, одмах удари натраг.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 А посејано у трњу то је који слуша реч, но брига овог света и превара богатства загуше реч, и без рода остане.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 А посејано на доброј земљи то је који слуша реч и разуме, који дакле и род рађа, и доноси један по сто, а један по шездесет, а један по тридесет.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као човек који посеја добро семе у пољу свом,
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 а кад људи поспаше, дође његов непријатељ и посеја кукољ по пшеници, па отиде.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 А кад ниче усев и род донесе, онда се показа кукољ.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Тада дођоше слуге домаћинове и рекоше му: Господару! Ниси ли ти добро семе сејао на својој њиви? Откуда дакле кукољ?
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 А он рече им: Непријатељ човек то учини. А слуге рекоше му: Хоћеш ли дакле да идемо да га почупамо?
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 А он рече: Не; да не би чупајући кукољ почупали заједно с њиме пшеницу.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Оставите нека расте обоје заједно до жетве; и у време жетве рећи ћу жетеоцима: Саберите најпре кукољ, и свежите га у снопље да га сажежем; а пшеницу свезите у житницу моју.
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као зрно горушичино које узме човек и посеје на њиви својој,
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 које је истина најмање од свију семена, али кад узрасте, веће је од свега поврћа, и буде дрво да птице небеске долазе, и седају на његовим гранама.
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Другу причу каза им: Царство је небеско као квасац који узме жена и метне у три копање брашна док све не ускисне.
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Све ово у причама говори Исус људима, и без приче ништа не говораше им:
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Да се збуде шта је казао пророк говорећи: Отворићу у причама уста своја, казаћу сакривено од постања света.
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Тада остави Исус људе, и дође у кућу. И приступише к Њему ученици Његови говорећи: Кажи нам причу о кукољу на њиви.
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 А Он одговарајући рече им: Који сеје добро семе оно је Син човечији;
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 а њива је свет; а добро семе синови су царства, а кукољ синови су зла;
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 а непријатељ који га је посејао јесте ђаво; а жетва је последак овог века; а жетеоци су анђели.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Као што се дакле кукољ сабира, и огњем сажиже, тако ће бити на крају овог века.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Послаће Син човечији анђеле своје, и сабраће из царства Његовог све саблазни и који чине безакоње.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Тада ће се праведници засјати као сунце у царству Оца свог. Ко има уши да чује нека чује.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Још је царство небеско као благо сакривено у пољу, које нашавши човек сакри и од радости зато отиде и све што има продаде и купи поље оно.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Још је царство небеско као човек трговац који тражи добар бисер,
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 па кад нађе једно многоцено зрно бисера, отиде и продаде све што имаше и купи га.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Још је царство небеско као мрежа која се баци у море и заграби од сваке руке рибе;
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 која кад се напуни, извукоше је на крај, и седавши, избраше добре у судове, а зле бацише напоље.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Тако ће бити на послетку века: изићи ће анђели и одлучиће зле од праведних.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Рече им Исус: Разуместе ли ово? Рекоше Му: Да, Господе.
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 А Он им рече: Зато је сваки књижевник који се научио царству небеском као домаћин који износи из клети своје ново и старо.
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 И кад сврши Исус приче ове, отиде оданде.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 И дошавши на постојбину своју, учаше их по зборницама њиховим тако да Му се дивљаху, и говораху: Откуд овоме премудрост ова и моћи?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Није ли ово дрводељин син? Не зове ли се мати његова Марија, и браћа његова Јаков, и Јосија, и Симон, и Јуда?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 И сестре његове нису ли све код нас? Откуд њему ово све?
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 И саблажњаваху се о Њега. А Исус рече им: Нема пророка без части осим на постојбини својој и у дому свом.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 И не створи онде чудеса многих за неверство њихово.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.