Eclesiastes 2
Ina Sanaa Gagalowa (SOQ) vs VC
1 Ne neba wane wanaase, “Ne neba nuaeunteapa dewawa dewasape ita ipawa atenteapa.” Tane donsane atentena ema do ipa ipasiawaia.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 Oi ipa oo dewawa ita nuaeu mai dima da euda dewasaipona.
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 Ne insaisana euda mampe rubusane wain nane ita do dewa rebareba dewamona mampe nuaeunten. Ita atenteapa dewa dainea ipa eubu apana tawo ema osowe walama kampaida bedewe inawaa waimompe dewamompa.
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 Ne nola debamau dewamone du wadamona ita wain iraiwa dewamona.
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 Ne nana iraiwa dewasane ia naumbu nanalala aimono inintoiena.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 Ita doba dewamona esa iompe ia aimona butamompa baiwa.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 Ne nolana dewalala mona ita iwoa uaraia gimaramona ita nolana dewalala iwoa dunawo waimoie gamontoieno nolana dewalala uara seganton. Ita do kau ita sipsipna uwa uaraia waimoi, mai apana da epe rua Ierusalem bedewe wainipe, dia.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 Silwa, gold ita warere nitubu uwataubu bola dauwo wineia mainawolen. Ita do sasa wawala apanawa mona ita iwoa mainawo waimoie. Ita do manamanaina uaraia eubuida do wainitee. Dima uduudu apana menamodio baiwantoia uduudu ne mainawolentuwan.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Ne puraiwa mampe mauraidanten mai apana da ne ruana bauta Ierusalem bedewe wainipe, dia. Tane dewa ema uduudu bedewe aten insaisawa euwa ne bedenawo winakasalen.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 Nitu uduudu ewamodina dewamopina os menanedio ita dewamodine,
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Tane ne nola sa pokawau dewamona insaisawantedine,
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 Ne aten insaisawa euda,
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 Tane ne ewane atenten aten insaisawa wadee manawosaa ipa euda,
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Insadewasa apanawa sala ewedidewae aleide,
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 Ita ne neba wane wanaase,
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Mai mida da ando insadewasala ba insakadisala insamopie umanau wapi, dia.
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 Nitu uduudu tawo ema osowe wainite dewasaitana sa ipa sai wadeite osombo ituitana. Sa baiwa ina tawo ema osowe wainitana ne dabuasadina. Ema uduudu ipa ipasiawaia lanunu tanone wadasusana rua.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 Ne nolana uduudu dewamodina epe bonteapo aupanawo apana da wadepi, sa baiwa ne nola tawo ema osowe etedabuantedina.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Tane mida atenlen apana sa ne aupanawo nitu sa uduudu nolawantene pokanena bopawa wadepia me ipa insadewasa apanawa ba, dia? Tane dewa ema uduudu ipa ipasiawaia.
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 Sa baiwa ne nolana pokawaa tawo ema osowe dewamodina insaisawantedine nuana pareidalen.
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 Naita apana insaisa euda, aten ita nitu dewawa atemba apanawa nolalempe nitu uduudu ipawa segantopuo, tane emopio aupe apana da mai nolalepona di bopawa otamopi. Ema do ipa ipasiawaia mai dodomana.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 Nitu dainea euda apana tawo ema osowe nolawa pokamodia bedewe donsapue wadapu?
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Mo walama uduudu nolau bedewe poka ita nuapare wadeie mamposai do tadino mai itudewantoipe insaisau bubuasaipona, dia. Ema do ipa ipasiawaia.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Sa baiwa eulena ipa apana nana ita esa nampa ita do nuaeulempe tauma nolawa dewasampa. Ne ewane atenten ema ipa God sauwa euda.
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 Naita God diaewo mai mida nana naipe ita do nuaeuleipona, dia.
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Tane God insaisa euda, aten ita nuaeu mo mida me nuawa eusaia wanamode. Tane mo mida kadi dewalala saibu wanamodia mo ipa nola pokamompo ipawa itumpa. Ita nolau ipawa sa ipa mo mida God nuawa eusaia baibu. Ema do ipa ipasiawaia lanunu tanone wadasusana rua.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.