Êxodo 16
Magtubu dənə̂ Mãr̰ĩ (SOR) vs NTLH
1 Ɨr̰ɨ nare nə Israyel pad dayyə cɨmə daa kala mana gɨ Elim di bam gɨra ha dama dɨn dwar̰ɨ dɨ gɨ ꞌwogɨdɨ Sin. Sin di, dam i Elim bulə day gɨ Sinayyə. I gɨ wála mwaj bii jii gɨnə duru gɨ sɨrrə gɨ cendi dɨmə nɨm bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di.
1 O povo de Israel saiu de Elim e foi para o deserto de Sim, que fica entre Elim e o monte Sinai. Chegaram ali no dia quinze do segundo mês depois da sua saída do Egito.
2 Mana gɨ dɨn dwar̰ɨ lə di da, nare nə Israyel pad dayyə hɨrajɨgɨ nə Moyis day gɨ Arõ.
2 Ali, no deserto, todos eles começaram a reclamar contra Moisés e Arão,
3 Cendi waygɨ ba da: «Dee Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ꞌyánanin bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə da, biya. Alə ta di, nə wamanin kabni gɨ ꞌwanba ɓɨsabe daa me mapa me ɨbdənin. Ɨr̰ɨ caga ka da, anə walanin pad ninnə hára nɨm dɨn dwar̰ɨ lə ka dara cherni ba ꞌyánanin bam mo?»
3 dizendo assim: — Teria sido melhor que o
4 Ɨr̰ɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wayɨw Moyis ba da: «Nə ha ꞌwāa mapa daa siyaya lə bwang dodə me, gɨ wála wála da, wi kaw ha laya nyama wama duwa gɨ wála mɨnnə bá bá. Nə ha àla yande dara gɨrsəng yara gɨ dusɨrəng, dara gaa anə ha pama bii ni gɨ ꞌwoo di labaa, anə ha pamaw bədə mo?
4 O Senhor Deus disse a Moisés: — Agora eu vou fazer chover do céu pão para vocês. E o povo deverá sair, e cada um deverá juntar uma porção que dê para um dia. Assim eu os porei à prova para saber se eles vão obedecer às minhas ordens.
5 Me wála gɨ kubiyə da, anə hana dara laya gɨ mapa di da, anə ha layaw nyama wama gaba wála sɨrrə. Anə ha layaw ɗwaya wála gɨ pii piiyə di bam.»
5 No sexto dia deverão juntar e preparar o dobro do que costumam juntar nos outros dias.
6 Ɨr̰ɨ nə Moyis day gɨ Arõ waygɨ nare nə Israyel pad ba da: «Turgɨ dɨ laba lə da, anə ha ꞌwacn̰a dara ba i Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di me ba dɨməng bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di an̰ju.
6 Então Moisés e Arão disseram ao povo: — Hoje à tarde vocês ficarão sabendo que foi o
7 Me sanga gɨ jomni da, anə ha yara ꞌywagda gɨnə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ duwa, dara an̰ji doy hɨraja gɨ anə hɨrajaw di. Dara nenin da, nə nemnin nare na me, anə hɨrajɨnin mo?»
7 Amanhã de manhã vocês verão a glória do Senhor , pois o Senhor ouviu as reclamações de vocês contra ele. Foi contra ele, e não contra nós, que vocês reclamaram; pois, afinal de contas, quem somos nós?
8 Moyis waygɨ ba da: «Turgɨ dɨ laba lə da, Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di ha ꞌyàng kabni anə ha wama me, sanga gɨ jomni kaw, an̰ji ha ꞌyàng mapa anə ha wama ɨbdə me ca. Əw, hɨraja gɨ anə hɨrajaw di yá ɨndara sumɨwə. Nenin da, nə nemnin nare na me, anə hɨrajɨnin mo? Anə hɨrajɨnin i nenin bədə, me anə hɨrajɨw i Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰.»
8 E Moisés continuou: — É Deus, o
9 Ɨr̰ɨ Moyis wayɨw Arõ ba da: «Waygɨ nare nə Israyel pad dayyə gɨ chidɨbɨnə daa Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di dɨrəwə ib, dara an̰ji dwaya hɨraja gɨ cendi hɨrajɨw di.»
9 Aí Moisés disse a Arão: — Diga a todo o povo que venha e fique diante de Deus, o
10 Mana gɨ Arõ ilə wayagɨ nare nə Israyel pad dayyə gwaleyə da, cendi co dɨrəgɨ ɨjɨ dɨn dwar̰ɨ lə me, jisgɨ yande da, cendi yər ꞌywagda gɨnə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ duwa mana gɨ siyaya dalawə.
10 Enquanto Arão estava falando a todo o povo, eles olharam para o deserto, e, de repente, a glória do Senhor apareceu numa nuvem.
11 Ɨr̰ɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wayɨw Moyis ba da:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 «Nə doy nare nə Israyel hɨraja day gɨ cendi hɨrajɨn di. Ha wayagɨ da: Turgɨ dɨ laba lə da, anə ha wama kabni me, sanga gɨ jomni kaw, anə ha ꞌywaa mapa nan̰ wama ɨbdə me ca. I ta di me, anə ha ꞌwacn̰a dara ɨndi di, ba nə i Aba dama gɨ dɨrən bɨr̰ɨn̰ gɨ nə i Mãr̰ĩ dan di.»
12 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Diga-lhes que hoje à tarde, antes de escurecer, eles comerão carne. E amanhã de manhã comerão pão à vontade. Aí ficarão sabendo que eu, o Senhor , sou o Deus deles.
13 Gɨ turgɨ da, guy ɓɨr̰ɨn̰ə gɨra bor ꞌyarbar mana gɨ nare nə Israyel dam lə pad, me sanga gɨ jomni da, mana gɨ cendi dam lə di tarɨwə cab cab da, u chichiri ən̰ daa.
13 À tarde apareceu um grande bando de codornas; eram tantas, que cobriram o acampamento. E no dia seguinte, de manhã, havia orvalho em volta de todo o acampamento.
14 Mana gɨ chichiri di bor bam ɗɨm da, cor mani nə burgədə ɓani hin̰e hin̰e wun ya swagə dɨrəgɨ de wor ilə dodə sɨn̰a lə.
14 Quando o orvalho secou, por cima da areia do deserto ficou uma coisa parecida com escamas, fina como a geada no chão.
15 Mana gɨ nare nə Israyel di ba gɨ yər mani di mwom da, cendi ùrbɨ sɨdəgɨ ba da: «Mani nə ta di, i na yande mo?» Dara cendi ꞌwocn̰ mani di bədə. Ɨr̰ɨ Moyis waygɨ da: «Ta di, i mapa gɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ꞌyàng dara anə banə wamna.
15 Os israelitas viram aquilo e não sabiam o que era. Então perguntaram uns aos outros: — O que é isso? Moisés lhes disse: — Isso é o alimento que o
16 Dwayna, mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməng gandagɨ di me, i ta: Layna kal nyamna wama gɨnə gun mɨnnə bá bá. Gun mɨn da, laynaw nyamna ya koro mɨn mɨn de. Gun gaba laya di, a layna ɨrmɨnə gɨ nare nə dam gandɨw kundi dalawə mɨn di gɨr̰ə dayyə.»
16 Esta é a ordem que ele deu: “Cada um de vocês deverá juntar o que for necessário para comer, de acordo com o número de pessoas que houver na família, dois litros por pessoa.”
17 Nare nə Israyel di àl ya ba gɨ ɨrmɨgɨ nɨm de. Nə mɨn lay day nan̰ me, nə yab lay day ɓani me ca.
17 E assim fizeram os israelitas. Uns pegaram mais, e outros, menos.
18 Mana gɨ cendi ɨrɨm mani nə cendi layagɨ di da, gun gaba laya nan̰ da, worɨw bɨl dodə bədə, me gun gaba laya ɓani da, wama di jalɨw bədə me ca. Wi kaw lay mana gɨ dwana duwa dɨ idɨ wama lə bá bá.
18 Quando mediram, aconteceu que os que haviam pegado muito não tinham demais; e não faltava nada para os que haviam pegado pouco. Cada um havia pegado exatamente o necessário para comer.
19 Ɨr̰ɨ Moyis waygɨ nare nə Israyel ba da: «Kal gun gamna mani nə wama nə ta di walna daa bədə.»
19 Então Moisés lhes disse: — Ninguém deverá guardar nada para o dia seguinte.
20 Cor nare nə yab yɨ gwale gɨnə Moyis duwa di bədə, me gam mani di wal daa, mwom da, mani di bo dan̰ me ɗo le me ca. Ɨr̰ɨ Moyis dusɨw so dɨdəgɨ lə.
20 Mas alguns não obedeceram à ordem de Moisés e guardaram uma parte daquele alimento. E no dia seguinte o que tinha sido guardado estava cheio de bichos e cheirava mal. Aí Moisés ficou muito irritado com eles.
21 Gɨ jomni bá bá da, cendi lay nem wama dayyə. Me dawa ən mwom da, mani nə wor dodə sɨn̰a lə di cor lon̰ər bam.
21 Todas as manhãs cada um pegava o necessário para comer naquele dia, pois o calor do sol derretia o que ficava no chão.
22 Me wála gɨ kubiyə da, cendi lay mani di nem wama gaba wála sɨr. Gun mɨn da, cendi layɨw mani di nem ya koro sɨr sɨr de. Mwom da, gechide woni yara nare nə Israyel dɨdəgɨ pad hára gɨra cɨmɨw Moyis daa.
22 No sexto dia pegaram o dobro, isto é, quatro litros para cada pessoa. Os líderes do povo foram e contaram a Moisés o que estava acontecendo.
23 Me an̰ji cogɨ lə diiyə ba da: «Ta di i mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməng gandagɨ di ɓag. Dara sanga da, i wála gaba bwaa gwayni, i wála duwa an̰ju. Ɓabdɨna mani nə ùr ɓabda me, hangdɨna mani nə ùr hangda le me ca. Anə wamna me gɨndəgɨ nə wor dodə da, bwanagɨ gamnagɨ dara sanga.»
23 E Moisés lhes disse: — Amanhã é dia de descanso, o sábado santo, separado para Deus, o
24 Mwom da, cendi gam mani gɨndəgɨ nə wor di bɨraa sanga, ya Moyis ba a wayagɨ nɨm de. Mani di bo dan̰ bədə me, ɗo bədə me ca.
24 Conforme a ordem de Moisés, todos guardaram para o dia seguinte o que havia sobrado. E não cheirou mal, nem criou bicho.
25 Ɨr̰ɨ wála gɨ wurgɨsubu lə da, Moyis waygɨ da: «Mani gɨndəgɨ nə wor nə anə gamgɨ daa di, wamnagɨ laba ɗɨm, dara laba da, i wála gaba bwaa gwayni dara àsaw Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di sumi gɨ ꞌwaga dɨwə. Laba da, anə ha ꞌywaa mani nə anə womgɨ di bam iche bədə.
25 Moisés disse: — Comam isto hoje, pois é sábado, o dia de descanso separado para Deus, o
26 Wála kubi dalawə da, anə ha laya mani nə anə womgɨ di. Me wála gɨ wurgɨsubu lə da, i wála gaba bwaa gwayni, anə ha ꞌywagɨ bədə.»
26 Recolham esse alimento durante seis dias; porém no sétimo dia, que é o dia de descanso, não haverá alimento no chão.
27 Cor wála gɨ wurgɨsubu lə di, nare nə Israyel nə yab gandɨ ha dara laya gɨ mani nə wama di, me cendi ꞌywaa mani mɨn bədə.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para pegar o alimento, porém não acharam nada.
28 Ɨr̰ɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wayɨw Moyis ba da: «Anə ha gɨn̰ə yəə gɨ bii ni gɨ ꞌwoo me gɨlə ni me bam di, i bɨraa mindi na bá mo?
28 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando vocês vão desobedecer às minhas ordens e às minhas
29 Yarna, nə ꞌyàng wála gaba bwaa gwayni di, i dara anə banə bwana gwayni. I dara yande me wála gɨ kubiyə da, nə ꞌyàng mani nə wama gaba wála sɨr. Me wála gɨ wurgɨsubu lə da, wi kaw damna ulay duwa lə. Gun mɨn kaw, dɨmnə iche bədə.»
29 Lembrem que eu, o Senhor , dei a vocês um dia de descanso e foi por isso que no sexto dia eu lhes dei alimento para dois dias. No sétimo dia fiquem todos onde estiverem; ninguém deverá sair de casa.
30 I ta di me, wála gɨ wurgɨsubu lə da, nare nə Israyel dam bo gwayni di.
30 Assim, o povo não trabalhou no sétimo dia.
31 Ɨr̰ɨ nare nə Israyel ꞌwogɨw wama gɨ ta di sumɨw «man», gɨndɨw dɨ biyə i «Mani nə ta di, i na yande mo?». Man di wun ya swagə dɨrəgɨ nə burgədə nə ɓani hin̰e hin̰e de. Mə wamnaw da, ꞌywala duwa wun ya bangaso gɨ gɨ piyɨw gɨ dùmbu ta de.
31 Os israelitas deram àquele alimento o nome de maná . Ele era parecido com uma sementinha branca e tinha gosto de bolo de mel.
32 Ɨr̰ɨ Moyis waygɨ nare nə Israyel ba da: «Dwayna, mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməng gandagɨ di me i ta: Ɨrmɨnə man di koro mɨn bwanaw daa gamnagɨ mwàgɨrang, dara ɗan̰ cendi ha yara mapa gɨ nə ꞌyàng anə wama mana gɨ dɨn dwar̰ɨ lə, wála gɨ nə dɨməng nɨm bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di.»
32 Moisés disse: — O
33 Moyis wayɨw Arõ ba da: «U ɓɨsa mɨn me, mə lay man di koro mɨn bo lə me, mə ha chə́w Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ dɨrəwə dara kal warnagɨ dɨndɨrang me mwàgɨrang me ca.»
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue uma vasilha, ponha nela dois litros de maná e coloque-a na presença de Deus, o
34 Arõ àl mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrmɨw Moyis di. An̰ji u ɓɨsa gɨ man ilə dwalɨn̰yə di ha chə́w mana gɨ sandug dɨnə Mãr̰ĩ duwa dɨ idɨ gama mani woni mɨlan di dɨrədɨ lə dara kal ba gɨ gamnaw lə mana gɨ ta lə di.
34 Arão fez como o Senhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha diante da arca da aliança para que ficasse guardada ali.
35 Nare nə Israyel wom man di bam dɨn dwar̰ɨ lə bɨraa dɨməgɨ nɨm sɨn̰a dɨ idɨ dama lə di bá àl aliya gɨnɨn̰ wodɨ. Cendi wom man di bɨraa gɨrgɨ nɨm pale gɨ sɨn̰a dɨ Kanan lə di bá.
35 Durante quarenta anos os israelitas tiveram maná para comer, até que chegaram a uma terra habitada, isto é, até que chegaram à fronteira de Canaã.
36 Gun mɨn da, gɨ ɨrmɨw man di le gɨ koro mɨn bá bá. Koro dɨ ta di, gɨ ꞌwogɨdɨ gɨ bii gɨ ebɨrə «omer» me, omer dalaw mwaj da, u i «epa» dalaw mɨn.
36 A porção de maná para cada pessoa era a décima parte da medida padrão , que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.