Êxodo 16
Magtubu dənə̂ Mãr̰ĩ (SOR) vs NAA
1 Ɨr̰ɨ nare nə Israyel pad dayyə cɨmə daa kala mana gɨ Elim di bam gɨra ha dama dɨn dwar̰ɨ dɨ gɨ ꞌwogɨdɨ Sin. Sin di, dam i Elim bulə day gɨ Sinayyə. I gɨ wála mwaj bii jii gɨnə duru gɨ sɨrrə gɨ cendi dɨmə nɨm bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Mana gɨ dɨn dwar̰ɨ lə di da, nare nə Israyel pad dayyə hɨrajɨgɨ nə Moyis day gɨ Arõ.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto.
3 Cendi waygɨ ba da: «Dee Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ꞌyánanin bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə da, biya. Alə ta di, nə wamanin kabni gɨ ꞌwanba ɓɨsabe daa me mapa me ɨbdənin. Ɨr̰ɨ caga ka da, anə walanin pad ninnə hára nɨm dɨn dwar̰ɨ lə ka dara cherni ba ꞌyánanin bam mo?»
3 Os filhos de Israel disseram a Moisés e Arão: — Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do
4 Ɨr̰ɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wayɨw Moyis ba da: «Nə ha ꞌwāa mapa daa siyaya lə bwang dodə me, gɨ wála wála da, wi kaw ha laya nyama wama duwa gɨ wála mɨnnə bá bá. Nə ha àla yande dara gɨrsəng yara gɨ dusɨrəng, dara gaa anə ha pama bii ni gɨ ꞌwoo di labaa, anə ha pamaw bədə mo?
4 Então o Senhor disse a Moisés: — Eis que farei chover do céu pão para vocês, e o povo sairá e recolherá diariamente a porção para cada dia. Eu os porei à prova para ver se andam na minha lei ou não.
5 Me wála gɨ kubiyə da, anə hana dara laya gɨ mapa di da, anə ha layaw nyama wama gaba wála sɨrrə. Anə ha layaw ɗwaya wála gɨ pii piiyə di bam.»
5 No sexto dia prepararão o que recolherem, e será o dobro do que recolhem nos outros dias.
6 Ɨr̰ɨ nə Moyis day gɨ Arõ waygɨ nare nə Israyel pad ba da: «Turgɨ dɨ laba lə da, anə ha ꞌwacn̰a dara ba i Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di me ba dɨməng bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di an̰ju.
6 Então Moisés e Arão disseram a todos os filhos de Israel: — Hoje à tarde vocês saberão que foi o
7 Me sanga gɨ jomni da, anə ha yara ꞌywagda gɨnə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ duwa, dara an̰ji doy hɨraja gɨ anə hɨrajaw di. Dara nenin da, nə nemnin nare na me, anə hɨrajɨnin mo?»
7 e, pela manhã, vocês verão a glória do Senhor , porque ele ouviu as murmurações de vocês contra o Senhor . Pois quem somos nós, para que vocês fiquem murmurando contra nós?
8 Moyis waygɨ ba da: «Turgɨ dɨ laba lə da, Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di ha ꞌyàng kabni anə ha wama me, sanga gɨ jomni kaw, an̰ji ha ꞌyàng mapa anə ha wama ɨbdə me ca. Əw, hɨraja gɨ anə hɨrajaw di yá ɨndara sumɨwə. Nenin da, nə nemnin nare na me, anə hɨrajɨnin mo? Anə hɨrajɨnin i nenin bədə, me anə hɨrajɨw i Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰.»
8 Moisés continuou: — Isso acontecerá quando o
9 Ɨr̰ɨ Moyis wayɨw Arõ ba da: «Waygɨ nare nə Israyel pad dayyə gɨ chidɨbɨnə daa Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di dɨrəwə ib, dara an̰ji dwaya hɨraja gɨ cendi hɨrajɨw di.»
9 Então Moisés disse a Arão: — Diga a toda a congregação dos filhos de Israel: “Cheguem-se à presença do
10 Mana gɨ Arõ ilə wayagɨ nare nə Israyel pad dayyə gwaleyə da, cendi co dɨrəgɨ ɨjɨ dɨn dwar̰ɨ lə me, jisgɨ yande da, cendi yər ꞌywagda gɨnə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ duwa mana gɨ siyaya dalawə.
10 Enquanto Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Ɨr̰ɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wayɨw Moyis ba da:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 «Nə doy nare nə Israyel hɨraja day gɨ cendi hɨrajɨn di. Ha wayagɨ da: Turgɨ dɨ laba lə da, anə ha wama kabni me, sanga gɨ jomni kaw, anə ha ꞌywaa mapa nan̰ wama ɨbdə me ca. I ta di me, anə ha ꞌwacn̰a dara ɨndi di, ba nə i Aba dama gɨ dɨrən bɨr̰ɨn̰ gɨ nə i Mãr̰ĩ dan di.»
12 — Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Diga-lhes: “Ao crepúsculo da tarde, vocês comerão carne, e, pela manhã, vocês comerão pão à vontade, e saberão que eu sou o Senhor , seu Deus.”
13 Gɨ turgɨ da, guy ɓɨr̰ɨn̰ə gɨra bor ꞌyarbar mana gɨ nare nə Israyel dam lə pad, me sanga gɨ jomni da, mana gɨ cendi dam lə di tarɨwə cab cab da, u chichiri ən̰ daa.
13 À tarde, apareceram codornizes e cobriram o arraial. Pela manhã, havia orvalho ao redor do arraial.
14 Mana gɨ chichiri di bor bam ɗɨm da, cor mani nə burgədə ɓani hin̰e hin̰e wun ya swagə dɨrəgɨ de wor ilə dodə sɨn̰a lə.
14 E, quando o orvalho que havia caído se evaporou, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Mana gɨ nare nə Israyel di ba gɨ yər mani di mwom da, cendi ùrbɨ sɨdəgɨ ba da: «Mani nə ta di, i na yande mo?» Dara cendi ꞌwocn̰ mani di bədə. Ɨr̰ɨ Moyis waygɨ da: «Ta di, i mapa gɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ꞌyàng dara anə banə wamna.
15 Quando os filhos de Israel viram aquilo, perguntaram uns aos outros: — Que é isso? Pois não sabiam o que era. Moisés respondeu: — Isso é o pão que o
16 Dwayna, mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməng gandagɨ di me, i ta: Layna kal nyamna wama gɨnə gun mɨnnə bá bá. Gun mɨn da, laynaw nyamna ya koro mɨn mɨn de. Gun gaba laya di, a layna ɨrmɨnə gɨ nare nə dam gandɨw kundi dalawə mɨn di gɨr̰ə dayyə.»
16 Isto é o que o Senhor ordenou: “Que cada um recolha o que se consegue comer: dois litros por cabeça, segundo o número de pessoas. Cada um pegará para todos os que vivem em sua tenda.”
17 Nare nə Israyel di àl ya ba gɨ ɨrmɨgɨ nɨm de. Nə mɨn lay day nan̰ me, nə yab lay day ɓani me ca.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel. E recolheram, uns, mais, outros, menos,
18 Mana gɨ cendi ɨrɨm mani nə cendi layagɨ di da, gun gaba laya nan̰ da, worɨw bɨl dodə bədə, me gun gaba laya ɓani da, wama di jalɨw bədə me ca. Wi kaw lay mana gɨ dwana duwa dɨ idɨ wama lə bá bá.
18 conforme a medida fixada. E não sobrava para quem havia recolhido muito, nem faltava para quem havia recolhido pouco, pois cada um recolhia o quanto conseguia comer.
19 Ɨr̰ɨ Moyis waygɨ nare nə Israyel ba da: «Kal gun gamna mani nə wama nə ta di walna daa bədə.»
19 Então Moisés disse: — Ninguém deixe nada para a manhã seguinte.
20 Cor nare nə yab yɨ gwale gɨnə Moyis duwa di bədə, me gam mani di wal daa, mwom da, mani di bo dan̰ me ɗo le me ca. Ɨr̰ɨ Moyis dusɨw so dɨdəgɨ lə.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte, mas deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Gɨ jomni bá bá da, cendi lay nem wama dayyə. Me dawa ən mwom da, mani nə wor dodə sɨn̰a lə di cor lon̰ər bam.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto conseguia comer; porque, vindo o calor do sol, o maná se derretia.
22 Me wála gɨ kubiyə da, cendi lay mani di nem wama gaba wála sɨr. Gun mɨn da, cendi layɨw mani di nem ya koro sɨr sɨr de. Mwom da, gechide woni yara nare nə Israyel dɨdəgɨ pad hára gɨra cɨmɨw Moyis daa.
22 No sexto dia, colheram alimento em dobro, quatro litros para cada um. E os principais da congregação vieram e contaram isso a Moisés.
23 Me an̰ji cogɨ lə diiyə ba da: «Ta di i mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməng gandagɨ di ɓag. Dara sanga da, i wála gaba bwaa gwayni, i wála duwa an̰ju. Ɓabdɨna mani nə ùr ɓabda me, hangdɨna mani nə ùr hangda le me ca. Anə wamna me gɨndəgɨ nə wor dodə da, bwanagɨ gamnagɨ dara sanga.»
23 Ele respondeu: — Isto é o que disse o
24 Mwom da, cendi gam mani gɨndəgɨ nə wor di bɨraa sanga, ya Moyis ba a wayagɨ nɨm de. Mani di bo dan̰ bədə me, ɗo bədə me ca.
24 E guardaram-no até a manhã seguinte, como Moisés havia ordenado; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Ɨr̰ɨ wála gɨ wurgɨsubu lə da, Moyis waygɨ da: «Mani gɨndəgɨ nə wor nə anə gamgɨ daa di, wamnagɨ laba ɗɨm, dara laba da, i wála gaba bwaa gwayni dara àsaw Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di sumi gɨ ꞌwaga dɨwə. Laba da, anə ha ꞌywaa mani nə anə womgɨ di bam iche bədə.
25 Então Moisés disse: — Comam isto hoje, pois hoje é o sábado dedicado ao
26 Wála kubi dalawə da, anə ha laya mani nə anə womgɨ di. Me wála gɨ wurgɨsubu lə da, i wála gaba bwaa gwayni, anə ha ꞌywagɨ bədə.»
26 Seis dias vocês o recolherão, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá nada a recolher.
27 Cor wála gɨ wurgɨsubu lə di, nare nə Israyel nə yab gandɨ ha dara laya gɨ mani nə wama di, me cendi ꞌywaa mani mɨn bədə.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para o recolher, porém não o acharam.
28 Ɨr̰ɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wayɨw Moyis ba da: «Anə ha gɨn̰ə yəə gɨ bii ni gɨ ꞌwoo me gɨlə ni me bam di, i bɨraa mindi na bá mo?
28 Então o Senhor disse a Moisés: — Até quando vocês se recusarão a guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Yarna, nə ꞌyàng wála gaba bwaa gwayni di, i dara anə banə bwana gwayni. I dara yande me wála gɨ kubiyə da, nə ꞌyàng mani nə wama gaba wála sɨr. Me wála gɨ wurgɨsubu lə da, wi kaw damna ulay duwa lə. Gun mɨn kaw, dɨmnə iche bədə.»
29 Vejam! O Senhor deu a vocês o sábado; por isso, ele, no sexto dia, lhes dá alimento para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 I ta di me, wála gɨ wurgɨsubu lə da, nare nə Israyel dam bo gwayni di.
30 Assim, o povo descansou no sétimo dia.
31 Ɨr̰ɨ nare nə Israyel ꞌwogɨw wama gɨ ta di sumɨw «man», gɨndɨw dɨ biyə i «Mani nə ta di, i na yande mo?». Man di wun ya swagə dɨrəgɨ nə burgədə nə ɓani hin̰e hin̰e de. Mə wamnaw da, ꞌywala duwa wun ya bangaso gɨ gɨ piyɨw gɨ dùmbu ta de.
31 A casa de Israel deu àquele alimento o nome de maná. Ele era como semente de coentro, branco e com gosto de bolo de mel.
32 Ɨr̰ɨ Moyis waygɨ nare nə Israyel ba da: «Dwayna, mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməng gandagɨ di me i ta: Ɨrmɨnə man di koro mɨn bwanaw daa gamnagɨ mwàgɨrang, dara ɗan̰ cendi ha yara mapa gɨ nə ꞌyàng anə wama mana gɨ dɨn dwar̰ɨ lə, wála gɨ nə dɨməng nɨm bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di.»
32 Moisés disse: — Esta é a palavra que o
33 Moyis wayɨw Arõ ba da: «U ɓɨsa mɨn me, mə lay man di koro mɨn bo lə me, mə ha chə́w Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ dɨrəwə dara kal warnagɨ dɨndɨrang me mwàgɨrang me ca.»
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue um vaso, ponha nele dois litros de maná e coloque-o diante do
34 Arõ àl mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrmɨw Moyis di. An̰ji u ɓɨsa gɨ man ilə dwalɨn̰yə di ha chə́w mana gɨ sandug dɨnə Mãr̰ĩ duwa dɨ idɨ gama mani woni mɨlan di dɨrədɨ lə dara kal ba gɨ gamnaw lə mana gɨ ta lə di.
34 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim Arão o colocou diante da arca do testemunho para o guardar.
35 Nare nə Israyel wom man di bam dɨn dwar̰ɨ lə bɨraa dɨməgɨ nɨm sɨn̰a dɨ idɨ dama lə di bá àl aliya gɨnɨn̰ wodɨ. Cendi wom man di bɨraa gɨrgɨ nɨm pale gɨ sɨn̰a dɨ Kanan lə di bá.
35 E os filhos de Israel comeram maná durante quarenta anos, até que entraram em terra habitada. Comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 Gun mɨn da, gɨ ɨrmɨw man di le gɨ koro mɨn bá bá. Koro dɨ ta di, gɨ ꞌwogɨdɨ gɨ bii gɨ ebɨrə «omer» me, omer dalaw mwaj da, u i «epa» dalaw mɨn.
36 A porção de maná para cada pessoa era um décimo da medida padrão, que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.