Lucas 19
srp1868 (SRP1868) vs NTLH
1 И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
9 Então Jesus disse:
10 Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
10 Porque o
11 А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
12 Então Jesus disse:
13 Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
25 Eles responderam:
26 А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
26 — E o patrão disse:
27 А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
30 com a seguinte ordem:
31 И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 А они рекоше: Оно Господу треба.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
40 Jesus respondeu:
41 И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
42 e disse:
43 Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
46 Ele lhes disse:
47 И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.