Esdras 9
Santa Biblia — Reina Valera 1909 (SPARV1909) vs NAA
1 Y ACABADAS|strong="H3615" estas|strong="H0428" cosas, los príncipes|strong="H8269" se llegaron|strong="H5066" á|strong="H0413" mí, diciendo|strong="H0559": El pueblo|strong="H5971" de Israel|strong="H3478", y los sacerdotes|strong="H3548" y Levitas|strong="H3881", no|strong="H3808" se han apartado de los pueblos|strong="H5971" de las tierras|strong="H0776", de los Cananeos|strong="H3669", Hetheos|strong="H2850", Pherezeos|strong="H6522", Jebuseos|strong="H2983", Ammonitas|strong="H5984", y Moabitas|strong="H4125", Egipcios|strong="H4713", y Amorrheos|strong="H0567", haciendo conforme á sus abominaciones|strong="H8441".
1 Acabadas estas coisas, alguns dos chefes vieram falar comigo, dizendo: — O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se separaram dos povos de outras terras e das suas abominações, isto é, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Porque|strong="H3588" han tomado|strong="H5375" de sus|strong="H1992" hijas|strong="H1323" para sí|strong="H1992" y para sus|strong="H1992" hijos|strong="H1121", y la simiente|strong="H2233" santa|strong="H6944" ha sido mezclada|strong="H6148" con los pueblos|strong="H5971" de las tierras|strong="H0776"; y la mano|strong="H3027" de los príncipes|strong="H8269" y de los gobernadores|strong="H5461" ha sido|strong="H1961" la primera|strong="H7223" en esta prevaricación|strong="H4604".
2 Tanto eles como os seus filhos casaram com mulheres desses povos, e assim a linhagem santa se misturou com os povos dessas terras. Os chefes e os magistrados foram os primeiros a cometer esse pecado.
3 Lo cual oyendo yo, rasgué|strong="H7167" mi vestido|strong="H0899" y mi manto|strong="H4598", y arranqué|strong="H4803" de los cabellos|strong="H8181" de mi cabeza|strong="H7218" y de mi barba|strong="H2206", y sentéme|strong="H3427" atónito|strong="H8074".
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas e o meu manto, e arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e me sentei perplexo.
4 Y juntáronse|strong="H0622" á mí todos|strong="H3605" los temerosos de las palabras|strong="H1697" del Dios|strong="H0430" de Israel|strong="H3478", á causa de|strong="H5921" la prevaricación|strong="H4604" de los de la transmigración|strong="H1473"; mas yo|strong="H0589" estuve|strong="H3427" sentado atónito|strong="H8074" hasta|strong="H5704" el sacrificio|strong="H4503" de la tarde|strong="H6153".
4 Então se reuniram em volta de mim todos os que tremiam diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos que tinham voltado do cativeiro. Porém eu permaneci sentado, perplexo, até a hora do sacrifício da tarde.
5 Y al sacrificio|strong="H4503" de la tarde|strong="H6153" levantéme|strong="H6965" de mi aflicción|strong="H8589"; y habiendo rasgado mi vestido|strong="H0899" y mi manto, postréme|strong="H3766" de rodillas|strong="H5921", y extendí|strong="H6566" mis palmas|strong="H3709" á|strong="H0413" Jehová|strong="H3068" mi Dios|strong="H0430";
5 Na hora do sacrifício da tarde, levantei-me da minha humilhação, com as roupas e o manto já rasgados, me pus de joelhos, estendi as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 Y dije|strong="H0559": Dios|strong="H0430" mío, confuso|strong="H3637" y avergonzado|strong="H0954" estoy para levantar|strong="H7311", oh Dios|strong="H0430" mío, mi rostro|strong="H6440" á|strong="H0413" ti: porque|strong="H3588" nuestras|strong="H0587" iniquidades|strong="H5771" se han multiplicado|strong="H7235" sobre nuestra cabeza|strong="H7218", y nuestros|strong="H0587" delitos|strong="H0819" han crecido|strong="H1431" hasta|strong="H5704" el cielo|strong="H8064".
6 e disse: — Meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar a ti a face, meu Deus, porque as nossas iniquidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa chega até os céus.
7 Desde los días|strong="H3117" de nuestros|strong="H0587" padres|strong="H0001" hasta|strong="H5704" este día|strong="H3117" estamos en grande|strong="H1419" culpa|strong="H0819"; y por nuestras|strong="H0587" iniquidades|strong="H5771" nosotros|strong="H0587", nuestros|strong="H0587" reyes|strong="H4428", y nuestros|strong="H0587" sacerdotes|strong="H3548", hemos sido entregados|strong="H5414" en manos|strong="H3027" de los reyes|strong="H4428" de las tierras|strong="H0776", á cuchillo|strong="H2719", á cautiverio|strong="H7628", y á robo|strong="H0961", y á confusión de rostro|strong="H6440", como hoy día|strong="H3117".
7 Desde os dias dos nossos pais até hoje, estamos em grande culpa e, por causa das nossas iniquidades, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes fomos entregues aos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, ao roubo e à vergonha, como hoje se vê.
8 Y ahora|strong="H6258" como por un breve|strong="H4592" momento|strong="H7281" fué|strong="H1961" la misericordia|strong="H8467" de Jehová|strong="H3068" nuestro|strong="H0587" Dios|strong="H0430", para hacer que nos quedase un resto|strong="H7604" libre|strong="H6413", y para darnos|strong="H5414" estaca en el lugar|strong="H4725" de su santuario|strong="H6944", á fin de alumbrar|strong="H0215" nuestros|strong="H0587" ojos|strong="H5869" nuestro|strong="H0587" Dios|strong="H0430", y darnos|strong="H5414" una poca de vida|strong="H4241" en nuestra|strong="H0587" servidumbre|strong="H5659".
8 Agora, por um breve momento, se manifestou a graça do Senhor , nosso Deus, deixando que alguns escapassem, dando-nos estabilidade no seu santo lugar. Assim, iluminaste os nossos olhos, ó nosso Deus, e nos deste um pouco de vida em meio à nossa servidão.
9 Porque|strong="H3588" siervos|strong="H5650" éramos: mas en nuestra|strong="H0587" servidumbre|strong="H5659" no|strong="H3808" nos|strong="H0587" desamparó nuestro|strong="H0587" Dios|strong="H0430", antes inclinó|strong="H5186" sobre|strong="H5921" nosotros|strong="H0587" misericordia|strong="H2617" delante|strong="H6440" de los reyes|strong="H4428" de Persia|strong="H6539", para que se nos|strong="H0587" diese|strong="H5414" vida|strong="H4241" para alzar la casa|strong="H1004" de nuestro|strong="H0587" Dios|strong="H0430", y para hacer restaurar|strong="H5975" sus asolamientos|strong="H2723", y para darnos|strong="H5414" vallado|strong="H1447" en Judá|strong="H3063" y en Jerusalem|strong="H3389".
9 Porque éramos escravos, mas o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão. Pelo contrário, estendeu sobre nós a sua misericórdia, e achamos favor diante dos reis da Pérsia, para revivermos, para levantarmos o templo do nosso Deus, para restaurarmos as suas ruínas e para nos dar um muro de segurança em Judá e em Jerusalém.
10 Mas ahora|strong="H6258", ¿qué|strong="H4100" diremos|strong="H0559", oh Dios|strong="H0430" nuestro|strong="H0587", después|strong="H0310" de esto|strong="H2063"? porque|strong="H3588" nosotros hemos dejado|strong="H5800" tus mandamientos|strong="H4687",
10 — Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois deixamos os teus mandamentos,
11 Los cuales prescribiste|strong="H6680" por mano|strong="H3027" de tus|strong="H0859" siervos|strong="H5650" los profetas|strong="H5030", diciendo|strong="H0559": La tierra|strong="H0776" á la cual|strong="H0834" entráis|strong="H0935" para poseerla|strong="H3423", tierra|strong="H0776" inmunda|strong="H5079" es á causa de la inmundicia|strong="H5079" de los pueblos|strong="H5971" de aquellas regiones|strong="H0776", por las abominaciones|strong="H8441" de que|strong="H0834" la|strong="H1931" han henchido|strong="H4390" de uno|strong="H6310" á otro extremo|strong="H6310" con su inmundicia|strong="H2932".
11 que ordenaste por meio dos teus servos, os profetas, dizendo: “A terra em que vocês estão entrando, para dela tomar posse, é terra impura por causa da impureza dos seus povos, por causa das coisas abomináveis com que, na sua corrupção, eles encheram a terra de uma extremidade à outra.
12 Ahora|strong="H6258" pues, no|strong="H0408" daréis|strong="H5414" vuestras hijas|strong="H1323" á los hijos|strong="H1121" de ellos, ni|strong="H0408" sus hijas|strong="H1323" tomaréis|strong="H5375" para vuestros hijos|strong="H1121", ni|strong="H3808" procuraréis|strong="H1875" su paz|strong="H7965" ni|strong="H3808" su bien|strong="H2896" para siempre|strong="H5769"; para que seáis corroborados|strong="H2388", y comáis|strong="H0398" el bien|strong="H2896" de la tierra|strong="H0776", y la dejéis|strong="H5414" por heredad|strong="H3423" á vuestros hijos|strong="H1121" para|strong="H5704" siempre|strong="H5769".
12 Por isso, não deem as suas filhas em casamento aos filhos deles, nem escolham para os seus filhos mulheres do meio das filhas deles. Jamais procurem a paz e o bem desses povos, para que vocês sejam fortes e comam o melhor da terra, e a deixem como herança aos filhos de vocês, para sempre.”
13 Mas después|strong="H0310" de todo|strong="H3605" lo que nos|strong="H5921" ha sobrevenido|strong="H0935" á causa de nuestras|strong="H0587" malas|strong="H7451" obras|strong="H4639", y á causa de nuestro|strong="H0587" grande|strong="H1419" delito|strong="H0819"; ya que|strong="H3588" tú|strong="H0859", Dios|strong="H0430" nuestro|strong="H0587", estorbaste|strong="H2820" que fuésemos oprimidos bajo de nuestras|strong="H0587" iniquidades|strong="H5771", y nos diste|strong="H5414" este|strong="H2063" tal efugio;
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa das nossas más obras e da nossa grande culpa, e vendo ainda que tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e ainda nos deste este restante que escapou,
14 ¿Hemos de volver|strong="H7725" á infringir tus mandamientos|strong="H4687", y á emparentar|strong="H2859" con los pueblos|strong="H5971" de estas abominaciones|strong="H8441"? ¿No|strong="H3808" te ensañarías contra nosotros|strong="H0587" hasta|strong="H5704" consumirnos|strong="H3615", sin|strong="H0369" que quedara resto ni escapatoria?
14 será que poderíamos voltar a transgredir os teus mandamentos e nos unir em casamento com os povos que praticam essas abominações? Não te indignarias contra nós, ao ponto de nos destruíres completamente, sem que houvesse nenhum remanescente nem alguém que escapasse?
15 Jehová|strong="H3068", Dios|strong="H0430" de Israel|strong="H3478", tú eres|strong="H0859" justo|strong="H6662": pues que|strong="H3588" hemos quedado|strong="H7604" algunos salvos, como este día|strong="H3117", henos aquí delante|strong="H6440" de ti|strong="H0587" en nuestros|strong="H0859" delitos|strong="H0819"; porque|strong="H3588" no|strong="H0369" es posible subsistir en tu presencia|strong="H6440" á causa|strong="H0859" de esto.
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, pois somos o restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti com a nossa culpa, porque não há ninguém que possa estar na tua presença por causa disto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.