Lucas 19
srp1868 (SRP1868) vs NVT
1 И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 А они рекоше: Оно Господу треба.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.