Marcos 14
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Ditoobu ayi anyɔ fiɛ di Yuda batii male ni ayi lɛma ya manlɛɛ ni Okpi Diisi Ofe Dii ku Bloblo wɔ Ninantaka Ni Olebee, man-yɔ mannyuma ni odie lɛma di Egipte. Olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lawɛ ninfa baatoomiɛ osuku wɔ baawofa mamufũ Yesu manlo nii.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ni baabuɛ baatɔkɔ bawo alɛ, “Ditanwa alɛ buɔbla lɛsaa le mmle di ayi ya buole ni kamɛ. Se diele nkpo, batii manya ɔblɔ mantaka wo di suoto.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu lawɛ di Betania okpoo diɛ Simon wɔ niafiɛ ni ofiɛ sɛɛle leyo. Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ aatoole ni alesaa, ɔsanko onwii lawa nfa. Aaklee difuɔ kylɔkylɔ lebo ninwii di nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ be niefũ ni kɔya osie kanya lasiɛ ni kaamɛ. Ɔsanko wɔ mmle latikiti lebo nwu aanyɛɛnɛ nnɔnyi nwu aakpete di Yesu disi.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Lɛsaa nwu lafiɛ batii ba niayila ni ninfa bawo ɔblɔ diata baabuɛ alɛ, “Be lɛsaa oso ɛɛlalaasa nnɔnyi be mmle, nkpo okle?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Aafuo ɔyɔ osunsũ anwɛ lɛlɛɛ nɔɔ ɔkpɛ koto an-yɔ anta bapiitɛ.” Ta nnle mmle oso, baasĩ ɔlaa baatɔɔ ninfa osie kanya.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bidiɛ nwɔ! Be oso biokpee ɔsanko wɔ mmle kubuɛ? Lɛsaa biene ninle nle mmle ɛɛbla ɛɛtɛɛ nii nɛ.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Bapiitɛ nsi ye kaamɛ obe lele. Obe lele mimbɔ biafuo ma ɔkyakaako. Kafɔɔ ami, diele obe lele kamawɛ ye kaamɛ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ɔsanko wɔ lɛbla lɛsaa le aafuo ni ɔbla. Ɛɛyɔ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ be mmle eekpete mi, oololaa mi anta okookaa bee nii.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, kakɔ lele beeyie ɔlaa biene wɔ mmle lɛkya di kayi ka mmle kamɛ yi, lɛsaa le di ɔsanko wɔ mmle lɛbla nii, bababuɛ nwu man-yɔ mannyuma nwɔ.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ninfɛ di Yuda Iskariot, dile ni Yesu basaateketetɛ onwii lɛma, lakyɛ olebatatɛ banɔɔfo nfũ aalaatɔkɔ ma alɛ abadiki Yesu anta ma nɛ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Suoto layɔɔ ma nwaa diɛ ɔlaa wɔ aabatɔkɔ ma ni oso, mma kafɔɔ baabuɛ alɛ babatɔɔ koto. Nioso Yuda nfɛ lawɛ ninfa aatoomiɛ osuku wɔ suoto abafe andiki Yesu anta ma nii.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Diɛ Bloblo wɔ Ninantaka ni Dii ole kamɛ, di dii kasale le suoto manlo ni Okpi Diisi Ofe lefosobi, Yesu basaateketetɛ nɔɔ lakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔfɛ foomiɛ falɛ bulaawa Okpi Diisi Ofe Dii ole alesaa nwu buta fɔ?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ninfɛ di Yesu ladiki banyɔ kaamɛ lɛma aatɔkɔ ma alɛ, “Bikyɛ okpoo, osuɔtɔ onwii mawa amakyakako ye atuka ntu dibukii. Bitikanko nwɔ biɛlaabuo leyo le kamɛ ababuo ni.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Biɛkaalɛ leyo nwu saate bilɛ, ‘Saatuotɛ alɛ bukaalɛ fɔ nii, lɛmɛnyo kamɛ di ami ku basaateketetɛ nii, bubasiɛ munle Okpi Diisi Ofe alesaa?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Abatuo ye leyo dibinte ninwii beetofo beetika ni di osi, nfũ beelolaa, beese ni asiɛsaa. Biwa mmiɛ dii nwu alesaa ninfa bita wo.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Basaateketetɛ ba ladie baasifi okpoo nwu, baalaanya lɛsaa biala fɛ mmle di Yesu latɔkɔ ma ni. Ni baawa Okpi Diisi Ofe alesaa nwu ninfa baase nɛ.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Obe wɔ di kɔtɔɔfɔ lawo nii, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ nwu lefosi banyɔ lasifi baalaabuo nfa.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Obe wɔ nfɛ baasiɛ baatoole ni alesaa di opunu katũ, Yesu labuɛ alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ otii onwii kaamɛ lee madiki mi anta, nũ busi buole alesaa mmle.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Ɔlaa nwu lata ma disibu, ninfɛ baatɔɔkaalɛ nwɔ onwii onwii alɛ, “Nwaa, n-ye nlɛ diele ami falaka, sɛɛ ami dile?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Onwii leefosi banyɔ lee kamɛ dile. Munko nwɔ niekpee kɔnɛɛ kaasɛfɛ ninfũ nɛ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ami, Otii Obi nwu nkpo, makpi fɛ mmle okle di Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ nii. Kafɔɔ otii wɔ nimadiki ami, Otii Obi nwu nkpo, anta nii, ayɔɔsa. Nse bia batanlofo nwɔ, nse dilɛ nwɔ dilenke!”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Di obe wɔ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ nsi boole ni alesaa yi, ni aayɔ bloblo nɛ. Ni aapɛ Yaa sɛfa, aafee nwɔ, aayɔ aata basaateketetɛ nɔɔ, aatɔkɔ ma alɛ, “Bifũ bile. Nle mmle ninle suoto nii sina nɛ.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ninfɛ aayɔ opũ, ni aapɛ Yaa sɛfa, aayɔ aata bamuu lɛma baanyi.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Nle mmle ninle ntɔ nii be bɛɛyɔ beese ni kaanya di Yaa kanya ninii le eenii ni ku batii nɛ. Beewii mi kaasɔ di batii kpinwu disi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, noosinwa nta be mmle onyi diɛlase di dii le makple nyi ni nta fɔle diɛ Yaa sɛka kalekɔ.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ninfɛ baasa onu onwii baatansa Yaa, ni baadie baasifi Nnɔnyi Awoso Kobokote suoto nɛ.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nfa di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bamuu lee bibatoso mindiɛ mi. Diekye Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ alɛ,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Kafɔɔ nse beekple bɛɛsɛnkɛsɛɛ bɛɛwako nkpa kamɛ yi, male ye katũ nsifi Galilea.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ninfɛ di Petro latɔkɔ Yesu alɛ, “Mintɛ bawo nii bamuu matoso mandiɛ fɔ yi, ami diidii namatoso ndiɛ fɔ!”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ni di Yesu latɔkɔ Petro alɛ, “Kɔta fɔ fantofo nwaa nlɛ miɛ kakyɛ fiɛ di kɔɔkɔ mabo ni sɛnyɔ afɔ omu fababuɛ sitiɛ simu falɛ faaye mi.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Petro lakple aatɔkɔ nwɔ osie kanya aalenkee lɛkasale alɛ, “Nse bia olo alɛ booloe munko fɔ yi, diidii namabuɛ nlɛ ninye fɔ.” Basaateketetɛ bule bamuu kafɔɔ labuɛ nkpo.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Nni kamaa baalaadu lɛba le bɔɔlɛɛ ni Getsemane. Ni di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bisiɛ ninfũ ninaapɛ ɔlaa nta Yaa.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ni aakpaa Petro ku Yakobo ku Yohane aasifiko nɛ. Otu latɔɔpɛ nwɔ, aakyako otũtũkũ kpakpa.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Konu dibuo di otu nii kamɛ osie kanya fɛle kukpi ninkle mi. Aye bisiɛ ninfũ bietoonyu.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Aakyɛ ni sitũ kɛɛkɛ, aapɛ akunkyi, ni aafuusa anu kaasɔ aatikiti Ote lekoto alɛ, “Se dialɛ, ni, dibuo obe wɔ mmle dife mi.”
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ni aabuɛ alɛ, “Teete nii! Fanfuo asaa amuu ɔbla. Se feetuna, faatekete dibuo opũ wɔ mmle di suoto nii. Kafɔɔ tambla nle ninlɛ mi nii, bla dibiesaa lɛfɔ.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ninfɛ aakple aawa basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu nfũ, aabatũ ma bɔɔkyɔsĩi. Ni aatɔkɔ Petro alɛ, “Simon, sɛkyɔsĩ bikle? Ni bilaafuo osiɛ otoonyunkoe lebombo ninwii pɛ?”
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ni aakple aatɔkɔ ma alɛ, “Bita anu lee ate kesekese biɛpɛ ɔlaa bita Yaa mmle minaabuo ni diɛ ɔsɔ onyu kamɛ. Ninwuna komiɛ ɔbla, kafɔɔ suoto sina nnaa osie.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Aakple aasifi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa fɛ mmle aabuɛ ni lɛkasale.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Obe wɔ aakple aawa ni basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo nfũ, aabanya ma baatɔɔkyɔsĩi, batafuo bia anu otikiti. Nioso batafuo ɔlaa kuonwii obuɛ ɔtɔkɔ Yesu.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Aakple aawa ni ditiɛfa, aakaalɛ ma alɛ, “Sɛkyɔsĩ biɔkyɔsĩi mintɛ ɔnyɛɛ nkpo nɛ? Nfɛ dilɛ! Obe ntoowo! Batɔɔyɔ ami, Otii Obi nwu, beekpee diɛ bakpileblatɛ nnɛɛ kamɛ. Binyu, nfɛ bakyɛ diɛ osuku bɔɔwa.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Bitaka buɔlaakyakako ma. Binyu! Otii wɔ niediki mi ɛɛta ni nleko ma katũ.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu lakple aayila aatɔɔkakatɛ ko ma fiɛ di Yuda wɔ ninle ni lefosi batii banyɔ nwu nkpo onwii lɛma lawa. Batii dikudi le di olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ ku okpoo banɔɔfo ladiki ni latikanko nwɔ baatɔɔwa. Baaklee nwosoku ku mpamii.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Otii wɔ niadiki Yesu aata ni latɔkɔ ma aatɛ alɛ, “Otii wɔ kamaminiko mbla ni atuu yi, nnwɔɔ ninle nwɔ biowolaa ni nɛ. Biemufũ nwɔ, biɛkpaa nwɔ bisifiko, biɛta anu lee atika nwɔ di suoto.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Obe wɔ diɛ Yuda labadu ni nfa, ni aakpukuti aatɛɛtɛ Yesu, aalɛɛ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ!” Ni aaminiko nwɔ aabla nwɔ aatuu nɛ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ninfɛ baamufũ Yesu nɛ, baakle nwɔ kpinkpĩ.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Kafɔɔ batii ba niayila ni di Yesu ɔlɔɔkɔ onwii lɛma ladiki kapamii nɔɔ aasafɔ Oletatɛ Nɔɔfo kpɛmblatɛ onwii kotoko aakpa nɛ.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Be oso di mpamii ku nwosoku bikle biɛwa mi omufũ fɛle kpileblatɛ nɔɔfo nle?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Lasiɛ di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo dii biala latootuo batii asaa, kafɔɔ bitatɔkɔ bilɛ biomufũ mi. Kafɔɔ fɛ mmle di Yaa Kɔkpana Klekle lebuɛ nii, dikpe nii, ninwa kaanya.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ninfɛ diɛ basaateketetɛ nɔɔ bamuu latoso baadiɛ nwɔ nɛ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Di obe wɔ mmle kamɛ, okosopo onwii lakpa kabulɛɛ fututu lete aatikanko Yesu aatoonyu ɔsaabla nwu omuu. Basaanyuntɛ nwu lamiɛ alɛ boomufũ okosopo nwu. Kafɔɔ kabulɛɛ fututu nɔɔ nwu ko baafuo ɔwɛ. Diekye aasikitisa suoto,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 aadie ma ninnɛɛ. Ninfɛ aatoso aasifi ku lɛkyɔtɔ nɛ. Aadiɛko ma kabulɛɛ nɔɔ nwu.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Ninfɛ baakpaa Yesu baasifiko Oletatɛ Nɔɔfo leyo nɛ. Nfa diɛ Yaa olebatatɛ ku okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lasi nɛ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Petro latikanko nwɔ sɛɛmaa fanfa aalaabuo Yaa Oletatɛ Nɔɔfo nwu leyo kaflɔnkɔ di bawo kalɛɛkɔ. Aalaasiɛ di asaa banyuntɛ ɔlɔɔkɔ, aatɔɔwɔfɔ ɔtɔ.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Olebatatɛ banɔɔfo ku bakantɛ nwu nkpo niawɛ ni ninfa bamuu lamiɛ alɛ boobudi kanya mantika di Yesu suoto mmle baafuo nwɔ ni olo. Kafɔɔ batawɛ ɔlaa kuonwii di suoto nɔɔ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Batii kpinwu lababuɛ sɛlaa baatika nwɔ di suoto kafɔɔ nnya lɛma ditabla kanwii.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Batii bawo kafɔɔ labayila baalaa sɛlaa kuafunu baatika di Yesu suoto alɛ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Buanu aabuɛ alɛ, ‘Mabiɛ Yaa Olekatakɔ ka mmle bɛɛyɔ nnɛɛ beetofo nii. Diɛ ayi atiɛ kamaa, makple ntofo lɛbamba ninanle batii nietofo nii.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Batii ba mmle kafɔɔ, nnya lɛma ditabla kanwii di sɛlaa se baabuɛ ni di suoto nɔɔ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ninfɛ di Oletatɛ Nɔɔfo lataka aayila siitũ lɛma aakaalɛ Yesu alɛ, “Feenu ɔlaa wɔ beebuɛ ni di suoto lɛfɔ? Ɔmɛnlaa ninkpe fɔ fambuɛ?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Kafɔɔ Yesu lamaasa kanya atabuɛ ɔlaa kuonwii.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami nɛ. Diɛyɔ di nua diesifi nii, bibanya Otii Obi nwu nkpo nsi di Yaa wɔ ninlenke ni oletanɛɛkyɛ. Bibanyɔɔ kafɔɔ eekye osi ɔɔwa di alokonkyɛ kamɛ!”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ninfa nwu, Yaa Oletatɛ Nɔɔfo niabɛ awu nɔɔ ku ɔblɔ aabuɛ alɛ, “Falɛ obee ye? Diesinfĩ alɛ otii kuonwii kayila ɔlaa owo kamaa!
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Bienu mbusuo ɔlaa wɔ eebuɛ ni di Yaa suoto? Ɔmɛnlaa ninkpe ye mimbuɛ?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Batii bawo kaamɛ lɛma lakyako sita otufa okpete Yesu. Baanii nwɔ anu, baakyako nwɔ ɔpɛ ku nnɛɛ lɛma. Ni baatɔɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Faye ni lɛsaa biala, tɔkɔ wo otii wɔ niɛpɛ fɔ ni!” Ninfɛ di basaanyuntɛ nwu kafɔɔ lakpaa nwɔ baalaapɛ nɛ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Di obe nwu kamɛ Petro lakple aawɛ di bawo kalɛɛkɔ nwu fiɛ di Yaa Oletatɛ Nɔɔfo kpɛmblatɛ sankobi nɔɔ onwii lawa nfa.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Obe wɔ aanya alɛ Petro nsi ɔɔwɔfɔ ni ɔtɔ, ni aakyako nwɔ onyu tuwĩi aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔɔ faatikanko Yesu Nasaret Otii nwu!”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ninfɛ di Petro labɛ ɔnyasie aabuɛ alɛ, “Obeeye? Ami noonu ɔlaa wɔ foobuɛ ni ninfũ kasɔ!” Ninfɛ aataka aadie di kayoko nɛ. Nfanwu aadu ni kayoko, kɔɔkɔ niabo.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Okpeele wɔ mmle lakple aabanya Petro ninfa, ni aakple aatɔɔtɔkɔ batii ba niayila ni ninfa alɛ, “Onwii lɛma ale!”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Kafɔɔ Petro lakple abe ɔnyasie.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ninfɛ di Petro labuɛ alɛ, “Lɛka nlɛ nwaako kobuɛ! Yaa ananfi mi kootoko nse ɔlaa kɔlaa! Ninye osuɔtɔ wɔ mmle ɔlaa biobuɛ nii!”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nfanwu kɔɔkɔ niabo lɛnyɔɔfa, ninfɛ di Petro lanyuma mmle di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Fiɛ di kɔɔkɔ mabo ni sɛnyɔ, fababuɛ sitiɛ falɛ faaye mi.” Obe wɔ diabudi nwɔ nii, aawi kaku.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.