Marcos 4
srp1868 (SRP1868) vs ARC
1 И опет поче учити код мора, и скупише се око Њега људи многи тако да мора ући у лађу, и седети на мору; а народ сав беше на земљи крај мора.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 И учаше их у причама много, и говораше им у науци својој:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 Слушајте: ево изиђе сејач да сеје.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 И кад сејаше, догоди се да једно паде украј пута, и дођоше птице и позобаше га.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 А друго паде на каменито место где не беше много земље; и одмах изниче; јер не беше у дубину земље:
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 А кад обасја сунце, увену, и будући да немаше корена, усахну.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 И друго паде у трње; и нарасте трње и удави га, и не донесе род.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 И друго паде на земљу добру; и даваше род који је напредовао и растао и доносио по тридесет и по шездесет и по сто.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 И рече: Ко има уши да чује нека чује.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 А кад оста сам, запиташе Га који беху с Њим и са дванаесторицом за ову причу.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 И рече им: Вама је дано да знате тајне царства Божјег, а онима напољу све у причама бива;
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 да очима гледају и да не виде, и ушима слушају и да не разумеју; да се како не обрате и да им се не опросте греси.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 И рече им: Зар не разумете ову причу? А како ћете све приче разумети?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Сејач реч сеје.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 А оно су крај пута, где се сеје реч и кад је чују одмах дође сотона и отме реч посејану у срцима њиховим.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Тако су и оно што се сеје на каменитим местима, који кад чују реч одмах је приме с радошћу;
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 али немају корена у себи, него су непостојани, па кад буде до невоље или их потерају речи ради, одмах се саблазне.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 А оно су што се у трњу сеје који слушају реч,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 али бриге овог света и превара богатства и остале сласти уђу и загуше реч, и без рода остане.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 А оно су што се на доброј земљи сеје који слушају реч и примају, и доносе род по тридесет и по шездесет и по сто.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 И говораше им: Еда ли се свећа ужиже да се метне под суд или под одар? А не да се на свећњак метне?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Јер нема ништа тајно што неће бити јавно; нити има шта сакривено што неће изаћи на видело.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Ако има ко уши да чује нека чује.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 И говораше им: Памтите шта чујете: каквом мером мерите онаквом ће вам се мерити и дометнуће се вама који слушате.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Јер ко има, даће му се; а који нема, узеће му се и оно што има.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 И говораше им: Тако је царство Божје као човек кад баци семе у земљу;
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 и спава и устаје ноћу и дању; и семе ниче и расте, да не зна он.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Јер земља сама од себе најпре донесе траву, потом клас, па онда испуни пшеницу у класу.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 А кад сазре род, одмах пошаље срп; јер наста жетва.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 И говораше: Какво ћемо казати да је царство Божје? Или у каквој ћемо га причи исказати?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Оно је као зрно горушичино које кад се посеје у земљу мање је од свих семена на земљи;
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 а кад се посеје, узрасте и буде веће од свег поврћа, и пусти гране велике да могу у његовом хладу птице небеске живети.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 И таквим многим причама казиваше им реч, колико могаху слушати.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 А без прича не говораше им ни речи. А ученицима посебно казиваше све.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 И рече им онај дан увече: Хајдемо на оне стране.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 И отпустивши народ узеше Га како беше у лађи; а и друге лађе беху с Њим.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 И постаде велика олуја; и валови тако заливаху у лађу да се већ напуни.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 А Он на крми спаваше на узглављу; и пробудише Га, и рекоше Му: Учитељу! Зар Ти не мариш што гинемо?
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 И уставши запрети ветру, и рече мору: Ћути, престани. И утоли ветар, и постаде тишина велика.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 И рече им: Зашто сте тако страшљиви? Како немате вере.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 И уплашише се врло, и говораху један другом: Ко је Овај, дакле, да Га и ветар и море слушају?
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.