Lucas 14
Magtubu dənə̂ Mãr̰ĩ (SOR) vs ACF
1 Wála mɨn gaba bwaa gwayniyə da, geche gɨnə Parise day mɨn ꞌwaga Jesu ba hane wamna mani kɨrə duwa lə. Nare woni dama gandɨw wama bɨwə di ꞌyar yərɨw.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Mana gɨ ta lə da, abe mɨn gɨ sɨw sodɨbɨ kaw ilə me ca.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesu u gwale ùr woni gɨlə bii gɨ ꞌwoo gɨnə Moyis duwa me nare nə Parise me ba da: «Mana gɨ bii ɨnda gɨ ꞌwoo lə da, gɨ nem swaa gun daa mwommə wála gaba bwaa gwayniyə, labaa gɨ sow bədə mo?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Cendi àsɨw gwale mɨn lə diiyə bədə.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Ɨr̰ɨ Jesu co dɨrəw me waygɨ da: «Inam i wála gaba bwaa gwayniyə kaw, i wi mana gɨ dwar̰angə ka, gorndɨw labaa labe duwa ɨndarna bɨla lə da, an̰ji ha ꞌwów daa kaláng bədə mo?»
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ta di kaw, cendi ꞌyo gwale mɨn gaba àsaw lə diiyə bədə.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Jesu dam yər dara nare pad nə gɨ ꞌwagagɨ dara ba hane wamna mani di ba kan̰jɨ i mana gɨ lade gaba sumi mwom da, an̰ji u gwale gɨ diri waygɨ ba da:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Wála gɨ gun ꞌwagɨnam ba mə hane wamna haye gɨ dyamdɨrani da, kal kan̰ja mana gɨ lade dama lə pii bɨr̰ɨn̰ ɗi, dara gaa nare nə an̰ji ꞌwagagɨ ta di, gun mɨn gɨ geche gaba ɗwayam bam ilə som.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Aba ꞌwagang ca dannə ta di gɨra ha wayam ba da: “So daa, kalɨw gun gɨ ta di mana”, ɨr̰ɨ mə ha swaa gɨ jawe hára dama targɨn̰.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Ladni duwa da, mana gɨ gun ꞌwagɨnam dyamdɨraniyə da, ha dama targɨn̰, me aba ꞌwagam di gɨrnay me waynam da: “Jan maché, sway, hare dam mana gɨ ladeyə kwa pii ka!”, ta di do me nare nə gɨ ꞌwagagɨ pad di ha àsam sumi gɨ ꞌwaga dɨmmə sɨn̰.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Dwayna, gun gɨ unə dɨw daa an̰ju gaba ciri da, Mãr̰ĩ ha huraw dɨw di dodə, me gun gɨ hurna dɨw dodə da, Mãr̰ĩ ha biyəw gandɨdɨ daa me ca.»
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ɨr̰ɨ Jesu wayɨw gun gaba ꞌwagaw di ba da: «Mə ꞌwagɨna gun wama gɨ dawa lə labaa gɨ turgɨ lə da, kal ꞌwaga kwandam moso me, chamram me, war̰am me, woni ciri dɨma bɨdɨ woni ꞌywaa mani me mɨra ɗi. Dara gaa cendi ha cwara ꞌwagam ba mə hane wamna lə biiyə me da, cendi ꞌyogɨm gwayni dɨma di daa ɗɨm.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Ladni duwa da, wála gɨ mə ùrnə ba mə ꞌyànagɨ́ nare mani nə wama da, ꞌwagay nare nə bugɨr me, nə r̰egɨdu me, nə majɨgəndɨ me, nə dɨrəgɨ bu me ca.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Mə àlna yande da, mə ha dama i gɨ sii ꞌywala! Dara nare nə ta di ha ꞌywaa mani woni ꞌyàm lə biiyə bədə, i Mãr̰ĩ me ɗan̰ ha ꞌywagam an̰ju wála gɨ nare nə tɨba dɨrəwə dara dɨmə daa munɨ lə.»
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Nare nə dam gɨ Jesu wama bɨwə me doy gwale duwa di, gun day mɨn wayɨw da: «Gun gɨ ɗan̰ dara hára wama mani daa ciri dɨnə Mãr̰ĩyə da, ha dama i gɨ sii ꞌywala.»
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ɨr̰ɨ Jesu cow wayɨw da: «Wála mɨn, abe mɨn ɗorbɨ haye me ꞌwaga nare nan̰ ba hane wamna haye di.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Dawa dɨ haye di nagdɨ mwom da, an̰ji giy kwaya duwa mɨn ba hana waynagɨ nare di ba haneye dara haye di ba naa le ɗɨm.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Ɨr̰ɨ nare nə an̰ji ꞌwagagɨ di gɨn̰ə bam pad dayyə pad. Gɨ mɨn wayɨw da: “Nə kɨl daga ni ilə me, ùrɨn i hára yaraw lə. Kal dusɨm hɨlal dɨnnə.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Gɨ ɗang way da: “Nə kɨl labje ni mwaj ilə me, nə ha i gɨrsəgɨ lə. Nə amsɨm ɗe: Kal dusɨm hɨlal dɨnnə.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Gɨ mɨn ɗang bi way duwa ba: “Nə u deme dɨ dɨrway caga caga ka ilə. Ta di me nə nem hára bədə.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Kwaya di cwara hára kɨbɨw aba ciri duwa di gwale gɨ nare wayaw ta di daa pad. Ɨr̰ɨ aba ciri di dusɨw naw me, wayɨw kwaya di ba da: “Ha kaláng mana gɨ ciri dwar̰ɨ lə me bur̰əgɨ lə me walay nare nə bugɨr me nə majɨgəndɨ me nə dɨrəgɨ bu me nə r̰egɨdu me hare gandagɨ.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Ɓam yande da, kwaya di hára wayɨw aba ciri duwa di ba da: “Aba ciri ni, mani nə mə wayɨn ba nə àlna di, nə àlgɨ̀ ɗɨm me, mana gaba dama di wor lə sɨn̰.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Aba ciri di wayɨw kwaya duwa di ba da: “Ha mana gɨ bɨrmə lə me gər tarɨwə cab cab me, walay nare kalgɨ gɨ hára ꞌwon kulu ni dalaw daa bá.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Dwayna, nə wayang, nare nə nə ꞌwagagɨ pii me gɨn̰ə hára bam ta di, gun day mɨn ha nyama ɓɨlə haye gɨ nə ɗorɨw ta di bɨwə bədə.”»
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mana gɨ Jesu ilə hára lə bɨrmə lə gɨ nare nə gɨr̰e di mwom da, an̰ji co dɨrəw yərgɨ me waygɨ da:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Gun gɨ ùrnə ba a gɨdɨnə aba gɨrsə gwale ni da, kal a ùrnən ɨndi ɗwayna abəw bam me, iw bam me, dyaməw bam me, dɨndaw bam me, chamraw nə abje me nə namde me bam me, sɨw duwa an̰ju gang bam me ca. An̰ji àlna yande bədə da, nem gɨdə aba gɨrsə gwale ni bədə.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Gun gɨ unə habda duwa gɨ dagɨla dɨwə me pamnan nɨm bədə me da, an̰ji ha nyama gɨdə aba gɨrsə gwale ni bədə.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ɨrmɨnə ladɨ le: Gun mɨn dwar̰angə ùrnə ba awna kulu gɨ geche da, kalɨw a damna dodə àsɨna gursɨ duwa di gaa ha nyama ꞌyan̰aw kulu di maa mo.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Pəgɨn̰ bədə da, an̰ji swana yande bɨr̰ɨn̰ àsɨna kulu di gɨndɨw me ꞌyan̰ɨnaw bədə da, nare pad nə yarna kulu gɨndɨw gɨ ta di da, ha piyəw baya me
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ha waya da: “Yarna! Abe gɨ ta di, i gun gɨ àsɨ kulu gɨndɨw me nem ꞌyan̰aw bədə di!”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Ya dole mɨn ùrnə ba hana jirmənə jaw gɨ dole say da, an̰ji dam dodə yər gaa asɨngar duwa nə dubu mwaj di da, nem jara say gɨ asɨngar nə dubu gɨnɨn̰ sɨr nənə jaw dole duwa di mo?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 An̰ji yarna dwana duwa nyamna bədə da, mana gɨ jaw dole di warnay hən̰ sɨn̰ da, an̰ji kɨjɨ nare ha ꞌywaw dara ba gɨ ɗangr̰ɨ gwale kal ba gɨ dam labiya.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Yande da, gun gɨ gɨn̰ɨnə mani duwa nə ꞌywaa bam bədə da, an̰ji kaw ha nyama gɨdə aba gɨrsə gwale ni bədə me ca.»
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Wála da, i mani nə lade, me mana gɨ wàla di hɨranga duwa biyarna bam mwom da, gɨ ha àláw man me ha cwara hɨranga ɗang bi mo?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 An̰ji àl giyə mɨn bədə ɗɨm, gɨ bwanaw yiga lə kaw, gur duwa gaba swaa swagə ilə bədə ɗɨm. Giyə duwa i twaa gɨ bam iche ɗɨm. Gun gɨ sumdəw woni dwaya gwale ina lə da, kal a dwayna.»
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.