Mateus 21
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Di obe wɔ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ kɔtɛtɛɛ ni Yerusalem, babadu ni Betfage di Nnɔnyi Awoso Kobokote ɔlɔɔkɔ yi, Yesu lakpee basaateketetɛ nɔɔ banyɔ alɛ balekatũ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ kakpaayotũ ka ninte ye ni siitũ kamɛ, bibanya bɔkɛɛ wɔ ninte ni fɛ pɔnkɔ antuka ni aatoo beekpee nwɔ okũ, diibi kafɔɔ n-yɛ nwɔ ni di ɔlɔɔkɔ. Bidiki nwɔ di okũ biɛkpaa ma biwakoe.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Nse otii owo lɛkaalɛ ye ɔlaa owo yi, biɛtɔkɔ nwɔ bilɛ, ‘Saate nwu nikomiɛ ma.’ Abakplesa ma kafɔɔ anwako ye nunua.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Nle mmle lawa kaanya fɛ mmle okle di Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii labuɛ aatɛ ni alɛ,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Bitɔkɔ Sion batii bilɛ,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Nkpo oso basaateketetɛ banyɔ nwu nkpo, lakyɛ baalaabla fɛ mmle okle di Yesu lakpee ma alɛ balaabla nii.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Ni baakyɛ baalaakpaa bɔkɛɛ wɔ nintuka ni atoo ku dibi nwu nkpo baawako nwɔ nɛ. Ni baablɛfɛsa abula lɛma baatika di suoto lɛma, ni di Yesu layie aasiɛ ma di suoto nɛ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ni baatii kpinwu di batii dikudi nwu nkpo kamɛ latɔtaa siwidi baadiki abula lɛma baatɛ di osuku suoto. Ni baawo kafɔɔ labudi sɛkaafɛ baatɛ di osuku suoto nɛ.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Ninfɛ di batii dikudi le niale Yesu katũ ku mba niakpi ni sɛmaa latɔɔtaa siwidi alɛ,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Di obe wɔ di Yesu labuo ni Yerusalem, kudu niamu di okpoo omuu. Ni baatii latɔɔkaalɛ alɛ, “Owe dile?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ninfɛ di batii dikudi nwu nkpo labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesu wɔ niekye ni Nasaret di Galilea kasɔ suoto dile!”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yesu lakyɛ Yaa Olekatakɔ ni aalaatososa batii ba bamuu niatoosunsu ni asaa ku mba niatɔɔya ni asaa ninfa odiki leeyo nwu kamɛ nɛ. Aatutukusa koto babiɛtɛ siipunu aayu. Aatukusa mba ninsi boosunsu ni ablonuma kafɔɔ akpomii aayu.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bɛɛkpana di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ, ‘Baalɛɛ mi leyo alɛ ɔlaa ɔpɛ katakɔ.’ Kafɔɔ aye, bitɔɔyɔ biɛbla bayu kawofakɔ!”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ninfɛ di batii bawo lakpaa banumbiɛtɛ ku abafa baawako nwɔ di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo nɛ. Ni di Yesu layɔɔsa ma sifiɛ nɛ.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Obe wɔ di olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lanya sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ aabla nii ku mmle okle di babisɔ latɔɔfaa batoobuɛ di Yaa Olekatakɔ nwu kamɛ alɛ, “Bitansa Ɔka Dawid Obi nwu nkpo” yi, ɔblɔ lafiɛ ma osie kanya.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Nkpo oso baakaalɛ Yesu alɛ, “Foonu ɔlaa wɔ baabisɔ nwu nkpo kobuɛ ni?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Di nni nkpo kamaa, Yesu ladiɛ olebatatɛ banɔɔfo nwu nkpo ku kufiofa batuotɛ aadie di okpoo, aasifi Betania, aalaate nfa.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Obe wɔ kaale ntɔɔsɛ nii, di Yesu ntɔɔpɛ ankple ansifi ni okpoo ku kuolesɛtũ yi, kɔka laklee nwɔ.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ni aanya kolewoso kunwii di osukulɔɔkɔ nɛ, ni aakyɛ kũ ɔlɔɔkɔ nɛ. Kafɔɔ atanya lɛwosobi kuninwii, dilenkee afata lete. Nkpo oso aatɔkɔ kowoso nwu nkpo alɛ, “Diɛyɔ di miɛ diesifi nii, flabasintika abi diidii.” Nfanwu, kolewoso nwu nkpo niayɔɔ.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Obe wɔ di basaateketetɛ nwu nkpo lanya ni nle mmle, diabla ma ɔkpɛ osie kanya. Ni baakaalɛ alɛ, “Lɛ diɛbla fiɛ koolewoso ko mmle lefuo ɔyɔɔ nkpo wla?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, nse biefũ bienu siitu lee kamɛ, minanta dibla ye ɔtanfũ onu, bibafuo lɛsaa le lɛbla ni kolewoso ko mmle ɔbla. Diele bia nle mmle lete, kafɔɔ, bibafuo kobokote ko mmle ɔtɔkɔ bilɛ, ‘Taka ninfũ falaabuo di lekpo kamɛ,’ dibawa kaanya.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Lɛsaa lele biɛpɛ ɔlaa biɛkaalɛ Yaa di ofũ onu kamɛ, bibafũ.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Yesu lakple aakyɛ Yaa Olekatakɔ nwu nkpo. Di obe wɔ ootuo ni asaa, ni di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo lawa nwɔ ɔkyɛ babakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔmɛnsuku fakpe fɔɔbla asaa ya mmle? Owe kafɔɔ niɛta fɔ osuku nwu nkpo?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Bitɛɛ nkaalɛ ye ɔlaa onwii, nse biediki kanya yi, ni amii matɔkɔ ye osuku wɔ nkpe fiɛ kɔbla ni asaa ya mmle nwu nkpo.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Ɔfɛ di Yohane lawɛ osuku fiɛ aatookpeesa batii Yaa ntu? Yaa nfũ kuakye ɛɛ, sɛɛ batii nfũ kuakye?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Kafɔɔ nse buobuɛ bulɛ ‘otii nfũ kuokye’ yi, buɔyɛkɛ bulɛ batii ba mmle mabla wo lɛsaa, diekye bamuu lɛma beefũ beenu alɛ Yohane yi, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ aale.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Nioso baatɔkɔ Yesu alɛ, “Buoye.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 “Bibu ɔlaa wɔ mmle disi binyu. Osuɔtɔ onwii lawɛ babi suɔtɔbi banyɔ banwii. Ni aakyɛ aalaatɔkɔ ɔnɔɔfo le alɛ, ‘Obi, kyɛ falaabla ɔkpɛ koofe nii miɛ.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 “Ninfɛ di obi nwu nkpo latɔkɔ ote alɛ, ‘Namafuo ɔkyɛ.’ Kafɔɔ sɛmaa, aakyɛlɛnsa disibu nɔɔ, ni aakyɛ nɛ.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Ninfɛ di ote nwu nkpo lakyɛ obi nyɔɔfa nfũ, aalaatɔkɔ nwɔ ɔlaa nwu nkpo okle kafɔɔ. Ni aatuna alɛ, ‘Teete lenu, makyɛ.’ Kafɔɔ atakyɛ.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 “Di babi ba mmle banyɔ kamɛ, owe niabla ote dibiesaa?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Diekye Yaa Ntu Kpeesatɛ Yohane lawa abatuo ye osuku biene wɔ suoto biafe nii, kafɔɔ bitafũ nwɔ bianu. Kafɔɔ akpooto bafuntɛ ku basɔnɔkpeetɛ lafũ nwɔ baanu. Kuntɛ bianya nle mmle, bíekyisa disibu lee bifũ nwɔ binu.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Bikple binu lɛkpa bamba. Fekpɛntɛ onwii lakpɛ awosobi ya man-yɔ mambla ni nta kofe, ni aakpee kɔba aakyisa kofe nwu nkpo nɛ. Aabla lɛba le manka ni awosobi nwu nkpo mandiki ni nta. Aatofo lɛba le niataka ni kle, baayila mantoonyu ni kofe nwu. Ninfɛ aayɔ kofe nwu nkpo aakpee di bakpɛntɛ banwii nnɛɛ kamɛ alɛ batoonyu, ni aadie aasifi osuku nɛ.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Di obe wɔ di awosobi nwu nkpo ɔtɛsɛbee lawo nii, kofe saate nwu nkpo lakpee bakpɛmblatɛ nɔɔ alɛ bakyɛ kofe nwu banyuntɛ nfũ baalaafũ kalekɔ nɔɔ bawako nwɔ.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 “Kofe nwu nkpo banyuntɛ lamufũ bakpɛmblatɛ ba mmle, baapɛ onwii, baalo onwii, baasafɔ onwii kafɔɔ afuɔ.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Nni sɛmaa kofe nwu nkpo saate lakple aakpee bakpɛmblatɛ bamba niapɔ baalenkee ni bakasale. Kafɔɔ kofe nwu nkpo banyuntɛ lakple baabla mankpo kafɔɔ laakpa nwu.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Lɛyɛntɛle, aakpee ma nnwɔɔ omu nɔɔ obi, aabuɛ alɛ, ‘Lefũ lenu nlɛ babata obi nii nwu dibu.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 “Kafɔɔ obe wɔ di kofe nwu nkpo banyuntɛ lanya ni obi nɔɔ nwu nkpo yi, ni baatɔkɔ bawo alɛ, ‘Nnya kofe saate obi wɔ nimale ni atesaa ninle nwɔ mmle nɛ. Biwa biɛta bulo nwɔ di atesaa nɔɔ nwu nkpo akple wo ale.’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Nioso baamufũ nwɔ baafuki baayu di kɔba nwu nkpo sɛmaa, ni baalo nwɔ nɛ.”
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Ni, nse kofe nwu nkpo saate lɛwa mɔ, be bienyu bilɛ ababla kofe nwu nkpo banyuntɛ?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ninfɛ baadiki nwɔ kanya alɛ, “Abalo kofe banyuntɛ kpile nwu nkpo an-yɔ kofe nwu ankpee di bayuntɛ bamba nnɛɛ kamɛ, mba nimatɔɔ ni kalekɔ nɔɔ di nta awosobi nwu nkpo ɔtɛsɛbee kamɛ di obe kanya.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ni di Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Biika di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ binya? Beebuɛ alɛ,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nkpo oso kɔtɔkɔ ye nlɛ, Yaa maklee sɛka kalekɔ nɔɔ nwu nkpo anfũ ye di nnɛɛ kamɛ, an-yɔ anta batii ba nimabla nwɔ ni dibiesaa.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Otii lele niɛnɔɔ ɛɛpɛ diifuɔ le mmle suoto mafefee kukuii kukuii. Kafɔɔ nse difuɔ nwu nkpo lɛkpa diɛpɛ di otii owo suoto yi, abakuɔ muɛmuɛ.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Nioso di Olekatakɔ banɔɔfo ku Farisi batii lanu ni Yesu akpa ya mmle yi, baatofo alɛ mma alaka.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Nkpo oso baamiɛ alɛ boomufũ nwɔ. Kafɔɔ baayɛkɛ batii dikudi nwu nkpo, diekye batii kpinwu lafũ Yesu fɛle Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.