Mateus 21
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Di obe wɔ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ kɔtɛtɛɛ ni Yerusalem, babadu ni Betfage di Nnɔnyi Awoso Kobokote ɔlɔɔkɔ yi, Yesu lakpee basaateketetɛ nɔɔ banyɔ alɛ balekatũ.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ kakpaayotũ ka ninte ye ni siitũ kamɛ, bibanya bɔkɛɛ wɔ ninte ni fɛ pɔnkɔ antuka ni aatoo beekpee nwɔ okũ, diibi kafɔɔ n-yɛ nwɔ ni di ɔlɔɔkɔ. Bidiki nwɔ di okũ biɛkpaa ma biwakoe.
2 dizendo-lhes:
3 Nse otii owo lɛkaalɛ ye ɔlaa owo yi, biɛtɔkɔ nwɔ bilɛ, ‘Saate nwu nikomiɛ ma.’ Abakplesa ma kafɔɔ anwako ye nunua.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Nle mmle lawa kaanya fɛ mmle okle di Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii labuɛ aatɛ ni alɛ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Bitɔkɔ Sion batii bilɛ,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Nkpo oso basaateketetɛ banyɔ nwu nkpo, lakyɛ baalaabla fɛ mmle okle di Yesu lakpee ma alɛ balaabla nii.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ni baakyɛ baalaakpaa bɔkɛɛ wɔ nintuka ni atoo ku dibi nwu nkpo baawako nwɔ nɛ. Ni baablɛfɛsa abula lɛma baatika di suoto lɛma, ni di Yesu layie aasiɛ ma di suoto nɛ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ni baatii kpinwu di batii dikudi nwu nkpo kamɛ latɔtaa siwidi baadiki abula lɛma baatɛ di osuku suoto. Ni baawo kafɔɔ labudi sɛkaafɛ baatɛ di osuku suoto nɛ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Ninfɛ di batii dikudi le niale Yesu katũ ku mba niakpi ni sɛmaa latɔɔtaa siwidi alɛ,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Di obe wɔ di Yesu labuo ni Yerusalem, kudu niamu di okpoo omuu. Ni baatii latɔɔkaalɛ alɛ, “Owe dile?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ninfɛ di batii dikudi nwu nkpo labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesu wɔ niekye ni Nasaret di Galilea kasɔ suoto dile!”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yesu lakyɛ Yaa Olekatakɔ ni aalaatososa batii ba bamuu niatoosunsu ni asaa ku mba niatɔɔya ni asaa ninfa odiki leeyo nwu kamɛ nɛ. Aatutukusa koto babiɛtɛ siipunu aayu. Aatukusa mba ninsi boosunsu ni ablonuma kafɔɔ akpomii aayu.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bɛɛkpana di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ, ‘Baalɛɛ mi leyo alɛ ɔlaa ɔpɛ katakɔ.’ Kafɔɔ aye, bitɔɔyɔ biɛbla bayu kawofakɔ!”
13 E disse-lhes:
14 Ninfɛ di batii bawo lakpaa banumbiɛtɛ ku abafa baawako nwɔ di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo nɛ. Ni di Yesu layɔɔsa ma sifiɛ nɛ.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Obe wɔ di olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lanya sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ aabla nii ku mmle okle di babisɔ latɔɔfaa batoobuɛ di Yaa Olekatakɔ nwu kamɛ alɛ, “Bitansa Ɔka Dawid Obi nwu nkpo” yi, ɔblɔ lafiɛ ma osie kanya.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Nkpo oso baakaalɛ Yesu alɛ, “Foonu ɔlaa wɔ baabisɔ nwu nkpo kobuɛ ni?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Di nni nkpo kamaa, Yesu ladiɛ olebatatɛ banɔɔfo nwu nkpo ku kufiofa batuotɛ aadie di okpoo, aasifi Betania, aalaate nfa.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Obe wɔ kaale ntɔɔsɛ nii, di Yesu ntɔɔpɛ ankple ansifi ni okpoo ku kuolesɛtũ yi, kɔka laklee nwɔ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ni aanya kolewoso kunwii di osukulɔɔkɔ nɛ, ni aakyɛ kũ ɔlɔɔkɔ nɛ. Kafɔɔ atanya lɛwosobi kuninwii, dilenkee afata lete. Nkpo oso aatɔkɔ kowoso nwu nkpo alɛ, “Diɛyɔ di miɛ diesifi nii, flabasintika abi diidii.” Nfanwu, kolewoso nwu nkpo niayɔɔ.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Obe wɔ di basaateketetɛ nwu nkpo lanya ni nle mmle, diabla ma ɔkpɛ osie kanya. Ni baakaalɛ alɛ, “Lɛ diɛbla fiɛ koolewoso ko mmle lefuo ɔyɔɔ nkpo wla?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, nse biefũ bienu siitu lee kamɛ, minanta dibla ye ɔtanfũ onu, bibafuo lɛsaa le lɛbla ni kolewoso ko mmle ɔbla. Diele bia nle mmle lete, kafɔɔ, bibafuo kobokote ko mmle ɔtɔkɔ bilɛ, ‘Taka ninfũ falaabuo di lekpo kamɛ,’ dibawa kaanya.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Lɛsaa lele biɛpɛ ɔlaa biɛkaalɛ Yaa di ofũ onu kamɛ, bibafũ.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yesu lakple aakyɛ Yaa Olekatakɔ nwu nkpo. Di obe wɔ ootuo ni asaa, ni di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo lawa nwɔ ɔkyɛ babakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔmɛnsuku fakpe fɔɔbla asaa ya mmle? Owe kafɔɔ niɛta fɔ osuku nwu nkpo?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Bitɛɛ nkaalɛ ye ɔlaa onwii, nse biediki kanya yi, ni amii matɔkɔ ye osuku wɔ nkpe fiɛ kɔbla ni asaa ya mmle nwu nkpo.
24 Jesus respondeu:
25 Ɔfɛ di Yohane lawɛ osuku fiɛ aatookpeesa batii Yaa ntu? Yaa nfũ kuakye ɛɛ, sɛɛ batii nfũ kuakye?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Kafɔɔ nse buobuɛ bulɛ ‘otii nfũ kuokye’ yi, buɔyɛkɛ bulɛ batii ba mmle mabla wo lɛsaa, diekye bamuu lɛma beefũ beenu alɛ Yohane yi, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ aale.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Nioso baatɔkɔ Yesu alɛ, “Buoye.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Bibu ɔlaa wɔ mmle disi binyu. Osuɔtɔ onwii lawɛ babi suɔtɔbi banyɔ banwii. Ni aakyɛ aalaatɔkɔ ɔnɔɔfo le alɛ, ‘Obi, kyɛ falaabla ɔkpɛ koofe nii miɛ.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Ninfɛ di obi nwu nkpo latɔkɔ ote alɛ, ‘Namafuo ɔkyɛ.’ Kafɔɔ sɛmaa, aakyɛlɛnsa disibu nɔɔ, ni aakyɛ nɛ.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Ninfɛ di ote nwu nkpo lakyɛ obi nyɔɔfa nfũ, aalaatɔkɔ nwɔ ɔlaa nwu nkpo okle kafɔɔ. Ni aatuna alɛ, ‘Teete lenu, makyɛ.’ Kafɔɔ atakyɛ.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Di babi ba mmle banyɔ kamɛ, owe niabla ote dibiesaa?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Diekye Yaa Ntu Kpeesatɛ Yohane lawa abatuo ye osuku biene wɔ suoto biafe nii, kafɔɔ bitafũ nwɔ bianu. Kafɔɔ akpooto bafuntɛ ku basɔnɔkpeetɛ lafũ nwɔ baanu. Kuntɛ bianya nle mmle, bíekyisa disibu lee bifũ nwɔ binu.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Bikple binu lɛkpa bamba. Fekpɛntɛ onwii lakpɛ awosobi ya man-yɔ mambla ni nta kofe, ni aakpee kɔba aakyisa kofe nwu nkpo nɛ. Aabla lɛba le manka ni awosobi nwu nkpo mandiki ni nta. Aatofo lɛba le niataka ni kle, baayila mantoonyu ni kofe nwu. Ninfɛ aayɔ kofe nwu nkpo aakpee di bakpɛntɛ banwii nnɛɛ kamɛ alɛ batoonyu, ni aadie aasifi osuku nɛ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Di obe wɔ di awosobi nwu nkpo ɔtɛsɛbee lawo nii, kofe saate nwu nkpo lakpee bakpɛmblatɛ nɔɔ alɛ bakyɛ kofe nwu banyuntɛ nfũ baalaafũ kalekɔ nɔɔ bawako nwɔ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Kofe nwu nkpo banyuntɛ lamufũ bakpɛmblatɛ ba mmle, baapɛ onwii, baalo onwii, baasafɔ onwii kafɔɔ afuɔ.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Nni sɛmaa kofe nwu nkpo saate lakple aakpee bakpɛmblatɛ bamba niapɔ baalenkee ni bakasale. Kafɔɔ kofe nwu nkpo banyuntɛ lakple baabla mankpo kafɔɔ laakpa nwu.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Lɛyɛntɛle, aakpee ma nnwɔɔ omu nɔɔ obi, aabuɛ alɛ, ‘Lefũ lenu nlɛ babata obi nii nwu dibu.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Kafɔɔ obe wɔ di kofe nwu nkpo banyuntɛ lanya ni obi nɔɔ nwu nkpo yi, ni baatɔkɔ bawo alɛ, ‘Nnya kofe saate obi wɔ nimale ni atesaa ninle nwɔ mmle nɛ. Biwa biɛta bulo nwɔ di atesaa nɔɔ nwu nkpo akple wo ale.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Nioso baamufũ nwɔ baafuki baayu di kɔba nwu nkpo sɛmaa, ni baalo nwɔ nɛ.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Ni, nse kofe nwu nkpo saate lɛwa mɔ, be bienyu bilɛ ababla kofe nwu nkpo banyuntɛ?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ninfɛ baadiki nwɔ kanya alɛ, “Abalo kofe banyuntɛ kpile nwu nkpo an-yɔ kofe nwu ankpee di bayuntɛ bamba nnɛɛ kamɛ, mba nimatɔɔ ni kalekɔ nɔɔ di nta awosobi nwu nkpo ɔtɛsɛbee kamɛ di obe kanya.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ni di Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Biika di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ binya? Beebuɛ alɛ,
42 Então Jesus perguntou:
43 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nkpo oso kɔtɔkɔ ye nlɛ, Yaa maklee sɛka kalekɔ nɔɔ nwu nkpo anfũ ye di nnɛɛ kamɛ, an-yɔ anta batii ba nimabla nwɔ ni dibiesaa.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Otii lele niɛnɔɔ ɛɛpɛ diifuɔ le mmle suoto mafefee kukuii kukuii. Kafɔɔ nse difuɔ nwu nkpo lɛkpa diɛpɛ di otii owo suoto yi, abakuɔ muɛmuɛ.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nioso di Olekatakɔ banɔɔfo ku Farisi batii lanu ni Yesu akpa ya mmle yi, baatofo alɛ mma alaka.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Nkpo oso baamiɛ alɛ boomufũ nwɔ. Kafɔɔ baayɛkɛ batii dikudi nwu nkpo, diekye batii kpinwu lafũ Yesu fɛle Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.