Mateus 13
srp1868 (SRP1868) vs ARIB
1 И онај дан изишавши Исус из куће сеђаше крај мора.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 И сабраше се око Њега људи многи, тако да мора ући у лађу и сести; а народ сав стајаше по брегу.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 И Он им казива много у причама говорећи: Гле, изиђе сејач да сеје.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 И кад сејаше, једна зрна падоше крај пута, и дођоше птице и позобаше их;
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 а друга падоше на каменита места, где не беше много земље, и одмах изникоше; јер не беше у дубину земље.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 И кад обасја сунце, повенуше, и будући да немаху жила, посахнуше.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 А друга падоше у трње, и нарасте трње, и подави их.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 А друга падоше на земљу добру, и доношаху род, једно по сто, а једно по шездесет, а једно по тридесет.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ко има уши да чује нека чује.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 И приступивши ученици рекоше Му: Зашто им говориш у причама?
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 А Он одговарајући рече им: Вама је дано да знате тајне царства небеског, а њима није дано.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Јер ко има, даће му се, и претећи ће му; а који нема, узеће му се и оно што има.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Зато им говорим у причама, јер гледајући не виде, и чујући не чују нити разумеју.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 И збива се на њима пророштво Исаијино, које говори:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Јер је одрвенило срце ових људи,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 А благо вашим очима што виде, и ушима вашим што чују.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Јер вам кажем заиста да су многи пророци и праведници желели видети шта ви видите, и не видеше; и чути шта ви чујете, и не чуше.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Ви пак чујте причу о сејачу:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Свакоме који слуша реч о царству и не разуме, долази нечастиви и краде посејано у срцу његовом: то је око пута посејано.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 А на камену посејано то је који слуша реч и одмах с радости прими је,
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 али нема корена у себи, него је непостојан, па кад буде до невоље или га потерају речи ради, одмах удари натраг.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 А посејано у трњу то је који слуша реч, но брига овог света и превара богатства загуше реч, и без рода остане.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 А посејано на доброј земљи то је који слуша реч и разуме, који дакле и род рађа, и доноси један по сто, а један по шездесет, а један по тридесет.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као човек који посеја добро семе у пољу свом,
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 а кад људи поспаше, дође његов непријатељ и посеја кукољ по пшеници, па отиде.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 А кад ниче усев и род донесе, онда се показа кукољ.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Тада дођоше слуге домаћинове и рекоше му: Господару! Ниси ли ти добро семе сејао на својој њиви? Откуда дакле кукољ?
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 А он рече им: Непријатељ човек то учини. А слуге рекоше му: Хоћеш ли дакле да идемо да га почупамо?
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 А он рече: Не; да не би чупајући кукољ почупали заједно с њиме пшеницу.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Оставите нека расте обоје заједно до жетве; и у време жетве рећи ћу жетеоцима: Саберите најпре кукољ, и свежите га у снопље да га сажежем; а пшеницу свезите у житницу моју.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као зрно горушичино које узме човек и посеје на њиви својој,
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 које је истина најмање од свију семена, али кад узрасте, веће је од свега поврћа, и буде дрво да птице небеске долазе, и седају на његовим гранама.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Другу причу каза им: Царство је небеско као квасац који узме жена и метне у три копање брашна док све не ускисне.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Све ово у причама говори Исус људима, и без приче ништа не говораше им:
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Да се збуде шта је казао пророк говорећи: Отворићу у причама уста своја, казаћу сакривено од постања света.
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Тада остави Исус људе, и дође у кућу. И приступише к Њему ученици Његови говорећи: Кажи нам причу о кукољу на њиви.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 А Он одговарајући рече им: Који сеје добро семе оно је Син човечији;
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 а њива је свет; а добро семе синови су царства, а кукољ синови су зла;
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 а непријатељ који га је посејао јесте ђаво; а жетва је последак овог века; а жетеоци су анђели.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Као што се дакле кукољ сабира, и огњем сажиже, тако ће бити на крају овог века.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Послаће Син човечији анђеле своје, и сабраће из царства Његовог све саблазни и који чине безакоње.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Тада ће се праведници засјати као сунце у царству Оца свог. Ко има уши да чује нека чује.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Још је царство небеско као благо сакривено у пољу, које нашавши човек сакри и од радости зато отиде и све што има продаде и купи поље оно.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Још је царство небеско као човек трговац који тражи добар бисер,
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 па кад нађе једно многоцено зрно бисера, отиде и продаде све што имаше и купи га.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Још је царство небеско као мрежа која се баци у море и заграби од сваке руке рибе;
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 која кад се напуни, извукоше је на крај, и седавши, избраше добре у судове, а зле бацише напоље.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Тако ће бити на послетку века: изићи ће анђели и одлучиће зле од праведних.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Рече им Исус: Разуместе ли ово? Рекоше Му: Да, Господе.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 А Он им рече: Зато је сваки књижевник који се научио царству небеском као домаћин који износи из клети своје ново и старо.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 И кад сврши Исус приче ове, отиде оданде.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 И дошавши на постојбину своју, учаше их по зборницама њиховим тако да Му се дивљаху, и говораху: Откуд овоме премудрост ова и моћи?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Није ли ово дрводељин син? Не зове ли се мати његова Марија, и браћа његова Јаков, и Јосија, и Симон, и Јуда?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 И сестре његове нису ли све код нас? Откуд њему ово све?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 И саблажњаваху се о Њега. А Исус рече им: Нема пророка без части осим на постојбини својој и у дому свом.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 И не створи онде чудеса многих за неверство њихово.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.