Marcos 4
srp1868 (SRP1868) vs NTLH
1 И опет поче учити код мора, и скупише се око Њега људи многи тако да мора ући у лађу, и седети на мору; а народ сав беше на земљи крај мора.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 И учаше их у причама много, и говораше им у науци својој:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 Слушајте: ево изиђе сејач да сеје.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 И кад сејаше, догоди се да једно паде украј пута, и дођоше птице и позобаше га.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 А друго паде на каменито место где не беше много земље; и одмах изниче; јер не беше у дубину земље:
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 А кад обасја сунце, увену, и будући да немаше корена, усахну.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 И друго паде у трње; и нарасте трње и удави га, и не донесе род.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 И друго паде на земљу добру; и даваше род који је напредовао и растао и доносио по тридесет и по шездесет и по сто.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 И рече: Ко има уши да чује нека чује.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 А кад оста сам, запиташе Га који беху с Њим и са дванаесторицом за ову причу.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 И рече им: Вама је дано да знате тајне царства Божјег, а онима напољу све у причама бива;
11 Jesus disse a eles:
12 да очима гледају и да не виде, и ушима слушају и да не разумеју; да се како не обрате и да им се не опросте греси.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 И рече им: Зар не разумете ову причу? А како ћете све приче разумети?
13 Então Jesus perguntou:
14 Сејач реч сеје.
14 E continuou:
15 А оно су крај пута, где се сеје реч и кад је чују одмах дође сотона и отме реч посејану у срцима њиховим.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Тако су и оно што се сеје на каменитим местима, који кад чују реч одмах је приме с радошћу;
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 али немају корена у себи, него су непостојани, па кад буде до невоље или их потерају речи ради, одмах се саблазне.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 А оно су што се у трњу сеје који слушају реч,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 али бриге овог света и превара богатства и остале сласти уђу и загуше реч, и без рода остане.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 А оно су што се на доброј земљи сеје који слушају реч и примају, и доносе род по тридесет и по шездесет и по сто.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 И говораше им: Еда ли се свећа ужиже да се метне под суд или под одар? А не да се на свећњак метне?
21 Jesus continuou:
22 Јер нема ништа тајно што неће бити јавно; нити има шта сакривено што неће изаћи на видело.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Ако има ко уши да чује нека чује.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 И говораше им: Памтите шта чујете: каквом мером мерите онаквом ће вам се мерити и дометнуће се вама који слушате.
24 Disse também:
25 Јер ко има, даће му се; а који нема, узеће му се и оно што има.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 И говораше им: Тако је царство Божје као човек кад баци семе у земљу;
26 Jesus disse:
27 и спава и устаје ноћу и дању; и семе ниче и расте, да не зна он.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Јер земља сама од себе најпре донесе траву, потом клас, па онда испуни пшеницу у класу.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 А кад сазре род, одмах пошаље срп; јер наста жетва.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 И говораше: Какво ћемо казати да је царство Божје? Или у каквој ћемо га причи исказати?
30 Jesus continuou:
31 Оно је као зрно горушичино које кад се посеје у земљу мање је од свих семена на земљи;
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 а кад се посеје, узрасте и буде веће од свег поврћа, и пусти гране велике да могу у његовом хладу птице небеске живети.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 И таквим многим причама казиваше им реч, колико могаху слушати.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 А без прича не говораше им ни речи. А ученицима посебно казиваше све.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 И рече им онај дан увече: Хајдемо на оне стране.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 И отпустивши народ узеше Га како беше у лађи; а и друге лађе беху с Њим.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 И постаде велика олуја; и валови тако заливаху у лађу да се већ напуни.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 А Он на крми спаваше на узглављу; и пробудише Га, и рекоше Му: Учитељу! Зар Ти не мариш што гинемо?
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 И уставши запрети ветру, и рече мору: Ћути, престани. И утоли ветар, и постаде тишина велика.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 И рече им: Зашто сте тако страшљиви? Како немате вере.
40 Aí ele perguntou:
41 И уплашише се врло, и говораху један другом: Ко је Овај, дакле, да Га и ветар и море слушају?
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.