Lucas 19
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 А они рекоше: Оно Господу треба.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.