Mateus 13
srp1868 (SRP1868) vs ACF
1 И онај дан изишавши Исус из куће сеђаше крај мора.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 И сабраше се око Њега људи многи, тако да мора ући у лађу и сести; а народ сав стајаше по брегу.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 И Он им казива много у причама говорећи: Гле, изиђе сејач да сеје.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 И кад сејаше, једна зрна падоше крај пута, и дођоше птице и позобаше их;
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 а друга падоше на каменита места, где не беше много земље, и одмах изникоше; јер не беше у дубину земље.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 И кад обасја сунце, повенуше, и будући да немаху жила, посахнуше.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 А друга падоше у трње, и нарасте трње, и подави их.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 А друга падоше на земљу добру, и доношаху род, једно по сто, а једно по шездесет, а једно по тридесет.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Ко има уши да чује нека чује.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 И приступивши ученици рекоше Му: Зашто им говориш у причама?
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 А Он одговарајући рече им: Вама је дано да знате тајне царства небеског, а њима није дано.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Јер ко има, даће му се, и претећи ће му; а који нема, узеће му се и оно што има.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Зато им говорим у причама, јер гледајући не виде, и чујући не чују нити разумеју.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 И збива се на њима пророштво Исаијино, које говори:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Јер је одрвенило срце ових људи,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 А благо вашим очима што виде, и ушима вашим што чују.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Јер вам кажем заиста да су многи пророци и праведници желели видети шта ви видите, и не видеше; и чути шта ви чујете, и не чуше.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Ви пак чујте причу о сејачу:
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Свакоме који слуша реч о царству и не разуме, долази нечастиви и краде посејано у срцу његовом: то је око пута посејано.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 А на камену посејано то је који слуша реч и одмах с радости прими је,
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 али нема корена у себи, него је непостојан, па кад буде до невоље или га потерају речи ради, одмах удари натраг.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 А посејано у трњу то је који слуша реч, но брига овог света и превара богатства загуше реч, и без рода остане.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 А посејано на доброј земљи то је који слуша реч и разуме, који дакле и род рађа, и доноси један по сто, а један по шездесет, а један по тридесет.
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као човек који посеја добро семе у пољу свом,
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 а кад људи поспаше, дође његов непријатељ и посеја кукољ по пшеници, па отиде.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 А кад ниче усев и род донесе, онда се показа кукољ.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Тада дођоше слуге домаћинове и рекоше му: Господару! Ниси ли ти добро семе сејао на својој њиви? Откуда дакле кукољ?
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 А он рече им: Непријатељ човек то учини. А слуге рекоше му: Хоћеш ли дакле да идемо да га почупамо?
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 А он рече: Не; да не би чупајући кукољ почупали заједно с њиме пшеницу.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Оставите нека расте обоје заједно до жетве; и у време жетве рећи ћу жетеоцима: Саберите најпре кукољ, и свежите га у снопље да га сажежем; а пшеницу свезите у житницу моју.
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Другу причу каза им говорећи: Царство је небеско као зрно горушичино које узме човек и посеје на њиви својој,
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 које је истина најмање од свију семена, али кад узрасте, веће је од свега поврћа, и буде дрво да птице небеске долазе, и седају на његовим гранама.
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Другу причу каза им: Царство је небеско као квасац који узме жена и метне у три копање брашна док све не ускисне.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Све ово у причама говори Исус људима, и без приче ништа не говораше им:
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Да се збуде шта је казао пророк говорећи: Отворићу у причама уста своја, казаћу сакривено од постања света.
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Тада остави Исус људе, и дође у кућу. И приступише к Њему ученици Његови говорећи: Кажи нам причу о кукољу на њиви.
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 А Он одговарајући рече им: Који сеје добро семе оно је Син човечији;
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 а њива је свет; а добро семе синови су царства, а кукољ синови су зла;
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 а непријатељ који га је посејао јесте ђаво; а жетва је последак овог века; а жетеоци су анђели.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Као што се дакле кукољ сабира, и огњем сажиже, тако ће бити на крају овог века.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Послаће Син човечији анђеле своје, и сабраће из царства Његовог све саблазни и који чине безакоње.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Тада ће се праведници засјати као сунце у царству Оца свог. Ко има уши да чује нека чује.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Још је царство небеско као благо сакривено у пољу, које нашавши човек сакри и од радости зато отиде и све што има продаде и купи поље оно.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Још је царство небеско као човек трговац који тражи добар бисер,
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 па кад нађе једно многоцено зрно бисера, отиде и продаде све што имаше и купи га.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Још је царство небеско као мрежа која се баци у море и заграби од сваке руке рибе;
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 која кад се напуни, извукоше је на крај, и седавши, избраше добре у судове, а зле бацише напоље.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Тако ће бити на послетку века: изићи ће анђели и одлучиће зле од праведних.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 И бациће их у пећ огњену: онде ће бити плач и шкргут зуба.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Рече им Исус: Разуместе ли ово? Рекоше Му: Да, Господе.
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 А Он им рече: Зато је сваки књижевник који се научио царству небеском као домаћин који износи из клети своје ново и старо.
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 И кад сврши Исус приче ове, отиде оданде.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 И дошавши на постојбину своју, учаше их по зборницама њиховим тако да Му се дивљаху, и говораху: Откуд овоме премудрост ова и моћи?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Није ли ово дрводељин син? Не зове ли се мати његова Марија, и браћа његова Јаков, и Јосија, и Симон, и Јуда?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 И сестре његове нису ли све код нас? Откуд њему ово све?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 И саблажњаваху се о Њега. А Исус рече им: Нема пророка без части осим на постојбини својој и у дому свом.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 И не створи онде чудеса многих за неверство њихово.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.