Lucas 19
srp1868 (SRP1868) vs NAA
1 И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
30 dizendo-lhes:
31 И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 А они рекоше: Оно Господу треба.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
40 Mas Jesus respondeu:
41 И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
42 dizendo:
43 Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
46 dizendo-lhes:
47 И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.